Het HondenForum

Hoi allemaal,

Ik ben nieuw op het forum en veel gelezen maar nog niet echt iets geplaatst..
Aangezien ik me op het moment nogal zorgen maak om onze hond hoopte ik dat jullie ons mischien iets verder kunnen helpen..

Wij hebben een bullmastiff reu van bijna 6 jaar (juli) Nooit geen gezondheidsproblemen gehad buiten een "waarschijnlijk" contact allergie afgelopen najaar.. Rond maart begon hij zich anders te gedragen en kreeg 3 keer een soort van korte "aanval" Dierenarts kon niets vinden en vermoede epilepsie.. Medicijnen in eerste instantie niet nodig..

Nu heeft hij vandaag 10 dagen geleden weer een "aanval" gehad.. Dit keer een zware.. Ondertussen zijn we al meerdere keren bij de DA geweest en hij heeft op het moment pijnstillers met ontstekingsremmers voor 10 dagen.. Het gaat goed nu, hij is erg vrolijk maar slaapt eigenlijk de hele dag en lijkt helemaal uitgeteld.. Waar ik me op het moment het meeste zorgen om maak is dat hij soms staat de schooien bij moeder of vriend (slechte gewoonte) en ineens zijn kop naar beneden doet en snel naar mij toe komt en tegen me aan kruipt om steun te zoeken.. Zodra hij bij mij op schoot zit (tja 60 kg maar wel gezellig) is het weer goed..

Sinds dat hij de "aanvallen" gekregen heeft heb ik een uitgebreid dagboek over hem bijgehouden..
In eerste instantie leek het epilepsie maar na de aanval donderdag had uit duidelijk pijn in zijn achterhand en symptomen die niet echt bij epilepsie horen.. Na de 10 dagen pijnstillers krijgt hij een uitgebreid onderzoek naar de oorzaak van de pijn en een scan van zijn nek en rug..

We maken ons ontzettend veel zorgen om hem en hopen dat we snel de oorzaak van de "aanvallen" ontdekken en we hem kunnen helpen..

Hieronder het dagboek dat ik bijgehouden heb, mischien dat jullie nog een idee hebben?

Rond begin maart viel het ons ineens op dat hij niet meer zon behoefte had om mee te gaan plassen, en heel erg veel sliep.. Verder gedroeg hij zich gewoon normaal en hebben we er verder niet echt iets achter gezocht, totdat hij er plots bij neerviel waarna we erg onzeker zijn geworden over de oorzaak van de toevallen/aanvallen.. Ondertussen is hij door 3 verschillende dierenartsen onderzocht, en leek epilepsie het meest waarschijnlijke, tot hij afgelopen donderdag een nieuwe aanval kreeg..

17 Maart 2012 Zat hij lekker bij mij buiten toen er visite kwam waar hij heel enthousiast op af rende en deze uitbundig begroete.. Opeens liep hij met zijn kop naar beneden weg en viel zo plots om tegen de schuur aan.. Hij was erg bang dit was duidelijk te zien.. Ik raakte zo in paniek dat ik naar huis gerent ben om de telefoon te pakken en de DA te bellen.. Hierdoor is hij 6x omgeslagen (hij is erg aanhankelijk en wou achter mij alleen zijn lichaam werkte niet echt mee) Toen ik terug kwam met de telefoon in mijn hand (binnen 2 minuten) stond hij al weer rechtop en was onderweg naar mij toe.. Hij stond alleen heel erg te hijgen maar was super blij me weer te zien.. Hierna heb ik hem meegenomen naar binnen en 10 minuten later was hij weer helemaal zichzelf.. (Helaas heb ik toen verder geen symptomen gezien aangezien ik zelf helemaal in paniek wegrende) S ‘middags heeft hij een controle gehad bij de DA en die kon niets vinden.. Hij vermoede een epileptische aanval maar wist dit niet zeker..

30 Maart 2012 Kwam mijn moeder met mijn oma op visite en weer erg enthousiast hij sprong op de bank en ik zag meteen dat hij weer raar deed.. Hij zocht wat ruimte leek het met zijn kop naar beneden en zakte in de hoek van de bank door zijn poten.. Dit keer heb ik wel goed kunnen zien wat het precies doet.. Hij verkrampt, is er wel gewoon bij (keek mij recht in mijn ogen aan met een hele angstige blik) Hield zijn bek stijf dicht en rilde.. Dit duurde niet lang (1 minuut ongeveer) en hij stond weer rustig op en begon weer te hijgen en liep weer blij te kwispelen om mijn oma verder te begroeten..

31 Maart 2012 Kwam mijn broer op visite, weer was hij erg enthousiast en het duurde ook niet lang of hij liep weer met zijn kop bijna aan de grond weg en viel in de kamer om tegen een een kast.. Dit keer lag hij plat op de grond en was de aanval heel kort (halve minuut) weer stond hij op en hijgde heel erg wel weer erg blij.. Hierna is hij weer helemaal normaal en wou hij alweer bij mijn broer gaan zitten om eens lekker te knuffelen.

2 April 2012 Weer naar de DA (andere) deze heeft hem helemaal nagekeken en kon niets vinden.. Er is bloed afgenomen om deze op alles na te kijken ook op een eventuele hartinfarct.. Hier is helemaal niets uitgekomen alles was goed.

6 April 2012 Geen aanvallen meer gehad en eens naar het bos gegaan om een kleine route te lopen 2,3 km.. (voor de aanvallen vaak 5 km soms 10 km) Aangezien we door de aanvallen niet echt naar het bos durfden te gaan (hond 60 kg niet te tillen) heeft hij natuurlijk wel wat conditie verloren maar 2,3 moest hij makkelijk kunnen en het was heerlijk koel voorjaars weer.. Na een paar honderd meter lopen begon hij al licht te hijgen dit werd naarmate we verder liepen erger.. Bijna bij de auto leek hij al wel helemaal uitgeteld en hijgde alsof hij wel 20 km gehad had terwijl hij normaal nooit snel hijgt.. Dit hijgen heeft hij nog een tijdje gehad zelfs toen we thuis waren en bleef hij erg onrustig..

22 April 2012 Onrustig rondlopen met kop naar beneden.. Verder wel vrolijk maar onrustig en erg aanhankelijk.. Geen aanvallen meer gehad sinds 31 maart..

31 Mei 2012 S' Ochtends om 6 uur lawaai gehoord, direct naar beneden en liep hij onrustig heen en weer met zijn kop naar beneden.. Hij leek van de bank gevallen, ook de kamertafel was een eind opgeschoven. Gewoon net als anders eten gegeven (vers vlees) dit heeft hij opgegeten en is naar buiten gelopen om te plassen.. Iets later gekeken waar hij was en hij lag achter in de tuin bij het bad waar hij normaal nooit gaat liggen.. Bleef onrustig rondlopen en heeft niet geplast of gepoept.. Wel heeft hij overgegeven en kwam zijn eten er weer uit met slijmerig schuim.. Rond half 8 was hij weer uit het zicht en lag hij in de grindbak (waar hij normaal in ontlast) tussen zijn ontlasting.. Hij lag plat op zijn zei tegen de schutting aan het leek totaal verkrampt bolle rug en poten stijf over elkaar heen, wel compleet bij bewust zijn en angstig.. DA gebeld , injectie met 30mg valium gekregen.. Buik was pijnlijk en de blaas helemaal vol.. We moesten s’ middags bellen als hij nog niet geplast had anders een katheter.. Vanaf ongeveer half 9 heeft hij in de schuur op de grond gelegen (nog steeds verkrampt, zijn tenen trok hij krom, rillend en wel bij bewustzijn valium leek niet echt te werken) Half 12 stond hij voorzichtig op en liep naar mij toe met zijn staart tussen zijn benen en ging bij me zitten op een kleed (hij bleef rillen waardoor hij weer is gaan liggen) Terwijl hij lag een fleecekleed over zijn kont en rug gelegd maar het rillen bleef.. Rond 12 uur aan de riem gedaan en voorzichtig een stukje proberen te lopen aan de weg proberen als hij wou plassen.. Dit deed hij gelukkig en heeft ook gepoept.. Na de korte wandeling heeft hij nog iets gedronken.. De uren erna: voorzichtig langzaam lopen met staart tussen zijn benen en veel ongemakkelijk en stijf liggen en bleef rillen met korte tussen pozen.. Ook zijn lichaam en nek voelde hard en gespannen aan.. S’ middags medicatie tegen epilepsie opgehaald en valium (rectaal - pillen - fenobarbital) ook aangegeven dat het erg leek alsof hij veel pijn had en een afspraak gemaakt voor een huisbezoek voor controle en een pijnstilling.. De rest van de middag heeft hij zich wel iets meer kunnen ontspannen door veel aaien en rusten.. Echt slapen deed hij niet, eten wou hij niet en lopen liever ook niet (als hij stond hij meer te dromen en keek heel zielig.. Half 6 is de DA (ander arts) gekomen en heeft hem nogmaals nagekeken (hij was wel iets actiever als s’ middags en begroete de DA blij maar wel voorzichtig.. Zij bevestigde ons verhaal over de pijn en dit zat vooral bij zijn kont.. Hiervoor een injectie pijnstilling gekregen.. Vrijwel direct daarna ging hij in de kamer liggen en leek al iets meer ontspannen en heeft zelfs een stukje makreel aangepakt wat hem duidelijk smaakte.. Even erna kwam hij bij ons liggen in de keuken en leek zich eindelijk helemaal te ontspannen na wat knuffelen en rolde rustig op zijn zij en viel eindelijk in slaap.. Hij heeft ongeveer een half uur geslapen en behoorlijk gedroomd.. (Kwispelen - Blaffen) Hierna werd hij wakker, keek een stuk helderder uit zijn ogen, stond op, kwispelen, at zijn brokken op en is buiten gaan plassen.. Hij was nog erg moe maar had zijn staart weer in de lucht en was voor 70% weer zichzelf.. De rest van de avond/nacht heeft hij heerlijk rustig op zijn kleed geslapen..

1 Juni 2012 Leek voor 90% zichzelf, wel erg moe en heeft veel geslapen.. Epilepsie medicatie omgeruild voor pijnstilling voor 10 dagen bij de DA.. Lag zelfs weer op de keukenstoel te slapen toen we terug kwamen (wat hij nu dus eigenlijk niet meer mag)

2 Juni 2012 Erg moe veel slapen.. S’ middags 1 keer met de kop naar beneden gelopen daarna direct weer normaal..

3 Juni 2012 Alles lijkt oké, even vrolijk als normaal maar nog steeds erg moe en veel slapen..

4 Juni 2012 In Heerde wegens nieuwe keuken plaatsen.. Erg onrustig kop naar beneden en zacht hijgen geen rust en bang warme oren .. Zelf ook erg gespannen wat niet meewerkt.. Schrikt van elk geluidje erg aanhankelijk..

5/6 Juni 2012 Rustiger, maar nog wel gespannen af en toe kop naar beneden en rondstruinen.. Rekt zich veel uit erg moe slaapt veel en dromen.. Woensdag ochtend niet gegeten en s’ middags geel schuim overgeven. Gerommel in buik gras eten en scheten laten.. Ontlasting normaal.

7/8 Juni 2012 Vrolijk.. Veel meer ontspannen, slaapt heel veel ook lekker lang uit op zijn zij.. Veel slapen dromen rekken.. Schuiven met kop aan kleed, kop schudden en krabben kop/nek.. Verminderde eetlust, scheten laten gerommel in buik gras eten.. Donderdag avond 1 keer diarree hierna niet meer.

9/10 Juni 2012 Slaapt weer veel, 1x kop naar beneden.. Wou pijnstiller niet eten dus in een stukje zalm gerold waardoor hij wel naar binnen ging.. Zondag s'ochtends diaree.. S'middags en sávonds brokken wel opgegeten.. Eet nog steeds af en toe plukjes gras net als de afgelopen dagen.. Slaapt veel, 2x plots kop naar beneden en direct naar me toe, zodra hij bij me zit is het over....


EDIT: Hij trilt af en toe met zijn achterpoten.. Als hij staat (heeft hij altijd wel een beetje gehad) we vermoeden spanning door onzekerheid of verkeerd staan.. Laatste tijd ook af en toe als hij ligt.. En als hij zit soms met de voorpoten laatste week..

Respect als je het hele verhaal gelezen hebt, ik hoop dat iemand dit bekend voor komt? En mischien een idee heeft hoe we verder moeten? Wij denken zelf aan (Epilepsie - CECS - Lage Rug Hernia) Bedankt allemaal!

wat vervelend zeg, ik moet eerlijk gezegd denken aan een nekhernia oid doordat hij zn hoofd laag houdt

Ik weet het echt niet. Ik zou naar een specialist gaan maar welke? Een neuroloog, heb je die voor honden? Of een cardioloog. Ik weet wel van epilepsie dat mensen een partieel insult kunnen krijgen waarbij ze bij bewustzijn blijven. Dat kan er heel raar uitzien. Een nekhernia, is ie niet een ras wat daar minder last van heeft? Ik dacht dat kleinere honden daar meer last van hadden, maar ik weet er ook niet veel van. Er is ook zo'n enge ziekte waarbij honden verlamd raken aan de achterhand, maar weet even niet meer hoe dat heette. Ik hoop voor je dat je er snel achter komt, want ik zou er ook de zenuwen van krijgen als je hond ineens ter aarde stort!

@Jeannettebo: Alleen op bepaalde momenten doet hij plots zijn hoofd naar beneden en lijkt dan ook bang.. Zodra hij bij me is is het over en doet hij weer normaal.. Mischien pijn reactie?

@Fizgig: Het is inderdaad heel erg schrikken en eng omdat we niet weten wat het is.. Hoop dat er wat uit de scan komt, of dat we dan in iedergeval iets uit kunnen sluiten..

Allereerst van harte welkom op dit forum.
Zelf heb ik totaal geen benul van dit soort medische dingen dus ik ga je ook niet vermoeien met mijn conclusies, al had ik als leek zijnde ook iets van pijn in de rug of nek toegedacht, maarja daar waren jullie zelf al achter .
Heel veel beterschap gewenst met jullie hond, hopen maar dat ze erachter komen en vooral dat men er iets aan kan doen.

Wat een vervelende situatie,
ik zou inderdaad ook naar een specialist gaan.

Whiskey van mijn ouders viel ook zomaar om (tijdens inspanning)
hij rillde dan niet, en gaf ook geen pijn aan, hij had een vergroot hard.

Ik zou het natuurlijk niet kunnen zeggen, ik ben geen arts en heb de hond ook niet gezien, maar het eerste wat in me opkomt als ik je verhaal lees is vocht om het hart. Een hond van mijn collega had dit, viel ook regelnatig "weg" tijdens het pakwerk, inspanning, en ging conditioneel heel erg achteruit. Ook jouw hond ljkt het te krijgen bij opwinding/inspanning, steeds als er iemand komt tijdens het begroeten. Die hond bleek vocht om het hart te hebben,, dit bleef in het hartzakje ( vlies om het hart) zitten waardoor het hart steeds meer in de verdrukking kwam. Deze hond is geopereeerd en heeft het daarna nog jaren prima gedaan, zelfs gewoon weer gewerkt. Hij is geopereerd in Ommen, daar houdt met regelmaat een hartspecialist spreekuur.

Het klinkt niet meteen als pure epilepsie. Ik ben net afgelopen week naar een lezing geweest over epilepsie en daar werd gezegd dat er
soms ook toevallen ontstaan door een verhoogde bloeddruk maar dat daar vrijwel nooit op onderzocht wordt. Als ik dan zo lees dat het bij jouw hond
vooral voorkomt bij opwinding, zou dat nog een mogelijkheid zijn.
Als je een goede neuroloog zoekt, kan ik Paul Mandigers aanraden van de Wagenrenk. Je hebt wel een verwijsbrief nodig van je dierenarts.

Hij heeft een uitgebreid bloedonderzoek gehad en er is ook gekeken naar eventuele enzymen van een hartinfarct.. Dit was allemaal goed.. Morgen belt de DA en gaan we overleggen wat we nu gaan doen.. Iig een Scan van rug/nek..

In eerste instantie leek het ook heel veel op epilepsie maar het rare is dan dat hij volledig bij kennis is tijdens een aanval en dat hij ook echt veel pijn had die donderdag van de laatste aanval.. Hij heeft de hele dag stil op de grond liggen rillen en wou liever niet lopen.. Na de injectie pijnstillers ging het al voor 80% beter.. Ook is het dan vreemd dat hij de hele week al zo ontzettend moe is en zo veel slaapt..

Morgen weer overleggen met de DA, ik houd jullie op de hoogte!

Vocht om t hart heeft niets met een hartinfarct te maken, mocht er bij een neuroloog niets uitkomen zou ik toch mn licht eens opsteken bij een hartspecialist.

Pff, sterkte!
Helaas herken ik er wat in met mijn hond na een trauma.. Als je wil kun je me ook mailen. Voor mij is het te intiem om alles op een openbaar forum te plaatsen. (wordt dan alleen maar smerig door bepaalde mensen tegen mij gebruikt en daar zit ik niet op te wachten maar als ik iemand kan ondersteunen of helpen ben ik wel degeIjk bereid meer te vertellen.)

Ik zie meer neurologische uitval, duseen evt. Nekhernia of ingeklemde zenuwen.
Ik zou je hond zekers op pijnstilling houden met ontstekingsremmers. Niet meer laten springen en rennen, vrij veel rust en op zoek gaan naar een goede neuroloog en iemand die scans en foto's echt kan lezen om te zien wat er aan de hand is.

Ik zie in jou verhaal ook verschijnselen van nekhernia zitten.

Hoi

Het klinkt mij toch als een soort van epilepsie.
Ik heb een engelse bulldog gehad, die een beetje het zelfde deed.

Ik heb een BM en ga voor specifieke dingen naar Sleeuwijk dokter Cleton.
Deze kliniek is gespecialiseerd op BM en doggen.

Het af en toe trillen met de poten heeft hij dit altijd gedaan, of is dit iets van nu?
Mijn BM doet dit namelijk ook, ik zet dan zn poot anders neer en dan is het weer over.

Ik hoop dat er heel snel een diagnose word gesteld.

sleewijk behandelt wel veel bullen en dogachtigen maar ze zijn géén specialist.

Kells schreef:

Nawosh schreef:Het klinkt niet meteen als pure epilepsie. Ik ben net afgelopen week naar een lezing geweest over epilepsie en daar werd gezegd dat er
soms ook toevallen ontstaan door een verhoogde bloeddruk maar dat daar vrijwel nooit op onderzocht wordt. Als ik dan zo lees dat het bij jouw hond
vooral voorkomt bij opwinding, zou dat nog een mogelijkheid zijn.
Als je een goede neuroloog zoekt, kan ik Paul Mandigers aanraden van de Wagenrenk. Je hebt wel een verwijsbrief nodig van je dierenarts.

Hier sluit ik mij bij aan.

Daar sluit ik me ook bij aan
Klinkt voor mij ook niet meteen als epilepsie.

Hutsje schreef:sleewijk behandelt wel veel bullen en dogachtigen maar ze zijn géén specialist.

Nou uuuuhhhm sorry hoor mellow yellow dat ik specialist zeg

Maar als er serieus iets met je BM aan de hand is!!!
Ga ik liever naar een DA die elke dag dit ras ziet, dan naar een DA die er 1x in het kwartaal 1 ziet.

Het klinkt bij mij als een Hernia.
Heel veel beterschap.

Pfff,dat klinkt erg eng allemaal.
Zou het geen Wobbler o.i.d. kunnen zijn?

De "trikker" opwinding bij komst visite is herkenbaar voor epi, de angst na een aanval en het vele slapen ook, onzeker en niet bij je weg willen idem, maar kop naar beneden herken ik niet, niet willen eten ook niet, juist na een aanval had Aragorn enorme honger, niet willen plassen, meestal werd de blaas geleegd tijdens de aanval en ook verschrikklijk slijmbekken. Na een aanval was hij hyper en liep eerst een tig tal rondjes om de tafel, altijd na een aanval dit zelfde ritueel.

Als ik jouw verhaal lees komt er niet echt veel overeen met epi en zou dus de oorzaak iets anders kunnen zijn. Epilepsie kunnen ze diagnosteren uit bloedonderzoek, zomaar fenobarb geven is niet mijn "ding" aangezien dit medicijn de hond "verandert".

Ik hoop dat er gauw duidelijkheid komt, weet hoe angstig het is om een aanval te zien en de machteloosheid en onzekerheid daarna, komt het weer of blijft het weg. Misschien ter overvloede maar tijdens een aanval zorgen dat het stil is (radio/tv), zelf deed ik ook de gordijnen dicht en bleef naast hem heel zachtjes tegen hem praten.

Aragorn schreef:De "trikker" opwinding bij komst visite is herkenbaar voor epi, de angst na een aanval en het vele slapen ook, onzeker en niet bij je weg willen idem, maar kop naar beneden herken ik niet, niet willen eten ook niet, juist na een aanval had Aragorn enorme honger, niet willen plassen, meestal werd de blaas geleegd tijdens de aanval en ook verschrikklijk slijmbekken. Na een aanval was hij hyper en liep eerst een tig tal rondjes om de tafel, altijd na een aanval dit zelfde ritueel.

Als ik jouw verhaal lees komt er niet echt veel overeen met epi en zou dus de oorzaak iets anders kunnen zijn. Epilepsie kunnen ze diagnosteren uit bloedonderzoek, zomaar fenobarb geven is niet mijn "ding" aangezien dit medicijn de hond "verandert".

Ik hoop dat er gauw duidelijkheid komt, weet hoe angstig het is om een aanval te zien en de machteloosheid en onzekerheid daarna, komt het weer of blijft het weg. Misschien ter overvloede maar tijdens een aanval zorgen dat het stil is (radio/tv), zelf deed ik ook de gordijnen dicht en bleef naast hem heel zachtjes tegen hem praten.

Even voor de goede orde.
Epilepsie is niet te diagnosticeren uit bloedonderzoek.
Je kunt alleen eventuele onderliggende oorzaken uit bloedonderzoek halen.
Als je niets afwijkends vindt wil dat nog niet zeggen dat de hond primaire epilepsie heeft, maar je moet dat dan wel als zodanig behandelen.

Annamarie schreef:

Hutsje schreef:sleewijk behandelt wel veel bullen en dogachtigen maar ze zijn géén specialist.

Nou uuuuhhhm sorry hoor mellow yellow dat ik specialist zeg

Maar als er serieus iets met je BM aan de hand is!!!
Ga ik liever naar een DA die elke dag dit ras ziet, dan naar een DA die er 1x in het kwartaal 1 ziet.

nou hotemetoot, dit is niet iets wat specifiek des bullmastiffs is. dit lijkt me specialistenwerk, en dat zou ik dus liever daar zien waar het hoort, bij de specialist. een bm is ook maar gewoon een hond hoor .

ja, wageningen lijkt me een hele goede optie

Of vraag een doorverwijzing voor dhr. Gerritsen van de Kompaan in Ommen

http://www.dekompaan.com/home

Kells schreef:

malinois schreef:Of vraag een doorverwijzing voor dhr. Gerritsen van de Kompaan in Ommen

http://www.dekompaan.com/home

Lijkt mij ook een prima optie, maar dat is geen neuroloog.

klopt maar ze dachten ook aan neurologische klachten bij mijn hond, godzijdank kon hij zien dat het vergiftiging was... Met deze klachten ging ik direct naar Ommen... het is nl niet zeker dat het neurlogisch is en die man heeft zo enorm veel kennis...
Zal misschien persoonlijk zijn hoor maar ik zou er direct de ruim 200 km er voor rijden indien nodig.

En daar zit idd de hartspecialist waar ik het over had...

Maar Wageningen is ook super

Hoi allemaal,

Gisteren zijn we opnieuw met olle bij de dierenarts geweest voor een orthopedisch onderzoek.. Ze is meegelopen naar de auto om te zien hoe hij reageerde en hoe hij liep.. Hij moest natuurlijk wel even laten weten dat hij er was dus heeft 3x tegen de planten geplast voor de ingang..

Hij was super braaf bij de DA voor het onderzoek en liet alles keurig toe, ze heeft hem helemaal na gevoeld van kop tot staart.. En ja hoor.. Ze voelde wat in de buiken, en dit was zeker geen volle blaas want ze heeft hem 3x zien plassen buiten.. Je kon zien dat hij hier pijnlijk op reageerde ondanks de pijnstillers..

We zijn meteen naar de echo kamer gegaan waar hij op een tafel moest liggen voor een echo van de buik.. Helaas kregen we hem niet op tafel (behoorlijk zwaar en olle grote paniek haha) dus moest de echo ook maar op de grond gebeuren en mocht hij gewoon blijven staan omdat hij te bang was om te gaan liggen.. Buikje geschoren wat hij allemaal goed vond en daar zagen we de bal..

Op de echo was een bal te zien van 6 bij 7 cm, die dus tumoreus geworden is..

Tja, wie had dat verwacht.. Waarschijnlijk hebben de aanvallen hier ook mee te maken en zijn het toch zoals we dachten pijn aanvallen en geen epileptische aanvallen.. Het is een hond die nooit snel laat merken als hij wat heeft.. Als je per ongeluk op zijn staart staat bv kijkt hij alleen een keer om van "Hé dat is mijn staart!" Hij is ook een keer gebeten door een andere reu waardoor hij een flinke scheur in zijn oor had 4cm wat heel erg bloede.. Geen reactie.. Dus waarschijnlijk heeft hij de pijn al langer maar heeft nooit een kik gegeven.. Wel was hij de laatste tijd rustiger, wat ik ook in zijn dagboek geschreven had.. En de aanvallen komen alleen als er iemand binnen komt.. Hij is dan zo enthausiast dat hij doorbuldert en dus in elkaar zakt van de pijn..

Deze tumoren kunnen erg pijnlijk zijn en aan de rugspieren trekken.. (Dit verklaard waarom hij last van zijn rug leek te hebben..)
Zijn eetlust is langzaam minder geworden, soms als hij honger heeft eet hij zijn halve bak leeg en dan hoeft hij niet meer.. (teveel)
Niet mee willen plassen buiten (tumor kan op de blaas drukken waardoor hij niet voelt dat hij moet..)
Gras eten (veel honden doen dit om te kunnen braken als er wat dwars zit)

En zo zijn er heel veel puzzelstukjes die nu op zijn plaats vallen..


Ik ben zo blij dat we in iedergeval IETS gevonden hebben en dat ze hem nu kunnen helpen..
Donderdag a.s om half 9 brengen we hem weg en word hij meteen geopereerd, dit omdat er dan 2 artsen aanwezig zijn i.v.m bloedingen.. Mocht de tumor draaien of dat hij er erge pijn aan krijgt dan word het spoed en word hij meteen geopereerd..

Ze vermoeden niet dat de tumor uitgezaaid is maar we gaan wel afspreken dat als het uitgezaaid is of mochten ze andere rare dingen vinden onder de operatie, dat ze ons bellen als hij nog onder narcose is en dat we dan de opties bekijken of inslapen.. We willen absoluut geen lijdensweg voor hem, en hoop met heel mijn hart dat hierna alles weer goed komt..! We gaan ervoor..

Hij is nu pijnvrij op deze medicatie dus we doen ook deze week weer rustig aan en hopelijk word hierna alles beter..
We hebben een medical-t-shirt thuis liggen om hem hier een beetje aan te wennen en te passen (Kragen passen hem niet) aangezien het wel een flinke wond zal worden.. En inlegkruisjes voor zwangere vrouwen om het vocht op te vangen wat de eerste dagen uit de wond kan komen..

Duimen jullie mee donderdag?
Olle is zich alvast geestelijk aan het voorbereiden op de operatie..

klote van de tumor maar wel fijn dat ze iets gevonden hebben. ik duim voor donderdag!

duim

Fijn dat ze gevonden hebben wat het is!
Wij duimen ook mee!