Het HondenForum

Stel, je hebt al 3 van de 5 honden vroegtijdig moeten laten inslapen. De ene had kanker, de ander zware epilepsie en hd en de laatste van de 3 leverfalen. Deze lieve honden zijn allemaal te vroeg gegaan…..Zoveel tranen gelaten. Je wilt je lieveling een zalig leven geven, maar dat was voor deze honden niet weggelegd. Ze hebben veel pijn en daardoor ook veel medicijnen gehad.

Naar aanleiding van dit bovenstaande kies je voor ras dat redelijk gezond te boek staat. De gemiddelde hond (groot ras) wordt 14 jaar. Ons heel goed ingelezen, informatie ingewonnen. Een fokker gekozen. De ouders van de pup ook gezien, zagen er super gezond uit. En toch een pup, die van in het begin ziek is. Veel onderzoeken zijn er geweest, ook is er een operatie geweest. De klachten zijn nog niet weg.

Ondertussen loopt er nog een heel uitgebreid onderzoek en aan de hand van de uitslag staan er eventueel nog onderzoeken op het programma. Inmiddels zijn de medische kosten al opgelopen tot 2500 euro. Ook de medicijnen die de pup krijgt kosten op maandbasis 780 euro. We hebben het allemaal graag voor de pup (inmiddels 8 maanden) over, als we op den duur maar weten of het gaat werken. En dat is iets dat niemand kan zeggen. Ook wat brengt het in de toekomst. Wat voor een effect heeft deze periode op zijn groei gehad ? Wat gaat het in de toekomst geven bijvoorbeeld in zijn beendergestel of al zijn organen ?

Waar we natuurlijk als eerste naar kijken is : hoe voelt de pup zich ? Hoe leeft hij ? Heeft hij lol in zijn leven ? Stralen zijn ogen ? Heeft hij pijn ?

Mijn vragen zijn : Tot hoe ver gaan jullie ? Wat is jullie grens ? Hoe bekijken jullie deze situatie ?

Ben benieuwd naar de reacties.

Ach dat klinkt niet fijn.
Ik zou niet weten hoever ik zou gaan.
Ik heb Basco verzekerd tot 3000 euro per jaar, dat zou voor mij waarschijnlijk de grens zijn.
Maar iedereen legt de grens anders.
En ik vind dat niet goed of fout.
Het is jouw keus en die is in mijn ogen goed.
Jij houdt op jouw manier van de hond, jij weet wat jouw grenzen zijn.
Iemand anders zal daar over oordelen, maar jij neemt de beslissing.
Veel sterkte gewenst met deze moeilijke situatie.

moeilijk te zeggen
hoe is de hond er zelf onder, heeft ie pijn, heeft ie überhaupt wat aan zn leven of is het een kasplantje?
is ie onder behandeling van een specialist, wat zijn de vooruitzichten?

dat zijn een paar vragen die zo bij me opkomen en afhankelijk van de antwoorden (en er zijn vast nog meer vragen waar ik zo 1,2,3 niet opkom) bepaal ik mijn houding en grens.

Lastig, een pup die van jongs afaan al zoveel mankeert daar zou ik persoonlijk niet mee blijven dokteren denk ik. Ik heb het nooit aan de hand gehad, dat vooropgesteld. Maar mijn gevoel zegt me dat ik niet ga lopen dokteren als er niet bekend is wat ze mankeert en door operaties en onderzoeken eigenlijk niet echt pup kan zijn.
Ken voorbeelden van mensen met een pup die aan beide heupen zware hd had, de ene laat opereren en een ander kiest ervoor om de pup in te laten slapen met alle verdriet dat daarbij komt.
Weet de fokker van de problemen die jullie hebben met de pup, en hoe reageert die?

renee-uk schreef:moeilijk te zeggen
hoe is de hond er zelf onder, heeft ie pijn, heeft ie überhaupt wat aan zn leven of is het een kasplantje?
is ie onder behandeling van een specialist, wat zijn de vooruitzichten?

Ik denk dat hij van in het begin met pijn geleefd heeft. Hij kende het ook niet anders. Nu heeft hij dat gevoel niet meer dankzij de medicijnen. Ja hij is in behandeling bij specialist.... de vooruitzichten weten we nog niet.... er lopen nog onderzoeken.

Ik stop in de ogen van sommigen te snel, maar een hond leeft bij de dag.
Die kun je niet uitleggen dat een jaar ellende straks voorbij is, die leeft een jaar in ellende.
Afhankelijk van de graag van die ellende stop ik, en daar heeft de prognose niet alles mee te maken, wel de duur van de ellende.

blondie schreef:Weet de fokker van de problemen die jullie hebben met de pup, en hoe reageert die?

Dat vroeg ik me ook af inderdaad.
Al heeft dat niet te maken met wat ik zou doen of laten.

blondie schreef:Weet de fokker van de problemen die jullie hebben met de pup, en hoe reageert die?

Ja, die weet ervan en blijft erbij dat de pup gezond vertrokken is, dus daar komen we ook niet echt verder mee.

wat mankeert je pup precies?
en heeft ie een pup-/hondwaardig leven?

Nooit goede ontlasting gehad. Soms wel 6 x per dag brij, soms ook spuitpoep en op den duur ook bloed erbij, hongerig en bijterig. Ook regelmatig braken.

Het is geen E.p.i en ook geen giardia, geen allergie. Dat weten we wel al. Ook heeft hij meer dan 3 maanden op carnibest gestaan, hetzelfde resultaat, eigenlijk even slecht.

Dit even in het heeeeeel kort.

Hoe ver ik ga hangt van de hond af, maar het wordt wel steeds minder ver.
heb twee honden te vroeg in moeten laten slapen, bij de derde zou ik het sneller doen.
Of ik dan nog weer een hond zou nemen ik weet het niet, misschien niet

Marjoleine schreef:Ik stop in de ogen van sommigen te snel, maar een hond leeft bij de dag.
Die kun je niet uitleggen dat een jaar ellende straks voorbij is, die leeft een jaar in ellende.
Afhankelijk van de graag van die ellende stop ik, en daar heeft de prognose niet alles mee te maken, wel de duur van de ellende.

Helemaal mee eens.

Charlie schreef:Nooit goede ontlasting gehad. Soms wel 6 x per dag brij, soms ook spuitpoep en op den duur ook bloed erbij, hongerig en bijterig. Ook regelmatig braken.

Het is geen E.p.i en ook geen giardia, geen allergie. Dat weten we wel al. Ook heeft hij meer dan 3 maanden op carnibest gestaan, hetzelfde resultaat, eigenlijk even slecht.

Dit even in het heeeeeel kort.

speciale brokken geprobeerd, kan best een voedingsallergie zijn voor eiwitten zeg maar, daar zijn brokken voor, waar ze het best goed op doen.
mijn buldog verdroeg ook weinig, nog vlees in welke vorm dan ook , nog brokken tot hij op die speciale brokken over ging, toen waren de zorgen over.

Dit hangt van de situatie af.
Ik denk dat iedere hondeneigenaar dit zelf kan beoordelen.

speciale brokken geprobeerd, kan best een voedingsallergie zijn voor eiwitten zeg maar, daar zijn brokken voor, waar ze het best goed op doen.
mijn buldog verdroeg ook weinig, nog vlees in welke vorm dan ook , nog brokken tot hij op die speciale brokken over ging, toen waren de zorgen over.

Hebben we ook al geprobeerd. Hij staat nu op hypoallergene brokken van de dierenarts en dit gaat iets beter dan al de rest die we al geprobeerd hebben. Glutevrij brok, graanvrije brok, brok op basis van vis, eend noem maar op....Ook hebben we alles minstens 6 tot 8 weken dezelfde brok gegeven, maar geen resultaat, alleen slecht resultaat. Het ligt niet aan de voeding, maar aan zijn spijsvertering. Het maakt eigenlijk niet uit wat je hem voorzet, zijn spijsvertering doet niet wat het doen moet.

Ben even weg, hondjes moeten uitgelaten worden....

patricia schreef:

Marjoleine schreef:Ik stop in de ogen van sommigen te snel, maar een hond leeft bij de dag.
Die kun je niet uitleggen dat een jaar ellende straks voorbij is, die leeft een jaar in ellende.
Afhankelijk van de graag van die ellende stop ik, en daar heeft de prognose niet alles mee te maken, wel de duur van de ellende.

Helemaal mee eens.

Nogmaals ik heb nooit voor die keuze gestaan bij een jonge hond, maar ik denk dat ik redeneer zoals Marjoleine.
Had mijn hond na een jaar verlamt geraakt na zijn gestelde diagnose dan had ik hem laten gaan. Dat scenario zat in mijn hoofd, maar we zijn nu 5 jaar verder en het gaat nog goed.
Iemand heeft het hier eens mooi verwoord maar ik weet niet meer wie. Kwaliteit van leven gaat boven de kwantiteit. Kort gezegd een korter leuk leven lijkt mij beter dan een langer leven maar er niet van kunnen genieten.

Ik zou het nog in de homeopatische hoek gaan zoeken. (moet je zelf iets mee hebben natuurlijk) Maar als dat ook niet zou helpen... dan zou dé spuit toch niet zo heel ver weg zijn waarschijnlijk. Het lijkt mij niet dat een hond, die iedere dag aan de schijterij is, en onder de medicijnen zit, zo'n fijn leven heeft. Oké, een hond past zich aan, aan hoe het leven is, hij kan niet anders.
Maar als je als mens keuze's kan en mag maken... dan is het soms niet anders.

Sterkte, hele moeilijke beslissingen.
Kijk eens eerlijk in zijn ogen, heeft hij nog plezier. Als je eerlijk bent tegenover jezelf en de hond zie je dat...

Charlie schreef:

speciale brokken geprobeerd, kan best een voedingsallergie zijn voor eiwitten zeg maar, daar zijn brokken voor, waar ze het best goed op doen.
mijn buldog verdroeg ook weinig, nog vlees in welke vorm dan ook , nog brokken tot hij op die speciale brokken over ging, toen waren de zorgen over.

Hebben we ook al geprobeerd. Hij staat nu op hypoallergene brokken van de dierenarts en dit gaat iets beter dan al de rest die we al geprobeerd hebben. Glutevrij brok, graanvrije brok, brok op basis van vis, eend noem maar op....Ook hebben we alles minstens 6 tot 8 weken dezelfde brok gegeven, maar geen resultaat, alleen slecht resultaat. Het ligt niet aan de voeding, maar aan zijn spijsvertering. Het maakt eigenlijk niet uit wat je hem voorzet, zijn spijsvertering doet niet wat het doen moet.

Ben even weg, hondjes moeten uitgelaten worden....

dat zijn toch nog eiwitten, je zult special brokken moeten hebben die geen herkenbaar eiwit meer bevatten.
dan maakt de bron van de eiwitten ook niet zoveel uit.
maar in ieder geval succes ermee, hopelijk vinden jullie nog wat.
misschien holistisch voor de diagnose

Daisy@ schreef: Sterkte, hele moeilijke beslissingen.
Kijk eens eerlijk in zijn ogen, heeft hij nog plezier. Als je eerlijk bent tegenover jezelf en de hond zie je dat...

dat bedoel ik dus en dat vroeg ik ook
heeft dat hondje een pupwaardig bestaan

als het echt al 8 maanden alleen ellende en pijn is zou het voor mij ook einde verhaal zijn.
pupje weet het niet he, die gaat slapen en is van zijn pijn af.
voor de eigenaren blijft het heel wat langer doorspelen.

Charlie schreef:

blondie schreef:Weet de fokker van de problemen die jullie hebben met de pup, en hoe reageert die?

Ja, die weet ervan en blijft erbij dat de pup gezond vertrokken is, dus daar komen we ook niet echt verder mee.

Dus daar heb je geen steun aan, bedoel je?

Fijne fokker.

Heb je al probiotica geprobeert?
Of darmcompositum?
Als niks meer werkt dan houd het voor mij ook op als de hond er pijn aan heeft of het zijn leven dusdanig beinvloed dat hij niks meer kan.
Het blijft een hele moeilijke beslissing die je alleen zelf kan maken want je kent de hond het beste.
Ik wens je dan ook veel wijsheid toe.

Hoe ik weet of hij pijn heeft gehad ? Bij heel zachtjes aaien aan zijn achterkant, janken piepen. Soms ook in zijn slaap wakker worden en dan janken. Letterlijk happen uit de muur nemen.... 's nachts heel onrustig zijn. Deze dingen die ik nu beschrijf waren heel sporadisch, maar toch...... Bij heel veel spuitpoep voelen ze zich ook niet lekker, denk maar eens aan jezelf als je diarree hebt.

Nu met die medicijnen voelt hij zich fijn. Je merkt het aan zijn gedrag. Hij is rustiger, toegankelijker, niet meer zo veel bezig met "ik moet eten eten eten". En voor de rest is hij ook pup hoor ! Hij speelt met andere honden, wandelen vindt hij leuk. Zijn oogies glimmen. Zijn bal is favoriet !

Iemand opperde ook de holistische weg op te gaan. Hebben we ook gedaan, zijn bij den Hoek geweest in de Bilt. Daar leek het in het begin ook goed aan te slaan, maar op een gegeven moment ging de pup niet meer eten. Toen in samenspraak met zowel de reguliere DA als de holistische DA op dieet gezet zodat het spijsverteringssysteem rust kreeg.

Dan schreef nog iemand van "lekker fokker" Inderdaad dat voelt niet echt lekker. Morele steun : noppes, niets. De reactie is: Ja van niet dit bekend maken, anders is mijn goede naam geschonden.

Wat een reactie zeg... Denkt ie echt dat dat gaat werken om een goede naam te houden? Dan kan je beter je "klanten" te vriend houden. Geeft ook wel lekker om zijn dieren dan..

Ik zou vooral willen zeggen dat hetgeen je in het verleden is overkomen, ook al is het recent, geen enkele invloed mag hebben op de beslissingen die je vandaag of morgen neemt voor een hond.
Misschien heb je gevoelens van onrechtvaardigheid, maar die moet je opzij zetten want het gaat altijd in eerste instantie om de hond. Historie mag geen invloed hebben op je keus om wel of niet te behandelen.

Verder ben ik zelf niet iemand van de lange trajecten met weinig vooruitzichten. Ik hoop zelf ook een beetje vlot het hoekje om te gaan als dat er onvermijdelijk aan zit te komen. Als de kans op een hondwaardig leven aannemelijk is na een bepaalde ingreep of behandeling wil ik best ver gaan. Maar als daar gerede twijfel over is en de hond zichzelf in de weg zit, of als er grote kans is dat de hond levenslang een patient blijft, kan ik goed leven met een definitieve beslissing.

Ik kijk in eerste instantie of het nog leefbaar is voor de hond, daarna naar mijn portomonnaie, maar daar zou ik ver in gaan, zelfs een lening afsluiten als het moest. Maar nogmaals, dan moet de hond een leuk "honds" bestaan kunnen hebben, kortom een goed leefbaar toekomstperspectief. Wat vreselijk voor je! Wil je heel veel wijsheid en sterkte toewensen, ik hoop dat jullie het gaan redden met deze pup

Charlie schreef:Hoe ik weet of hij pijn heeft gehad ? Bij heel zachtjes aaien aan zijn achterkant, janken piepen. Soms ook in zijn slaap wakker worden en dan janken. Letterlijk happen uit de muur nemen.... 's nachts heel onrustig zijn. Deze dingen die ik nu beschrijf waren heel sporadisch, maar toch...... Bij heel veel spuitpoep voelen ze zich ook niet lekker, denk maar eens aan jezelf als je diarree hebt.

Nu met die medicijnen voelt hij zich fijn. Je merkt het aan zijn gedrag. Hij is rustiger, toegankelijker, niet meer zo veel bezig met "ik moet eten eten eten". En voor de rest is hij ook pup hoor ! Hij speelt met andere honden, wandelen vindt hij leuk. Zijn oogies glimmen. Zijn bal is favoriet !

Iemand opperde ook de holistische weg op te gaan. Hebben we ook gedaan, zijn bij den Hoek geweest in de Bilt. Daar leek het in het begin ook goed aan te slaan, maar op een gegeven moment ging de pup niet meer eten. Toen in samenspraak met zowel de reguliere DA als de holistische DA op dieet gezet zodat het spijsverteringssysteem rust kreeg.

Dan schreef nog iemand van "lekker fokker" Inderdaad dat voelt niet echt lekker. Morele steun : noppes, niets. De reactie is: Ja van niet dit bekend maken, anders is mijn goede naam geschonden.

Wat voor medicijnen krijgt hij?

De "goede naam" gooit die fokker zelf in de prullenbak met zo'n reactie.

Hoe ver je gaat kan je alleen zelf beslissen.

Marjoleine schreef:Ik stop in de ogen van sommigen te snel, maar een hond leeft bij de dag.
Die kun je niet uitleggen dat een jaar ellende straks voorbij is, die leeft een jaar in ellende.
Afhankelijk van de graag van die ellende stop ik, en daar heeft de prognose niet alles mee te maken, wel de duur van de ellende..

Dit dus

Afgezien van dat, 780 euro per maand vind ik wel iets te gortig.

sjaak-k schreef:

Marjoleine schreef:Ik stop in de ogen van sommigen te snel, maar een hond leeft bij de dag.
Die kun je niet uitleggen dat een jaar ellende straks voorbij is, die leeft een jaar in ellende.
Afhankelijk van de graag van die ellende stop ik, en daar heeft de prognose niet alles mee te maken, wel de duur van de ellende..

Dit dus

Afgezien van dat, 780 euro per maand vind ik wel iets te gortig.

Ik ook.
Zou dat geeneens op kunnen brengen. En zou er ook geen lening voor afsluiten.
Als het tijdelijk zou zijn zou ik er misschien wel over denken om te laten behandelen maar als er helemaal geen goede vooruitzichten zijn dan is het einde verhaal.

Een hond leeft bij de dag, dus die weet niet of hij zich gisteren rot voelde of vorige week en of het volgende week ook zo zou kunnen zijn. Hij leeft vandaag. Als je de vandagen leuk kunt maken en die dure medicatie (wat dan?) kunt betalen dan zie ik geen reden om te stoppen.

Een hond voor diarree inslapen zou ik voorlopig niet doen.

Wij hebben financieel redelijk rek, maar 800 euro per maand aan medicatie zodat een hond zich 'middelmatig' goed voelt, daar bedank ik voor.

Als er geen goede vooruitzichten op korte termijn zijn zou voor mij daar de grens liggen (samen met het financiele).

Heb je ook al eens ergens anders een second opinion gevraagd wat het kan zijn?

Iets homeopathisch of pro biotica zou ik zeker proberen. Medicijnen voor €780,- per maand, dat zou ik niet maanden gaan geven (behalve als ik echt zeker weet dat het opknapt).
Veel sterkte.