Het HondenForum

Ik ben geloof ik in 1 keer 10 jaar ouder.
Ik had Bourbon een kippenvleugel gegeven. Nadat hij een tijdje bezig was met kauwen hoorde ik hem ineens kort janken. Dus ik snelde naar hem toe en toen zat hij met zijn hoofd omhoog en zijn ogen draaide wit weg. Daarna kwamen zijn ogen weer terug maar zat er nog een soort van waas over zijn ogen. Ik heb in zijn keel gekeken maar zag niets zitten. Daarna zat hij nog een tijdje een beetje bij te komen leek wel.
Ik ben me echt kapot geschrokken en wist echt niet wat ik moest doen. Ik ben natuurlijk meteen op internet aan het zoeken wat je moet doen als je hondje stikt (had ik beter wat eerder kunnen doen).
Nu gaat het gelukkig weer goed met hem, maar ik was echt wel in paniek.

We hebben hier ook wel eens zo'n schrik moment, Bruno wil nog wel eens proberen voedsel/kauwspullen door te slikken in te grote happen. Je kunt alles wel klein gaan maken maar dan gebruiken ze hun tandjes niet meer he. Weet je trouwens zeker dat het door het botje kwam?

Fizgig schreef:We hebben hier ook wel eens zo'n schrik moment, Bruno wil nog wel eens proberen voedsel/kauwspullen door te slikken in te grote happen. Je kunt alles wel klein gaan maken maar dan gebruiken ze hun tandjes niet meer he. Weet je trouwens zeker dat het door het botje kwam?

Nee ik weet eigenlijk helemaal niet zeker of het daardoor kwam, maar Bourbon heeft nog wel eens de neiging om grote stukken door te slikken. Maar meestal niet zo groot dat hij het niet door kan slikken.
Dit was gewoon heel eng om te zien, vooral ook omdat zij ogen wegdraaiden.

Misschien kun je een klap met de hamer op het gewrichtje geven voor je het geeft. Da's een rond bolletje namelijk, misschien dat ie die niet goed doorgeknipt krijgt? Heb ik gedaan met de eerste keer bij Shelly.

Oei dat is wel eng ja. Ik kan me je schrik goed voorstellen.
Het is toch altijd een risico vleesbot geven en ik zou er dan ook bij blijven; niet alleen in de buurt maar ook echt zodat je kunt zien hoe/wat hij eet.

Kippenvleugels kun je trouwens beter inknippen.

minhie schreef:Oei dat is wel eng ja. Ik kan me je schrik goed voorstellen.
Het is toch altijd een risico vleesbot geven en ik zou er dan ook bij blijven; niet alleen in de buurt maar ook echt zodat je kunt zien hoe/wat hij eet.

Kippenvleugels kun je trouwens beter inknippen.

Hoe moet je die inknippen dan? Ik heb vandaag een tuinsnoeischaar èn een takkenschaar gekocht dus ben er klaar voor!

Hierdoor wordt het 1 lang stuk en niet iets met bochten. Die bochten kunnen wat eng zijn.

Okee wauw mooie tekening! Dankjewel, dat wist ik niet.

Fizgig schreef:Okee wauw mooie tekening! Dankjewel, dat wist ik niet.

Van internet hoor

minhie schreef:

Hierdoor wordt het 1 lang stuk en niet iets met bochten. Die bochten kunnen wat eng zijn.

He bedankt voor de tip. Ik hou het voorlopig wel even bij kippennekken (de schrik zit er echt behoorlijk in), maar mocht ik het weer geven dan knip ik het zeker eerst in.

Ik dacht ook dat als ze stikken dat ze dan braakneigingen laten zien. Dat deed hij dus niet. Dus wat het nu precies was weet ik niet. Hij schudde trouwens ook nog een paar keer met zijn kop toen hij bij zat te komen.
Hebben jullie nog ideeen wat het anders zou kunnen zijn?

Even kijken of het nog eens gebeurt. Anders zou ik me er niet druk om maken. Wat je beschrijft, is eigenlijk te vaag om er iets van te kunnen zeggen. Bij epilepsie bijvoorbeeld zie je meer dan wegrollende oogjes. Wie weet gaapte hij even hard.

Hoe meer je gaat knippen en platslaan hoe slordiger ze gaan eten. Juist grotere stukken geven waar de hond goed op moet kauwen.
Hier gaat alles tot formaat drumstick in een slik naar binnen. Soms slikkken ze bvb en penslap van een kilo door, dan is het ook even "stikken", er uit spugen en opnieuw er aan beginnen. Ziet er wat minder fijn uit maar komt toch altijd goed.

Minna schreef:Hoe meer je gaat knippen en platslaan hoe slordiger ze gaan eten. Juist grotere stukken geven waar de hond goed op moet kauwen.
Hier gaat alles tot formaat drumstick in een slik naar binnen. Soms slikkken ze bvb en penslap van een kilo door, dan is het ook even "stikken", er uit spugen en opnieuw er aan beginnen. Ziet er wat minder fijn uit maar komt toch altijd goed.

Dit wordt wel vaker gezegd en ik snap wel waar het vandaan komt, maar soms is dat gewoon niet zo praktisch. Nogal lastig om een hele gans er neer te gooien voor een chihuahua.
En ook dat wordt weer klein.

Bovendien is het inknippen niet zodat het kleiner wordt, want dat wordt het niet. Het wordt gewoon 1 lang stuk waardoor er geen nare bochten inzitten als het wél in een keer door wordt geslikt.

Als je hond er dus niet schrokkeriger van wordt, zou ik het gewoon vasthouden tot ze gewend zijn om rustig te eten.. als dat ooit komt.

Oh ik begrijp dat je dan flink schrikt ja!

Ik had een eendenkarkas voor Bruno en Shelly, die heb ik gewoon in tweeën geknipt. Ging prima, alleen het probleem bij mij is weer, als het groot is, willen ze ermee door de kamer gaan sleuren. Dus ik denk dat ik het in het vervolg ook wat kleiner knip.

Ik vind dat toch wel eng als een hond zo bijna stikt. Weet iemand misschien of hun strottenhoofd anders is dan die van ons? Ze hebben namelijk niet echt veel kokreflex, vind ik. Als ze het niet door kunnen slikken, braken ze meteen. En ze zijn niet zo van streek als wij, fysiek bedoel ik, als ik me verslik, krijg ik het echt heel warm en lopen de tranen over mijn wangen. En dan moet ik echt even bijkomen en water drinken. Honden niet, die eten rustig verder.

Ja grote stukken geven is een stuk makkelijker als de hond in kwestie groter is. Een onsje per maaltijd zit je vrij vlug aan namelijk! Ik breek altijd zelf de gewrichten, althans, dat deed ik toen ze nog vleugels kregen. Dus gewoon hard in de richting die het gewricht kan en dan doorduwen, dat knippen is mij nooit zo gelukt en zo ging het ook.

Na 3 bijna-doodervaringen van mijn oudste dame ben ik klaar met haar en bottenspul. En toen ben ik me ook naar geschrokken en uiteindelijk besloten dat het mij het niet meer waard was, het kostte me echt jaren van m'n leven die schrik. Op KVV doet ze het prima.

Onze jongste krijgt nog wel eens wat, maar die lijkt ineens een stuk kieskeuriger geworden te zijn, terwijl ze van het KVV eigenlijk alles eet dat ze voorgeschoteld krijgt.

Bedankt voor jullie reacties. De kippenvleugels geef ik maar ff niet meer. Als ik hem lamsvlees met bot geef, haal hij eerst het vlees eraf en daarna eet hij heel rustig het botje op, maar met kip is hij gewoon veel schrokkeriger.
Ik wilde ze graag iets erbij geven omdat ze van de KVV alleen maar rundvlees en af en toe hart en pens krijgen.
Ik ben ook nog verschillende smaken KVV aan het proberen, maar dat is nog niet zo'n succes.