Het HondenForum

En als ik Kay aanraak wordt ze nog bozer! Ik word gek van d'r als ze zo doet (filmpje)

o, filmpjes! ik snapte er al nix van.
snap er nog steeds niet veel van hoor, sorry
waarom is ze zo kwaad? en wie is kay?
en zitten papagaaien altijd op ijzerdraad?

Kay is mijn hond... en die haat ze dus ze word kwaad dat ik de hond aai en niet haar...
en dit is Kiko mijn papegaai... en ze zit in een grote kooi een papegaaien kooi...
daar kan ze ook uit aan de bovenkant, maar tis veel leuker om onderin te gaan terroriseren en je eigenaren tot waanzin te drijven, dit is een dagelijks ritueel...

en er zit een ijzeren rek boven de bak omdat dat hygienischer is... ze poepen nogal, maar gooien ook eten op en over de grond en ernaast wat daarin komt,, en dat vissen ze er dan weer rustig uit, waardoor ze weer sneller ziek worden

nou, ze gaat inderdaad goed tekeer

Ik vind het wel meevallen, maar je kan ook gewoon dat bakje weghalen, vind ze karton scheuren niet leuk, die van mij krijgen iedere week een nieuwe kartonnen doos en die word helemaal versnipperd, wat er nu ook volop is in de natuur zijn vlierbes takken, dat is helemaal het einde voor ze om die te slopen, dan heeft ze wat te doen ipv jullie gek te maken.

Haha nou ik vind het vrij irritant... en ze had dat gekregen om te spelen, ze heeft heel veel speeltjes in d'r kooi.. ze vind het alleen leuker met dingen te rammelen en te slaan... als ze het hier niet mee doet doet ze het met haar voer en waterbak... die gooit ze af en toe ook gewoon er echt uit .. kijkt ze je eerst aan, zeg je NEE en dan draait ze het ondersteboven op de net schoongemaakte vloer

Het mag zeker niet, maar ik moet toch lachen. Ik weet er geen biet van, maar er zit blijkbaar nogal een willetje in dat koppie............

tja, het mag niet, dat kan zijn maar ik vind het altijd nogal zielig om een papegaai zonder soortgenoot te houden.

Hutsje schreef:tja, het mag niet, dat kan zijn maar ik vind het altijd nogal zielig om een papegaai zonder soortgenoot te houden.

Ik vind het helemaal zielig om papegaaien te houden
Vooral dit soort wat nog uit het wild wordt geroofd
Om vervolgens in een kooi in een huiskamer kunstjes te moeten doen
Dan zou ik ook gillen

Cathy schreef: Vooral dit soort wat nog uit het wild wordt geroofd
Om vervolgens in een kooi in een huiskamer kunstjes te moeten doen
Dan zou ik ook gillen

volgens mij worden er in nederland alleen papegaaien verhandeld die hier ook zijn geboren.
niet dat het dan ineens leuk voor ze wordt

tekkel schreef:

Cathy schreef: Vooral dit soort wat nog uit het wild wordt geroofd
Om vervolgens in een kooi in een huiskamer kunstjes te moeten doen
Dan zou ik ook gillen

volgens mij worden er in nederland alleen papegaaien verhandeld die hier ook zijn geboren.
niet dat het dan ineens leuk voor ze wordt

niet als ze dan zonder partner zitten, maar dan worden ze minder tam.... gelukkig mag handopfok tegenwoordig niet meer.

MariskaB schreef:Haha nou ik vind het vrij irritant... en ze had dat gekregen om te spelen, ze heeft heel veel speeltjes in d'r kooi.. ze vind het alleen leuker met dingen te rammelen en te slaan... als ze het hier niet mee doet doet ze het met haar voer en waterbak... die gooit ze af en toe ook gewoon er echt uit .. kijkt ze je eerst aan, zeg je NEE en dan draait ze het ondersteboven op de net schoongemaakte vloer

Speeltjes is wat anders als dingen om te slopen, je moet ze wat te doen geven, mag ze uit de kooi? en vliegt ze ook?

Eens met Huts, 2 is beter voor ze

tekkel schreef:

Cathy schreef: Vooral dit soort wat nog uit het wild wordt geroofd
Om vervolgens in een kooi in een huiskamer kunstjes te moeten doen
Dan zou ik ook gillen

volgens mij worden er in nederland alleen papegaaien verhandeld die hier ook zijn geboren.
niet dat het dan ineens leuk voor ze wordt

Ik geloof daar helemaal niets van, nog dagelijks worden er papegaaien gevangen en op transport gezet, kijk oa maar eens bij de beroemde mijnheer dennis.

Hutsje schreef:

tekkel schreef:

Cathy schreef: Vooral dit soort wat nog uit het wild wordt geroofd
Om vervolgens in een kooi in een huiskamer kunstjes te moeten doen
Dan zou ik ook gillen

volgens mij worden er in nederland alleen papegaaien verhandeld die hier ook zijn geboren.
niet dat het dan ineens leuk voor ze wordt

niet als ze dan zonder partner zitten, maar dan worden ze minder tam.... gelukkig mag handopfok tegenwoordig niet meer.

Sinds waneer mag dat niet meer Jessica, ik zou dat wel een hele goede zaak vinden.

ik zal het even nazoeken

Informatie ontvangen © Ellen Uittenbogaard.
Belangrijk om te delen:

Via een forum wordt ik op een wetswijziging geattendeerd (zie pdf in de bijlage). Copy and paste hier van art. 4.6 Scheiden van dieren.
4.6 Scheiden van dieren
Het scheiden van jongen van hun ouders is een belangrijke en ingrijpende gebeurtenis in het leven van dieren. Bij gehouden dieren verloopt dat proces vaak anders dan bij de wilde voorouders van de productieen gezelschapsdieren. Over het algemeen worden met name omwille van bedrijfseconomische overwegingen dieren eerder gescheiden van hun moeder, dan de leeftijd waarop de dieren onder natuurlijke omstandigheden hun moeder, sociale groep of omgeving verlaten. In de meeste gevallen worden dieren bij hun moeders weggehaald, terwijl ze nog steeds afhankelijk zijn van melk. Soms gebeurt dit direct na geboorte waardoor ieder ouderlijk contact volledig ontbreekt. Naast de omstandigheid, dat moederdier en jong fysiek worden gescheiden, wordt ook het zogen beëindigd, verandert het dieet van de nakomelingen en vinden er veranderingen plaats in de verzorging, bescherming en omgeving waarin de dieren leven. Dit vormt een aantasting van de intrinsieke waarde van het dier, omdat het natuurlijke gedrag wordt beperkt en kan om die reden ernstige welzijnsgevolgen hebben voor de nakomelingen en de ouderdieren. Om die reden was voor een aantal diersoorten in het Besluit scheiden van dieren een minimale leeftijd opgenomen waarop jongen van hun ouders mogen worden gescheiden. Voor varkens stond deze minimale termijn in het Varkensbesluit, waarmee uitvoering werd gegeven aan de zogenoemde varkensrichtlijn19. De in dit besluit opgenomen bepalingen waren gebaseerd op artikel 39 van de GWWD.

Thans biedt artikel 2.2, zevende lid, van de wet de basis voor dergelijke voorschriften. Op grond van dat artikel is het verboden dieren behorende tot bij algemene maatregel van bestuur aangewezen diersoorten of diercategorieën van het ouderdier te scheiden voordat die dieren een bij die maatregel vastgestelde leeftijd hebben bereikt. Het doel van dit artikel is te voorkomen dat onaanvaardbare welzijnsproblemen voor dier of ouderdier optreden als direct gevolg van te vroeg onttrekken van het jonge dier aan het ouderdier.
Mede naar aanleiding van het commentaar dat was ingediend in het kader van de maatschappelijke
consultatie is bij de totstandkoming van het onderhavige besluit bezien of de in het Besluit scheiden van dieren ter zake opgenomen voorschriften ongewijzigd gecontinueerd konden worden of dat zij aangepast moesten worden op basis van nieuwe wetenschappelijke inzichten. Daartoe heeft Wageningen UR Livestock Research in samenwerking met de Faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit Utrecht onderzocht of er, uit oogpunt van welzijn en gezondheid van de dieren, misstanden voorkomen als gevolg van de gehanteerde scheidingsleeftijd in de praktijk en zo ja, of er kennis beschikbaar is die het stellen van een minimale of maximale termijn rechtvaardigt. Het onderzoek had betrekking op runderen, varkens, schapen, geiten, paarden, nertsen en kippen, gezelschapsdieren, waaronder hond, kat, kleine knaagdieren, fretten en papegaaien en enkele primaatsoorten. De conclusies van dit onderzoek zijn opgenomen in het rapport ‘Scheiden van dieren’20. Voorts is door Wageningen UR Livestock Research onderzoek verricht naar
de effecten van het scheiden van jongen en moederdier bij konijnen op gedrag en productie voor zowel commercieel als hobbymatig gehouden konijnen. De bevindingen daarvan zijn neergelegd in het rapport ‘Het spenen van konijnen’21.
In voornoemde rapporten wordt geconcludeerd dat het hanteren van een niet passende leeftijd of methode bij het volledig scheiden van dieren ingrijpende consequenties heeft op gebied van gezondheid en welzijn van dieren. Dit betreft zowel de ouders als de nakomelingen. Het aanhouden van een in de natuur voorkomende scheidingsleeftijd zorgt over het algemeen voor het minste ongerief. Door een verdergaande domesticatie kan de gehouden diersoort verder af komen te staan van de natuurlijke voorouders, waardoor een andere leeftijd, dan de leeftijd van de in de natuur voorkomende soortgenoten, beter is uit een oogpunt van welzijn en gezondheid. Geconstateerd is dat voor die diersoorten waarvoor in het Besluit scheiden van dieren een speenleeftijd was vastgelegd, het continueren van die leeftijd niet zal leiden tot welzijns- of gezondheidsschade. Ten aanzien van primaten werd hierbij aangetekend dat de speenmethode, de manier van scheiden en de sociale structuur voor en na het scheidingsmoment, van cruciaal belang zijn voor een goede ontwikkeling van de jonge dieren en het minimaliseren van negatieve gevolgen van het scheiden bij zowel moeder als nakomeling(en).
Voor pluimvee, geiten, schapen, rundvee werd geconstateerd dat een minimum leeftijd waarop jongen van het moederdier kunnen worden gescheiden onvoldoende kon worden onderbouwd. Voor paarden, kleine gezelschapsdieren en knaagdieren vormt de wijze waarop jongen van het ouderdier worden gescheiden in de praktijk een groter risico op welzijnsschade dan de in de praktijk gehanteerde leeftijd, waarop jongen van het ouderdier worden gescheiden.

Voor zowel papegaaiachtigen als voor konijnen die bestemd zijn om als gezelschapsdier of voor de hobby te worden gehouden, werd geadviseerd een minimale leeftijd voor het scheiden van het ouderdier op te nemen onderscheidenlijk deze leeftijd te verhogen. Als reden daarvoor is aangevoerd dat het bij papegaaiachtigen na het uitbroeden van het legsel voor de socialisatie en het aanleren van soortspecifiek gedrag essentieel is, dat de jongen door de ouders groot worden gebracht in de nabijheid van nestgenoten. Zoals ook naar voren kwam in de reacties naar aanleiding van de consultatie van het ontwerp-besluit, wordt het breed gedragen dat kuikens van papegaaiachtigen niet eerder van de ouders moeten worden gescheiden dan dat ze minimaal in staat zijn zelfstandig te eten. Indien dit niet gebeurt, 19 richtlijn 2008/120/EG van de Raad van 18 december 2008 tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van varkens (Gecodificeerde versie; PbEU 2008, L 47)
20 ASG rapport 428, januari 2011
21 ASG rapport 316, januari 2010
kunnen er zich ernstige gedragsproblemen bij de dieren gaan voordoen. De misstanden komen vooral voor bij de midden- en grote papegaaiensoorten die als huiskamervogel worden verkocht. Dit betreft onder meer poicephalus papegaaien soorten, pionus papegaaien, amazonepapegaaien, ara’s, kaketoes, grote en kleine vasapapegaaien, grijze roodstaartpapegaaien, kraagpapegaaien, edelpapegaaien en caïques. Bij de parkieten, zoals grasparkieten, valkparkieten, hangparkieten, en kleine papegaaien, zoals agapornissen en andere dwergpapegaaiensoorten, komen de geconstateerde problemen minder vaak voor doordat deze meestal veel goedkoper zijn in de aanschaf en de zogenoemde handopfok dan vaak niet lonend is. Bij het houden van konijnen voor de productie, wordt een speenleeftijd van 28 tot 35 dagen gehanteerd, afhankelijk van het fokritme van de voedsters. Omdat de dieren op hetzelfde bedrijf blijven, veranderen omgevingscondities niet, waardoor zij nauwelijks stress ondervinden. Bovendien krijgen zij voeding met een hoog ruwe celstofgehalte en een laag zetmeelgehalte, hetgeen van belang is omdat het jonge konijn pas rond een leeftijd van vijf weken goed zetmeel kan verteren. De in het Besluit scheiden van dieren
opgenomen minimumleeftijd van vier weken doet hieraan voldoende recht. Bij konijnen die bestemd zijn om te worden gehouden als gezelschaps- of hobbydier ligt dit evenwel genuanceerder. In de hobbyfokkerij kan onderscheid worden gemaakt tussen de rasfokkers en broodfokkers. Rasfokkers fokken konijnen ter verbetering van het ras en houden de jonge konijnen meestal tot een leeftijd van acht weken of ouder aan, omdat selectie op bepaalde kenmerken pas op latere leeftijd kan worden uitgevoerd. Met name bij de broodfokkers, waarbij het fokken voornamelijk door economische belangen is ingegeven, doen zich problemen voor met ziektes en sterfte na het spenen. De situatie rond het spenen bij de broodfokkers verschilt daarin sterk van de commerciële bedrijven en rasfokkers. Na het spenen worden de jonge konijnen vervoerd naar een ander bedrijf, een winkel of een particulier. Hierdoor komen de dieren in een ander milieu terecht en krijgen ze andere voeding, waartegen ze niet goed bestand zijn. Daarom wordt voor de hobbysector geadviseerd de speenleeftijd te verhogen tot zes à acht weken, zodat de jonge konijnen beter bestand zijn tegen deze overschakeling.
Met inachtneming van de bovenstaande adviezen zijn de minimum leeftijden waarop jongen van het
ouderdier mogen worden gescheiden thans opgenomen in artikel 1.20, eerste lid, van het besluit. De
leeftijden waarop papegaaiachtigen van het ouderdier mogen worden gescheiden zullen bij ministeriële regeling worden vastgesteld. Dit houdt verband met de grote variatie die op dit punt binnen de groep papegaaien bestaat. De in de ministeriële regeling op te nemen leeftijden kunnen om die reden worden gedifferentieerd al naar gelang de verschillen in leeftijd waarop de jonge dieren in staat zijn zelfstandig te eten die zich bij de te onderscheiden papegaaiachtigen voordoen.
Voorts is artikel 1.20, tweede lid, van het besluit het in het Besluit scheiden van dieren voor primaten gemaakte onderscheid tussen individueel gehouden en in groepen gehouden primaten, gecontinueerd. Indien primaten in groepen met soortgenoten worden ondergebracht kunnen zij op jongere leeftijd worden gescheiden dan wanneer zij na het scheiden individueel worden gehouden. Hierbij is de voor de marmosets tot dusver geldende speenleeftijd van 6 maanden verhoogd tot 8 maanden. Hiermee wordt aangesloten op de aanbeveling van de Europese Commissie van 18 juni 2007 betreffende richtsnoeren voor de huisvesting en verzorging van dieren die voor experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt en met de in Nederland gebruikelijke praktijk. Een vergelijkbaar onderscheid is thans ook gemaakt voor konijnen. Deze mogen op de eerdere leeftijd van vier weken worden gespeend onder de voorwaarde dat het jonge konijn op het geboortebedrijf blijft, hetgeen bij het houden van konijnen voor de productie en bij rasfokkers veelal het geval is.
Van de gestelde leeftijden kan op grond van artikel 1.20, vierde lid, worden afgeweken indien de betrokken houder aannemelijk kan maken dat dit noodzakelijk is met het oog op de gezondheid of het welzijn van het dier. Hier moet gedacht worden aan situaties waarin ziekte van het jonge dier of het ouderdier, agressief gedrag van of verstoting door het ouderdier het vroegtijdig scheiden noodzakelijk maakt. Indien betrokkene er niet in slaagt deze noodzaak aannemelijk te maken, dan geldt de afwijkingsmogelijkheid niet en overtreedt hij het verbod van artikel 2.2, zevende lid, van de wet. De redactie van dit artikellid verschilt op dit punt met die van de in het Besluit scheiden van dieren opgenomen bepaling. Met de huidige redactie wordt beoogd de handhaafbaarheid van het verbod om dieren eerder dan de toegestane leeftijd van het ouderdier te scheiden te vergroten, overeenkomstig hetgeen de Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming in zijn reactie op het geconsulteerde ontwerp-besluit heeft bepleit.

De Staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie,
dr. Henk Bleker
©Ellen Uittenbogaard

Ze mag uit de kooi ja en dat doet ze regelmatig en ik doe ook zat met d'r hoor... Ik had dit filmpje ook meer voor de leuk neergezet zo van "kijk zo kan een papegaai z'n aandacht soms opeisen", en vliegen doet ze niet....Ze heeft bij haar 2e eigenaar 15 jaar in een kooi opgesloten gezeten in de schuur..op 1 of andere manier weet ze niet hoe het moet denk ik... ik heb haar met lekker weer ook gewoon buiten in de tuin lopen...

Ik heb haar overgenomen van iemand 3 jaar geleden, ik ben de 4e eigenaar... handtam is ze niet, ze is erg op mannen gefocused.. Ik kan haar alleen met stok handlen... m'n vriend kan haar wel zo aanraken..

Het is verder een hartstikke lieverd, maar heb haar overgenomen omdat de vorige eigenaar dr gewoon buiten los wou laten.. en ze maakt in dr eentje genoeg rotzooi en kabaal dus neem er zeker geen 2e bij!


T was gewoon bedoeld als leuke filmpje

MariskaB schreef:Ze mag uit de kooi ja en dat doet ze regelmatig en ik doe ook zat met d'r hoor... Ik had dit filmpje ook meer voor de leuk neergezet zo van "kijk zo kan een papegaai z'n aandacht soms opeisen", en vliegen doet ze niet....Ze heeft bij haar 2e eigenaar 15 jaar in een kooi opgesloten gezeten in de schuur..op 1 of andere manier weet ze niet hoe het moet denk ik... ik heb haar met lekker weer ook gewoon buiten in de tuin lopen...

Ik heb haar overgenomen van iemand 3 jaar geleden, ik ben de 4e eigenaar... handtam is ze niet, ze is erg op mannen gefocused.. Ik kan haar alleen met stok handlen... m'n vriend kan haar wel zo aanraken..

Het is verder een hartstikke lieverd, maar heb haar overgenomen omdat de vorige eigenaar dr gewoon buiten los wou laten.. en ze maakt in dr eentje genoeg rotzooi en kabaal dus neem er zeker geen 2e bij!


T was gewoon bedoeld als leuke filmpje

nee, je moet er vooral geen een bij zetten als dat beter voor het dier is.

Nou ze vermaakt zich prima, plukt niet, ze is nooit ziek en ze komt alles behalve ongelukkig over... dan ga ik niet nog een 2e nemen nee, waar ik dan straks als deze het loodje legt mee zit, kan je dan weer een nieuwe aanschaffen...
Ieder zn ding he... er zijn ook zat mensen met 1 konijn, 2 is ook leuker, betekent niet dat het dan direct een verplichting is en het dier dood gaat van ellendigheid....

bierkaai enzo.

Hutsje schreef:Informatie ontvangen © Ellen Uittenbogaard.
Belangrijk om te delen:

Via een forum wordt ik op een wetswijziging geattendeerd (zie pdf in de bijlage). Copy and paste hier van art. 4.6 Scheiden van dieren.
4.6 Scheiden van dieren
Het scheiden van jongen van hun ouders is een belangrijke en ingrijpende gebeurtenis in het leven van dieren. Bij gehouden dieren verloopt dat proces vaak anders dan bij de wilde voorouders van de productieen gezelschapsdieren. Over het algemeen worden met name omwille van bedrijfseconomische overwegingen dieren eerder gescheiden van hun moeder, dan de leeftijd waarop de dieren onder natuurlijke omstandigheden hun moeder, sociale groep of omgeving verlaten. In de meeste gevallen worden dieren bij hun moeders weggehaald, terwijl ze nog steeds afhankelijk zijn van melk. Soms gebeurt dit direct na geboorte waardoor ieder ouderlijk contact volledig ontbreekt. Naast de omstandigheid, dat moederdier en jong fysiek worden gescheiden, wordt ook het zogen beëindigd, verandert het dieet van de nakomelingen en vinden er veranderingen plaats in de verzorging, bescherming en omgeving waarin de dieren leven. Dit vormt een aantasting van de intrinsieke waarde van het dier, omdat het natuurlijke gedrag wordt beperkt en kan om die reden ernstige welzijnsgevolgen hebben voor de nakomelingen en de ouderdieren. Om die reden was voor een aantal diersoorten in het Besluit scheiden van dieren een minimale leeftijd opgenomen waarop jongen van hun ouders mogen worden gescheiden. Voor varkens stond deze minimale termijn in het Varkensbesluit, waarmee uitvoering werd gegeven aan de zogenoemde varkensrichtlijn19. De in dit besluit opgenomen bepalingen waren gebaseerd op artikel 39 van de GWWD.

Thans biedt artikel 2.2, zevende lid, van de wet de basis voor dergelijke voorschriften. Op grond van dat artikel is het verboden dieren behorende tot bij algemene maatregel van bestuur aangewezen diersoorten of diercategorieën van het ouderdier te scheiden voordat die dieren een bij die maatregel vastgestelde leeftijd hebben bereikt. Het doel van dit artikel is te voorkomen dat onaanvaardbare welzijnsproblemen voor dier of ouderdier optreden als direct gevolg van te vroeg onttrekken van het jonge dier aan het ouderdier.
Mede naar aanleiding van het commentaar dat was ingediend in het kader van de maatschappelijke
consultatie is bij de totstandkoming van het onderhavige besluit bezien of de in het Besluit scheiden van dieren ter zake opgenomen voorschriften ongewijzigd gecontinueerd konden worden of dat zij aangepast moesten worden op basis van nieuwe wetenschappelijke inzichten. Daartoe heeft Wageningen UR Livestock Research in samenwerking met de Faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit Utrecht onderzocht of er, uit oogpunt van welzijn en gezondheid van de dieren, misstanden voorkomen als gevolg van de gehanteerde scheidingsleeftijd in de praktijk en zo ja, of er kennis beschikbaar is die het stellen van een minimale of maximale termijn rechtvaardigt. Het onderzoek had betrekking op runderen, varkens, schapen, geiten, paarden, nertsen en kippen, gezelschapsdieren, waaronder hond, kat, kleine knaagdieren, fretten en papegaaien en enkele primaatsoorten. De conclusies van dit onderzoek zijn opgenomen in het rapport ‘Scheiden van dieren’20. Voorts is door Wageningen UR Livestock Research onderzoek verricht naar
de effecten van het scheiden van jongen en moederdier bij konijnen op gedrag en productie voor zowel commercieel als hobbymatig gehouden konijnen. De bevindingen daarvan zijn neergelegd in het rapport ‘Het spenen van konijnen’21.
In voornoemde rapporten wordt geconcludeerd dat het hanteren van een niet passende leeftijd of methode bij het volledig scheiden van dieren ingrijpende consequenties heeft op gebied van gezondheid en welzijn van dieren. Dit betreft zowel de ouders als de nakomelingen. Het aanhouden van een in de natuur voorkomende scheidingsleeftijd zorgt over het algemeen voor het minste ongerief. Door een verdergaande domesticatie kan de gehouden diersoort verder af komen te staan van de natuurlijke voorouders, waardoor een andere leeftijd, dan de leeftijd van de in de natuur voorkomende soortgenoten, beter is uit een oogpunt van welzijn en gezondheid. Geconstateerd is dat voor die diersoorten waarvoor in het Besluit scheiden van dieren een speenleeftijd was vastgelegd, het continueren van die leeftijd niet zal leiden tot welzijns- of gezondheidsschade. Ten aanzien van primaten werd hierbij aangetekend dat de speenmethode, de manier van scheiden en de sociale structuur voor en na het scheidingsmoment, van cruciaal belang zijn voor een goede ontwikkeling van de jonge dieren en het minimaliseren van negatieve gevolgen van het scheiden bij zowel moeder als nakomeling(en).
Voor pluimvee, geiten, schapen, rundvee werd geconstateerd dat een minimum leeftijd waarop jongen van het moederdier kunnen worden gescheiden onvoldoende kon worden onderbouwd. Voor paarden, kleine gezelschapsdieren en knaagdieren vormt de wijze waarop jongen van het ouderdier worden gescheiden in de praktijk een groter risico op welzijnsschade dan de in de praktijk gehanteerde leeftijd, waarop jongen van het ouderdier worden gescheiden.

Voor zowel papegaaiachtigen als voor konijnen die bestemd zijn om als gezelschapsdier of voor de hobby te worden gehouden, werd geadviseerd een minimale leeftijd voor het scheiden van het ouderdier op te nemen onderscheidenlijk deze leeftijd te verhogen. Als reden daarvoor is aangevoerd dat het bij papegaaiachtigen na het uitbroeden van het legsel voor de socialisatie en het aanleren van soortspecifiek gedrag essentieel is, dat de jongen door de ouders groot worden gebracht in de nabijheid van nestgenoten. Zoals ook naar voren kwam in de reacties naar aanleiding van de consultatie van het ontwerp-besluit, wordt het breed gedragen dat kuikens van papegaaiachtigen niet eerder van de ouders moeten worden gescheiden dan dat ze minimaal in staat zijn zelfstandig te eten. Indien dit niet gebeurt, 19 richtlijn 2008/120/EG van de Raad van 18 december 2008 tot vaststelling van minimumnormen ter bescherming van varkens (Gecodificeerde versie; PbEU 2008, L 47)
20 ASG rapport 428, januari 2011
21 ASG rapport 316, januari 2010
kunnen er zich ernstige gedragsproblemen bij de dieren gaan voordoen. De misstanden komen vooral voor bij de midden- en grote papegaaiensoorten die als huiskamervogel worden verkocht. Dit betreft onder meer poicephalus papegaaien soorten, pionus papegaaien, amazonepapegaaien, ara’s, kaketoes, grote en kleine vasapapegaaien, grijze roodstaartpapegaaien, kraagpapegaaien, edelpapegaaien en caïques. Bij de parkieten, zoals grasparkieten, valkparkieten, hangparkieten, en kleine papegaaien, zoals agapornissen en andere dwergpapegaaiensoorten, komen de geconstateerde problemen minder vaak voor doordat deze meestal veel goedkoper zijn in de aanschaf en de zogenoemde handopfok dan vaak niet lonend is. Bij het houden van konijnen voor de productie, wordt een speenleeftijd van 28 tot 35 dagen gehanteerd, afhankelijk van het fokritme van de voedsters. Omdat de dieren op hetzelfde bedrijf blijven, veranderen omgevingscondities niet, waardoor zij nauwelijks stress ondervinden. Bovendien krijgen zij voeding met een hoog ruwe celstofgehalte en een laag zetmeelgehalte, hetgeen van belang is omdat het jonge konijn pas rond een leeftijd van vijf weken goed zetmeel kan verteren. De in het Besluit scheiden van dieren
opgenomen minimumleeftijd van vier weken doet hieraan voldoende recht. Bij konijnen die bestemd zijn om te worden gehouden als gezelschaps- of hobbydier ligt dit evenwel genuanceerder. In de hobbyfokkerij kan onderscheid worden gemaakt tussen de rasfokkers en broodfokkers. Rasfokkers fokken konijnen ter verbetering van het ras en houden de jonge konijnen meestal tot een leeftijd van acht weken of ouder aan, omdat selectie op bepaalde kenmerken pas op latere leeftijd kan worden uitgevoerd. Met name bij de broodfokkers, waarbij het fokken voornamelijk door economische belangen is ingegeven, doen zich problemen voor met ziektes en sterfte na het spenen. De situatie rond het spenen bij de broodfokkers verschilt daarin sterk van de commerciële bedrijven en rasfokkers. Na het spenen worden de jonge konijnen vervoerd naar een ander bedrijf, een winkel of een particulier. Hierdoor komen de dieren in een ander milieu terecht en krijgen ze andere voeding, waartegen ze niet goed bestand zijn. Daarom wordt voor de hobbysector geadviseerd de speenleeftijd te verhogen tot zes à acht weken, zodat de jonge konijnen beter bestand zijn tegen deze overschakeling.
Met inachtneming van de bovenstaande adviezen zijn de minimum leeftijden waarop jongen van het
ouderdier mogen worden gescheiden thans opgenomen in artikel 1.20, eerste lid, van het besluit. De
leeftijden waarop papegaaiachtigen van het ouderdier mogen worden gescheiden zullen bij ministeriële regeling worden vastgesteld. Dit houdt verband met de grote variatie die op dit punt binnen de groep papegaaien bestaat. De in de ministeriële regeling op te nemen leeftijden kunnen om die reden worden gedifferentieerd al naar gelang de verschillen in leeftijd waarop de jonge dieren in staat zijn zelfstandig te eten die zich bij de te onderscheiden papegaaiachtigen voordoen.
Voorts is artikel 1.20, tweede lid, van het besluit het in het Besluit scheiden van dieren voor primaten gemaakte onderscheid tussen individueel gehouden en in groepen gehouden primaten, gecontinueerd. Indien primaten in groepen met soortgenoten worden ondergebracht kunnen zij op jongere leeftijd worden gescheiden dan wanneer zij na het scheiden individueel worden gehouden. Hierbij is de voor de marmosets tot dusver geldende speenleeftijd van 6 maanden verhoogd tot 8 maanden. Hiermee wordt aangesloten op de aanbeveling van de Europese Commissie van 18 juni 2007 betreffende richtsnoeren voor de huisvesting en verzorging van dieren die voor experimentele en andere wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt en met de in Nederland gebruikelijke praktijk. Een vergelijkbaar onderscheid is thans ook gemaakt voor konijnen. Deze mogen op de eerdere leeftijd van vier weken worden gespeend onder de voorwaarde dat het jonge konijn op het geboortebedrijf blijft, hetgeen bij het houden van konijnen voor de productie en bij rasfokkers veelal het geval is.
Van de gestelde leeftijden kan op grond van artikel 1.20, vierde lid, worden afgeweken indien de betrokken houder aannemelijk kan maken dat dit noodzakelijk is met het oog op de gezondheid of het welzijn van het dier. Hier moet gedacht worden aan situaties waarin ziekte van het jonge dier of het ouderdier, agressief gedrag van of verstoting door het ouderdier het vroegtijdig scheiden noodzakelijk maakt. Indien betrokkene er niet in slaagt deze noodzaak aannemelijk te maken, dan geldt de afwijkingsmogelijkheid niet en overtreedt hij het verbod van artikel 2.2, zevende lid, van de wet. De redactie van dit artikellid verschilt op dit punt met die van de in het Besluit scheiden van dieren opgenomen bepaling. Met de huidige redactie wordt beoogd de handhaafbaarheid van het verbod om dieren eerder dan de toegestane leeftijd van het ouderdier te scheiden te vergroten, overeenkomstig hetgeen de Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming in zijn reactie op het geconsulteerde ontwerp-besluit heeft bepleit.

De Staatssecretaris van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie,
dr. Henk Bleker
©Ellen Uittenbogaard

Ik hoop dat ze het dan ook uitvoeren, want het is heel moeilijk te controleren maar een stap in de goede richting

MariskaB schreef:Ze mag uit de kooi ja en dat doet ze regelmatig en ik doe ook zat met d'r hoor... Ik had dit filmpje ook meer voor de leuk neergezet zo van "kijk zo kan een papegaai z'n aandacht soms opeisen", en vliegen doet ze niet....Ze heeft bij haar 2e eigenaar 15 jaar in een kooi opgesloten gezeten in de schuur..op 1 of andere manier weet ze niet hoe het moet denk ik... ik heb haar met lekker weer ook gewoon buiten in de tuin lopen...

Ik heb haar overgenomen van iemand 3 jaar geleden, ik ben de 4e eigenaar... handtam is ze niet, ze is erg op mannen gefocused.. Ik kan haar alleen met stok handlen... m'n vriend kan haar wel zo aanraken..

Het is verder een hartstikke lieverd, maar heb haar overgenomen omdat de vorige eigenaar dr gewoon buiten los wou laten.. en ze maakt in dr eentje genoeg rotzooi en kabaal dus neem er zeker geen 2e bij!


T was gewoon bedoeld als leuke filmpje

Je wilt er geen tweede bij, maar ik zou dan wel op zoek gaan naar vlierbes takken, dat vinden ze zo gaaf om te slopen, maar dat geeft ook weer troep maar daar zijn ze wel uren zoet mee, in de vrije natuur zijn papegaaien de hele dag bezig om hun voedsel te zoeken, hier zetten we een bak met eten neer en voor de rest zitten ze te zitten tot ze even uit de kooi mogen.

Of wilgen takken daar zijn ze ook dol op

Dat heeft ze ook allemaal hoor Maar dan nog heeft ze wel de neiging om af en toe zo even personal attention op te eisen

Als je er geen 2e bij wilt, wat ik best begrijp, waarom breng je haar dan niet naar een papegaaienopang waar ze wel lekker bij een soortgenoot wordt geplaatst.

Vind ze harstikke mooi en leuk en zou er best willen hebben.
Maar dan alleen met een grote ren in de woonkamer en een vlucht naar buiten met bomen en struiken , en dan wel een koppel.

Volgens mij is de jouwe vreselijk gefrustreert als ik het zo zie en heeft een vreselijk saai leven..

Een tweede erbij wil niet zeggen dat ze dat fijn vinden.
Een papegaai moet zijn partner zelf uitzoeken en ja dat gaat moeilijk in een huis he.
Als ze er een tweede bijneem en ze mogen elkaar niet zit ze met nog veel meer elende. Wat kan betekenen dat ze beide heledagen kunnen gaan schreeuwen. Zelfs al zou je ze dan in aparte kamers zetten. Of ze gaan zichzelf plukken.
Wat ze wel kan doen is een goede papegaaiengedragstherapeut om raad vragen. Het zou dan zelfs kunnen dat ze hem gewoon met de handen kan laten opstappen en ook wel eens aaien kan.

Trouwens geld dat in mijn ogen niet alleen voor papegaaien. Wij hebben ook een hond erbij genomen voor Boy, maar eigenlijk vind die er niks aan. Ze vliegen elkaar gelukkig niet in de haren.

Dan het verhaal van handopfok. Als je een goede kweker heb laat ie de jongen tot minstens 6 weken bij de ouders.
Maar wat nu als die ouders de jongen aanvallen,kaalplukken of gewoon uit het nest gooien. Moet je die jongen dan maar gewoon laten sterven?
Bij honden en katten helpen we toch ook door bijvoeding als een moederhond/kat niet genoeg voeding heb of er wat anders is.

En idd je moet het niet vergelijken met een Dennis die gaat maar voor 1ding en dat is zoveel mogelijk jongen zo jong mogelijk verkopen en niet testen ect. Met de gevolgen dat de jongen ziek worden en dood gaan en hij dan gewoon weer een nieuwe kan verkopen. Want zijn garantie is zeker geen 100%.
Hij koopt ook vogels gewoon van markplaats op en verkoop ze dan weer of gooit ze in eigen kwekerij.
Als klanten terugkomen omdat de gaai niet wil praten of hij schreeuwt dan koopt hij hem voor heel weinig terug (zet hem in zijn eigen kwekerij)en verkoopt weer een ander voor veel geld aan die mensen.
Maar er zijn zat kwekers die het wel goed doen. Waar de vogels hele grote binnen en buiten voilerres hebben. Waar ze dus gewoon vogel zijn en als er geen jongen komen mogen die vogels toch gewoon blijven. Dat zijn de hobbykwekers meestal. En die laten ouders en jongen ook testen en niet eerder weggaan dan dat ze volledig zelfstandig eten.

Budkes schreef:Als je er geen 2e bij wilt, wat ik best begrijp, waarom breng je haar dan niet naar een papegaaienopang waar ze wel lekker bij een soortgenoot wordt geplaatst.

Mag ik dat misschien zelf bepalen?

Ik zou niet weten waarom, ik heb verder totaal geen last van Kiko en dit doet 'ie hooguit 5 minuten op een dag, voor de rest fluit ze, kletst ze en geniet ze...

bouvierpoedel schreef: Volgens mij is de jouwe vreselijk gefrustreert als ik het zo zie en heeft een vreselijk saai leven..

Nee hoor, dit is gewoon aandacht opeisen, ze heeft verder zat te doen en speelt met de hond, mijn vriend kan haar hanteren en doet genoeg met d'r ..

Thea49 schreef: Wat ze wel kan doen is een goede papegaaiengedragstherapeut om raad vragen. Het zou dan zelfs kunnen dat ze hem gewoon met de handen kan laten opstappen en ook wel eens aaien kan.

Ik heb er geen enkel probleem mee, dus ik zou niet weten waarvoor ik een gedragstherapeut zou in moeten schakelen... Ik kan haar met stok prima hanteren en mijn vriend kan haar op de handen nemen en aaien....




Ik vraag me werkelijk waar af hoe jullie van een filmpje van 1 minuut in een fototopic ineens een gedragstopic probleem ervan kunnen maken....

MariskaB schreef:

Budkes schreef:Als je er geen 2e bij wilt, wat ik best begrijp, waarom breng je haar dan niet naar een papegaaienopang waar ze wel lekker bij een soortgenoot wordt geplaatst.

Mag ik dat misschien zelf bepalen?

Ik zou niet weten waarom, ik heb verder totaal geen last van Kiko en dit doet 'ie hooguit 5 minuten op een dag, voor de rest fluit ze, kletst ze en geniet ze...

bouvierpoedel schreef: Volgens mij is de jouwe vreselijk gefrustreert als ik het zo zie en heeft een vreselijk saai leven..

Nee hoor, dit is gewoon aandacht opeisen, ze heeft verder zat te doen en speelt met de hond, mijn vriend kan haar hanteren en doet genoeg met d'r ..

Thea49 schreef: Wat ze wel kan doen is een goede papegaaiengedragstherapeut om raad vragen. Het zou dan zelfs kunnen dat ze hem gewoon met de handen kan laten opstappen en ook wel eens aaien kan.

Ik heb er geen enkel probleem mee, dus ik zou niet weten waarvoor ik een gedragstherapeut zou in moeten schakelen... Ik kan haar met stok prima hanteren en mijn vriend kan haar op de handen nemen en aaien....




Ik vraag me werkelijk waar af hoe jullie van een filmpje van 1 minuut in een fototopic ineens een gedragstopic probleem ervan kunnen maken....

Jij schreef dat ze je tot waanzin dreef.
En ik zei niet dat je een gedragstherapeut MOET raadplegen maar dat je dat evt kon doen.

Als dit idd maar 5 minuten per dag is is er ook geen probleem. En gewoon verder van haar genieten.

Mijn ervaring is in ieder geval dat een tweede gaai erbij plaatsen zeker niet altijd goed uitpakt.

MariskaB schreef:

Budkes schreef:Als je er geen 2e bij wilt, wat ik best begrijp, waarom breng je haar dan niet naar een papegaaienopang waar ze wel lekker bij een soortgenoot wordt geplaatst.

Mag ik dat misschien zelf bepalen?

Ik zou niet weten waarom, ik heb verder totaal geen last van Kiko en dit doet 'ie hooguit 5 minuten op een dag, voor de rest fluit ze, kletst ze en geniet ze...

Tuurlijk mag je dat, maar dat jij er geen last van hebt vind ik totaal niet interessant en was ook niet mijn motivatie voor de opmerking haar naar een papegaaienopvang te brengen. Mijn motivatie voor die opmerking is simpelweg dat ik vind dat een papegaai niet zo gehouden hoort te worden, maar in een totaal andere omgeving met soortgenoten. En als je ivm het "gesmeer" niet bereidt bent haar leven leuker te maken bij jou in huis, doe dat dan lekker ergens anders.