Het HondenForum

Svear dus, vanmiddag wilde ik hem uitlaten maar hij stond te zwalken op z'n poten, binnen onrustig, liggen,staan,door z'n achterpoten zakken.
Slikken, hijgen, gisteren buiten waarschijnlijk gras staan eten ( kon het niet zien, nogal donker) en vanochtend niets gegeten, dus 1e gedachte buikpijn, weer naar buiten maar het zwalken werd erger, binnen erg onrustig, geen koorts, maar z'n linkeroog begon ongecontroleerd te bewegen.
Gelijk aan geriatrisch vestibulair syndroom gedacht en da gebeld, daar konden we snel terecht en in de wachtkamer knapte hij alweer aardig op, stond beter op z'n poten, onrust weg en ook de oogbewegingen waren bijna niet meer te zien
Enfin, alles nagekeken, en eigenlijk naar aanleiding van mijn verhaal dezelfde conclusie.
In de behandelkamer liep hij ook weer lekker rond en moest overal aan snuffelen.
Vitamine B injectie gekregen, verder geen medicatie ( hij staat nog op de dexamethason 1 per dag) en weer (erg opgelucht) naar huis.
Thuis heeft Svear 2 x 'n bakje vlees op en is lekker gaan slapen.
Uitgelaten en liep weer lekker mee, en is ook alert op wat er binnen allemaal gebeurt( als hij niet slaapt)
Goed, mannetje is er nog en we houden hem in de gaten, want hij moet nog wel even mee hoor.

Poeh dat is schrikken. Gelukkig gaat het nu weer de goede kant op en zo moet het blijven voor je mannetje

Dat was schrikken.....gelukkig is hij weer wat opgeknapt! Hoe oud is hij nu?

Sterkte en beterschap met je mannetje!

He bah.. beterschap!

freskin schreef:Dat was schrikken.....gelukkig is hij weer wat opgeknapt! Hoe oud is hij nu?

Sterkte en beterschap met je mannetje!

bijna 15

Arme Svear, hij heeft weer een aanval

veel meer dan bij hem zitten kan ik niet, maar hij is zo onrustig, m'n hart breekt ervan

had de nieuwste update niet gelezen
och erm
wat zul je je machteloos voelen

Ach jee
Hopelijk gaat het snel beter

Ach.....ik hoop dat het snel afzakt. Sterkte!

he bah, sterkte!

wat sneu zeg

ach jee, die ouwe beessies toch
mijn vorige tekkeltje (14) had het ook, ik weet hoe je je voelt als je niets kan doen.
wat zij wel lekker vond was als ik haar op schoot heel stevig vastpakte. denk dat ze dan wat minder draaierig was.

Arme oude man, Sterkte met Svear.
Geef hem een dikke knuffel van onze Zweed.

Tjeerd, Alinda

de dierenarts komt zo,waarschijnlijk moet ik hem laten gaan ,maar misschien toch nog een shot dexamethason proberen

oh ik lees net je bericht.. wat verdrietig.. heel veel sterkte..

mariabel schreef:oh ik lees net je bericht.. wat verdrietig.. heel veel sterkte..

mijn bericht is aangepast maar ik heb niet veel hoop

Sterkte.

Ach jee, wat akelig. Hopelijk kan er toch nog wat voor de oude man gedaan worden.
Sterkte.

Sterkte Knuffel voor de oude man.

Oh nee toch......ik hoop dat hij er nog een injectie voor kan krijgen. Sterkte

Ik denk aan jullie en hoop dat er toch nog iets voor Svear gedaan kan worden. Heel veel sterkte!

Jemig hee. Hoe is het nu?

Da is net weg en we gaan er nog 1 keer voor. Hij heeft nu dexamethason gehad, vitamine en iets tegen de misselijkheid.
Verder naar buiten getild/ondersteund om te laten plassen maar daar ging hij weer liggen, dus terug naar binnen.
Wel was hij veel attenter dan vannacht en was al weer aan het snuffelen aan de da.
Afwachten wat de medicatie gaat doen.

Achos, arme man en arme jullie om hem zo te zien. Hopelijk slaat dit aan en mogen jullie nog even van hem genieten

Ik duim heel hard dat Svear nog wat tijd gegund zal zijn en dat de medicatie aanslaat.

Als de DA er zeker van is dat het GVS is geef Svear dan even de kans er bovenop te komen. Dit klinkt namelijk exact als het verhaal van onze Joy*.

Op 2e Kerstdag 2009 heeft ze 2 korte aanvalletjes van ca. 5 minuten gehad, waar we niet meer naar de DA zijn geweest omdat het zodra we de telefoon pakten alweer over was.

Vervolgens kwamen we op 2 januari 2010 's morgen beneden en vonden haar zwalkend op haar pootjes, vallend in haar eigen ontlasting en haar ogen tollend in haar koppie. We dachten echt dat het gedaan was met haar. Gelukkig heeft de DA ons direkt gerustgesteld en ons gezegd dat ze even een paar dagen nodig zou hebben om op te knappen. Na de 2e dag ging het echt al stukken beter al heeft de tijd tot werkelijk herstel wel een stukje langer geduurd. Ze hield aan deze 1e echte aanval wel een scheef koppie over.

De 2e aanval kwam op 17 februari 2010 en was nog heftiger dan de 1e. Het leek er op dat ze kramp in 1 van haar achterpoten had dus we gingen even met haar naar buiten om het "er uit te lopen". Eenmaal op het gras aangekomen kreeg ze in volle hevigheid een aanval. We hebben haar naar huis gedragen want ze kon niet meer lopen. Alle gordijnen dicht, TV uit, alle licht en geluid buiten gesloten voor haar. Vervolgens zijn we bij haar gaan slapen, oké het was 20.30u maar ja, je kunt weinig anders. De 1e 24 uur heeft ze niet zelf kunnen lopen en haar ogen schoten enorm heen en weer. Ook wilde ze niet eten en drinken. Na die 1e 24 uur knapte ze geleidelijk weer op, na een dag of 4 was het allemaal weer acceptabel.

Het kan dus een paar dagen duren voordat je echt ziet dat het weer beter gaat, maar wij zagen na 24 uur wel dat er weer herstel in zat.

Na de 2e aanval heeft ze gelukkig geen aanval meer gehad. Maar ik weet niet wat we hadden gedaan als ze weer zo kort daarna een aanval had gekregen. Ze had die 6 weken echt nodig om op te knappen en als je dan net opgeknapt bent en er meteen weer zo'n aanval overheen krijgt. Het is echt heel verdrietig om het te zien gebeuren.

Heel veel sterkte met jullie mannetje!!

Die oude kereltjes moeten niet zo gek doen,daar schrikken mensen van
Ik hoop dat hij er weer uit komt Nel.Sterkte.

Ach gossie, arm hondje.......En voor jou schrikken.....Ik hoop voor je, dat de medicatie aan mag slaan, en hij nog een tijd bij je mag blijven.....

bedankt voor jullie lieve woorden en we gaan het zeker nog 'n kans geven het heeft idd z'n tijd nodig, maar aangezien hij gisteren zo snel opknapte na de 1e keer, en vannacht er zo lang in bleef (het is nog niet over maar wel rustiger) vlogen er allemaal doem scenario's door m'n hoofd en zag ik het even niet meer zitten.Da heeft alles nog eens uitgelegd en 'n aantal injecties gegeven.Nu gewoon afwachten wat het allemaal gaat doen.
(Nils, 1e Hamilton had dit bijna 20 jaar geleden ook, na medicatie nog bijna 2 jaar verder geleefd)