Kijk je naar goedkopere alternatieven voor je hond nu alle de prijzen zo uit de bocht vliegen?
Ster topic! Klik hier om te reageren
Ben je nieuw en wil je een account maken? Klik hier!
Een (zeer) beknopte handleiding voor nieuwe leden vind je hier: Klik!
Het hondenforum team stelt zich hier voor: Klik!
Laatste wijziging 23-03-2022
Wil je deze forummededeling niet meer zien? klik dan rechtsboven in dit vak
Hier kun je al je andere foto's kwijt, zoals vakantiefoto's, foto's van je andere huisdieren, natuurfoto's, foto's van enge spinnen, vogels en dergelijke. Alle foto's dus eigenlijk die niet in de normale fotohoek en ook niet in de wandelrubriek thuishoren.
Gaaaaaf!!!!! Wat een mooie foto's!! Ik heb altijd bewondering voor mensen die dit durven. Ik heb hoogtevrees en moet er echt niet aan denken om dit te doen! Alleen het idee al......
Hahahaha we hadden slagroomsoezen en bananeneclairs(??) meegenomen ter tractatie, champagne leek ons een beetje teveel van het goede. Bob vond het erg jammer dat we die gingen uitdelen om te vieren dat Hilly haar parachutesprongdoop had gehad
Jeetje Hilly, wat stoer van je!
Dan vind je van Yvette en mij dat we stoer zijn met onze XXL-week wandelen. Nou, ik vind dit toch wel een flink aantal slagen stoerder hoor! Petje af meis!
Allereerst vannacht in bed de generale repetitie. Ik stelde me voor, daar bovenin in die deur te hangen en dan 'moet' je............ Ik voelde me gewoon naar beneden springen en dacht 'dat gaat vast wel echt onwijs hard'...... Ik moest natuurlijk vervolgens naar de w.c. Ik dacht 'komt vast van die grote bak rauwkost gisteren', maar misschien, heeeeeeel misschien was ik ook een tikkie nerveus. Zou kunnen he?
Ik had wat regelzaken wel gedaan. Mocht het toch misgaan, you never know.............. Ook dat stelde me gerust.
Ik was natuurlijk om vijf uur vanochtend klaar wakker en had daar helemaal geen zin in, dat was nog veel te vroeg. Maar ja............... dus toen Sam maar wakker gemaakt en bij me in bed genomen en nog even weer 1,5uur geslapen. En dromen joh, niet te zuinig, werd gewoon moe wakker.
Douchen, broodje eten, 2 kopjes koffie, niet teveel, want ik dacht 'dat moet er ook allemaal weer uit'.............. Eindelijk was het dan zover, dat ik Sam naar de oppas kon brengen en ik Minhie op kon halen. Ik zou haar om 10.00uur ophalen, maar toen werd het al 09.45uur en toen stond ik al om 09.35uur voor haar deur. Mmmm, ik wilde wel heel erg op tijd zijn geloof ik.....
Gezellig samen naar Hoogeveen. Ik was nog niet echt nerveus, daar was het nog wat te vroeg voor geloof ik. Maar eenmaal aangekomen moest ik al vrij vlot naar de w.c. Typisch............. En na een half uurtje toch nog even weer............. Mmmm.
Ondertussen kwamen er al andere supporters aan en wat vond ik dat mooi, bijna iedereen had z'n honden bij zich, het was een kakafonie aan hondenblafjes en mensenstemmen. Tjeetje zeg, en dat allemaal voor mij? Ik zou er verlegen van worden, werkelijk. Echt zo hartverwarmend.
Ik ging even vanuit de kantine kijken naar die 'mannen' om wat te fantaseren wie me zou begeleiden in mijn sprong en wees een man aan en zei tegen Minhie; hij springt vast met mij. Het was een sterke atletische man, ook groot van postuur..... Ik dacht 'die houdt me wel'......... Later bleek ik gelijk te hebben.........
Op een bepaald moment werd ik geroepen en moest ik een papier ondertekenen en toen begon het 'serieuze'............ Je zou er de slappe lach van krijgen, ware het niet dat het heel serieus was. Ik kreeg een overal, waarbij ik van te voren al aangaf 'wel de grootste die er is hoor', want tja, ik heb niet maatje 36 en ben ook geen 1.70.......... Kwam allemaal goed zei Leo, die me zou begeleiden. En ja hoor, ik trok die overal aan, schoenen erin en langzaam de overal omhoog trekken. Nou, waarachtig, hij ging zo over mijn benen heen hup naar boven. Armen in de mouwen en daar stond ik dan in vol ornaat.
Toen begonnen de instructies. Ik dacht 'Holy Mozes, als ik dat allemaal maar onthoudt he?'..........
We gingen ook droog oefenen, ondertussen had Andre zich ook aan mij voorgesteld, hij zou alles filmen, erg sympathieke man ook.
Droog oefenen betekende vanuit een caravan visualiseren alsof je in een vliegtuig zit. Hij dus in het 'vliegtuig'en ik moest er bij in. Euh............. dat is wel klein he??? Maar goed, ik zat tussen zijn benen in en hij zei 'als ik zeg "omhoog", dan plaats je je handen op mijn knieen en wip je je omhoog op mijn schoot. Gottegod, dacht ik, ik verbrijzel dan zijn knieen nog, zul je net zien............... Maar dat had ik verkeerd gedacht. Vrij soepel kon ik me omhoog werken op zijn schoot. Haha, zat ik toch eens op schoot bij een sympathieke man he???? Maar ja, al gauw moesten we twee dingen oefenen, het eerste vanuit het zog. vliegtuigje, het eruit stappen en de vrije val. Pfff, hoofd zo, duimen zo, knieen zo, heupen zo, rug zo.............. Nou euh.......................... Zou ik dat nu echt onthouden, vroeg ik me af, op het moment dat je uit dat vliegtuig mietert?
Maar ik dacht 'rustig Hilly, tuurlijk onthoud je dat'.............. Dus ja, schuivel schuivel richting rand 'vliegtuigje' en zo voelen, hoe het eruit gaan zou gebeuren. Mmmm, ik dacht 'dit is best nog arbeid'.............. Maar ja, het was dan ook tandemsport, zei hij. Ja, daar kon ik me nu wat bij voorstellen.
En toen moest ik de situatie oefenen na de vrije val. Dat moest ik op zo'n wiebelplankje doen. Ga er maar met je buik op, zei hij. Ja euh.......... Hoe? Ik zag me natuurlijk al plat op de bek gaan he? Maar natuurlijk gebeurde dat niet en ook die houding leerde ik. Ondertussen dacht ik 'maar hoe was nu die andere houding dan ook weer? Afijn, dit twee keer geoefend onder toeziend ook van alle supporters en viervoeters.
En ja, toen was het zover. Op het laatst nog net even verteld wie hun moesten bellen, mocht het toch mis gaan. Haha, dat duveltje kwam nog even omhoog zitten. Ook zo lullig als de oppas vanavond zou denken 'waar blijft Hilly nu toch?'............
Ik liep naar het vliegtuigje, wat een hels lawaai gaf en veel wind. Haha, het ging echt gebeuren dus.......
Er zat al een duo in, een solo-ganger, mijn videoman en toen wij als laatste duo. Nou, ik zat zeer close met Leo. Pjoew zeg. Duidelijk niet gewend. In het vliegtuig legde Leo mij van alles uit, wat ik kon zien en hoe hoog wij gingen, want i.v.m. de tandemsprong, zouden we 9000 voet gaan. Ik dacht 'ja, maar hoeveel km is dat dan he?' Met mijn schoenmaat ben je dan al snel heel hoog, maar...... Nou, het was drie kilometer hoog. De vrije val ging gepaard met 200km per uur, zo hard ga je dan.......... En tja, we zaten boven de wolken met 6000 voet en toen waren we zo op de 9000 voet. Steeds onderweg nog weer check check dubbele check voor alle riemen enz. Ik kreeg een bril op, die ik ook nog moest laten checken. Toen ging eerst de solo-man, toen de filmman en toen moest ik eerst samen met hem op de grond van het vliegtuig, toen naar de opening. Ik deed mijn hoofd naar achteren (tjonge, bijna net de Argentijnse Tango, maar dan wat andersom met het hoofd ofzo.........) en hop, daar gingen we al. Ik was totaal niet bang, ook niet voor die tijd. Die Leo aan wie ik dus vastzat, was zo duidelijk, zo directief en rustgevend, tja, ik vertrouwde daar 100% op. Zal ook wel moeten zul je dan denken, maar ik voelde dat ook echt zo.
De vrije val was ongelooflijk en ik heb elke seconde beleefd en gevoeld en ja, dat ging heel hard. Super gewoon. En dan ineens klapt de parachute open, mag ik een andere houding aannemen en dan spelen we wat met de camera-man. Oh, het was zo adembenemend mooi, hoe zoiets dan ook kan. We hingen even boven de wolken en door het zonlicht en de hoekinval qua 'vliegen', konden we ons zien vliegen in de wolken als een schaduw, met daaromheen een regenboog, echt helemaal eromheen.
Ik weet nog dat ik even aan mijn zus moest denken, want ze zei toen ze zo ziek was 'als je de regenboog ziet, weet dan dat ik je zie'................. Stom dat je dan daar aan denkt, terwijl je aan zo'n Leo hangt, maar ja, dat stuur je niet, dat komt dan gewoon even, die gedachte en dat vond ik heel mooi.
Ik mocht ook zelf sturen, links, rechts, bochtjes maken. Hij vroeg of ik me goed voelde....... Ja, heel goed............. of ik dan een kurketrekker draai wilde meemaken. Ja hoor, ikke wel............ Nou, dat was net een soort achtbaan op Walibi, zulke mooie rondjes en snel, maak je dan. Wel kicken............
En ja, dan nadert de grond he? Ik al zwaaien natuurlijk. Ik zag een wit spandoek op de grond met Hup Hilly.......... ach jee zeg, dat is zo lief....................... Even de knieen goed omhoog getrokken en toen het commanda 'ga maar staan, staan..............' En toen stond ik zo goed als op het witte spandoek.
Elkaar de high five gegeven, naar mijn supporters gelopen en vertelt, hoe adembenemend gaaf dit is.
De camera-man had er ook plezier in en gaf aan, dat hij had gezien dat ik geen moment angst had, niet in het vliegtuig, niet tijdens het 'eruit' stappen, niet tijdens de vrije val, geen 1 moment. Nee, dat klopte. Het was gewoon te mooi, te uniek....................
Later nog de dvd-film gekeken, zodat ook de anderen konden zien, wat ik had meegemaakt, toen ik voor hun uit het zicht was en geloof me, dat was mooi.
Met een groot deel van de groep in Hoogeveen een terrasje opgezocht en een heerlijke sorbet gegeten en gezellig gekletst.
Op de terugweg nog fijn met Minhie gepraat en even boodschappen gedaan en toen Sam opgehaald, wat ook weer heerlijk was.
Nu geniet ik nog na.
Voor degenen die wel zouden willen, maar niet durven, of twijfelen, ik kan alleen maar zeggen; doen wat je zelf voelt, maar eerlijk................. het wordt onwijs goed begeleidt, alles wordt stap voor stap uitgelegd en voor mensen met hoogtevrees, schijnt dit toch goed te doen te zijn, omdat je los van de grond bent.
Ik zou het zo weer doen en wil het ook nog wel een keer doen.
Het is te mooi.
Maar het is ook heel erg mooi geweest, vanwege de opkomst van de supporters. Dat was hartverwarmend en gaf afleiding en ja, het is gewoon heel bijzonder, dat mensen overal vandaan komen, om mij dan te vergezellen tijdens mijn tandemsprong, dus dank je wel daarvoor. Zonder jullie was het toch minder waardevol geweest.
Haha, met de uitleg was ik heel serieus. Ik dacht 'ik moet dit goed onthouden Hilly, concentreer'............ Toen lachte ik echt niet.............. Maar van binnen wel, want als ik niet behoor te lachen vanwege de situatie, dan kriebelt het juist altijd........ Daarbij had ik wel binnenpretjes.