Vallen en struikelen

[blondie]

Je doet er zo weinig aan hè. Zijn instabliteit is medisch vandaar hier neergezet. Maar hij loopt nog lekker los. Steeds vaker bij een misstap kukelt hij omver en schrik ik me weer rot. Ik mijd dat veld met de gaten maar weer meer. Net loopt hij ook weer rond te rennen en niet op te letten waar hij dus loopt en dan zie ik hem ineens weer omver rollen omdat hij in een kuiltje stapt. Meer dan een "Finn toch!" komt er dan ook niet uit en even opletten of hij geen blessure heeft opgelopen als hij weer opstaat en doorloopt alsof er niets gebeurd is .
Jullie kunnen er niets mee, en ik ga hem ook niet aan de lijn houden. Als hij mee wil rennen met Bluf gaat hij zijn gang maar en dan kukelt hij soms om. Het houdt me allert dat ik niet al te veel gekke dingen in spel met hem doe, dat wel. En verder vind ik het naar om te zien dat het steeds regelmatiger gebeurd. Een ander ziet het niet, maar ik merk het wel. Het beangstigt me wel een beetje

[Ellen.]

Wat sneu dat het zo vaak voorkomt.. hopen dat hij zelf niet al te veel last heeft. En dat het een kwestie is van 'gewoon struikelen'. Zolang hij verder nog vrolijk is, je niet teveel zorgen maken hoor..

[Suske]

Zolang hij nog vrolijk is proberen niet te veel zorgen te maken.
Lekker laten doen waar hij blij van wordt.
Maar dat het moeilijk is om dingen te zien die je niet wilt zien bij je hond

[mirretje]

he wat naar zeg. Hoe oud is Finn? En kukelt hij alleen om of heeft hij ook gelijk ene blessure daarna?
Wat sneu voor het beesie. Maar denk dat het er voor jou vervelender uitziet dan voor de hond. Herders kunnen wel tegen een stootje. Onze pup rolt ook heel vaak om als hij weer eens te lomp bezig is. Geeft ie niks om. Nu is een pup natuurlijk wel wat anders dan een oudere hond maar ik denk dat ze best wel wat kunnen hebben. Alleen dat ie steeds vaker valt is natuurlijk wel iets om op te blijven letten. Kunnen ze er niets meer aan doen bij de DA?

[blondie]

bedankt Suske en Ellen, het valt soms gewoon op ineens, en ach hij is verder vrolijk zat en loopt vrolijk de rondes mee hoor.

@mirretje Finn is in januari tien jaar geworden. Hij heeft een vergroeiing bij het heiligbeen wat geconstateerd is toen hij 5 was. Dat veroorzaakt zijn instabiliteit. Het wordt de laatste tijd wat erger merk ik. Nee, niet echt iets aan te doen, maar hij heeft nu pijnstilling iedere dag sinds kort een jaar. En nee geen letsel na een val, maar ik houd het wel altijd in de gaten als hij in een kuil is gestapt. Een verrekking kan zomaar zijn, en dan zal ik hem wel aan de lijn doen en houden uiteraard om te herstellen.
Maar goed meneer laat zich net zo hard ter aarde storten omdat hij geniet en in het gras gaat liggen rollen, dat is dan de andere kant weer
Het is beter om het van je af te laten waaien en ze te laten gaan. Maar soms is het moeilijk als je merkt of denkt dat hij wat sneller achteruit gaat voor je gevoel.

[Suske]

Weet je, soms zie je plots iets.
En dan ga je er extra op letten.
En ga je de lol in je hond voor jezelf eigenlijk wat verpesten omdat je teveel let op datgene wat niet meer helemaal goed gaat.
Beetje moeilijk uit te leggen maar ik heb het met Cas gehad, eerste hond, en ja die werd ouder.
Maar nu bijna een jaar verder durf ik wel te zeggen dat ik me teveel mee heb laten slepen in zijn ouder worden.
Niet dat we hem te vroeg hebben laten gaan, maar de laatste maanden gewoon te weinig van hem genoten en te veel verdriet gehad.

[Elly*]

....
Het is beter om het van je af te laten waaien en ze te laten gaan. Maar soms is het moeilijk als je merkt of denkt dat hij wat sneller achteruit gaat voor je gevoel.

Natuurlijk is dat moeilijk, maar probeer te genieten van het feit dat hij zelf nog geniet, al is het met vallen en opstaan. Beter 2 jaar genieten, dan 3 jaar niets mogen omdat het "slecht" voor hem is.
En geef Finn maar even een knuffel van me.

[blondie]

....
Het is beter om het van je af te laten waaien en ze te laten gaan. Maar soms is het moeilijk als je merkt of denkt dat hij wat sneller achteruit gaat voor je gevoel.

Natuurlijk is dat moeilijk, maar probeer te genieten van het feit dat hij zelf nog geniet, al is het met vallen en opstaan. Beter 2 jaar genieten, dan 3 jaar niets mogen omdat het "slecht" voor hem is.
En geef Finn maar even een knuffel van me.

Gedaan en het deed hem goed

[Elly*]

[mirretje]

erg mooie honden!!! En als hij zo nog heel wat jaartjes mee kan zonder er zelf al te veel last van te hebben dan zou ik zeggen geniet maar lekker van die knul. En tien is al een hele leeftijd zeg. Ziet ie er echt heel erg goed uit.

[ranetje]

Zo lang hij zo geniet, zeker niet aangelijnd houden

Ik merk met Rana ook iets dergelijks en als er een hond tegen haar opbotst gaat ze finaal ondersteboven.
Maar haar alleen maar aangelijnd uitlaten zou ze erg vervelend en saai vinden.
Dus ik laat haar maar scharrelen en probeer haar af te schermen van vrolijk aanstormende lomperds.

[duitse herder]

Zolang hij er zelf geen hinder aan heeft, zou ik heb lekker alles laten doen. Pas als je echt merkt dat zijn hoofd wil maar zijn lichaam niet, zou ik hem wat afremmen.

Dikke knuf van Noah en mij aan Finn

[blondie]

Zolang hij er zelf geen hinder aan heeft, zou ik heb lekker alles laten doen. Pas als je echt merkt dat zijn hoofd wil maar zijn lichaam niet, zou ik hem wat afremmen.

Dikke knuf van Noah en mij aan Finn

Bij het in de auto gaan krijgt hij een kontje en verder laat ik het wel gaan hoor. Het zijn momenten zoals eergisteren dat hij een paar keer in een kuil stapt en dan direct omver kukelt dat je beseft dat het geen jonge blom meer is. Daarbij kwam ook een aantal honden hier die ingeslapen waren en dat raakte me gewoon. Je moet leven bij de dag hoor, maar eergisteren moest ik even slikken.
Maar zolang hij dit nog kan en doet (nee niet gevallen maar zich ter aarde gestort)



Genieten we nog met volle teugen

Noah uiteraard een lik terug van Finn en een knuf van mij.

@Ranetje hier idem hoor, aan de lijn doe ik ze geen plezier. En ik kijk altijd al uit voor drukke honden
En meneer geniet echt nog wel gelukkig

[Elly*]

Heerlijk dat rollen.
Ik weet nog hoe blij ik was toen Rico dat weer kon, na zijn hernia. Een dag zonder rollen was voor die tijd niet denkbaar en toen hij dat weer kon, stonden ook bij mij de tranen in de ogen.
Geniet nog maar heerlijk als jouw mannetje dit nog doet.