pfff, maak me zorgen...
Geplaatst: 24 mei 2012 16:53
Een paar weken geleden heeft Luna een baarmoederontsteking gehad. Met medicijnen is dit 'opgelost' en er is de afspraak gemaakt eind mei (3 maanden na haar laatste loopsheid) te castreren. Volgende week donderdag is het dus zover.
Nu maak ik me alleen toch wel zorgen. Luna is de laatste dagen/weken duidelijk zichzelf niet. Ze is sloom, hijgt ongelooflijk veel en snel en maakt dan ook veel speeksel/slijm aan. Dit kan natuurlijk ook aan dit weer liggen, maar vorige week viel me dit ook al op (wel in iets mindere mate dan nu) en toen was het helemaal niet zo warm. Ik had toen nog het idee: Ach ja, ze is wat sloom, maar de operatie komt eraan. Ik zie verder niets aan haar (bij de ontsteking merkte ik het vele drinken/plassen en had ze duidelijk een opgezette buik die pijn deed als je eraan kwam), dus ik wacht wel af. Toch ben ik de afgelopen dagen steeds bezorgder... Een paar voorbeeldjes:
- Gisteravond ben ik in Epen gaan wandelen, eerst moest ze een stuk aan de riem en daarna kon ze los. Aan de riem kwamen we een hond tegen die uitviel, grommen, blaffen op nog geen twee meter afstand. Voor Luna normaal gesproken reden om zich te laten gelden. Het commando 'doorlopen' hoefde ik deze keer echter niet eens te geven, ze keek niet op of om. Heel fijn natuurlijk, maar niet als dit is omdat ze pijn heeft of er de fut niet voor heeft om te reageren… Na 10 minuten wandelen heeft ze alleen maar luid hijgend meegestrompeld, ze bleef de hele tijd naast me lopen en soms zelfs achter me. Dan moest ik echt omdraaien en wachten tot ze weer bij me was… De wandeling heeft dus duidelijk niet heel lang geduurd.
- Ook had ze ineens heel erge diarree. Ze heeft wel vaker dat het niet echt vast is, maar nu was het bruin water wat er gewoon serieus uitspoot…Vanmorgen wilde ze dan weer niet poepen, in combinatie met de diarree van gisteravond (en het feit dat ik niet heel blij zou zijn als ze dat tegen de muren op zou spuiten…) heb ik mijn zus gebeld en gevraagd of die ergens voor de middag nog even met haar naar buiten kon aangezien ik moest werken. Toen heeft ze wel gepoept, maar kreeg ook een berichtje dat ze maar 10 minuutjes buiten zijn geweest en dat ze ongelooflijk liep te hijgen…
- Bij de behendigheid afgelopen zaterdag was ze ook niet zichzelf. Ineens hindernissen weigeren, sloom enz.
Kortom, ik maak me gewoon nogal zorgen. Daarom net toch maar even de dierenarts gebeld en vanavond kan ik even langskomen. Ze hadden het er aan de telefoon over dat dan misschien de operatie verschoven kon worden en alhoewel me dat qua planning absoluut niet uitkomt (feestje in eindhoven morgenavond, weekend pinkpop...): als het moet, dan moet het en zie ik wel hoe ik het regel. Voor volgende week had ik geregeld dat ik de eerste dagen gewoon thuis bij haar kon zijn, maar als ze nu toch accuut geopereeerd moet worden, moet ik maar zien hoe het geregeld wordt. Liever dat dan afwachten en volgende week misschien toch net te laat zijn... Voor het zelfde geld is het toch echt alleen het weer en heb ik me voor niets zorgen gemaakt, maar ja, dan heb ik in ieder geval wat meer zekerheid!
Lang verhaal, maar moest het echt even ergens kwijt. Ik ga nu in ieder geval hard duimen dat het goed komt!
Nu maak ik me alleen toch wel zorgen. Luna is de laatste dagen/weken duidelijk zichzelf niet. Ze is sloom, hijgt ongelooflijk veel en snel en maakt dan ook veel speeksel/slijm aan. Dit kan natuurlijk ook aan dit weer liggen, maar vorige week viel me dit ook al op (wel in iets mindere mate dan nu) en toen was het helemaal niet zo warm. Ik had toen nog het idee: Ach ja, ze is wat sloom, maar de operatie komt eraan. Ik zie verder niets aan haar (bij de ontsteking merkte ik het vele drinken/plassen en had ze duidelijk een opgezette buik die pijn deed als je eraan kwam), dus ik wacht wel af. Toch ben ik de afgelopen dagen steeds bezorgder... Een paar voorbeeldjes:
- Gisteravond ben ik in Epen gaan wandelen, eerst moest ze een stuk aan de riem en daarna kon ze los. Aan de riem kwamen we een hond tegen die uitviel, grommen, blaffen op nog geen twee meter afstand. Voor Luna normaal gesproken reden om zich te laten gelden. Het commando 'doorlopen' hoefde ik deze keer echter niet eens te geven, ze keek niet op of om. Heel fijn natuurlijk, maar niet als dit is omdat ze pijn heeft of er de fut niet voor heeft om te reageren… Na 10 minuten wandelen heeft ze alleen maar luid hijgend meegestrompeld, ze bleef de hele tijd naast me lopen en soms zelfs achter me. Dan moest ik echt omdraaien en wachten tot ze weer bij me was… De wandeling heeft dus duidelijk niet heel lang geduurd.
- Ook had ze ineens heel erge diarree. Ze heeft wel vaker dat het niet echt vast is, maar nu was het bruin water wat er gewoon serieus uitspoot…Vanmorgen wilde ze dan weer niet poepen, in combinatie met de diarree van gisteravond (en het feit dat ik niet heel blij zou zijn als ze dat tegen de muren op zou spuiten…) heb ik mijn zus gebeld en gevraagd of die ergens voor de middag nog even met haar naar buiten kon aangezien ik moest werken. Toen heeft ze wel gepoept, maar kreeg ook een berichtje dat ze maar 10 minuutjes buiten zijn geweest en dat ze ongelooflijk liep te hijgen…
- Bij de behendigheid afgelopen zaterdag was ze ook niet zichzelf. Ineens hindernissen weigeren, sloom enz.
Kortom, ik maak me gewoon nogal zorgen. Daarom net toch maar even de dierenarts gebeld en vanavond kan ik even langskomen. Ze hadden het er aan de telefoon over dat dan misschien de operatie verschoven kon worden en alhoewel me dat qua planning absoluut niet uitkomt (feestje in eindhoven morgenavond, weekend pinkpop...): als het moet, dan moet het en zie ik wel hoe ik het regel. Voor volgende week had ik geregeld dat ik de eerste dagen gewoon thuis bij haar kon zijn, maar als ze nu toch accuut geopereeerd moet worden, moet ik maar zien hoe het geregeld wordt. Liever dat dan afwachten en volgende week misschien toch net te laat zijn... Voor het zelfde geld is het toch echt alleen het weer en heb ik me voor niets zorgen gemaakt, maar ja, dan heb ik in ieder geval wat meer zekerheid!
Lang verhaal, maar moest het echt even ergens kwijt. Ik ga nu in ieder geval hard duimen dat het goed komt!