Het HondenForum

Gister vroeg in de avond toen het wat koeler begon te worden even met de honden het water en bos opgezocht. Zilla had haar gekke 5 minuten (meestal een gek halfuur, maar dit keer kwam ze niet verder dan 5 minuten). Luke uitdagen en laag over de grond rennen in speel buigingen, je kent het wel. Maar gezien de begroeiing van gras en onkruid nogal hoog is geworden zag ze (en wij) een paaltje in het gras over het hoofd. ze klapt er mega hard met haar linker achter kant tegen op... Met een jank (heb haar nog nooit horen janken of piepen) als gevolg. Even leek ze haar poot niet te kunnen gebruiken, maar ze stond snel weer op. Beetje geschrokken en gammel maar gelukkig liep ze alweer. spelen zat er niet meer in en met de galop zag ik dat ze wel die poot wou ontzien. Vanochtend was ze ook nogal stram, gebruikte wel de poot maar meer omdat het maar moest..

Om 14:00 vandaag gelijk afspraak bij de DA in putten. Misschien wat snel. Maar foto's kunnen toch ook nooit kwaad. Ik ben ook gelijk in de stress wanneer het om de achter poten gaat en lag al te dromen van gescheurde kruisbanden etc. Mijn vriend is dan redelijk nuchter en zegt dan het zal wel loslopen. Volgens hem zag het er ook minder erg uit dan wat ik allemaal dacht te zien

Maar eenmaal daar geweest.. Niks aan het handje, nouja niks, hij kon wel zien dat Zilla haar poot wat wou ontzien tijdens het lopen en rennen. Heeft haar dus onderzocht, kruisbanden goed, knieën goed, heupen goed. Eigenlijk zit alles helemaal goed en heeft ze gewoon wat spierpijn bij het lopen, wat natuurlijk wel pijn is maar volgens de DA wel logisch na zo'n klap. Maar geen narig heden. Advies is rust en dat was het, en ohja mocht het nog eens gebeuren kan ik het best een paar dagen aan kijken als de klachten van deze aard zijn. Gelukkig heeft mijn vriend zijn 'ik zei het toch' voor zich kunnen houden.

Hebben jullie dat nou ook? Dat wanneer je bijvoorbeeld een afwijkend loopje ziet je gelijk aan zware HD denkt of zoals nu een ongelukje en gescheurde kruisbanden?

Het slachtoffer ligt iig heerlijk te slapen, rustig houden is nou ook niet zo'n ramp met dit weer. verder zal ik niet meer over kruisbanden dromen

Ach ja, ik denk bij een hik en een snurk ook direct aan het ergste en begin al te bedenken wat we de dierenarts moeten gaan laten doen. Wel vermoeiend af en toe, vind ik zelf. Meestal is het gewoon niks, maar af en toe is overadequaat reageren best handig geweest hier in huis. Je zult maar spijt achteraf moeten hebben, dat is een stuk minder leuk, dan gewoon even fotootjes maken en wat geld neerleggen.

Dus ja, ik ken het... Fijn dat het niet ernstig blijkt te zijn.

Nee, ik denk haast nooit dat iets ernstig is, maar mijn man wel als er een scheet dwars zit wil hij al dat ik met die meiden naar de dierenarts ga.
Ik wil het meestal wel aankijken, maar weet ondertussen beter ik ga niet meer in discussie met mijn man als hij naar de dierenarts wil dan doet hij het maar.

gonnie schreef:Nee, ik denk haast nooit dat iets ernstig is, maar mijn man wel als er een scheet dwars zit wil hij al dat ik met die meiden naar de dierenarts ga.
Ik wil het meestal wel aankijken, maar weet ondertussen beter ik ga niet meer in discussie met mijn man als hij naar de dierenarts wil dan doet hij het maar.

waarschijnlijk denkt mijn vriend dat ook, ga maar dan zijn we van dat gezeur af.

DebbieZ schreef:Ach ja, ik denk bij een hik en een snurk ook direct aan het ergste en begin al te bedenken wat we de dierenarts moeten gaan laten doen. Wel vermoeiend af en toe, vind ik zelf. Meestal is het gewoon niks, maar af en toe is overadequaat reageren best handig geweest hier in huis. Je zult maar spijt achteraf moeten hebben, dat is een stuk minder leuk, dan gewoon even fotootjes maken en wat geld neerleggen.

Dus ja, ik ken het... Fijn dat het niet ernstig blijkt te zijn.

Zeker fijn maar het gekke is dat ik dat niet met andere dingen heb, alleen met poten. Misschien lees ik daar gewoon teveel over..

Gelukkig valt het allemaal nog mee, dat had inderdaad heel anders kunnen uitpakken. En nee ik vind het niet gek dat je dan allerlei doemscenario's bedenkt, want dat is vast hard aangekomen. Geef de "patient"maar een dikke knuffel hoor.

gelukkig viel het mee, beterschap.
en ja dat heb ik ook, bij poten en hoestjes.

Nu wel. Eerst niet, de da zei immers dat er niks aan de hand was met haar trekkende achterpoot.
Dat bleek ernstigste vorm van patella te zijn.
Dus nu ben ik echt zeer goed in t bedenken van mogelijke blessures en breuken enz...

gelukkig valt het mee idd beter veilig dan sorry heb ik gehoord.

En ja wij hebben dat ook :
December ging Luna naar d.a. krijgt pijnstillers voor dr achterpoten (ook niet echt gebruiken)
Februari weer naar de d.a. nu voor een voorpoot. Geen foto's, ze werd voor het eerst loops wel weer pijnstillers.
maart toch maar foto's, d.a. zegt geen hd groeipijn ff weer een pijnstillerkuurtje afmaken i.c.m. antibiotica.
10 dagen dan moet t over zijn.
Niet, dus maar naar de chirurg, die kijkt het aan en bekijkt de foto's, kijkt hoe ze loopt en zegt nog een keer 95% kans op groeipijn, hier heb je een andere pijnstiller, doseren naar hoe ze zich voelt (hinken is toedienen). En dat doen we

Ze hinkt gelukkig niet vaak meer gelukkig. Maar we zijn nog steeds voorzichtig
Dit is de duurste hond die we ooit hebben gehad maar ze is het meer dan waard

Sanne&Bo schreef:Nu wel. Eerst niet, de da zei immers dat er niks aan de hand was met haar trekkende achterpoot.
Dat bleek ernstigste vorm van patella te zijn.
Dus nu ben ik echt zeer goed in t bedenken van mogelijke blessures en breuken enz...

Oei, dan begrijp ik dat helemaal snel achter alles iets ziekt. Mede daarom zijn we ook niet naar de DA in buurt geweest maar gelijk maar naar een specialist in blessures.. En zelfs daar kan ik dan weer aan twijfelen. Rot is dat. Zeker als je hebt meegemaakt wat jij hebt meegemaakt.

verkadej schreef:gelukkig valt het mee idd beter veilig dan sorry heb ik gehoord.

En ja wij hebben dat ook :
December ging Luna naar d.a. krijgt pijnstillers voor dr achterpoten (ook niet echt gebruiken)
Februari weer naar de d.a. nu voor een voorpoot. Geen foto's, ze werd voor het eerst loops wel weer pijnstillers.
maart toch maar foto's, d.a. zegt geen hd groeipijn ff weer een pijnstillerkuurtje afmaken i.c.m. antibiotica.
10 dagen dan moet t over zijn.
Niet, dus maar naar de chirurg, die kijkt het aan en bekijkt de foto's, kijkt hoe ze loopt en zegt nog een keer 95% kans op groeipijn, hier heb je een andere pijnstiller, doseren naar hoe ze zich voelt (hinken is toedienen). En dat doen we

Ze hinkt gelukkig niet vaak meer gelukkig. Maar we zijn nog steeds voorzichtig
Dit is de duurste hond die we ooit hebben gehad maar ze is het meer dan waard

Groeipijn is ook een lastig iets waardoor je veel gaat twijfelen idd.. Alleen maar vast kunnen stellen door het eigenlijk uit sluiten van andere dingen. Gelukkig gaat het wel al beter

krullie schreef:gelukkig viel het mee, beterschap.
en ja dat heb ik ook, bij poten en hoestjes.

Annedee schreef:Gelukkig valt het allemaal nog mee, dat had inderdaad heel anders kunnen uitpakken. En nee ik vind het niet gek dat je dan allerlei doemscenario's bedenkt, want dat is vast hard aangekomen. Geef de "patient"maar een dikke knuffel hoor.

Zal ik doen, bedankt allebei