Het HondenForum

Sinds gisteravond loopt Enzi weer stram met z'n linkerachterpoot. Hij ontlast zijn voetje her en der. Ik dacht misschien ziet er iets in, of tussen of geirriteerd. Maar ik kan niets vinden. Wel piept hij soms als je er aan zit. De ene keer wel, de andere keer niet. Zelf gaat hij er ook op zitten kauwen en begint ontzettend te piepen.

Omdat ik dus niets kan vinden rondom zijn voetje wat de aanleiding zou kunnen zijn waardoor hij er last van heeft.. Ben ik toch bang aan het worden dat hij weer last van groeipijnen krijgt . Afgelopen twee weken is hij ook weer flink aan het groeien geslagen.

Ik moest vandaag gaan werken, waar ik flink van baal anders was ik thuis gebleven om aan te kijken of ik met hem naar de DA moet om eventueel pijnstillers te halen en de DA zijn voet voor de zekerheid nog even na laat kijken. Nu gaat hij naar mijn moeder en ze houdt hem in de gaten. Anders kan ik altijd na 18:00 nog even gaan.

Nu schiet met ook ineens te binnen dat hij vorige week aan zijn voet aan het kluiven was en zo 't nageltje van zijn zijteentje eraf beet. Naja, 't omhulsel dan zeg maar.. misschien toen al last van gehad?

God, baal hier wel goed van.. Hij heeft de vorige keer zoveel pijn gehad even afwachten hoe hij het vandaag heeft gedaan..

Nanna schreef:Lijkt me geen groeipijn. Dat zie je trouwens ook vaak verspringen van de ene poot naar de andere.
Hij heeft duidelijk last van die voet. Weet je zeker dat er niks in zit, heb je ook goed tussen de kussentjes gekeken?
Misschien een grasaartje? Of een miniem stukje glas?

De vorige keer dat hij groeipijn had, begon het ook op deze manier. Bij z'n achterpoot en toen dacht ik dat hij zich verstapt had of ergens iets tussen de tenen had zitten, maar niet dus. De volgende avond was hij kreupel aan alle 4 de poten. Die dagen voor de kreupelheid begon hij heel stram te lopen en dat deed hij gisteren ook een beetje. Vandaar dat het door mijn hoofd schoot.

Ik heb tussen de kussentjes gekeken, bij de nagels gekeken etc. Maar ik kan zo zelf niets zien. Anders ga ik vanaaf maar langs de DA. Ik hou niet van die onzekerheid of het aankijken of 't overgaat. Straks maar even m'n moeder bellen hoe 't met m gaat nu.