Het HondenForum

Tja, honden worden oud, en zo ook Shendor.
Hij is 10,5. Met zijn hart gaat het nog steeds boven verwachting, en hij zit nog steeds op de delfde dosis medicatie als een jaar geleden.
Maar toch krijgt ie meer last van ouderdomskwaaltjes. Hij heeft wat moeite met overeind komen en het duurt langer voor hij zich hersteld na het fietsen. We fietsen 2-3 keer per week een stukje. Hij barst nog steeds van de energie, alleen zijn lichaam lijkt het niet meer bij te kunnen benen. Hij krijgt straks een anaboleninjectie, eens kijken of dat dat wat helpt.
Vanmiddag heeft meneer anderhalf uur met Charlotte door het bos lopen zeulen, en hij stond net weer te stuiteren toen hij dacht dat we naar buiten gingen. Maar het overeind komen ging zeer moeizaam. Als ie eenmaal staat dan gaat het weer prima.
Zolang hij geen pijn aan geeft zal het allemaal wel meevallen.
Hij is nog zo ontzettend goed in zn koppie. Sneu dat het met zijn lichaam toch slechter begint te gaan. Hij zit zichzelf soms een beetje in de weg, hij wil wel maar kan niet alles meer.

Mijn voorspelling van anderhalf jaar geleden dat hij aan de DCM niet dood zou gaan begint nu toch redelijk realiteit te worden...

Hoe doen/deden jullie dat met je oudere hond die in het koppie nog heel veel kan en wil, maar van wie het lichaam steeds meer aftakelt? Wanneer vinden jullie het genoeg?

Het is genoeg als de hond zichtbaar lijd onder zijn aandoening(en) en herstel niet meer te realiseren is.

hij geeft wel (een soort van) pijn aan natuurlijk, met dat moeilijke opstaan
heb je hem op pijnstillers?

renee-uk schreef:hij geeft wel (een soort van) pijn aan natuurlijk, met dat moeilijke opstaan
heb je hem op pijnstillers?

Nee, mag ie niet vanwege zijn hartmedicatie. Nou ja, af en toe een Rimadyl als hij echt pijn aan geeft zoals met zijn nek een tijdje geleden. Maar verder niet. Geen onderhoudsdosering iig.

vorige week mijn oude kameraad in laten slapen.. 11 1-2 jaar.. het lopen ging ook steeds moeizamer.. eerst niet meer achter de bal aan rennen als er concurrenten waren, later helemaal niet meer achter bal aan rennen, geen lange wandelingen meer , haar kop en wil was ook nog zo groot.. enthousiast en blij om alles. Maar het lopen werd steeds slechter.. Novacam. Previcox , glucosamine, fysiotherapie en hydrotherapie.. tot zij vorige week woensdag omviel voor een hond en niet meer zelf op kon staan.. toen voelde ik dat ik dit niet meer voor haar wilde.. en was de grens bereikt.. maar het was een moeilijke weg...want mentaal was er niets met haar aan de hand...

Nanna schreef:Ik zou het rustig aan doen met hem. Dus niet meer fietsen of wild rennen wat hij later moet bezuren.
Laat hem op iets met een verhoginkje slapen zodat hij wat makkelijker in de benen komt.
Als ik het zo hoor is het nog geen kandidaat voor euthanasie maar wel voor wat aanpassinkjes her en der

De DA adviseerde om juist wel te blijven fietsen, zodat zijn spieren het probleem met de gewrichten op kunnen vangen.
Hij heeft een hele mooie mand die iets hoger is (20 cm) maar meneer verkiest de vloer boven zijn mand. Hij vertikt het om op een kleedje te gaan liggen, waardoor hij dus steeds moeite heeft met overeind komen. Logisch natuurlijk. Maar ja, kan hem moeilijk vastbinden.

ik zou hem wel op de visolie en glucosamine/chondroitine zetten.

Mijn oudje had ik aan een onderhoudsdosering pijnstiller, ik had het idee dat ze het daar beter op deed. Langzaamaan is de dosis de laatste 1,5 jaar wel iets omhoog gegaan.
Ze was voor mij nog steeds te goed, totdat haar kopje niet meer ging. Toen wist ik, nu is het genoeg. Diezelfde week hebben we haar in laten slapen.

Volgens mij is rymadil idd slecht bij hartproblemen, maar opiaten (tramadol, morfine) kan toch wel? Is wellicht iets sterkers maar pijnvrij nog kunnen genieten is ook wat waard.

pioenroos schreef:Volgens mij is rymadil idd slecht bij hartproblemen, maar opiaten (tramadol, morfine) kan toch wel? Is wellicht iets sterkers maar pijnvrij nog kunnen genieten is ook wat waard.

Zal het eens navragen van de week, bedankt!

wat ook al gezegt is visolie en glucosamine kunnen ook nog wel wat doen.
onze hond mag geen pijnstillers omdat ze prednison heeft.
sinds ik haar op visolie heb loopt ze niet meer mank door artrose in haar teentjes.

onze vorige hond zagen we ook aftakelen geen spieren meer dus trainen hydrotherapie heeft haar leven 2 jaar verlengt.

ik zou een andere beweging zoeken het is zeker zo dat je de spieren moet proberen te behouden.

monky was in zijn kop een jonge god, zijn lichaam was alleen op zijn lichtjes in zijn ogen waren ineens weg en een dubbele dosis rimadyll was niet voldoende, en hij genoot soms nog wel van dingen van samen weg tot visitte maar ik wilde voor hem niet wachten tot hij daar ook niet meer van kon genieten hij wilde nog wel maar zijn lichaam was helemaal verteerd, en dat verdiende hij niet ik had het misschien nog een tijdje kunnen rekken maar dat had ik alleen voor mezelf gedaan, niet voor hem

Het hondje van mn vader is 2 of 3 jaar terug overleden.
Hij kon zijn urine niet ophouden, was constant aan het janken. En zielig kijken. zakte door zn pootjes. Diverse operaties gehad aan de blaas etc.
Niets hielp. Het was geen doen. Overal waar hij liep lag er urine en soms bloed. Vaak kotste hij de vloer onder en diarree aanvallen.

Na paar weken van verergering, (het was al maanden slecht) was het genoeg.

Inge O schreef:die grens ligt bij mij nog ver voorbij wat jij beschrijft, jeetje, ik ben ook bijna zo stram als shendor, mag toch hopen dat ze hier straks ook niet met een roze spuit staan .

Die roze spuiten heb je zelf toch?

Nanna schreef:

Kyra-tje schreef:Het hondje van mn vader is 2 of 3 jaar terug overleden.
Hij kon zijn urine niet ophouden, was constant aan het janken. En zielig kijken. zakte door zn pootjes. Diverse operaties gehad aan de blaas etc.
Niets hielp. Het was geen doen. Overal waar hij liep lag er urine en soms bloed. Vaak kotste hij de vloer onder en diarree aanvallen.
Na paar weken van verergering, (het was al maanden slecht) was het genoeg.

Dat was bij mij al vele weken eerder einde bericht geweest.

Ja precies, dat zei ik dus ook, als het beestje (welk dier dan ook) zichtbaar aan zijn/haar aandoening(en) aan het lijden is, en geen reële kans op verbetering mogelijk is, is het genoeg.

Maarja... je bent toch gehecht aan zo'n beestje. Wat de vuistregels ook zijn.