Het HondenForum

Hier dan mijn verhaal over onze Sjaak.

Sjaak is 15,5 jaar oud, altijd in hele goede gezondheid geweest, nooit ziek geweest en gedokterd.. gelukkig

Het afgelopen 1,5 jaar is hij erg aan het dementeren, zindelijkheidstraining kwijt, doof, slechtziend, chagrijnig/angstiger, stinkt noem maar op echt een oud mannetje geworden, 2maanden geleden hebben we een check up laten doen bij de DA, rontgenfoto laten maken urine na laten kijken.. alles 100% oke , hij kon nog makkelijk zo een jaar mee, het enige wat we in de gaten moesten houden was zijn dementie..dat was zijn enigste probleem

Nu heb ik de laatste 1 1/2 maand een aantal keren gezien ( 1x in de 2 wkn ongeveer) dat hij bloed bij de Ontlasting heeft, het gaat om hleder bloed.. de ene keer 1 mooie keutel en een plasje bloed erbij

meestal zie ik het niet gebeuren want meestal gebeurd het in een onbewaakt moment, eerder heb ik gezien een plasje heldere vloeistof met rode vlokken erin?? waar dit uit is gekomen geen idee maar ik neem aan ipv ontlasting, maar zou ook gespuugt of geplast kunnen zijn.

laatst had ie wat dunnere ontlasting met vaste en 4 helder rode plekken erin

vanavond wil ik even langs het inloop spreekuur, maak me wel zorgen, maar omdat het niet consequent gebeurd of laat merken dat hij pijn heeft of ziek is heb ik het nog even aangekeken.

Sjaak slaapt over het algemeen de hele dag, mocht hij wakker zijn overdag is hij totaal de weg kwijt , 's avonds komt hij meestal tot leven en schooit en eet als de beste? vind het allemaal met de dag moeilijker worden.. de een zegt hij heeft geen dierwaardig leven meer en de ander zegt zolang hij geen pijn heeft lekker laten... maar heb zelf steeds vaker vraagtekens of het beter is voor m om hem (krijg het haast niet getypt) in te laten slapen of te wachten tot hij echt iets ernstig heeft en met pijnen kampt.

zijn hier mensen met soortgelijke ervaringen? ik zal wel laten weten hoe het bij de DA is afgelopen.. iig bedankt voor het lezen van mijn verhaal

ach jee, wat een zorgen om zo`n oudje. Ik heb geen tips, wil je wel sterkte wensen!

Ik zou het zelf niet zo van 't wachten totdat het niet meer anders kan. Als een dier op is, is het op.. Ik begrijp dat het heel erg moeilijk is. Mijn vorige hond hebben we op 14-jarige leeftijd in laten slapen maar madam kwam ook nog kwispelend haar mandje uit om naar de DA te gaan. Dan komen inderdaad die twijfels weer maar zij was ook op en ik denk dat als pijn had gehad nog steeds kwispelend haar mandje uit kwam en weer een beetje op fleurde.

Maar dan nog, jij kent je eigen hond natuurlijk het beste en kijk gewoon even aan wat er vanavond gezegd wordt tijdens het inloopspreekuur.

Succes!

Heb je het idee dat hij pijn heeft?
Denk je zelf dat ie een hond onwaardig leven leidt nu?
Hoe sta je zelf tegenover het feit dat de natuur een handje geholpen kan worden in zo'n situatie?
Wanneer is het in jou ogen "genoeg geweest" ?

Dat zijn vragen die ik mezelf op dit moment nu ook stel...

Ons "oudje" ( Berner van helaas maar 8,5 jaar) krijgt steeds meer last van strammigheid, staat overdag bijna niet meer op, maar heeft geen pijn ( zover de DA en wij dat kunnen beoordelen). Haar ogen gaan achteruit en bij mij ligt ook de vraag... wat is wijsheid...
Zo nu en dan is het daar in tegen net een pup... soort van opvlieging, dan rent en speelt ze even weer als vanouds...

Moeilijke situatie, heb geen antwoord voor je, alleen een tip : luister naar jezelf ! naar je eigen intuitie, jij kent je hondevriendje als geen ander, en gunt hem t beste.

Precies dat zijn dus die twijfel momenten.. af en toe een lichte kwispel want de vraag is soms kent ie me nog wel? hij is altijd angstig en onzeker geweest wel erg actief, speels rennen etc niet moe te krijgen..

Maar spelen doet ie al een hele tijd niet meer, volgens mij weet hij niet eens meer wat dat ooit was? meestal zn staart tussen de benen en het gevoel hebben dat hij zichzelf afvraagt wat er met m aan de hand is, zoals ik zie de mond van het vrouwtje wel bewegen maar waarom hoor ik het niet? en dat hij van een hand schrikt en erna hapt in de hoop dat er iets lekkers naar toe komt of van de schrik? krijg m overdag de mand niet uit en mee naar buiten wilt hij ook liever niet, het zal puur voor zijn beweging zijn want het gebeurd dat ie buiten niets doet en terug binnen zijn behoefte doet, ik kan me voorstellen dat zijn onzekerheid groter wordt en hij niet echt meer happy is..

ergens ' hoop' ik, mag het mss niet zeggen maar dat is dat we vanavond minder goed nieuws krijgen, want dan wordt het besluit een stuk makkelijker.. ook voor hem gun ik zijn rust

bedankt..!

net wat je zegt, zover de DA en wij dat kunnen beoordelen heeft hij geen pijn? maar sommige honden lijden in stilte en de ander piept dus weet het echt niet..ook hij is erg stram en wordt magerder aangezien hij nog nauwelijks beweegt, spiermassa neemt sterk af maar hij heeft geen artrose
afscheid heb ik al wel eigenlijk van m genomen, het is momenteel meer zorg en last dan lust, maar goed we blijven voor m zorgen zonder boos te worden na een foutje.. maar hij heeft weinig nog aan zichzelf en wij ook niet, we kunnen hem nergens meer mee naar toe nemen, dan is ie helemaal van slag.. bij kleine kinderen kan hij niet meer omdat ie bijt als hij schrikt..ook mijn partner steekt zijn kop in het zand en kan niet beslissen

Ik bedenk me wel eens als ik zo oud moet worden en afhankelijk hoeft het ook niet meer dan geven ze mij ook maar een spuitje, maar toch moet IK die beslissing nu maken en dat gaat me van het hart, want als.... hij nog wel lekker in zn bol zit?? of vel..? kan het me niet voorstellen maar dat zijn dingen die je je af kunt vragen, mijn DA staat in ieder geval achter elk besluit, hij zegt ik kom niet bij jou thuis de rotzooi opruimen dus alle begrip..sjaa..

ik ben benieuwd wat de DA vanavond zegt, want het bloeden is momenteel mijn grootste zorg

Sjakie schreef: Ik bedenk me wel eens als ik zo oud moet worden en afhankelijk hoeft het ook niet meer dan geven ze mij ook maar een spuitje, maar toch moet IK die beslissing nu maken en dat gaat me van het hart, want als.... hij nog wel lekker in zn bol zit?? of vel..?
ik ben benieuwd wat de DA vanavond zegt, want het bloeden is momenteel mijn grootste zorg

Daar denk ik dus hetzelfde over, en toch wordt het makkelijker om de beslissing te "delen" met de DA... Ik weet verstandelijk dat MIJN hond MIJN verantwoordelijkheid is, maar mijn gevoel kan haar eigenlijk nog niet missen...
Hoe egoïstisch kan een mens zijn he...

( voor de duidelijkheid... ik heb het in deze over mezelf )

Sterkte vanavond bij de DA

Jij ook veel sterkte met JOU hond, dit is MIJN eerste hond ik had m vanaf 6wkn! ja ik weet het achteraf een broodfokker, veelste vroeg uit het nest.. je weet verstandelijk dat de dag eraan zit te komen dat het niet lang meer kan duren en toch schuif je het vooruit, ook in de hoop dat als je 's ochtends beneden komt hij uit zichzelf vredig is ingeslapen, maar volgens mij DA gebeurt dat bij dit ras eigenlijk nooit... zucht..ik weet niet of het egoïstisch is... alle afscheid is moeilijk en je probeert het natuurlijk zo lang mogelijk uit te stellen... maar het moet wel dierwaardig blijven

jullie horen van me..

Tsja, eigenlijk hoop ik daar ook op, dat ze vredig inslaapt op het moment dat het haar uitkomt...
Denk alleen dat dat niet realistisch is...

Maar nogmaals succes en sterkte toegewenst straks !

Net terug van de DA!

Sjaak heeft even een inwendig onderzoek gehad (niet fijn) want ze wilde wat ontlasting zien, aangezien hij de hele dag niet gepoept had was er geen andere optie dan het even te halen zeg maar

De ontlasting was prima en mooi compact, hij blijkt een Poliep te hebben in zn darmen waar de dokter niet bij kan, die knapt dus om de zoveel tijd na de ontlasting.

Hij heeft dus een klein tikkend tijdbommetje in zijn lichaam dit moet niet te vaak gebeuren want door het bloedverlies is hij toch echt even flink van de wap en slap.. maar dat trekt wel weer redelijk snel bij, als dit dus vaker gebeurd gaat ie bleek zien en aangezien hij dement is , is dit een extra zware klap voor m en moeten we eraan denken om hem te helpen, aan de ene kant ben ik wel gerust gesteld hij heeft namelijk geen pijn..

Nu gebeurd dit zover we weten 1x in de 1a2 wken, gebeurd dit een paar keer per week dan laten we hem helpen, dit hebben we afgesproken, hij krijgt van te voren dan een slaappilletje, de doc komt hem thuis in zijn eigen vertrouwde omgeving helpen, en zullen we afscheid van m moeten nemen..

dank jullie hartelijk voor het lezen en het wensen van sterkte, komt goed!

Jullie ook allemaal sterkte met de problemen van jullie hondjes en geniet van ze zolang het kan!

heel veel sterkte met sjaak. Ik kan me voorstellen dat het harstikke moeilijk is, maar ik denk dat het wel een opluchting is
nu dat je de beslissing samen met je dierenarts hebt gemaakt?

sterkte!!! dikke knuffel voor jullie sjaak en slikkers van onze sjakie.