Het HondenForum

Amy wordt over een maand of 2 gecastreerd. Nu willen we dat op de Laparoscopie manier laten doen, zodat ze geen grote wond heeft waar ze constant aan gaat zitten plukken. Overdag kan ik haar uiteraard wel in de gaten houden, de nachten niet. Iets aantrekken erover heeft geen zin, daar bijt ze de gaten in en een kap, nou daar heb ik het maar niet meer over, maar die blijft ongeveer 10 minuten heel bij mevrouw.
Nou blijkt dat mijn da ook op die manier tegenwoordig castreert, maar zegt dat het bij Amy dus niet kan. Het kan niet, omdat Amy dus elke keer een baarmoederontsteking heeft en blijkbaar een zeer gevoelige baarmoeder heeft (gehoord van de assistenten, niet van de da zelf trouwens)
Dus komt het er op neer dat ze wel op de gewone manier geholpen moet worden.
Dus gevraagd waarom, dit was omdat haar baarmoeder eruit moet omdat deze zo gevoelig is en dat past niet door zo'n klein gaatje.
Maar wat ik mij nu afvraag, als je alleen de eileiders doet, dan heeft ze toch geen last meer van haar baarmoeder? Tenminste dat is wat mij toen verteld is bij de castratie van Calsey (andere da) en als de baarmoeder blijft zitten, heet het toch eigenlijk gewoon sterilisatie? Ik ben uiteraard aan het googlen, maar ik lees veel verschillende dingen en ook verschillende ervaringen.
Wie weet dit en wie heeft er ervaring met een laparoscopie?

op moment dat de baarmoeder gevoelig is voor ontstekingen is het risico te groot dat deze vlak na de sterilisatie gaat ontsteken en dat ze dan een extra operatie krijgt

Inge O schreef:een baarmoeder met een ontstoken wand kan je niet laten zitten, als een da dat doet zou het een grove beroepsfout zijn. dat de eierrstokken dan weg zijn doet het risico op baarmoederinfectie niet helemaal verdwijnen omdat er al een verdikte wand is dus die blijft nog een hele tijd vatbaar voor bacteriën.

Ok en als ze nou bv geopereerd wordt op het moment dat ze niet schijnzwanger is of een baarmoederontsteking heeft? Of is het risico te groot dat je aan de buitenkant niks ziet en de baarmoederwand toch verdikt is?

Laparo ( =buik ) scopie ( = kijken ) is een operatietechniek waarbij door zeer kleine toegangspoorten van slechts 5 mm in de buik geopereerd wordt.
Het wordt daarom ook wel een kijkoperatie of Minimaal Invasieve Chirurgie genoemd...


Bron: http://www.dierenkliniekwestland.nl/13/Laparoscopie

Ik ben bij de operatie van Laika geweest en bij haar konden dus alleen de eileiders verwijderd worden. En dat was nog een heel gedoe met zo'n klein gaatje.

Ik zou het risico niet willen nemen om iets wat waarschijnlijk ontstoken is of nog ontstekings waarden in zich heeft door een verkeerde beweging van je arts in de buik komt te liggen. Daarbij past zelfs een kleine baarmoeder niet door het gaatje.

Ik zou gewoon vertrouwen hebben in mijn dierenarts in dit geval. En zo groot is de snee niet die ze maken hoor. En als ze onderhuids hechten valt hij bij veel honden heel erg mee. (of de boel moet erger ontstoken zijn dan verwacht)

Ik zou, als de boel onrustig is, niets laten zitten en alles laten verwijderen.

ranetje schreef:Ik zou, als de boel onrustig is, niets laten zitten en alles laten verwijderen.

Ik ook. Dan maar niet laparoscopisch.

Tamara/Bayko schreef:

ranetje schreef:Ik zou, als de boel onrustig is, niets laten zitten en alles laten verwijderen.

Ik ook. Dan maar niet laparoscopisch.

Voor zover ik weeet kan dat ook (nog?) niet laparoscopisch ?

blacky schreef:Ik ben bij de operatie van Laika geweest en bij haar konden dus alleen de eileiders verwijderd worden. En dat was nog een heel gedoe met zo'n klein gaatje.

Ik zou het risico niet willen nemen om iets wat waarschijnlijk ontstoken is of nog ontstekings waarden in zich heeft door een verkeerde beweging van je arts in de buik komt te liggen. Daarbij past zelfs een kleine baarmoeder niet door het gaatje.

Ik zou gewoon vertrouwen hebben in mijn dierenarts in dit geval. En zo groot is de snee niet die ze maken hoor. En als ze onderhuids hechten valt hij bij veel honden heel erg mee. (of de boel moet erger ontstoken zijn dan verwacht)

Cujo had best een grote snee toen ze gecastreerd was. Het probleem met Amy is, is dat alles wat miet "hoort" aan haar lijf dat moet weg. Dus daar gaat ze echt vreselijk aan zitten bijten. En als je dan een gaatje hebt van 5 mm of een snee dat scheelt heel veel voor haar. Maar goed een baarmoeder kan idd niet door 5 mm heen. Ik dacht alleen dat als ze de eierstokken deden en de baarmoeder lieten zitten dat dan de baarmoeder rustig werd, maar dat is dus niet zo helaas.

ranetje schreef:

Tamara/Bayko schreef:

ranetje schreef:Ik zou, als de boel onrustig is, niets laten zitten en alles laten verwijderen.

Ik ook. Dan maar niet laparoscopisch.

Voor zover ik weeet kan dat ook (nog?) niet laparoscopisch ?

Dat bedoel ik

ranetje schreef:Ik zou, als de boel onrustig is, niets laten zitten en alles laten verwijderen.

Ze is heel onregelmatig loops, elke keer een baarmoederontsteking en daarvoor schijnzwanger geweest. Vanaf de eerste keer al. Maar het is dus niet zo dat als de eierstokken verwijderd worden, de baarmoeder dan inkrimpt oid? Ik heb geen verstand van castratie verder, want ze waren het al toen ze hier kwamen, of het gebeurde toen ze een baarmoederontsteking hadden

ranetje schreef:

Tamara/Bayko schreef:

ranetje schreef:Ik zou, als de boel onrustig is, niets laten zitten en alles laten verwijderen.

Ik ook. Dan maar niet laparoscopisch.

Voor zover ik weeet kan dat ook (nog?) niet laparoscopisch ?

Ik begreep uit een ander antwoord van niet. Jammer, maar wat niet kan, kan natuurlijk niet. En ik ga haar niet weer het hele gedoe van schijnzwanger en baarmoederontsteking aandoen

Zou het niet een hoop schelen als ze onderhuids gehecht word? Dan zitten er, als de dierenarts het goed doet, geen hechtingen aan de buitenkant. Enige wat je ziet is een klein streepje zeg maar.

Daniela schreef:Zou het niet een hoop schelen als ze onderhuids gehecht word? Dan zitten er, als de dierenarts het goed doet, geen hechtingen aan de buitenkant. Enige wat je ziet is een klein streepje zeg maar.

Volgens mij doen ze dat ook. Bij haar poot de vorige keer was ze 2 maal gehecht. Dus zeg maar 2 lagen, 1 onder de huid en een op de huid en geloof me, ik let echt heel goed op haar, toch had ze het voor elkaar, om door 2 sokken heen de bovenste laag er een stuk eruit te peuteren en een hechting die eronder zat had ze ook al los.

ze wil het gewon niet, iets wat vreemd is aan haar lichaam moet weg. Ze heeft nu bv een stukje nagel wat los hangt, ik kan dat niet alleen knippen, dus dat moeten we vanavond even doen. Denk alleen dat het niet meer nodig is, want ze zit er steeds aan te klieren

Demi schreef:

ranetje schreef:Ik zou, als de boel onrustig is, niets laten zitten en alles laten verwijderen.

Ze is heel onregelmatig loops, elke keer een baarmoederontsteking en daarvoor schijnzwanger geweest. Vanaf de eerste keer al. Maar het is dus niet zo dat als de eierstokken verwijderd worden, de baarmoeder dan inkrimpt oid? Ik heb geen verstand van castratie verder, want ze waren het al toen ze hier kwamen, of het gebeurde toen ze een baarmoederontsteking hadden

Hij krimpt wel in ja.
Maar als de baarmoeder al ontstekingen heeft doorgemaakt is het risico volgens mij te groot dat je binnen korte tijd alsnog die baarmoeder er ook uit moet laten halen.
Zou het in dat geval niet laten zitten.

ik denk dat de meeste DA's dat ook niet zouden adviseren

Demi schreef: Bij haar poot de vorige keer was ze 2 maal gehecht. Dus zeg maar 2 lagen, 1 onder de huid en een op de huid en geloof me, ik let echt heel goed op haar, toch had ze het voor elkaar, om door 2 sokken heen de bovenste laag er een stuk eruit te peuteren en een hechting die eronder zat had ze ook al los.

Bij Sjefke was de castratiewond alléén maar onderhuids gehecht, dus voor de hond was er niets aan de buitenkant voelbaar/zichtbaar. Zij heeft ook totaal niet aan de operatiewond gezeten toen.
Ik kan me voorstellen dat wanneer er zowel onderhuids als uitwendig gehecht is, de hond wel de neiging heeft om aan de draadjes te gaan zitten.

mijn hond was ook de bedoeling via kijkoperatie te opereren bij de tweede eileider zagen ze een afwijking toen is er meteen besloten alles eruit te halen om later geen probemen te krijgen. ik zou hier zeker geen risico nemen en alles laten verwijderen.
de eerste 2 dagen is het ergste daarna gaat het al snel veel beter.
ze hechtten inderdaad ook onder de huid je kan een pakje aandoen en er zoveel mogelijk bijblijven het is even niet anders.
die van mij had er een hechtpleister over dat vond ze wat raar het trekt wat als ze gaan zitten en liggen maar ze zat er niet echt aan ze zijn eerst nog erg suf.
anders kan je altijd vragen aan de da wat je nog kan doen omdat ze overal zo aanzit.

Inge O schreef:

Demi schreef:

ranetje schreef:Ik zou, als de boel onrustig is, niets laten zitten en alles laten verwijderen.

Ze is heel onregelmatig loops, elke keer een baarmoederontsteking en daarvoor schijnzwanger geweest. Vanaf de eerste keer al. Maar het is dus niet zo dat als de eierstokken verwijderd worden, de baarmoeder dan inkrimpt oid?

Inge O schreef:als ze al herhaaldelijk last gehad heeft mag (moet) je ervan uitgaan dat die baarmoederwand zo blijft.

jessica74 schreef:mijn hond was ook de bedoeling via kijkoperatie te opereren bij de tweede eileider zagen ze een afwijking toen is er meteen besloten alles eruit te halen om later geen probemen te krijgen. ik zou hier zeker geen risico nemen en alles laten verwijderen.
de eerste 2 dagen is het ergste daarna gaat het al snel veel beter.
ze hechtten inderdaad ook onder de huid je kan een pakje aandoen en er zoveel mogelijk bijblijven het is even niet anders.
die van mij had er een hechtpleister over dat vond ze wat raar het trekt wat als ze gaan zitten en liggen maar ze zat er niet echt aan ze zijn eerst nog erg suf.
anders kan je altijd vragen aan de da wat je nog kan doen omdat ze overal zo aanzit.

We hebben dat de vorige keer al met de da doorgesproken, maar meer dan 24 uur opletten zit er niet in. Nu ligt ze al op bed, dat scheelt voor de nacht, maar dan nog hoor je niet alles.

Nou ja een ding is duidelijk, het wordt een gewone castratie voor Amy

LongFields schreef:

Demi schreef: Bij haar poot de vorige keer was ze 2 maal gehecht. Dus zeg maar 2 lagen, 1 onder de huid en een op de huid en geloof me, ik let echt heel goed op haar, toch had ze het voor elkaar, om door 2 sokken heen de bovenste laag er een stuk eruit te peuteren en een hechting die eronder zat had ze ook al los.

Bij Sjefke was de castratiewond alléén maar onderhuids gehecht, dus voor de hond was er niets aan de buitenkant voelbaar/zichtbaar. Zij heeft ook totaal niet aan de operatiewond gezeten toen.
Ik kan me voorstellen dat wanneer er zowel onderhuids als uitwendig gehecht is, de hond wel de neiging heeft om aan de draadjes te gaan zitten.

Bij Dora net zo, ze heeft er niet eens naar gekeken. Ik was ook op het ergste voorbereid, maar bleek dus nergens voor nodig.

misschien een gek idee maar het werkte bij onze hond.
deze had een wond aan een van zijn voeten moest daarvoor een sok dragen dit liet hij niet met rust, toen hebben we zijn andere voeten ook ingepakt en toen heeft hij aan zijn andere ingepakte voeten zitten knutselen en liet hij zijn gewonde poot met rust.

aangezien jij zegt dat ze de vorige keer ook alles deed om erbij te komen zou je dit kunnen proberen

Ik heb mijn hond laparoscopisch laten opereren en ondanks de hele kleine wondjes en de minimale hechtingen vond ze het toch nodig om aan 1 van de 3 wondjes te zitten knoeien. Diegene bij haar navel kon ze niet bij maar de andere 2 dus wel. Ze had een pakjes aan, daar overheen een shirtje en dan nog een kap om en elke ochtend vond ik mevrouw houdini zonder atributen terug in haar bench.... kap af (heel?), shirt uit en pakje uit (de eerste dag was alles nog heel??, de dagen erna ging er steeds meer stuk). Uiteindelijk is het wel gelukt door nog een extra shirt en goed opletten, bitterspray op het shirt etc. en ik heb zelfs een muilkorf overwogen.... een drama zo'n hond!

Ik ga je dus heel veel succes wensen want ik weet wat het is met zo'n hond!

Probeer eens een mooncollar.

Die blik van die poes!

Ja, die's niet blij.
Ik moest wel grinniken om het verschil tussen hond en kat dat duidelijk naar voren kwam.
De lab kijkt zielig (wat doe je nou, baasje?) en de kat is woest (ik ga je vermoorden zodrá ik de kans krijg, rottige tweepoter!)