Het HondenForum

Ik laat het mijn senior (12) zelf bepalen. Vanochtend is ze weer zowat 2 uur op rabat geweest, en ze geniet met volle teugen. En op de terugweg is het dan wel langzamer lopen / sjokken maar die blije bek van haar maakt toch echt dat ik haar dit niet wil ontzeggen. Ik krijg ook regelmatig opmerkingen als "die zijn al oud he?", maar dat gaat dan voornamelijk over de jongste (van 10) omdat die gewoon standaard achter mij loopt. En zoals vanochtend op de terugweg zal menigeen ook gedacht hebben, dat Saar's laatste dagen geteld zijn. Maar ach, die mensen weten niet beter en zien ons niet in het bos of op een wandeling van 20 km.

Ik laat de betweterige opmerkingen van omstanders maar langs me heen glijden, maar inwendig...... ooit komt er een dag - als ik chaggerijnig ben ofzo - dat ik een wat minder aardige opmerking terug maak.

Met onze vorige honden die die leeftijd hadden deden we waar de hond zin in had. En met warme dagen 's ochtends lange wandeling loslopend en daarna korte rondjes voor plas enzo. En bij warmte een zwemronde.

Mijn oudje is 12,5 en ik kijk met de dag wat ze wel en niet wil. Ik merk dat als ze lang heeft geslapen, ze toch een paar passen kreupel loopt, alleen op een gladde vloer. Maar als we naar het bos gaan staat ze te stuiteren bij de deur. Dus ik neem haar toch elke dag nog een uur mee. Soms zelfs 2 keer. Als we weten dat we echt heel lang gaan lopen, nemen we de buggy mee en kan ze daarin. Ik geef haar wel Metacam nu ze wat stijf is met opstaan. Ik denk wel vaak, moet ik haar niet wat meer thuis gaan laten, maar als ik zie hoe blij ze nog is als we gaan wandelen en hoe ze op haar manier nog speelt en doet, kan ik het niet over mn hart verkrijgen om haar thuis te laten. Dus ik spaar haar niet. Liever een iets kortere tijd nog samen, dan dat ze nog 4 jaar meegaat, maar als een plantje moet leven denk ik dan. Maar het blijft moeilijk.

Shendor wordt in oktober 11.
Ik laat de keus aan hem, maar als ik hem teveel zijn gang laat gaan dan heeft hij daar de volgende dag toch echt wel last van.
Dus ik rem hem geregeld even af.
Met dit weer mag hij ook alleen maar korte stukjes lopen i.v.m. zijn hart, en binnen probeer ik hem ook wat rustiger te houden. 's Avonds laat of 's nachts lopen we dan weer een groter stuk.

Sjefke is ruim 12,5 jaar en zij loopt de wandelingen gewoon nog mee, en is daarbij niet duidelijk eerder moe dan anders. Ze gaat altijd lekker haar eigen gang, rent wanneer ze dat wil en doet rustig aan als ze daar zin in heeft. Ik ontzie haar eigenlijk nergens in. Ze heeft af en toe wel eens een beetje spierpijn of ze loopt iets stijver dan normaal, maar dat is voor een leek niet eens te zien.
Ik zal haar geen week de bergen meer mee in nemen, maar de wandelingen van de andere 2 die kan ze nog zonder problemen aan.
Zodra ik merk dat die te veel voor haar worden pas ik ze voor haar aan, en ga ik met de anderen nog fietsen/hardlopen of steppen of zo.

Rana is ook 12,5 jaar (bijna) en gaat gewoon alle wandelingen mee.
Als ze wat minder fit is loopt ze wat meer bij mij in de buurt, maar ze zet ook nog wel eens een sprintje in.
Ik laat het haar gewoon een beetje zelf bepalen.

Als ze op de grote wandelingen zou gaan sjokken dan denk ik dat er voor haar een grote wandeling per dag minder zal komen.
Wanneer dat gebeurt zien we dan wel

De opmerking 'die is al oud, he'? hoor ik ook heel vaak over Anne. Al vanaf dat ze zes was ofzo.

Dolly is nu 10,5 jaar. Ik merk dat ze tijdens een wandeling zelf goed kan bepalen waar haar grens ligt, als de andere honden veel spelen en rennen gaat zij lekker op zoek naar een muizen holletje of ze loopt wat rustiger achter ons aan maar soms heeft ze haar momenten dat ze nog wel helemaal los gaat
Als ze zich wel laat verleiden tot intensief spel of ze gaat een keer schapen drijven, dan zie je dit de volgende dag wel terug, dan is ze stijf en heeft ze spierpijn.

Joepie is 14 jaar, die loopt alles mee wat de springers ook lopen. Een week of 2 geleden begon hij moeite te krijgen, wilde hij bij Paul op schoot. We hebben hem een anaboleninjectie laten geven en hij is weer helemaal happy en loopt met gemak anderhalf à 2 uur mee

Gisterenochtend in het bos, dat bekkie is goud waard:

gewoon lekker zijn ding laten doen. Onze Joep wisselt ook alles af en juist als je denkt, hmmm het is te ver komt hij ineens voorbij gestuiterd in een sprintje

ik laat mijn oudje ook gewoon lekker hobbelen. een uur houd ze bij koel weer nog wel vol.
ze vindt het ook heerlijk.
met dit weer neem ik de buggy mee.
mijn andere 2 zijn nog maar 5 jaar en ik mag graag lange wandelingen maken.
en zij rennen en vliegen gerust nog 2 uur.
maar op een gegeven moment geeft mijn oudje het wel aan dat ze moe is en niet meer wil lopen.
dan legt ze haar pootje op de buggy, zo lief.
en dan zit ze als een koningin de rest van de wandeling te kijken.