Het HondenForum

Statistisch gezien zouden we eens geluk moeten het hebben met de gezondheid van een Berner, maar helaas is ons 3 jarig meisje Indy ziek. Het begon al een tijdje terug met misselijkheids aanvallen, vaak gepaard met diaree. Ik ben een aantal keren met metrazol naar huis gestuurd, werd gewoon gedacht aan maag/darm infectie. Tot ik begin juni 2 weekenden achter elkaar op de spoeddienst belandde met Indy die extreem misselijk was.

Maandag bij eigen DA bloedonderzoek en om echo gevraagd. Al genoeg ellende gehad de afgelopen jaren. Ook urine meegenomen. Bloedwaarden zeer afwijkend. Hoog ureum, phosfor en creatine. Eiwitten in de urine. Alles wijst op nierproblemen. Op echo geen bijzonderheden te zien. Alles zag er goed uit geen gezwellen, maar ja in de nieren kunnen ze niet kijken. Het vreemde was, of eigenlijk weet ik niet wat vreemd is, klinisch kwam ze toen niet ziek over. Behalve de misselijkheid, was ze verder vrolijk en enthousiast. Op zich wel rustig, maar we hebben Indy niet van pups af aan en kennen haar niet anders dan een rustige hond, die wel gigantisch uit haar dak kan gaan tijdens wandelingen, ze kan zo hard rennen, zo hard heb ik een berner nog niet eerder zien gaan. Wat ze vanmorgen nog even herhaalde op het strand.

Omdat mijn eigen DA het ook niet precies wist, zijn we weer naar Kortenoord geweest in Wageningen. Daar kwam in eerste instantie chronische nierontsteking uit. Dieet voer mee, 2 weken antibiotica. Maar daarna waren de waarden nog niet veel beter en werd voorgesteld 72 uur te gaan spoelen. Dit kon ik gelukkig thuis doen in het weekend. Waarden waren daarna iets beter, vrijdag helaas weer slechter, terwijl ze wel vrolijk oogde en goed at. Flinke teleurstelling dus. DA dacht nu aan chronisch nierfalen, leek nu een opleving, gaf haar nog een week en dat leek ook uit te komen. Vrijdag 20 juli was ze erg slecht en had ze 2 soort van flauwtes gehad, kon niet meer op haar poten staan, dus de beslissing genomen om afscheid te nemen en alles geregeld voor de avond. Mijn vriend was overdag bij haar en toen ik thuis kwam uit mijn werk sprong ze op, bij het 'laatste' rondje weer spelen en rennen, een bak pens naar binnen. We konden het niet meer. Alles afgeblazen, wilden het weekend nog aankijken en uiteindelijk nog 3 goede weken gehad. Tot ze nu al een paar dagen heel slecht eet. Ik krijg er mondjesmaat wat eten in. Het lijkt of ze wel wil, maar het niet kan. Tijd om de knoop door te hakken zou je denken, normaal denk ik daar wel zo over. Maar het rare is, eenmaal buiten, veranderd ze. Ze geniet, rent, rolt door het zand en speelt met haar zus. Iemand die dan langs loopt zou niet kunnen aanwijzen wie de zieke hond is.

Ik twijfel gewoon ontzettend waar goed aan te doen. Zou ze weer eetlust krijgen net als na de vorige dip? Moeten we nu afscheid nemen, nu ze nog niet doodziek is, maar ja, ze geniet buiten nog wel. Maar dat eten is natuurlijk niet normaal. We hebben ook al eens een 3 jarige berner gehad met acuut nierfalen. Die hebben we binnen een paar dagen in laten slapen, zij kon ook niet meer. Maar dit is bij Indy weer niet het geval.

Heeft er iemand ervaring met deze vorm van nierfalen? En hoe is dat gelopen? Is je hond uiteindelijk weer beter gaan eten? Wat is een reeel punt om de knoop door te hakken, als ik er 2 dagen helemaal niets meer in gekregen heb, ondanks dat ze buiten nog geniet? Ik wil niet dat ze doodziek wordt. Ik weet dat we de beslissing zelf moeten nemen, maar enige ervarings reacties zouden prettig zijn.

Bij mijn hond is nu nierfalen geconstateerd maar die heeft nog geen symptomen.
Bij hem laat ik er ook niks meer aan doen, geen ander voer of spoelen enz.... we houden hem nu strak in de gaten met de DA, en zodra de waarde's slechter worden, of hij word misselijk/wil niet meer eten enz.... dan laat ik hem inslapen.
Er wel even bij zeggend dat mijn hond maar 1 nier heeft, andere is hij verloren aan een ongeval.

Als een hond misselijk is, niet meer wil eten enz... dan is de nier al voor 75 procent of meer aan het falen.
En tja de hond vergiftigd zichzelf, want de nieren doen hun werk niet meer.
En wat ik van spoelen weet (mensen om me heen hebben het laten doen bij hun hond met nierfalen) is dat het voor heel korte tijd effectief is maar je daarna weer in het oude vervalt.

Als ik in jou situatie stond (en die ga ik ook krijgen met mijn hond) dan was mijn beslissing al eerder gemaakt, en had ik mijn hond laten inslapen. Ik wil niet dat mijn hond constant misselijk is of niet meer wil eten daardoor enz.....

wil je heelveel sterkte wensen met de uiteindelijk beslissing die je maakt.

Mijn hond kreeg op oudere leeftijd(9jaar) nierfalen.
Ik ben toen overgestapt op een dieet van barf, met extra groente en kruiden en ze
is daar enorm van opgeknapt.
Vaak zijn de plantaardige eiwitten heel belastend voor de nieren, dus een goede kvv(zonder graan) zal zeker mee helpen.

ik heb weinig opbeurends qua nierfalen te melden, Dusty van mij is aan een accuut nierfalen overleden... het verhaal staat hier :http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... ilit=dusty is heel snel gegaan, toen ze echt ziek begon te worden was het ook heel snel afgelopen.

Over t nierfalen kan ik je niet helpen, maar wat het gedrag van je hond aangaat wel.

Als je even hier leest ( www.bloggen.be/whisperer) in juli kan je zien hoe mijn hond er aan toe was.
Enerzijds doodziek bij momenten maar zodra je iets deed dat ie doodleuk vond , leek ie de gezondste en speelde en speelde. Als hun energie steken ze dan in wat ze leuk vinden, maar het doet de ziekte niet verdwijnen.

Op het blog staat ook nog een foto van enkele uren voor zijn dood waar je nooit gedacht zou hebben dat ie ziek was.
Ik heb duidelijke afspraken met mijn hond gemaakt...
En de laatste 2 weken dag en nacht met hem doorgebracht en van elk moment genoten.
Toen hij weer een koortsaanval kreeg en deze dit keer niet meer zakte was het moment gekomen.

Wat de misselijkheid van je hond aangaat een tip: haal een doos vanilleijs in huis. Enerzijds is het het enige dat ze mogen eten als ze NIETS mogen eten (bij gastroenteritis bijvb), anderzijds helpt het bij de spijsvertering en bovendien zijn de meeste honden er gek op (zie filmpjes met Pineau op t blog).

Maak afspraken met je hond, leg hem uit wat er aan de hand is en vraag hem om een teken te geven, bijvb. om op een plek te gaan liggen waar ie anders nooit ligt, als het voor hem genoeg is.

Als het chronisch is en de DA's niets meer kunnen doen, probeer dan nog van elk moment samen te genieten zolang het kan op een hondwaardige manier.
Ik hoop dat je nog een redmiddel vindt ! Van ganser harte !

Sterkte en ik hoop het beste voor je hond, zo jong en zo ziek...zou niet mogen ! Sterkte

Ik had dan weer een hondje die drie jaar rondgelopen heeft met nierfalen. (En hartfalen en ook zijn schildklier was niet goed)
Voor mij was altijd dat de goede dagen duidelijk de overhand moest hebben dan de slechte dagen. Zodra dat begon te keren en hij pijn kreeg, heb ik hem laten gaan. Maar dat was dus pas na 3 jaar. Het merendeel van de tijd zag je een vrolijk blij hondje en als ik dan vertelde dat hij eigenlijk dood ziek was werd ik voor gek verklaard zeg maar.

Hier ook een hond met nierfalen gehad. Omdat ze net 3 was wilde ik niet opgeven. En heeft ze stamcellen gekregen 2 keer. Bij latere controle waren de waarden van haar nieren weer goed, maar is ze een week later overleden aan een overdosis medicijnen

Slechtere nierwaarden voor het eerst geconstateerd toen ze 4 jaar was. Met 8 jaar een duidelijke verslechtering, over gegaan op kvv.
op 12 1/2 jarige leeftijd opeens erg achteruit.
Na de overstap op nierdieet (Bandit) een opleving gehad.
Spoeling gehad, daarna nog een paar weken geleefd, toen niet meer willen eten en laten gaan.
Ze was toen op 1 maand na 13 jaar.

Mijn vorige hond had nierfalen.
Binnen 2 maanden veranderde ze van een blije naar een doodzieke hond.
Ze at niet meer en ze was bekaf.
Met pijn in mijn hart heb ik haar laten gaan.

Hoi Ramona,
Veel sterkte met Indy...

Ik heb geen ervaring met een hond wel met een kat.

Toen er eenmaal serieus naar mij geluisterd werd door de d.a. was het bijna te laat.
Hij is toen een paar dagen opgenomen geweest om doorgespoeld te worden.

toen mee naar huis met nierdieet.
Hij heeft eigenlijk nog twee jaar normaal en plezierig geleefd.

Toen het bergafwaards ging, ging het heel snel.
Met het kopje boven het drinkbakje hangen en ik wist dat dat hét signaal was voor einde verhaal.

rustig ingeslapen....

bij ieder dier verloopt het proces anders natuurlijk, maar dit is mijn verhaal.
toen hij 3 was is n.f. geconstateerd, toen hij 5 was is hij eraan overleden.

p.s. ik werd ook nooit geloofd als ik vertelde dat mijn kat aan een terminale ziekte leed, tot het laatste moment zelfs niet.
Tot ik hem wegbracht naar de d.a. voor onderzoek.
Kwam thuis en zei: ik moet straks erheen voor het spuitje.
Moest ik me niet zo aanstellen....

Demi schreef:Hier ook een hond met nierfalen gehad. Omdat ze net 3 was wilde ik niet opgeven. En heeft ze stamcellen gekregen 2 keer. Bij latere controle waren de waarden van haar nieren weer goed, maar is ze een week later overleden aan een overdosis medicijnen

Hoe werkt dat met stamcellen? Had jouw hond ook van die ups en downs? Dat je bijna overtuigd ben dat het genoeg is, omdat je niet te laat wilt zijn, maar ze vervolgens van plezier op haar rug ligt te rollen op het strand en dat je weer bang bent dat je te vroeg bent?

1 van mijn Labradorteefjes is gestorven aan nierfalen : het is ook vrij snel gegaan . Bij haar, is het van een"gewoon" nierprobleem, naar accute nierfalen gegaan : donderdag nog naar de DA voor een controle, en zaterdag morgen, lag ze in coma voor mijn slaapkamerdeur : ze was amper 5 j .
Ik heb nu een teefje van 13 j, waarvan de nieren het niet zo goed doen, maar met een aangepast dieet en pillen, doet ze het goed ( ze is ook nog hartpatiente ) .

Bedankt voor alle reacties, momenteel heeft Indy nog een hondwaardig bestaan. We houden haar goed in de gaten.

Ramona25 schreef:Bedankt voor alle reacties, momenteel heeft Indy nog een hondwaardig bestaan. We houden haar goed in de gaten.

Ik wens jullie beiden veel sterkte en probeer van elk moment samen te genieten ! Genieten en samen genieten is het mooiste voor jullie beiden !

Ik heb ook even een vraagje, maar vind het niet nodig om daar een nieuw topic voor te openen dus misschien kan ik hem hier stellen.
We weten sinds een paar maanden dat Rana (ongeveer 12 jaar oud) nierfalen heeft. Mijn moeder merkt dat hij steeds meer hijgt.
Herkent iemand dit? En is dit misschien een teken dat het slechter gaat?

*Joelle* schreef:Ik heb ook even een vraagje, maar vind het niet nodig om daar een nieuw topic voor te openen dus misschien kan ik hem hier stellen.
We weten sinds een paar maanden dat Rana (ongeveer 12 jaar oud) nierfalen heeft. Mijn moeder merkt dat hij steeds meer hijgt.
Herkent iemand dit? En is dit misschien een teken dat het slechter gaat?

Ja ik herken dat van lila en toen ze dat ging doen, bleken haar nierwaarden enorm gestegen. Ik weet niet wanneer er voor het laatst bloed geprikt is bij Rana, maar als het al even terug is, zou ik dat zeker doen. Drinkt ze ook meer?

We hebben ongeveer in april bloed laten prikken omdat hij urine lekte. Toen bleek dus dat hij nierfalen had. We merkten inderdaad ook dat hij meer dronk. Sindsdien heeft hij nier-dieet en krijgt pilletjes om zijn bloeddruk te verlagen en om zijn blaas-spier te versterken. Af en toe krijgt hij ook een pilletje tegen misselijkheid als hij niet meer wil eten. Het hijgen is pas sinds een paar weken, daarom vroeg ik me af of dit misschien een teken zou zijn van verslechtering.

Onze vorige hond had ook nierfalen, maar zij was al in een verder stadium, we zijn wel naar dieren arts geweest toen ze lusteloos was en veel overgaf toen is in eerste instantie ook uitgegaan van buikgriep. twee weken later zijn we weer geweest en toen hebben ze meteen bloed geprikt waaruit bleek dat de waardes veel te hoog waren. Zij is toen daar gebleven en hebben ze haar behandeld. Dat was op de maandag. Woensdagavond konden we haar weer ophalen en hebben we medicijnen en dieetvoer meegekregen de dag erna ging het nog goed, maar daarna ging het bergafwaartsen hebben we op maandag bij de dierenarts te horen gekregen dat de waardes hoger waren dan voor de behandeling. Dus om haar verder pijn te besparen hebben wij diezelfde avond afscheid genomen. De symptomen bij haar waren lusteloos geen eetlust, wat voor haar heel bijzonder was. Het was alsof ik een hele oude hond achter me aan had lopen.

Onze Indy is afgelopen zaterdag overleden. Het ging hard achteruit, dus we hebben de dierenarts laten komen. Ze mocht nog geen 4 jaar oud worden

Och jee wat triest en toch nog zo snel gegaan.
Wat een rotziekte is het.
Sterkte met het verlies van Indy

Mary schreef:Och jee wat triest en toch nog zo snel gegaan.
Wat een rotziekte is het.
Sterkte met het verlies van Indy

sterkte met het verlies. veel te jong natuurlijk
ja, het is een rotziekte, maar ook een rot ras

Ach,...

Heel veel sterkte,...........

tekkel schreef:

Mary schreef:Och jee wat triest en toch nog zo snel gegaan.
Wat een rotziekte is het.
Sterkte met het verlies van Indy

sterkte met het verlies. veel te jong natuurlijk
ja, het is een rotziekte, maar ook een rot ras

Ik denk niet dat dit een reactie is waar ze op zit te wachten,...
of begrijp ik iets verkeerd??

heel veel sterkte met het verlies van Indy

tekkel schreef:

Mary schreef:Och jee wat triest en toch nog zo snel gegaan.
Wat een rotziekte is het.
Sterkte met het verlies van Indy

sterkte met het verlies. veel te jong natuurlijk
ja, het is een rotziekte, maar ook een rot ras

Heeft volgens mij niks met het ras te maken want onze Snowey was een kruising

Heel veel sterkte met het verlies van Indy.

Heel veel sterkte...

Heel veel sterkte met het verlies van Indy
Het is idd een rot ziekte, bij mijn hond ging het ook erg snel.

Inge O schreef:

JYBD schreef:

tekkel schreef:

Mary schreef:Och jee wat triest en toch nog zo snel gegaan.
Wat een rotziekte is het.
Sterkte met het verlies van Indy

sterkte met het verlies. veel te jong natuurlijk
ja, het is een rotziekte, maar ook een rot ras

Ik denk niet dat dit een reactie is waar ze op zit te wachten,...
of begrijp ik iets verkeerd??

ik denk inderdaad dat je iets verkeerd begrijpt want te zien aan de smiley bedoelt tekkel het helemaal niet vervelend maar vindt ze het gewoon erg sneu voor hond en baas dat het ras zo vreselijk ongezond is en daar kan ik haar alleen maar in volgen .

Zo vat ik het zelf ook op. Ik ben er nu 3 verloren in 2,5 jaar tijd. Ik ben een enorme bernerliefhebber, maar durf het nooit meer aan.

Ok, fout begrepen dus, mijn excuses.

Maar ik wist niet dat nierfalen veel voorkomt bij Berners.
Ik dacht dat OCD en HD wel vaker voorkomen maar nierfalen wist ik niet.