Het HondenForum

Cujo heeft op beide voorpoten meerdere likgranulomen zitten. Ik ben een beetje aan het googlen gegaan, maar wordt er niet veel wijzer van. De ene site zegt dat het zo over is, de andere weer dat het enorm lang kan duren.
Ook vraag ik mij af waardoor het ontstaat. Het meest lees is stress, nou heeft Cujo van alles, maar stress, nee volgens mij niet.
Iemand een hond die dit ook heeft/heeft gehad? Hoe lang duurde het en hoe is het behandeld?

Cujo is ingetaped nu voor 5 dagen en ik heb huisarrest, ze mag er absoluut niet aankomen

Zo ziet ze er nu uit en het lijkt wel of ze het fijn vindt dat er iets om haar poten zit, misschien dat het iets meer stevigheid geeft

Zou het niet kunnen dat ze daar likt omdat ze pijn heeft op die plek?

Wat een heerlijk beest zo, dat hoofd en dan die voetbalkousen eronder.
Ik weet echter niets te zeggen over een likgranuloom.

Mijn ervaring is dat het likken na stress wordt gedaan omdat de hond pijn heeft.
Nu hoeft het niet in de voorpoten te zijn die pijn.

LongFields schreef:Zou het niet kunnen dat ze daar likt omdat ze pijn heeft op die plek?

Dat is ook wat ik denk. de DA denkt doordat er druk zit op haar zenuwen (spondylose) ze steeds een prikkeling krijgt oa ook in haar voorpoten. Ze heeft nu weer een injectie gehad met prednison, en even afkloppen, ik heb haar niet echt een poging zien doen om te likken of om het verband eraf te krijgen

sonj@ schreef:Wat een heerlijk beest zo, dat hoofd en dan die voetbalkousen eronder.
Ik weet echter niets te zeggen over een likgranuloom.

Klopt, sinds kort is ze lid bij VVZA

Melanie 74 schreef:Mijn ervaring is dat het likken na stress wordt gedaan omdat de hond pijn heeft.
Nu hoeft het niet in de voorpoten te zijn die pijn.

Schreef het net al, maar dat is ook mijn vermoeden, het zou nu minder moeten worden met de prednison. Dus heel hard hopen dat dat helpt....

spondylose kan heel goed de oorzaak zijn.
Pootlikken inderdaad een gevolg aan de pijn daarvan.
Mijn oude berner deed dit ook.

Tegen de spondylose kreeg ze metacam.
als het een acute aanval was, spoot ik de metacam gewoon onder haar lip door haar bek in.

spondylose dus behandelen.
Maar metacam mag niet samen met prednoral.

en wat een lief hoofd heeft dit hondje.

Zo dan! Ik val hier bijna van mijn stoel van verbazing
Mijn DA heeft mij nooit verteld dat dit met Spondylose te maken kan hebben.
Tot op de dag van vandaag heb ik mezelf afgevraagd waarom mijn Lab dit deed!

Hij heeft het zo'n 2 jaar geleden ook gehad en heeft idd Spondylose.
Max had er eentje aan zijn achterpoot.
Door het vele likken is deze zelfs kwaadaardig geworden.
Hij heeft er toen chemotherapie voor gehad en dat sloeg direct aan gelukkig.
Maar ik blijf er elke keer een verbandje om doen wanneer ik weg ga.
Heb toen van alles geprobeerd, zelfs Tabasco op gesmeerd maar Max zei nog net geen dank je wel en vond het heerlijk.

Over 2 weken moet ik weer bij de DA zijn, dan krijgt hij dit wel voor zijn voeten van me!

Ik kon geen 2 wkn wachten, heb mijn DA maar gelijk even gebeld.
Hij zegt dat dit absoluut niet met de Spondylose te maken heeft.
Volgens hem likt een hond alleen op de plek waar de pijn zit.
In het geval van Max gaat dat niet op, de plek waar hij toen likte zat niks.
Poot is toen grondig nagekeken.

Lola96 schreef:Ik kon geen 2 wkn wachten, heb mijn DA maar gelijk even gebeld.
Hij zegt dat dit absoluut niet met de Spondylose te maken heeft.
Volgens hem likt een hond alleen op de plek waar de pijn zit.
In het geval van Max gaat dat niet op, de plek waar hij toen likte zat niks.
Poot is toen grondig nagekeken.

Bij Cujo zat ook niets op haar voorpoten. Door de spondylose krijgt ze elke keer een soort stroomstootje, zo werd het mij uitgelegd, en dat kan overal in haar lichaam zijn. Door het likken aan de poten maken endorfine aan en dat geeft ze een fijn gevoel, dus willen ze blijven likken.
Door het vele likken ontstaat er soms een bult, dus echt een verdikking in de huid. En dan nog gaan ze door met likken. Cujo zat bij 1 plek al bijna op haar bot!
En ik let 24 uur op haar, ze slaapt bij me, als ik weg moet zorg ik dat er iemand bij zit etc. Mijn DA was ook echt bezorgd hierover en mompelde ook iets met kan kwaadaardig worden oid.
Dus vandaar de voetbalsokken nu Daar likt ze nu niet, maar nu begint ze boven het verband te likken

Demi schreef:

Lola96 schreef:Ik kon geen 2 wkn wachten, heb mijn DA maar gelijk even gebeld.
Hij zegt dat dit absoluut niet met de Spondylose te maken heeft.
Volgens hem likt een hond alleen op de plek waar de pijn zit.
In het geval van Max gaat dat niet op, de plek waar hij toen likte zat niks.
Poot is toen grondig nagekeken.

Bij Cujo zat ook niets op haar voorpoten. Door de spondylose krijgt ze elke keer een soort stroomstootje, zo werd het mij uitgelegd, en dat kan overal in haar lichaam zijn. Door het likken aan de poten maken endorfine aan en dat geeft ze een fijn gevoel, dus willen ze blijven likken.
Door het vele likken ontstaat er soms een bult, dus echt een verdikking in de huid. En dan nog gaan ze door met likken. Cujo zat bij 1 plek al bijna op haar bot!
En ik let 24 uur op haar, ze slaapt bij me, als ik weg moet zorg ik dat er iemand bij zit etc. Mijn DA was ook echt bezorgd hierover en mompelde ook iets met kan kwaadaardig worden oid.
Dus vandaar de voetbalsokken nu Daar likt ze nu niet, maar nu begint ze boven het verband te likken

Probeer eens een mooncollar anders.
Is anders dan een kap, en de meeste honden vinden die een stuk fijner.

Demi schreef:

Lola96 schreef:Ik kon geen 2 wkn wachten, heb mijn DA maar gelijk even gebeld.
Hij zegt dat dit absoluut niet met de Spondylose te maken heeft.
Volgens hem likt een hond alleen op de plek waar de pijn zit.
In het geval van Max gaat dat niet op, de plek waar hij toen likte zat niks.
Poot is toen grondig nagekeken.

Bij Cujo zat ook niets op haar voorpoten. Door de spondylose krijgt ze elke keer een soort stroomstootje, zo werd het mij uitgelegd, en dat kan overal in haar lichaam zijn. Door het likken aan de poten maken endorfine aan en dat geeft ze een fijn gevoel, dus willen ze blijven likken.
Door het vele likken ontstaat er soms een bult, dus echt een verdikking in de huid. En dan nog gaan ze door met likken. Cujo zat bij 1 plek al bijna op haar bot!
En ik let 24 uur op haar, ze slaapt bij me, als ik weg moet zorg ik dat er iemand bij zit etc. Mijn DA was ook echt bezorgd hierover en mompelde ook iets met kan kwaadaardig worden oid.
Dus vandaar de voetbalsokken nu Daar likt ze nu niet, maar nu begint ze boven het verband te likken

Krijgt ze van de Spondylose een stroomstootje in haar voorpoten?
Dat zou ik dan eerder achter verwachten.
Heb mijn DA toen de tijd ook gevraagd of Max door het likken endorfine aanmaakt.
Volgens mijn DA is dat niet het geval.
Cujo zat bijna op het bot? Jeetje zeg, dat is wel heel erg heftig.
Bij Max kwam er een bultje op dat leek op een wrat.
Na het ontstaan van het bultje heeft hij er door het likken binnen 3 wkn iets kwaadaardigs van gemaakt.
Dat ging echt zo snel, ben me toen echt rot geschrokken.
Bij Max is het mogelijk dat er daar al kwaadaardige cellen op de huid hebben gezeten waardoor hij juist is gaan likken.
We zijn nu 2 jaar verder maar wanneer hij alleen thuis blijft krijgt hij standaard nog steeds een verbandje om zijn poot.
Het blijft voor hem maar een aantrekkelijk plekje om te likken.
Misschien kun je bij Cujo op de plek boven het verband Tabasco smeren.
Ik kreeg deze tip van een andere DA, schijnt bij de meeste honden te werken.
Ik heb wat dat betreft gewoon weer pech dat ik een allesetende Lab heb die ook van Tabasco houdt.

Maar, directe vraag van mij dan toch, wat krijgt je hond voor de spondylose als pijnstiller?
Want, wanneer geen pijn, ook geen behoefte aan likken toch????
Mijn advies snel afbouwen prednisol, snel beginnen metacam of rimadyl.

Lola96 schreef:

Demi schreef:

Lola96 schreef:Ik kon geen 2 wkn wachten, heb mijn DA maar gelijk even gebeld.
Hij zegt dat dit absoluut niet met de Spondylose te maken heeft.
Volgens hem likt een hond alleen op de plek waar de pijn zit.
In het geval van Max gaat dat niet op, de plek waar hij toen likte zat niks.
Poot is toen grondig nagekeken.

Bij Cujo zat ook niets op haar voorpoten. Door de spondylose krijgt ze elke keer een soort stroomstootje, zo werd het mij uitgelegd, en dat kan overal in haar lichaam zijn. Door het likken aan de poten maken endorfine aan en dat geeft ze een fijn gevoel, dus willen ze blijven likken.
Door het vele likken ontstaat er soms een bult, dus echt een verdikking in de huid. En dan nog gaan ze door met likken. Cujo zat bij 1 plek al bijna op haar bot!
En ik let 24 uur op haar, ze slaapt bij me, als ik weg moet zorg ik dat er iemand bij zit etc. Mijn DA was ook echt bezorgd hierover en mompelde ook iets met kan kwaadaardig worden oid.
Dus vandaar de voetbalsokken nu Daar likt ze nu niet, maar nu begint ze boven het verband te likken

Krijgt ze van de Spondylose een stroomstootje in haar voorpoten?
Dat zou ik dan eerder achter verwachten.
Heb mijn DA toen de tijd ook gevraagd of Max door het likken endorfine aanmaakt.
Volgens mijn DA is dat niet het geval.
Cujo zat bijna op het bot? Jeetje zeg, dat is wel heel erg heftig.
Bij Max kwam er een bultje op dat leek op een wrat.
Na het ontstaan van het bultje heeft hij er door het likken binnen 3 wkn iets kwaadaardigs van gemaakt.
Dat ging echt zo snel, ben me toen echt rot geschrokken.
Bij Max is het mogelijk dat er daar al kwaadaardige cellen op de huid hebben gezeten waardoor hij juist is gaan likken.
We zijn nu 2 jaar verder maar wanneer hij alleen thuis blijft krijgt hij standaard nog steeds een verbandje om zijn poot.
Het blijft voor hem maar een aantrekkelijk plekje om te likken.
Misschien kun je bij Cujo op de plek boven het verband Tabasco smeren.
Ik kreeg deze tip van een andere DA, schijnt bij de meeste honden te werken.
Ik heb wat dat betreft gewoon weer pech dat ik een allesetende Lab heb die ook van Tabasco houdt.

Als de spondylose richting nek zit kan het ook uitstralen naar de voorpoten, bij Cujo zit het helaas voor en achter, waardoor ze achter wat wankel is en voor echt "stroomstootjes" krijgt.
Als je googled op endorfine en hond kom je heel veel verhalen tegen als wat ik hierboven beschreef.
Gelukkig was ik er erg snel bij bij Cujo, ze had in 1 nacht een compleet gat in haar poot gevreten.... Nu maar hopen dat het snel geneest.
Tabasco vindt ze heerlijk, dus dat is vragen om nog meer likken bij haar De DA krijgt volgende week een nieuw soort verband binnen wat enorm vies smaakt voor een hond en ze houden een paar rollen apart voor mij. Misschien heeft jouw DA ook dat verband?

kooi schreef:Maar, directe vraag van mij dan toch, wat krijgt je hond voor de spondylose als pijnstiller?
Want, wanneer geen pijn, ook geen behoefte aan likken toch????
Mijn advies snel afbouwen prednisol, snel beginnen metacam of rimadyl.

Cujo kreeg vanaf januari standaard Previcox, omdat ze toen aan een van haar knieen geopereerd was. Alleen hielp dit niet meer. Cujo kan erg slecht tegen nsaids en previcox was het enige middel wat ze nog een beetje kon verdragen. Achteraf waarschijnlijk toch niet, want het heeft er voor gezorgd dat ze nu zeer waarschijnlijk een ontsteking in haar maag heeft.
Dus ze is van de nsaids afgehaald en heeft nu sterioiden gekregen. Ook niet goed voor haar maag, maar wel minder heftig. Verder krijgt ze er zitac en ulcogant bij.
dus voor Cujo helaas geen metacam (dat is voor haar het meest verschrikkelijke middel en wordt ze echt gigantisch ziek van) en rimadyl reageert ze niet op.
Ook nog over opiaten gehad, maar ook daar reageert ze niet super op, ze gaat dan heel erg loeien en huilen en is het moeilijk te bepalen of ze dat door pijn doet of door de opiaten.
Dus prednison werkt voor haar het beste. Merk vandaag ook meteen verschil, ze wil weer spelen, staat weer heel hard mee te blaffen, tippelt steeds achter de rest aan en is gewoon weer de vrolijke Cujo. Voordeel is ook dat ze geen last heeft van bijwerkingen van de prednison

moosje schreef:

Demi schreef:

Lola96 schreef:Ik kon geen 2 wkn wachten, heb mijn DA maar gelijk even gebeld.
Hij zegt dat dit absoluut niet met de Spondylose te maken heeft.
Volgens hem likt een hond alleen op de plek waar de pijn zit.
In het geval van Max gaat dat niet op, de plek waar hij toen likte zat niks.
Poot is toen grondig nagekeken.

Bij Cujo zat ook niets op haar voorpoten. Door de spondylose krijgt ze elke keer een soort stroomstootje, zo werd het mij uitgelegd, en dat kan overal in haar lichaam zijn. Door het likken aan de poten maken endorfine aan en dat geeft ze een fijn gevoel, dus willen ze blijven likken.
Door het vele likken ontstaat er soms een bult, dus echt een verdikking in de huid. En dan nog gaan ze door met likken. Cujo zat bij 1 plek al bijna op haar bot!
En ik let 24 uur op haar, ze slaapt bij me, als ik weg moet zorg ik dat er iemand bij zit etc. Mijn DA was ook echt bezorgd hierover en mompelde ook iets met kan kwaadaardig worden oid.
Dus vandaar de voetbalsokken nu Daar likt ze nu niet, maar nu begint ze boven het verband te likken

Probeer eens een mooncollar anders.
Is anders dan een kap, en de meeste honden vinden die een stuk fijner.

Ja dat klopt, dat vond ze zeker. Ze heeft de vorige namelijk, die hadden we gehuurd, gesloopt maar goed, ze zit er nu niet meer aan, so far so good

En mijn vraag?
Over welke pijnstilling de hond krijgt voor de spondylose?

Kende het niet, maar na wat lezen, gok ik zomaar dat de hond van mijn schoonbroer dit ook heeft
eerst had ze het op haar voet vanvoor, overmatig likken, helemaal kapot, daar is ze nu gestopt en is wat genezen
nu is ze bezig op haar zij (in het stuk waar haar lijf over gaat in haar achterpoot) dat is echt een gigantische bult geworden
heb hen al tig keren gezegd om er mee naar de DA te gaan, haar ervan te verbieden er aan te likken, maar blijkbaar drinkt het niet echt door

heb hen nu maar een link gemaild en wat informatie van hier, hopelijk valt hun euro nu dat ze er echt wel "iets" aan moeten doen

Ik zweer altijd bij tea tree olie bij likplekken en bijtplekken,eromheen smeren { niet erop!!} wel de puur onverdunde versie
gebruiken. Maar als ik al lees dat ze Tabasco opeet weet ik niet of tea tree wel helpt.....vervelend zeg bah rotplekken sterkte!

kooi schreef:En mijn vraag?
Over welke pijnstilling de hond krijgt voor de spondylose?

Prednison, de prednison zorgt ervoor dat de druk van haar rug afgehaald wordt, dus dat het niet meer op haar zenuwen duwt. Zie ook meteen weer verschil, ze plast en poept weer normaal, loopt normaal, springt gewoon in de auto, bed en bank. Dat zou ze niet doen als ze pijn heeft.

vania schreef:Kende het niet, maar na wat lezen, gok ik zomaar dat de hond van mijn schoonbroer dit ook heeft
eerst had ze het op haar voet vanvoor, overmatig likken, helemaal kapot, daar is ze nu gestopt en is wat genezen
nu is ze bezig op haar zij (in het stuk waar haar lijf over gaat in haar achterpoot) dat is echt een gigantische bult geworden
heb hen al tig keren gezegd om er mee naar de DA te gaan, haar ervan te verbieden er aan te likken, maar blijkbaar drinkt het niet echt door

heb hen nu maar een link gemaild en wat informatie van hier, hopelijk valt hun euro nu dat ze er echt wel "iets" aan moeten doen

Goed dat je dat doorgestuurd hebt. Mijn dierenarts maakte zich echt veel meer zorgen over de lik granulomen dan over de artrose en spondylose, ik moet ook woensdag weer terug komen voor controle en kijken of de bulten al wat minder zijn

hewi schreef:Ik zweer altijd bij tea tree olie bij likplekken en bijtplekken,eromheen smeren { niet erop!!} wel de puur onverdunde versie
gebruiken. Maar als ik al lees dat ze Tabasco opeet weet ik niet of tea tree wel helpt.....vervelend zeg bah rotplekken sterkte!

teatree vindt ze heerlijk. Izzy had ik dat opgesmeerd voor de jeuk en Cujo en Kenzo trouwens ook waren ineens de stalkers van Izzy en wilden alleen maar aan haar likken en daar werd Izzy wel een beetje behoorlijk gek van
Dus dat gebruik ik maar niet voor deze plekken.

Maar tot nu toe, ze zit er niet aan! Wel wil ze aan haar tenen likken, maar dat doet ze al 9 jaar. Wel sneu, we lieten dat altijd gaan en nu mag ze dat ineens niet meer ze snapt er niks van

Demi schreef: Zie ook meteen weer verschil, ze plast en poept weer normaal

Hoe ging dat eerst dan?
Ik vraag dit, omdat Sjefke steeds meer moeite krijgt met poepen en plassen. Ben er al voor bij de dierenarts geweest, ze krijgt nu Carprodyl en ik heb haar laten behandelen door een fysiotherapeute (1x, moet over anderhalve week terug) en ze krijgt isogel om haar ontlasting wat zachter te maken. Maar als ik dat 1x niet geef (van de week was het op en ik had nog geen tijd gehad om nieuwe te halen) dan heeft ze gelijk weer enorm veel moeite met ontlasten.
Moet maandag weer terug voor controle bij de DA, dus wellicht kan ik e.e.a. met hem overleggen.

LongFields schreef:

Demi schreef: Zie ook meteen weer verschil, ze plast en poept weer normaal

Hoe ging dat eerst dan?
Ik vraag dit, omdat Sjefke steeds meer moeite krijgt met poepen en plassen. Ben er al voor bij de dierenarts geweest, ze krijgt nu Carprodyl en ik heb haar laten behandelen door een fysiotherapeute (1x, moet over anderhalve week terug) en ze krijgt isogel om haar ontlasting wat zachter te maken. Maar als ik dat 1x niet geef (van de week was het op en ik had nog geen tijd gehad om nieuwe te halen) dan heeft ze gelijk weer enorm veel moeite met ontlasten.
Moet maandag weer terug voor controle bij de DA, dus wellicht kan ik e.e.a. met hem overleggen.

Door de spondylose kon ze haar rug niet meer buigen, dat deed pijn, omdat alles dan op haar zenuwen drukte. Dus plassen en poepen deed ze bijna staand en mn poepen vond ze heel vervelend en wilde ze toch buigen en had daar erg veel moeite mee (dus buigen en poepen tegelijk)
Nu plast en poept ze weer normaal, omdat de prednison de druk weg haalt van de zenuwen. Het is wel tijdelijk en uiteindelijk zou ze dan op de cortaphen moeten (laatste middel wat ik kan gebruiken bij haar), maar omdat ze behoorlijk gevoelig op haar maag is, wil ik dat eigenlijk niet

Bedankt voor de uitleg, hebben ze bij Cujo foto's gemaakt waaruit gebleken is dat ze spondylose heeft?
Sjefke poept eigenlijk net zo als jij beschrijft.

LongFields schreef:Bedankt voor de uitleg, hebben ze bij Cujo foto's gemaakt waaruit gebleken is dat ze spondylose heeft?
Sjefke poept eigenlijk net zo als jij beschrijft.

Bij Cujo zijn we er jaren geleden per toeval achter gekomen. Ze kwam voor foto's van haar maag/darmen en dat was ok, maar toen dacht hij iets van spondylose te zien. Dus Cujo omgedraaid en weer foto's gemaakt en ze had toen al flinke spondylose helaas

Maar is Sjefke ook stram? Of mankt ze soms?

Demi schreef:
Maar is Sjefke ook stram? Of mankt ze soms?

Sjefke is stram, maar heeft nog nooit gemankt. Ze is vorige week bij de fysiotherapeute geweest en die zei dat het net achter haar schouderbladen op haar rug nogal strak en stijf is, en haar nek bewoog ook niet gemakkelijk 2 kanten uit. Haar achterhand was voor haar leeftijd nog wel aardig los.
Maar ik zit nu je topic over likgranuloom te vervuilen, sorry.

LongFields schreef:

Demi schreef:
Maar is Sjefke ook stram? Of mankt ze soms?

Sjefke is stram, maar heeft nog nooit gemankt. Ze is vorige week bij de fysiotherapeute geweest en die zei dat het net achter haar schouderbladen op haar rug nogal strak en stijf is, en haar nek bewoog ook niet gemakkelijk 2 kanten uit. Haar achterhand was voor haar leeftijd nog wel aardig los.
Maar ik zit nu je topic over likgranuloom te vervuilen, sorry.

Nee joh maakt niet uit Bij Cujo zag ik eerder dat ze er last van ging krijgen dan dat ze het aangaf. Ze had namelijk behoorlijk ingevallen dijen, haar hele gespierde kontje was ineens weg Vlak daarna begon ze stram te lopen en moeite te krijgen met plassen en poepen.
Ik hoop dat het bij Sjefke "gewoon" een paar spieren zijn die niet helemaal lekker zitten. Volgens mijn dierenarts komt dat ook regelmatig voor bij een wat oudere hond

Haar bespiering op de rug en achterhand is ook minder dan vroeger inderdaad. Misschien moet ik de dierenarts vragen om rugfoto's te laten maken. Het komt wel erg overeen.