Het HondenForum

Ik heb heel erg getwijfeld óf ik dit zou posten, en zo ja, waar dan. Het zou zowel onder gedrag als onder medisch kunnen, namelijk. Nou ja, misschien kunnen jullie even meedenken.

Skadi is net precies door haar schijnzwangerschap heen. Ze is sinds een week weer haar vrolijke, superspeelse en ultra actieve zelf. Ze speelt dat het een lieve lust is, is vrolijk, werkt graag en hard, eet en drinkt goed en maakt een kerngezonde indruk.

Op twee dingen na.
Sinds een week is ze veel meer (echt 30 keer op een dag of zo, zo niet vaker) haar vulva aan het schoonmaken. Ik zie en ruik er niks aan. Ziet er gewoon normaal uit.
Daarbovenop vertoont ze inééns hypersexueel gedrag. Ze rijdt er wat af op haar kussentje.
Ze heeft geen extra stress, er wijken verder geen dingen af van de normale gang van zaken.
Nou ja, voor de volledigheid moet ik melden dat sinds een week de reva is afgelopen en ze dus niet meer twee keer in de week een paar uur alleen is. Minder stress dus, zou je kunnen concluderen.
En om overcompleet te zijn, Skadi is een hond die heel heftig reageert op haar hormonen. Dat is echt iets wat bij haar hoort.

Ze heeft geen koorts, is ook niet meer vermoeid dan anders, en maakt zoals vermeld een kerngezonde en superblije indruk.
Maar die twee dingen zitten me tóch dwars.
Iemand hier enig idee wat er aan de hand kan zijn?

Nanna schreef:

Miranda schreef: Skadi is een hond die heel heftig reageert op haar hormonen.

Hoe bedoel je dat?

Schuimbekkend en als een hellefeeks door het bos lopen de dag voor haar loopsheid (echt dat mensen zo kijken en vragen 'wat is er met háár aan de hand?'), tijdens de loopsheid de ultraslet uithangen (ze heeft wel eens haar staart opzij gedaan voor een pup ), hevig schijnzwanger waarbij ze echt heel down is. Dat soort dingen. Alles in haar cyclus is heel heftig. Past ook wel bij haar karakter natuurlijk.

Maar heeft nou echt niemand een idee wat er aan de hand kan zijn?

Tja als dit dus ongeveer 2 maanden na een loopsheid is zou ik er toch even naar laten kijken. De symptomen van baarmoederontsteking zijn nu eenmaal niet altijd even duidelijk. Het lijkt me haast dat het wel meevalt hoor. Maar dan slaap jij ook weer rustig

Kees

Casey schreef:Tja als dit dus ongeveer 2 maanden na een loopsheid is zou ik er toch even naar laten kijken. De symptomen van baarmoederontsteking zijn nu eenmaal niet altijd even duidelijk. Het lijkt me haast dat het wel meevalt hoor. Maar dan slaap jij ook weer rustig

Nou, ik slaap er nog wel om
Ik maak me geen heel grote zorgen, maar het zit me gewoon niet helemaal lekker.
Het tijdstip niet, inderdaad, en het feit dat het voor mij best opvallende gedragsveranderingen zijn.

Nanna schreef:

Miranda schreef:Schuimbekkend en als een hellefeeks door het bos lopen de dag voor haar loopsheid (echt dat mensen zo kijken en vragen 'wat is er met háár aan de hand?'), tijdens de loopsheid de ultraslet uithangen (ze heeft wel eens haar staart opzij gedaan voor een pup ), hevig schijnzwanger waarbij ze echt heel down is. Dat soort dingen. Alles in haar cyclus is heel heftig.

Het zou voor mij voldoende reden zijn om sowieso te castreren.

Ja, daar twijfel ik al ik weet niet hoe lang over. Vooral omdat ze zo'n last heeft van de schijnzwangerschap, telkens. Is gewoon sneu, ze is echt acht weken lang niet zichzelf. Twee keer per jaar.
Maar meer testosteron (of eigenlijk minder oestrogeen die de testosteron afvlakt) heeft ze nou ook weer niet nodig. Toch neig ik steeds meer naar wel castreren.

Jij hebt ervaring met de Vallei in Woudenberg, toch?
Werken ze daar met gasnarcose?

Ik denk dat ik na het weekend gewoon even met dat witte mormel langsga.
Voor de zekerheid, en om te overleggen.

Bij vermoeden van baarmoeder ontsteking liever 10 keer teveel naar de DA, dan één keer te weinig!

wij hebben een teefje gehad die dat ook had, maar deed haar behoefte niet op knuffels (dat lieten wij niet toe) maar haar doos likken vond ze wel erg lekker, na baarmoeder ontsteking laten castreren en daarbij vond ze zichzelf likken nog steeds nodig en lekker en dat kon ook een dag door gaan, ook met loopse teef ofzo in de buurt

ik hoop dat er niets aan de hand is met haar, succes in ieder geval

Neeltje schreef:Bij vermoeden van baarmoeder ontsteking liever 10 keer teveel naar de DA, dan één keer te weinig!

Als ik maar één miliseconde had gedacht od vermoede dat ze BMO had, dan had ik er al gestaan. En geen topic geopend, want daar had ik geen tijd voor gehad
Maar buiten deze twee zaken merk ik niks aan haar. Echt helemaal niks.
En ik ken haar door en door, en ben een uitstekend observator.

@Browny: Het rijden kap ik ook af, hoor. Ik wil dat niet hebben.
En haar foef schoonmaken mag best van mij, maar obsessief likken vind ik óók al niet nodig.
Ik ben een sekreet van een mama

Twee maanden na de loopsheid ?
Die is nog steeds hartstikke schijnzwanger en het zal niet de eerste hond zijn die haar vulva likt
omdat ze het "prettig" vindt

Of het nou een bmo is of niet...ik zou de hond zo gauw mogelijk laten opereren.
Bij een hond die zo sterk op hormonen reageert kan je erop wachten tot het misgaat.
Wees dat alsjeblieft voor en laat haar opereren nu ze nog jong en gezond is.

teckeltoos schreef:Twee maanden na de loopsheid ?
Die is nog steeds hartstikke schijnzwanger en het zal niet de eerste hond zijn die haar vulva likt
omdat ze het "prettig" vindt

Meer dan twee maanden. En ik merk aan haar gedrag dat de schijnzwangerschap over is.

Of het nou een bmo is of niet...ik zou de hond zo gauw mogelijk laten opereren.
Bij een hond die zo sterk op hormonen reageert kan je erop wachten tot het misgaat.
Wees dat alsjeblieft voor en laat haar opereren nu ze nog jong en gezond is.

Ik vind dit helemaal niet onlogisch klinken, maar vraag me wel af waar je het op baseert.
Je brengt het nogal stellig, namelijk.
Is hier onderzoek naar gedaan?

4 maanden per jaar zichzelf niet?

Ik wist het wel, hoor!

Miranda schreef:

teckeltoos schreef:Twee maanden na de loopsheid ?
Die is nog steeds hartstikke schijnzwanger en het zal niet de eerste hond zijn die haar vulva likt
omdat ze het "prettig" vindt

Meer dan twee maanden. En ik merk aan haar gedrag dat de schijnzwangerschap over is.

Of het nou een bmo is of niet...ik zou de hond zo gauw mogelijk laten opereren.
Bij een hond die zo sterk op hormonen reageert kan je erop wachten tot het misgaat.
Wees dat alsjeblieft voor en laat haar opereren nu ze nog jong en gezond is.

Ik vind dit helemaal niet onlogisch klinken, maar vraag me wel af waar je het op baseert.
Je brengt het nogal stellig, namelijk.
Is hier onderzoek naar gedaan?

Uit schade en schande wijs geworden.
Sarah is 4 weken geleden met spoed geopereerd en voor een hond van 10 geeft dat zo zijn extra risico's.
Een doorgebroken bmo is dodelijk en de kans dat je het te laat ontdekt dat er iets mis is is groot.
Voor mij is dat voldoende reden om preventief te opereren op een moment dat jij kiest en als de hond jong en gezond is.

Sas schreef:4 maanden per jaar zichzelf niet?

Ik wist het wel, hoor!

Ja, maar ze is heel pittig. En als je een pittige teef castreert is de kans aanwezig (zelfs behoorlijk groot) dat het een kutjoekel wordt. En dan is ze 12 maanden per jaar zichzelf niet
Dát hield me tegen, anders was ze inderdaad al onder het mes geweest.

@Tekkeltoos: Ik begrijp van jou dat Sarah ook zo reageert op haar hormonen?
Ik snap het wel, maar het is geen bewijs voor je stelling, natuurlijk.
Ook teven die nauwelijks op hun hormonen reageren krijgen wel bmo's.

Kijk, gevoelsmatig dénk ik dat je een punt hebt.
Het is mij ook al eens door het hoofd geschoten, diezelfde gedachte.
Maar we kunnen er ook hartstikke naast zitten natuurlijk

Toch neig ik steeds meer naar wel laten castreren.
Wel met een beetje een 'god zegene de greep' gevoel

Miranda schreef:

Sas schreef:4 maanden per jaar zichzelf niet?

Ik wist het wel, hoor!

Ja, maar ze is heel pittig. En als je een pittige teef castreert is de kans aanwezig (zelfs behoorlijk groot) dat het een kutjoekel wordt. En dan is ze 12 maanden per jaar zichzelf niet
Dát hield me tegen, anders was ze inderdaad al onder het mes geweest.

Het kan volgens mij ook zijn dat teven wat meer stabiliseren als ze gecastreerd zijn. Vooral als het pittige gerelateerd lijkt aan de hormonale schommelingen zouden de effecten van castratie misschien wel mee kunnen vallen. Maa rik begrijp je twijfel, want het blijft natuurlijk een gok.

Heb eigenlijk hetzelfde dilemma.
Merk overigens helemaal niks van schijnzwangerschap.
Vind bmo wel iets heel engs en waarschijnlijk wel een reden om preventief te castreren.
Tegelijkertijd net als jij denk ik wel wat angstig voor gedragsverandering.
Het Suske is al pittig genoeg, hoewel nu met het kooikertje erbij er ook verrassend zachte
trekjes aan de oppervlakte komen

Belle schreef:Het kan volgens mij ook zijn dat teven wat meer stabiliseren als ze gecastreerd zijn. Vooral als het pittige gerelateerd lijkt aan de hormonale schommelingen zouden de effecten van castratie misschien wel mee kunnen vallen. Maa rik begrijp je twijfel, want het blijft natuurlijk een gok.

Dat weet ik, maar het ligt niet aan de hormonale schommelingen. In elk punt van haar cyclus is mevrouw een haantje. Op haar ergst de dag vóór de loopsheid (volgens mij piekt de testosteron dan) en op haar minst erg tijdens de schijnzwangerschap (als de oestrogeen piekt en ze daarnaast ook nog eens knap down is).
Maar altijd moet ze reuen naar haar poot zetten en teven aftroeven.

Miranda schreef: Dat weet ik, maar het ligt niet aan de hormonale schommelingen. In elk punt van haar cyclus is mevrouw een haantje. Op haar ergst de dag vóór de loopsheid (volgens mij piekt de testosteron dan)

Nee, dan is de oestrogeen laag maar stijgend, testosteron ook, FSH is tamelijk hoog maar daalt vervolgens, progesteron blijvend laag tot na de eisprong.

en op haar minst erg tijdens de schijnzwangerschap (als de oestrogeen piekt en ze daarnaast ook nog eens knap down is).

Nee, dan is de oestrogeen laag en de progesteron hoog.

Kortom niet zo makkelijk om een 'schuldig' hormoon aan te wijzen.

Een gesteriliseerde teef lijkt hormonaal gezien het meest op een teef in anoestrus, dus zeg maar de tijd tussen twee loopsheden in, na de schijnzwangerschap.

Groetjes,

Kees

Casey schreef:Een gesteriliseerde teef lijkt hormonaal gezien het meest op een teef in anoestrus, dus zeg maar de tijd tussen twee loopsheden in, na de schijnzwangerschap.

Oké...dit pleit erg voor castratie in het geval van Skadi. Of heb je het ECHT over sterilisatie?
Want dan is ze hanig, in anoestrus, maar houdt ook erg haar gevoel voor humor/relativeren.
Hmmm.

Miranda schreef:

Casey schreef:Een gesteriliseerde teef lijkt hormonaal gezien het meest op een teef in anoestrus, dus zeg maar de tijd tussen twee loopsheden in, na de schijnzwangerschap.

Oké...dit pleit erg voor castratie in het geval van Skadi. Of heb je het ECHT over sterilisatie?
Want dan is ze hanig, in anoestrus, maar houdt ook erg haar gevoel voor humor/relativeren.
Hmmm.

Vooruit, castratie. Als het beestje maar een naampje heeft

Kees

Casey schreef:Vooruit, castratie. Als het beestje maar een naampje heeft

Nou, van een DA (io) verwacht ik wel dat hij het verschil goed verwoordt.
Niet dat ik het met een DA over sterilisatie heb, en castratie wordt uitgevoerd

Ik lees even met je mee. Tessa is ook net niet meer schijnzwanger, maar likt wel heel veel. Is wel heel allert, druk en eigenlijk 100% zichzelf. Voor haar loopsheid is het net een duiveltje, tijdens haar loopsheid is ze gewoon haar felle zelf tegen andere honden, maar in huis heel rustig. Schijnzwanger is ze ook down, maar tussen 2 loopsheden in, is het een felle donder. Wij twijfelen dus ook enorm, al die verschillende verhalen en ervaringen.....

Ik merk het ook bij Izzy, het valt me nu op dat ze echt elke keer dezelfde fase doormaakt. De aanloop naar de volgende loopsheid is ze het 'normaalst'. Een aantal weken voor de loopsheid wordt ze sloom net als tijdens de loopsheid en net daarna.
Dan volgt een periode (waar we nu in zitten ) waarin alles extremer wordt aan haar. Overdag loopt ze buiten hyperalert rondt en gaan d'r stekels al omhoog als ze ook maar dénkt dat ze iets ziet, álles wordt met argusogen bekeken en ik zit dus ook bovenop haar. 's Avonds is ze angstig (en dan heb ik het niet over wanneer het donker is maar bij de ronde van 18.30u). Ze vindt het geluid wat het rek bij de crosstraining (bij ons in de buurt) altijd al eng maar hersteld dan als we wat verder zijn, nu staat ze al te trillen als ze in de verte de crossers ziet gaan op de crossbaan en dan blijft ze op haar hoede. Op het eindpunt (we lopen heen en terug op een stationtraverse park) hoor je in de verte van die afschrik kanons voor vogels, drama en doodeng. Het ergert mij mateloos (terwijl ik weet dat het voor haar niet zo werkt) dat ze overdag zo opgefokt en patserig doet en dan 's avonds zo onnodig angstig is. Ook duwt ze haar deken nu onder haar buik (haar manier van rijden) en maakt dan een koprol en dat kan ze de hele middag doen (ik kap het wel af maar ze blijft het proberen) en ze likt zichzelf heel de dag als ze de kans krijgt.

Ik denk dus niet dat Skadi geen BMO heeft maar gewoon ook in zo'n extreme hormonale toestand zit waarin alles nog even versterkt wordt. Ik ben er trouwens ook elke loopsheid erg alert op, op een BMO. Ik heb dezelfde overwegingen als jij wb castratie, al neig ik naar een voor Izzy positief effect. Ik zal het er binnenkort eens met mijn man over hebben, die is er niet zo voor.

Miranda schreef:

Casey schreef:Vooruit, castratie. Als het beestje maar een naampje heeft

Nou, van een DA (io) verwacht ik wel dat hij het verschil goed verwoordt.
Niet dat ik het met een DA over sterilisatie heb, en castratie wordt uitgevoerd

De juiste benaming is oophorosalpingohysterectomie, vaak afgekort als OSH. Of, zoals in Nederland gebruikelijker is, ovariectomie (OVE, eileiders en baarmoeder blijven dan op hun plaats). Als eierstokken en baarmoeder op hun plaats zouden blijven zouden we het hebben over een salpingectomie of salpingotomie, bij reutjes heet het doorhalen van het ductus deferens vasectomie en de verwijdering van de testes orchiectomie.

Omdat salpingectomie bij teefjes volstrekt nooit uitgevoerd wordt heb ik er een keer geen probleem mee om het gewoon sterilisatie te blijven noemen, zoals in de volksmond al de praktijk is
En dat is in tegenstelling van wat hier vaak beweerd wordt niet onjuist. Sterilisatie is nl steriel maken: waardoor voortplanting voorkomen wordt. Dat doel wordt prima bereikt door een OVE of OSH. Castratie kan ook hoewel veel woordenboeken castratie definiëren als het verijderen van de teelballen bij de man. Kijk maar: http://www.encyclo.nl/begrip/castratie pas op de 8ste plaats wordt genoemd dat het ook bij de vrouw kan.

Kees