Het HondenForum

Gisteren was ik met iemand in gesprek en haden we het over hersenbeschadiging bij honden of dit mogelijk was.
Als er tijdens de geboorte van een mensen baby iets mis gaat kunnen ze een hersenbeschadiging krijgen.
Hoe zit dit met honden en evt andere dieren.
Als er iets mis tijdens de geboorte is gegaan kunnen hun daar een hersenbeschadiging van oploppen bv een hersenstoornis ofzo?

Ja, alle "onderdelen" van een dier kunnen net als bij mensen beschadigd raken met alle gevolgen van dien.

Waaraan is dit te herkennen? zowel lichte beschadiging of zware beschadiging?

Kennissen van mij hadden een nestje gefokt met hun Boomertje.
1 van de pups bleef alleen in rondjes lopen, die had duidelijk een probleem met zijn evenwichtsorgaan.
Verder kan je het denk ik merken aan "gestoord gedrag".
Ik heb een tijdje een Friesche waterhond opgevangen die volgens mij autistisch was, ik kreeg helemaal geen contact met deze hond, hij toonde ook totaal geen emotie, blafte niet, kwispelde niet en keek altijd hetzelfde uit zijn ogen, deze hond was duidelijk ook niet goed.
Die kennissen hadden de pup eerst in leven gelaten en weg gegeven aan vrienden van hun maar op ten duur was het echt niet meer om aan te zien en is die ingeslapen.

Ja kan hoor. Ronja had een moeilijke geboorte en moest worden geholpen door de dierenarts omdat ze vast zat. Ze was een heel lief hondje maar heel moeilijk opvoedbaar. Ze was niet zindelijk en deed deemoedsplasjes bij elke persoon die ze tegen kwam. Ze had effe teveel 'drive' , ze was ook een border collie x mechelse herder, was niet uit fixatie te krijgen bijvoorbeeld en heel druk. Ze was de helft kleiner dan haar broers en zussen. Ze stierf toen ze 7 maanden oud was, we hebben geen sectie laten doen, maar ik denk dat haar hart niet okee was, vergroot dus. Als ze op mijn borst lag te slapen was ze net een stoomlocomotiefje. Nu ik andere honden heb, zie ik het verschil pas. Ze sliep bijvoorbeeld alleen s' nachts, en dat voor een pup. Ik heb in de gehandicaptenzorg gewerkt, en ook met kinderen met adhd en ik zag veel overeenkomsten met Ronja. Ik heb bijvoorbeeld een paar maanden dossiers in de computer lopen voeren bij ziekte, en toen las ik bij bijna al die kids dat ze een moeilijke geboorte hadden gehad. Wat zuurstofgebrek, of een hele lange bevalling, of met de zuignap gehaald. Dus ja, ik denk dat Ronja een hersenstoornis had en ook lichamelijk niet okee was.

Ik heb vanmorgen naar een dierenarts die gelinkt is aan het universieteit utrecht gemailt met de vraag hoe het bij honden zit en wat evt kenmerken zijn enzo dus hoop op een mailtje terug.
ik heb met de jongste eigelijk vanaf het begin al het idee dat hij even krom gezegt een "kronkeltje in zijn kop heeft"
hij heeft ook een erg moeilijke geboorte gehad ( vlies was in de baarmoeder kapot gegaan en met het gevolg dat hij niet direct reageerde en zijn longen vol zaten.
zijn nest genoot voor hem had dit ook ( is naar een paar dagen ook overleden) en nog een nest genootje naar hem die al overleden was.
hij was dus ook de helft kleiner dan zijn nest genoten.
hij heeft bepaalde dingen waardoor ik dacht misschien is dit bij honden ook wel zo net als bij mensen.

Ik heb een kat met een hersenbeschadiging.
Ze heeft een hersenbloeding gehad en is zo goed als herstelt maar heeft wel haar "rare" dingetjes waaraan wij merken dat ze niet helemaal is zoals ze eerder was. Ze is wel heel gelukkig op haar manier:)

kan absoluut hoor.... bij Bowie van mij is dat ook vastgesteld.. zij heeft ws een zuurstof gebrek gehad.. als pup zijnde is ze begraven geweest dus dat zou een logisch gevolg kunnen zijn.
Haar gedrag was heel bijzonder en vreemd.. je kan het vergelijken met een autist met adhd.. als er iets niet ging zoals zij verwachte..dus bv je sloffen aan doen en zij dacht dat het schoenen waren en dat we gingen wandelen en je bleef dan op de bank zitten raakte ze echt van streek en liep ze wel 10 keer keihard tegen de deur aan... heb het 1 keer met tranen in mijn ogen aanzitten kijken omdat ik geen idee had wat ik ermee moest.. bloed kwam uit dr koppie.... die had echt een rare stoornis.
Inmiddels door heel intensief met haar trainen en aanpassingen blijft het een bijzondere hond maar doet ze het eigenlijk heel erg goed en die hele rare fratsen gebeurt ook niet meer.

Fizgig schreef:Ja kan hoor. Ronja had een moeilijke geboorte en moest worden geholpen door de dierenarts omdat ze vast zat. Ze was een heel lief hondje maar heel moeilijk opvoedbaar. Ze was niet zindelijk en deed deemoedsplasjes bij elke persoon die ze tegen kwam. Ze had effe teveel 'drive', ze was ook een border collie x mechelse herder, was niet uit fixatie te krijgen bijvoorbeeld en heel druk. Ze was de helft kleiner dan haar broers en zussen. Ze stierf toen ze 7 maanden oud was, we hebben geen sectie laten doen, maar ik denk dat haar hart niet okee was, vergroot dus. Als ze op mijn borst lag te slapen was ze net een stoomlocomotiefje. Nu ik andere honden heb, zie ik het verschil pas. Ze sliep bijvoorbeeld alleen s' nachts, en dat voor een pup. Ik heb in de gehandicaptenzorg gewerkt, en ook met kinderen met adhd en ik zag veel overeenkomsten met Ronja. Ik heb bijvoorbeeld een paar maanden dossiers in de computer lopen voeren bij ziekte, en toen las ik bij bijna al die kids dat ze een moeilijke geboorte hadden gehad. Wat zuurstofgebrek, of een hele lange bevalling, of met de zuignap gehaald. Dus ja, ik denk dat Ronja een hersenstoornis had en ook lichamelijk niet okee was.

Begrijp me niet verkeerd, ik schrijf dit echt niet om je te kwetsen of om oud zeer op te rakelen... maar in wat je hierboven beschrijft over Ronja lees ik qua gedrag niets wat abnormaal is voor een pup/jonge hond van een dergelijke kruising. Mijn borders, en vele borders die ik ken, pasten op die leeftijd ook in dat plaatje, en dat zijn hartstikke normale honden maar inderdaad wel border collies dus werkertjes. Mix er nog wat Mechelse Herder doorheen en ze zullen er meestal niet gemoedelijker op worden Dat jij haar als moeilijk opvoedbaar bestempelt heeft denk ik meer te maken met jouw onervarenheid destijds dan met Ronja's karakter. Ik zou dit dus ook zeker niet zomaar op een hersenstoornis durven gooien. Maar uiteraard heb ik Ronja niet persoonlijk gekend, dus uitsluiten kan ook niet.

Seth schreef:Kennissen van mij hadden een nestje gefokt met hun Boomertje.
1 van de pups bleef alleen in rondjes lopen, die had duidelijk een probleem met zijn evenwichtsorgaan.

Dit is iets dat meestal benoemd wordt als "hersenverschijnselen".
Het is over het algemeen een neurologisch probleem en soms (vaak?) is het te linken aan epilepsie.
Vaak wordt niet duidelijk wat het is omdat het ten eerste een erg moeilijke materie is en ten twee worden dergelijke pups vaak snel ingeslapen omdat ze geen leven hebben.
Maar het heeft niet te maken met problemen bij de geboorte, maar met een aangeboren defect.

Ja snap ik, heb ik vaak gehoord hier. Dat Ronja wel normaal was. Toch zie ik dat anders, ik denk dat je haar moet hebben meegemaakt om het te zien. Ik ben geen ervaren hondeneigenaar maar heb wel mijn hele leven dieren gehad en dieren aanvoelen kan ik wel. Je kent je pappenheimers. Ronja was bijzonder, ik weet zeker dat ze het aan haar hart had in ieder geval, en ik denk dat door dat slecht functionerende hart het best zou kunnen dat ze zuurstofgebrek kreeg in haar hoofd. Ik was niet de juiste baas voor een border collie kruising, dat klopt. Ik weet gewoon dat er een kronkeltje in haar kop zat, ook al kan ik het niet echt bewijzen of uitleggen. Suf gezegd, a mother just knows..

Dit is een deel die ik van de dierenarts in een mail terug gekregen heb:

Het is inderdaad zo dat de vroege levensfase en zelfs de periode in de baarmoeder een heel belangrijke periode is voor de ontwikkeling van een hond. Allerlei prikkels in die periodes en ook ziekte en problemen tijdens en na de geboorte kunnen dus invloed uitoefenen op de verdere ontwikkeling van (het gedrag) van een hond.

Daarnaast zijn er bij honden inderdaad ook psychische aandoeningen beschreven die gerelateerd zijn aan adhd, autisme, dementie e.d. bij mensen. Honden met dergelijke gedragsstoornissen zien wij met enige regelmaat op de Gedragskliniek voor Dieren.

De hond van mijn schoonouders...pff boos kan ik daarom worden....
Zomaar uit het niets onwijs doordraaien...grommen...rondjes draaien...naar dingen kijken die er niet zijn....
Ene moment vriendelijk, andere moment bijt ze de baas...en dan weer grommen, tanden geheel ontbloot en vooral rondjes draaien.
Zo ligt ze te slapen en dan wordt ze wakker al grommend.
Ik heb echt nog nooit zo iets gezien. Na twee jaar kunnen ze de hond niet normaal aanhalen, of zelfs een halsband aandoen.
Heb al vaak gezegd dat ze de hond na moeten laten kijken, of desnoods een spuitje moeten geven maar ze willen er niet aan.
Ligt de hond ergens, kunnen ze er niet naast gaan zitten omdat ze zomaar een aanval kan krijgen en dan zo agressief wordt.

Fizgig schreef:Ik weet gewoon dat er een kronkeltje in haar kop zat, ook al kan ik het niet echt bewijzen of uitleggen. Suf gezegd, a mother just knows..

Dit heb ik dus ook, ik zie dingen die hij doet en op de manier dat hij het doet dan is het soms net of hij niet spoort .
hij kan bv makkelijk 15 minuten achter elkaar met zijn poot omhoog blijven staan en naar 1 punt staren bv.
hij stoot bijna iedere dag wel een x tegen de zelfde raam aan met zijn neus terwijl die raam zich toch echt niet verplaatst en hij weet al 2.5 jaar dat die raam daar zit.
hij kan ook bv midden in de tuin gaan staan en daar 30 min ofzo blijven staan naar 1 punt starend.
hij kan ook makkelijk 30 min ofzo blijven staan op 1 plek en gaan knikkebollen met zijn hoofd omdat hij bijna in slaap valt en dan zit ie echt te wankelen op zijn benen maar blijft gewoon staan.
zijn maar slechts enkele voorbeeldjes

ik heb dan ook echt het gevoel al heel lang dat hij een kronkeltje in zijn kop het.

Mijn Jentah was zo'n hondje. Ze had een slechte coördinatie, stond wankel op haar pootjes. Ook kon ze dingen niet volgen. Als een andere hond voorbij liep, volgde ze wel met haar hoofdje, maar te laat. Daaraan kon je goed zien dat ze niet in orde was. Ze kon op bepaalde momenten ineens helemaal in zichzelf keren en was dan onbereikbaar.
Ook kon ze niets leren (of heel kort), bleef ze onzindelijk en werd nooit loops. In gedrag was het net een vrolijke pup en ze is nog best lang vrolijk geweest. Toen ik merkte dat ze achteruit ging ipv vooruit en de vrolijkheid verdween, heb ik haar laten inslapen.

Ik heb helaas geen filmpjes meer van haar behalve deze blooper. De blooper word 4x herhaald en daarna komt een stukje waar je goed kunt zien hoe mijn andere hond voorbij loopt, maar ze dit te laat volgt. (Zet geluid uit als je niet van herriemuziek houd )

Tara schreef:

Fizgig schreef:Ja snap ik, heb ik vaak gehoord hier. Dat Ronja wel normaal was. Toch zie ik dat anders, ik denk dat je haar moet hebben meegemaakt om het te zien.

KLIK

Ik weet gewoon dat er een kronkeltje in haar kop zat, ook al kan ik het niet echt bewijzen of uitleggen. Suf gezegd, a mother just knows..

Jij vindt in alles dat normaal is, dat bewezen normaal is, wat anderen met meer ervaring zeggen dat normaal is nog iets afwijkends.
Vind je dat nou zelf niet vreselijk vermoeiend en onnodig?

Neen. Ik zou er een boek over kunnen schrijven maar ik weet zeker dat ik gelijk heb over Ronja. Ik was haar baasje, jij niet. En daarmee basta! ik ben geen complete nitwit en heb heel wat bijgeleerd sinds ik haar had. Nou jij weer Tadder, ehh Tara

Eigenschappen zoals alertheid, concentratievermogen, prooidrift en drive, kunnen ook door verkeerd fokken, overmatig aanwezig zijn. Zodat je met een hond zit, die niks kan leren omdat die altijd heel geconcentreerd met iets anders bezig is. De eigenschappen die Ronja bezat, waren wel normaal bij de soort hond, maar overmatig aanwezig, tot in het belachelijke, ook de onderdanigheid. Dat is wat ik bedoel. Ronja's moeder bijvoorbeeld, leefde in een kooi, omdat ze onhandelbaar agressief was, zelfs naar haar baasjes toe, en dat was de mechelaar. Ronja's vader schijnt kampioen schapen drijven te zijn geweest. Teveel plus teveel=handicap.

Fizgig schreef: Nou jij weer Tadder, ehh Tara

Ehm

Tara schreef:

Fizgig schreef:

Tara schreef:

Fizgig schreef:Ja snap ik, heb ik vaak gehoord hier. Dat Ronja wel normaal was. Toch zie ik dat anders, ik denk dat je haar moet hebben meegemaakt om het te zien.

KLIK

Ik weet gewoon dat er een kronkeltje in haar kop zat, ook al kan ik het niet echt bewijzen of uitleggen. Suf gezegd, a mother just knows..

Jij vindt in alles dat normaal is, dat bewezen normaal is, wat anderen met meer ervaring zeggen dat normaal is nog iets afwijkends.
Vind je dat nou zelf niet vreselijk vermoeiend en onnodig?

Neen. Ik zou er een boek over kunnen schrijven maar ik weet zeker dat ik gelijk heb over Ronja. Ik was haar baasje, jij niet. En daarmee basta! ik ben geen complete nitwit en heb heel wat bijgeleerd sinds ik haar had. Nou jij weer Tadder, ehh Tara

Ik stel een normale vraag, en jij reageert met schelden, vind je het zelf heel erg nodig?
Nergens zeg ik dat je geen gelijk hebt, want het was inderdaad jouw hond, en ik heb haar nooit gezien.
Daar zeg ik dus ook niks over, maar ik vind het wel opmerkelijk hoeveel jij afwijkends jij ziet in volkomen normale dingen.
Dat lijkt mij bijzonder vermoeiend.

Ik reageer zo omdat jij niks weet over Ronja maar doet alsof je haar kende of alsof je de wijsheid in pacht hebt. En omdat het een hele pijnlijke geschiedenis was, en dat weet je wel. Steeds maar blijven herhalen, wat je al eerder hebt gedaan, dat Ronja helemaal normaal was, doet mij pijn, omdat het niet waar is. Maar omdat ik het niet kan bewijzen, blijf je er maar over doorgaan. Daarom noemde ik je Tadder, maar ik bied meteen mijn excuses ervoor aan. Schelden mag natuurlijk niet.

Fizgig schreef:Ik reageer zo omdat jij niks weet over Ronja maar doet alsof je haar kende of alsof je de wijsheid in pacht hebt. En omdat het een hele pijnlijke geschiedenis was, en dat weet je wel. Steeds maar blijven herhalen, wat je al eerder hebt gedaan, dat Ronja helemaal normaal was, doet mij pijn, omdat het niet waar is. Maar omdat ik het niet kan bewijzen, blijf je er maar over doorgaan. Daarom noemde ik je Tadder, maar ik bied meteen mijn excuses ervoor aan. Schelden mag natuurlijk niet.

Fizgig, volgens mij ging Tara helemaal nergens over door?

Het ging haar erom dat jij geneigd lijkt te zijn overal afwijkende dingen te zien.
Dat is mij eerlijk gezegd ook al opgevallen.
Nou moet je dat zelf weten hoor, maar je vermenselijkt in een aantal dingen nogal, vind ik.
En dat is niet naar het verhaal van Ronja gericht, maar echt in het algemeen bedoeld van mijn kant.

Ja dat wordt vaker gezegd. Of het ook echt klopt dat ik alles vermenselijk, hoef je niet te checken, toch? Dat verneem je wel van andere forumleden die er nèt zo over denken. Toedeloe dames. Misschien dat Tara er niet eerder iets over heeft gezegd maar aaaaltijd als ik iets over Ronja vertel, komen de 'nuchtere' mensen weer even zeggen dat het allemaal normaal was. Nou bedankt weer hoor! Hee waar blijft Renee? Die heb ik nog niet gehoord maar die zal ook wel weer komen met het 'normaal' verhaal. En jij ook bedankt voor het vertrouwen in mijn verstandelijke vermogens! Nou misschien kunnen jullie nu weer iemand anders gaan pesten. Als ik ooit nog besluit een boek te schrijven over Ronja, stuur ik jullie wel een exemplaar, goed?

Fizgig schreef:Ja dat wordt vaker gezegd. Of het ook echt klopt dat ik alles vermenselijk, hoef je niet te checken, toch? Dat verneem je wel van andere forumleden die er nèt zo over denken. Toedeloe dames. Misschien dat Tara er niet eerder iets over heeft gezegd maar aaaaltijd als ik iets over Ronja vertel, komen de 'nuchtere' mensen weer even zeggen dat het allemaal normaal was. Nou bedankt weer hoor! Hee waar blijft Renee? Die heb ik nog niet gehoord maar die zal ook wel weer komen met het 'normaal' verhaal. En jij ook bedankt voor het vertrouwen in mijn verstandelijke vermogens! Nou misschien kunnen jullie nu weer iemand anders gaan pesten. Als ik ooit nog besluit een boek te schrijven over Ronja, stuur ik jullie wel een exemplaar, goed?

Heb je last van je hormonen of zo?

Ik heb het niet over Ronja, dat zei ik al.
Ik heb het nooit over Ronja gehad, niet nu en niet in het verleden.
Het enige wat ik zeg is dat je er vaak dingen achter zoekt die ik vergezocht vind en vaak vanuit een menselijke context.
Ik heb overigens geen behoefte aan de gelijkgestemdheid van andere forumleden en al je ook maar iets zou lezen van wat er geschreven wordt hier zou je dat weten.
Ik weet niet waarom je zo idioot wantrouwig doet, maar ik meen niet dat ik dat verdien.

booster schreef: Dit heb ik dus ook, ik zie dingen die hij doet en op de manier dat hij het doet dan is het soms net of hij niet spoort .
hij kan bv makkelijk 15 minuten achter elkaar met zijn poot omhoog blijven staan en naar 1 punt staren bv.
hij stoot bijna iedere dag wel een x tegen de zelfde raam aan met zijn neus terwijl die raam zich toch echt niet verplaatst en hij weet al 2.5 jaar dat die raam daar zit.
hij kan ook bv midden in de tuin gaan staan en daar 30 min ofzo blijven staan naar 1 punt starend.
hij kan ook makkelijk 30 min ofzo blijven staan op 1 plek en gaan knikkebollen met zijn hoofd omdat hij bijna in slaap valt en dan zit ie echt te wankelen op zijn benen maar blijft gewoon staan.
zijn maar slechts enkele voorbeeldjes

ik heb dan ook echt het gevoel al heel lang dat hij een kronkeltje in zijn kop het.

Deze symptomen had mijn Jentah dus ook. Vooral het stoten, het naar 1 punt blijven staren en knikkebollen. Heel erg herkenbaar.

Jay1978 schreef:

booster schreef: Dit heb ik dus ook, ik zie dingen die hij doet en op de manier dat hij het doet dan is het soms net of hij niet spoort .
hij kan bv makkelijk 15 minuten achter elkaar met zijn poot omhoog blijven staan en naar 1 punt staren bv.
hij stoot bijna iedere dag wel een x tegen de zelfde raam aan met zijn neus terwijl die raam zich toch echt niet verplaatst en hij weet al 2.5 jaar dat die raam daar zit.
hij kan ook bv midden in de tuin gaan staan en daar 30 min ofzo blijven staan naar 1 punt starend.
hij kan ook makkelijk 30 min ofzo blijven staan op 1 plek en gaan knikkebollen met zijn hoofd omdat hij bijna in slaap valt en dan zit ie echt te wankelen op zijn benen maar blijft gewoon staan.
zijn maar slechts enkele voorbeeldjes

ik heb dan ook echt het gevoel al heel lang dat hij een kronkeltje in zijn kop het.

Deze symptomen had mijn Jentah dus ook. Vooral het stoten, het naar 1 punt blijven staren en knikkebollen. Heel erg herkenbaar.

Hoe merkte je dat zij niet meer vrolijk was enzo?
en hoe oud was ze toen jij haar heb laten inslapen en wat was de basis voor het inslapen?
wat was de beoordeling van de dierenarts waar je haar hebt laten inslapen?

Fizgig schreef:Ja dat wordt vaker gezegd. Of het ook echt klopt dat ik alles vermenselijk, hoef je niet te checken, toch? Dat verneem je wel van andere forumleden die er nèt zo over denken. Toedeloe dames. Misschien dat Tara er niet eerder iets over heeft gezegd maar aaaaltijd als ik iets over Ronja vertel, komen de 'nuchtere' mensen weer even zeggen dat het allemaal normaal was. Nou bedankt weer hoor! Hee waar blijft Renee? Die heb ik nog niet gehoord maar die zal ook wel weer komen met het 'normaal' verhaal. En jij ook bedankt voor het vertrouwen in mijn verstandelijke vermogens! Nou misschien kunnen jullie nu weer iemand anders gaan pesten. Als ik ooit nog besluit een boek te schrijven over Ronja, stuur ik jullie wel een exemplaar, goed?

laat mij er fijn even buiten twat
neem een chill pill, rook een joint of ga fijn met je hondjes lopen, ik wil wedden dat je daar enorm van opknapt

booster schreef:

Jay1978 schreef:

booster schreef: Dit heb ik dus ook, ik zie dingen die hij doet en op de manier dat hij het doet dan is het soms net of hij niet spoort .
hij kan bv makkelijk 15 minuten achter elkaar met zijn poot omhoog blijven staan en naar 1 punt staren bv.
hij stoot bijna iedere dag wel een x tegen de zelfde raam aan met zijn neus terwijl die raam zich toch echt niet verplaatst en hij weet al 2.5 jaar dat die raam daar zit.
hij kan ook bv midden in de tuin gaan staan en daar 30 min ofzo blijven staan naar 1 punt starend.
hij kan ook makkelijk 30 min ofzo blijven staan op 1 plek en gaan knikkebollen met zijn hoofd omdat hij bijna in slaap valt en dan zit ie echt te wankelen op zijn benen maar blijft gewoon staan.
zijn maar slechts enkele voorbeeldjes

ik heb dan ook echt het gevoel al heel lang dat hij een kronkeltje in zijn kop het.

Deze symptomen had mijn Jentah dus ook. Vooral het stoten, het naar 1 punt blijven staren en knikkebollen. Heel erg herkenbaar.

Hoe merkte je dat zij niet meer vrolijk was enzo?
en hoe oud was ze toen jij haar heb laten inslapen en wat was de basis voor het inslapen?
wat was de beoordeling van de dierenarts waar je haar hebt laten inslapen?

Jentah kwam als herplaatser, zonder duidelijke achtergrond bij mij. Ze was toen net een jaar. Het enige wat duidelijk was, was dat ze constant in een bench opgesloten heeft gezeten.
Ze kwam dus als doodsbange hond, die niet wilde lopen buiten. In eerste instantie dacht ik vanwege gebrek aan socialisatie. Omdat ik al snel het stoten, het langskijken en het raar volgen opmerkte dacht ik dat ze blind was. Ook het wankelen viel gelijk al op.
De dierenarts heeft haar vrij intensief onderzocht en gaf aan dat ze vermoedelijk zuurstofgebrek heeft gehad, waarschijnlijk bij de geboorte en dat ik een zwaar gehandicapt hondje had.
Toch knapte ze zienderogen qua bang zijn op, stukje bij beetje ging ze stapjes doen buiten mede dankzij Dazzle, waar ze toch wat steun aan had. Iedere keer kleine stapjes vooruit. Ze bleef echter onzindelijk en typisch pupgedrag tonen zoals bijten op de vingers en ze kon niets aanleren.
Na verloop van tijd was ze zo ver, dat ze aan een 8 meter lange lijn als een idioot heen en weer rende, tot einde van de lijn en dan weer terug helemaal de andere kant op. Als je heel enthousiast riep en ze komt keihard aangerent, dan vliegt ze ook tegen je schenen aan, dus deed ik een stapje opzij, want dat deed haar ook pijn. En als je iets weggooide, kon ze het niet volgen. Ze zag dat je hetgene niet meer had, en ging dan omkijken waar het gebleven was.
Ze vond het fantastisch. Ze was een blije puppy. Ik woonde aan een vrij afgelegen polder dus ik kon haar gerust loslaten, ze vond het heerlijk om te rennen en een poging te doen tot spelen met Dazzle, wat niet ging want ze snapte hondengedrag niet, maar door Dazzle's geduld ging het goed.
Omdat ze naar verloop van tijd altijd ging liggen, kon ik haar gemakkelijk aanlijnen.
Putten bleven ook een probleem, ze stapte er rustig op en dat was gevaarlijk, en ook ontweek ze zoals de meeste honden doen, geen hondenpoep van andere honden.
Kenmerkend was ook dat ze soms haar pootjes op elkaar zette, en dan niet verstapte. Ze bleef dan gewoon zo staan.
Ook beet ze overal in. Ze stoote haar neus tegen de tafel, dan beet ze er even op, aan stoel, kast wat dan ook.
Ze kon ook heel slecht tegen prikkels in huis. Als er iets anders lag dan normaal, een speelgoedje van zoon was ze daarna dagen van slag.
Toch ging ze steeds 4 stappen naar voren en 3 stappen terug. Ik had een grens gesteld dat als ze meer dan achteruit, dan vooruit zou gaan, dat het klaar zou zijn. Na een jaar was het dan zover. Haar angstmomenten waren weer extreem en alles ging slechter. De lol was uit haar oogjes. Toen was het klaar.

Ik vond toch nog een filmpje. Hier was ze op haar hoogtepunt. Toch zie je haar zich vaak stoten, bank tegenkomen alsof het eerste keer is dat ze de bank ziet, en het misstappen op de bank. Ze wilde er dan opspringen, maar haar pootjes deden het niet op tijd.

Dat bijten overal in en nog een aantal dingen is erg herkenbaar.
hij denk ook nog steeds dat hij onder zijn moeder door kan lopen terwijl hij bijna 10 cm groter is dan haar en blijft dan ook echt door duwen tot ie einelijk door heeft dat het niet past en blijft dan heel stom staan.

booster schreef:Dat bijten overal in en nog een aantal dingen is erg herkenbaar.
hij denk ook nog steeds dat hij onder zijn moeder door kan lopen terwijl hij bijna 10 cm groter is dan haar en blijft dan ook echt door duwen tot ie einelijk door heeft dat het niet past en blijft dan heel stom staan.

Omlopen snapte Jentah ook heel lang niet. Wilde over tafel klimmen om ergens te komen bijvoorbeeld.

Fizgig schreef:Eigenschappen zoals alertheid, concentratievermogen, prooidrift en drive, kunnen ook door verkeerd fokken, overmatig aanwezig zijn. Zodat je met een hond zit, die niks kan leren omdat die altijd heel geconcentreerd met iets anders bezig is. De eigenschappen die Ronja bezat, waren wel normaal bij de soort hond, maar overmatig aanwezig, tot in het belachelijke, ook de onderdanigheid. Dat is wat ik bedoel. Ronja's moeder bijvoorbeeld, leefde in een kooi, omdat ze onhandelbaar agressief was, zelfs naar haar baasjes toe, en dat was de mechelaar. Ronja's vader schijnt kampioen schapen drijven te zijn geweest. Teveel plus teveel=handicap.

ja sorry hoor maar ik lees ook niks raars... dat gedrag kan zeker voor een dergelijke kruising zeker met een baas die er totaal geen raad mee weet...

Fizgig schreef:Ja dat wordt vaker gezegd. Of het ook echt klopt dat ik alles vermenselijk, hoef je niet te checken, toch? Dat verneem je wel van andere forumleden die er nèt zo over denken. Toedeloe dames. Misschien dat Tara er niet eerder iets over heeft gezegd maar aaaaltijd als ik iets over Ronja vertel, komen de 'nuchtere' mensen weer even zeggen dat het allemaal normaal was. Nou bedankt weer hoor! Hee waar blijft Renee? Die heb ik nog niet gehoord maar die zal ook wel weer komen met het 'normaal' verhaal. En jij ook bedankt voor het vertrouwen in mijn verstandelijke vermogens! Nou misschien kunnen jullie nu weer iemand anders gaan pesten. Als ik ooit nog besluit een boek te schrijven over Ronja, stuur ik jullie wel een exemplaar, goed?

misschien dat dit mensen zijn die vele malen meer ervaring met dergelijke rassen hebben dan jij, veel meer honden kennen en dingen herkennen dan jij?
misschien eens iets om over na te denken.