Het HondenForum

Ja je leest het goed!
Onze oude Moos, die rare hond, zijn ballen moeten eraf.

Nee, niet omdat wij dat willen, ook niet omdat hij dat wil, maar omdat hij én een ontstoken prostaat heeft én een bal die hard is en groter dan de andere bal.

Ik zou hem het liefst morgen meteen laten castreren, maar dat gaat niet lukken. (tijd/geld).
Dus dat wordt over twee weken, en als het een beetje meezit kan het al volgende week! Dát zou fijn zijn!

Maar ik vind het wel een beetje eng, ook al heb ik vandaag zijn hart laten beluisteren, en een bloedonderzoekje gedaan om zijn lever- en nierwaarden te laten checken.
Het zegt mij niet veel, maar dit kwam er uit het onderzoek:

Ureum 3,4
Glucose 6,2
Alk. phos 51
Eiwit 57
GPT 32
Creatinine 80

Nou goed, Moos is verder kerngezond, vitaal, en tot nu toe is hij bij ons nooit ziek geweest op tweemaal waterpoep na.
Het zal dus vast allemaal gewoon goed gaan, maar toch vind ik het eng.
Bij mij gebeuren nml vaak rare dingen die bij een ander niet voorkomen.

Als er cavia's worden gecastreerd (we runnen een opvang) dan gaat er om de één of andere onverklaarbare reden bij mij altijd ergens iets mis. Terwijl een andere opvang die bij dezelfde dierenarts gaat, noooooit iets heeft...
Bij de laatste zes castraties is er zelfs 1 na een hele ernstige infectie overleden, en dat was heel naar, heel verdrietig, en onbegrijpelijk.

Dus ik ben een beetje huiverig, maar het is voor zijn bestwil, want zo doorgaan is geen optie.

Komt helemaal goed joh meis! Operaties zijn nooit leuk.. Gelukkig is een hond ook een stuk sterker dan een cavia..

Helaas heb ik dat bij Zazoe ook moeten laten doen.

Heeel klote vond ik dat maar het was beter voor hem.

Nu merk ik gelukkig weinig verschil. Hij is niet dikker geworden. Heeft een tijdje wel meer honger gehad maar dat is nu over.

Komt vast helemaal goed!

De afspraak is gemaakt, volgende week wordt hij op donderdag gecastreerd.
Ik vind het niet fijn, maar het is echt voor zijn eigen bestwil.

Door de onzekerheid die ik voel, merk ik nu wel hoe ontzettend veel ik al van die hond hou! Wat zit dat beest al diep van binnen bij me zeg.

Moet hij dan tot dan die pijn hebben,ik zou dat maar niks vinden

Dat is nou juist het gekke, hij vertoont totaal geen tekenen van pijn.
Hij heeft nergens last van, hij doet alles wat hij normaal ook doet, en hij piept niet, hij krimpt niet ineen, helemaal niets van dat alles.

Ik weet nog toen Romeo een prostaatontsteking had, toen had hij echt gigantisch veel pijn en kon hij amper meer plassen, dan kromp hij helemaal ineen en jankte.

Gelukkig heeft Moos dit niet, nou moet ik zeggen dat het bij Moos ook lang niet zo ernstig is, het is nog maar een beginnende ontsteking, en hij reageerde ook amper toen de dierenarts met zijn vingers van binnen aan het voelen en duwen was. Hij stond erbij alsof hij zeggen wilde dat het lekker aanvoelde haha.

Dus nee, hij hoeft niet met pijn te lopen, mocht ik dat vermoeden krijgen, dan ga ik natuurlijk even bellen over eventuele pijnmedicatie voor tot de operatie.

Nou, morgen is het alweer zo ver.
Ik heb bijna de neiging om af te zeggen, want Moos heeft al een paar dagen helemaal geen druppel meer verloren.
Maar ik weet dat het alleen maar uitstel is, want het probleem is en blijft aanwezig en komt op een dag echt weer gewoon terug.

Maar ik vind het toch eng, ik heb continu de angst dat ik een telefoontje krijg dat hij niet wakker is geworden ofzo.
Allemensen wat zit die gekke hond al diep in mijn hart zeg, ongelofelijk hoeveel een dier in zo'n korte tijd kan gaan betekenen.
Hij moet gewoon wakker worden hoor, en het zal ook vast wel, maar toch... die angst....

Doen ze dat bij mensen ook als er in die regio iets ontstoken is... castreren ?

Narcose is altijd spannend, kan me je spanning wel voorstellen. Sterkte morgen tijdens het 'wachten' en ik hoop dat je snel een telefoontje krijgt dat je je lieverd op kunt halen, omdat hij anders teveel lawaai in de praktijk maakt of zoiets........... Gewoon dan weer lekker thuis...

Badu schreef:Doen ze dat bij mensen ook als er in die regio iets ontstoken is... castreren ?

Hoezo?
Hij is geen mens, hij is een hond.
Plus dat het niet alleen zijn prostaat is, maar ook een vergrote en verharde bal waar zeer waarschijnlijk kanker zit.
Lijkt me dan wel de meest veilige keuze om te castreren. Als we wachten en het op een andere manier doen (medicatie om de testosteron tegen te houden, want dát is de grootste oorzaak van prostaatontsteking) en het moet alsnog, dan is hij misschien wél echt te oud voor de narcose.
Ik ga daar niet mee wachten.

Er zijn twee andere opties om de prostaatontsteking terug te dringen, en dat is tabletten die zorgen dat de testosteron die wordt aangemaakt niet bij de prostaat komt, of een chemische castratie die elk halfjaar opnieuw moet.
Nou, beide opties zijn ook niet bepaald goed voor de gezondheid. Dus dan vind ik castratie beter.

Hilly45 schreef:Narcose is altijd spannend, kan me je spanning wel voorstellen. Sterkte morgen tijdens het 'wachten' en ik hoop dat je snel een telefoontje krijgt dat je je lieverd op kunt halen, omdat hij anders teveel lawaai in de praktijk maakt of zoiets........... Gewoon dan weer lekker thuis...

Whahaha, ja of dat hij de kennel aan het slopen is haha.
Volgens zijn vorige eigenaren wordt hij helemaal gek als hij opgesloten wordt in een kleine ruimte.
Nu heb ik daar dus geen ervaring mee, omdat ik hem nooit ergens in heb gestopt, maar als het waar is, krijgen ze nog wat met hem te stellen.

Badu schreef:Doen ze dat bij mensen ook als er in die regio iets ontstoken is... castreren ?

Nee, voor de meest voorkomende vorm van prostatitis bij mannen is psychologische hulp gecombineerd met antidepresiva, alpha-blokkers en ibuprofen de enige bestaande behandeling. Ik begrijp dat jij zoiets ook voor wilt stellen voor Moos?

OT: Succes Mojuan, komt vast goed.

Kees

Casey schreef:

Badu schreef:Doen ze dat bij mensen ook als er in die regio iets ontstoken is... castreren ?

Nee, voor de meest voorkomende vorm van prostatitis bij mannen is psychologische hulp gecombineerd met antidepresiva, alpha-blokkers en ibuprofen de enige bestaande behandeling. Ik begrijp dat jij zoiets ook voor wilt stellen voor Moos?

OT: Succes Mojuan, komt vast goed.

Kees

Bedankt voor de aanvulling!
Castratie is een prima oplossing, en de beste oplossing voor Moos.
Ik hoop niet dat het zijn karakter erg zal gaan beinvloeden. Hij is nml perfect zoals hij is

Ja idd HOP, het is zoals het is, maar ik vind het niet leuk.

Mojuan schreef: Ik hoop niet dat het zijn karakter erg zal gaan beinvloeden. Hij is nml perfect zoals hij is

Denk het niet, op zijn 12de is dat echt al wel zo'n beetje gevormd, beetje meer of beetje minder testosteron doet er dan niet zoveel meer aan. Nogmaals, gaat gewoon goed komen

Kees

Ik heb echt visioenen dat ik straks met een sufkut aan de lijn loop hahaha.

Succes voor Moos.
En jou !

Heel veel sterkte voor vandaag Paula, heb een beetje vertrouwen in die oude makker van je.
Komt heus wel goed met hem
Voor je het weet kun je hem al doezelig weer ophalen en laat ie zich lekker vertroetelen door jou.

Nou, daar gaan we dan.
Over een paar minuutjes ga ik hem brengen, dan nog even snel naar huis om de andere twee eten te geven, en dan naar mijn werk.

Ik heb wel een lekker lange wandeling gemaakt vanmorgen, hij is in ieder geval geen bonk met energie, hopelijk helpt dat een beetje.

En ja, het komt vast allemaal goed!

Sterkte ermee en het komt vast goed

Sterkte vandaag met het 'wachten', ik denk dat je tegen 15.00uur je maatje alweer thuis in de mand hebt. Maar dat wachten en het 'afstaan' van je hond daar, dat is best heel lastig. Ik hoop dat je wat afleiding hebt of tegen iemand aan kunt praten, mocht de spanning oplopen bij je.

Het voor mij ook iets heel nieuws om mijn hond weg te brengen en op te halen.
Normaal bleef ik altijd op de kliniek en soms zelfs kijken bij een operatie.
Maar dat willen ze niet bij Stad en van de Ree, dus tja.... en ik ga niet graag meer bij mijn oude praktijk waar dit wel mocht, omdat ik het daar achteruit vind gaan en ze hebben andere artsen in dienst waar ik niet zo'n hoge pet van op heb.

Heb je al wat gehoord?

Hij gaat zich vast veel fijner voelen, zonder die pijnlijke dingen.

Mojuan schreef:Het voor mij ook iets heel nieuws om mijn hond weg te brengen en op te halen.
Normaal bleef ik altijd op de kliniek en soms zelfs kijken bij een operatie.
Maar dat willen ze niet bij Stad en van de Ree, dus tja.... en ik ga niet graag meer bij mijn oude praktijk waar dit wel mocht, omdat ik het daar achteruit vind gaan en ze hebben andere artsen in dienst waar ik niet zo'n hoge pet van op heb.

Toen Sam werd geopereerd i.v.m. zijn achilles bleef ik de hele dag in de kliniek. Ik heb dat niet eens gevraagd, het kwam gewoon niet in mij op, om weg te gaan. Alleen even frisse neus gehaald en gebak voor het personeel, toen ik hoorde dat Sam met zijn oogjes al weer had geknipperd...

Ik kan me dus voorstellen dat het vervelend voelt om weer weg te moeten enz., maar ik denk, gezien de tijd, dat het niet meer zo lang duurt, voordat je je lieverd weer op kunt halen.

Moos ligt lekker naast me op de bank.
Ze belden me om 12.30 dat ik hem rond 13.15 op mocht komen halen.

Ik moest helaas iets langer blijven op mijn werk om nog iets af te maken, dus ik vertrok rond 13.50.
Toen ik onderweg was belden ze me, of ik al onderweg was, want Moos sloopte het hok en was heel erg aan het blaffen.

Hij ligt nu lekker naast me op de bank.

Moos is balloos.
Raar idee, ik ken hem niet anders dan met ballen.
Maar het is het beste voor hem.

Ze hebben bij de kliniek rekening gehouden met zijn leeftijd, en ze hebben de narcose wat lichter gedaan, en er een plaatselijke verdoving bij gegeven. Zo wisten ze zeker dat hij makkelijk en snel wakker zou worden.
Fijn dat ze zo mee denken!

Oh kijk, hij is alweer bij je, gelukkig. Nu rustig herstellen, hopelijk krijgt hij er niet teveel jeuk aan.

Fijn dat hij alweer lekker thuis is, vertroetel hemmaar lekker.

Hij wilde er in eerste instantie steeds aan likken toen ik net thuis was, maar na een paar keer 'nee Moos!' is het over.
Hij ligt nu zijn roes uit te slapen op de bank.

Fijn dat alles goed is gegaan en dat ie weer thuis is!
Ik vond t ook maar niks toen Mo-yi geopereerd werd, bij haar werd het een castratie omdat ze elke 3 maanden flink loops werd, tijdens de operatie werd de baarmoeder goed bekeken en zag de d.a een kleine bult zitten, wat niet meteen hoeft te betekenen dat het kwaadaardig was, maar met het verhaal eromheen is alles wel weggehaald, ze zou er uiteindelijk sowieso last van gaan krijgen.
Zat ook alleen maar te wachten op dat telefoontje.
Fijn dat ie thuis is! Alles, of t meeste iig, is nu achter de rug.

Ja ik ben echt blij dat het voorbij is.
Nu nog even genezen en daarmee is het hopelijk gedaan.

Ik heb nog pijnstillers mee voor hem, mag hij morgen hebben, voor vandaag heeft hij een injectie gekregen.