Op zich is het nog steeds goed te doen, maar eerlijk is eerlijk.... ik word behoorlijk moe van het constante opletten.
Biène gaat er nu voor staan, Numa hangt dus steeds met zijn neus onder haar staart. Verder komt ie niet want dan roep ik hem weg of ik roep Biène bij me en die moet dan zitten.
Numa eet nog wel gewoon goed, maar hij is duidelijk verliefd. Hoge kefblafjes naar Biène, nekbeetjes, duwtjes met zijn neus tegen die van Biène.... Biène begint hem nu ook langzaam steeds meer uit te dagen. Gelukkig luistert zij verder prima, dus als ik haar bij me roep of wegstuur doet ze dat wel.
's Nachts slapen ze in dezelfde ruimte (Numa in de bench) en dan wordt ie steevast 1 á 2x wakker.... en ik dus ook want dan begint ie te blaffen.
Buiten loopt hij met zijn neus over de grond en staat hij te likken en te klappertanden bij haar plasjes.
Ik sluit ze nu vaak maar om en om op als ze beide in huis zijn, Numa heb ik overdag in de kennel zitten. Pas 's avonds laat, als ze beide moe zijn, kunnen ze redelijk rustig tegelijk los. Biène ligt dan op de bank, Numa bij mij tegen de andere bank aan.
We moeten nog ruim een week, misschien 1,5 voor het weer gedaan is.
Ik ben nu echt aan het overwegen Biène toch te laten castreren. Pups wil ik sowieso niet van haar en het zou voor mij een hoop gestress schelen. Maar goed...die beslissing hoef ik nu nog niet te nemen, dat kan toch pas over een paar maanden.
Hoe doen jullie dat? Scheiden jullie ze de periode van de loopsheid, lopen ze gewoon smaen, moet je steeds opletten???













