Het HondenForum

De titel zegt het al, Suus heeft vermoedelijk een schildklierprobleem.

Een paar maanden geleden ontdekte ik een kaal en verdikt plekje aan de binnenkant van haar linker oor, ik dacht aan een beschadiging en heb even afgewacht of het zou genezen.
Na een maand kreeg ze ook haarverlies op haar hakken en een klein beetje rond haar linker oog, deze plekken zijn niet verdikt.

Vorige week maar even naar de dierenarts gegaan, die heeft 3 schrapjes genomen om te controleren op Demodex, daar was geen mijt in te zien
Vervolgens een zalfje gekregen, ontsteking en schimmelremmend, dat hielp niet integendeel, de plekken op haar hakken breidden zich uit, ook de beharing op de onderkant van de borst en binnenkant voorpoten werd dunner.

Gisteren weer naar de DA, plakband-test op gist (kwam niks uit), monster genomen voor schimmelkweek (uitslag over 2 weken) en een bloedmonster genomen, wat gecontroleerd is op T4.
De uitslag van het bloed was 15,4, waar hij tussen 21 en 64 zou moeten vallen, verlaagd dus.
Bloed is doorgestuurd naar Utrecht waar nog een TSH meting gedaan wordt (uitslag komt volgende week).
Als de TSH hoog is, heeft Suus inderdaad een te traag werkende schildklier (primaire vorm), iets wat eenvoudig met pillen te controleren is.
Mocht de TSH laag zijn, dan is er wellicht een hypofyse-probleem en moeten we verder onderzoeken.

Zo heb je een gezonde hond en zo zit je in de medische molen, ik vind het erg spannend en hoop dat het een trage schildklier blijkt te zijn.
Zijn er hier meer mensen die een hond hebben met een traag werkende schildklier, die weinig of geen symptomen laat zien?
Bij Suus herken ik alleen de vachtproblemen, ze is verder tierig, niet moe, geen oedeem bij het hoofd en is ook niet dikker geworden.

Mijn flatcoat had juist geen vachtprobleem maar werd alsmaar dikker en triester. Een vloerkleedje die niet vooruit te branden was.
Gelukkig is er medicatie voor en kan je hond nog jaaaaaren mee. Toch sterkte!!

Sterkte. Nooit leuk als je hond wat gaat mankeren.

Mijn vorige hond een Clumber Spaniel die had een prachtige vacht, maar ik vond hem wat dikker en slomer terwijl hij geen tussendoortjes kreeg.
De dierenarts die ik toen had wilde hem niet testen op zijn schildklier omdat waren zijn woorden honden die dat hebben hebben een slechte vacht.
Toen was ik een week later bij een andere dierenarts en die wilde hem meteen testen want de baasjes weten het het beste als er iets aan hun hond mankeert zei hij.
Wat bleek hij zat nog maar op een waarde van 3 en half terwijl dat rond de 25 moest zijn.
Hij is meteen aan de tabletjes gegaan en knapte heel snel op

flatcoat schreef:Mijn flatcoat had juist geen vachtprobleem maar werd alsmaar dikker en triester. Een vloerkleedje die niet vooruit te branden was.
Gelukkig is er medicatie voor en kan je hond nog jaaaaaren mee. Toch sterkte!!

Zo zie je maar, Suus is nog helemaal haar slanke zelf en nog net zo vlot.

Joepie schreef:Mijn vorige hond een Clumber Spaniel die had een prachtige vacht, maar ik vond hem wat dikker en slomer terwijl hij geen tussendoortjes kreeg.
De dierenarts die ik toen had wilde hem niet testen op zijn schildklier omdat waren zijn woorden honden die dat hebben hebben een slechte vacht.
Toen was ik een week later bij een andere dierenarts en die wilde hem meteen testen want de baasjes weten het het beste als er iets aan hun hond mankeert zei hij.
Wat bleek hij zat nog maar op een waarde van 3 en half terwijl dat rond de 25 moest zijn.
Hij is meteen aan de tabletjes gegaan en knapte heel snel op

Oh dat klinkt goed, dus de pillen helpen snel

He bah Renee, dat is niet leuk.
Zijn haar flanken ook slecht in vacht?

Wordt de T3 niet nagekeken?

Flanken zien er nog goed uit, T3 heeft de DA niets over gezegd, moet dat ook gecheckt worden?
Als de TSH uitslag er is, praten we alles verder door, misschien dan ook laten testen?

We zijn er best snel bij, omdat Suus altijd een picobello vacht heeft, zat ik redelijk vlot bij de DA, haar vacht is nog niet overal slecht, zie ook nog geen tekenen van haaruitval op de staart.
Je ziet nu wel aan de buitenzijde van beide oren het haar dunner worden.

onze newfoundlander heeft ook te traag werkende schildklier.
we zagen het aan haar omdat ze kale plekjes kreeg boven de ogen en heel dun haar in de liezen.
en een heel dun staartje.
ze had een halfjaar daarvoor een onsteking aan de gal en lever gehad veel medicijnen gehad prednison enzo. de dierenarts dacht dat die wel wat met de schildklier gedaan hadden.

gelukkig was de waarde na 6 weken weer goed met medicijnen en kreeg ze ook snel haar haar weer terug.
verder merkte we niet veel aan haar.

Dus dan komt het wel voor dat je alleen wat aan de vacht merkt.
Dat vind ik gunstig, want ik hoop dat het "alleen maar" de schildklier is, dat is tenslotte eenvoudig op te lossen.

Mijn dog Catootje had autoimmuun thyroiditis. Bij haar was het eerste wat opviel gedragsverandering, van een normale hond werd ze angstig en agressief naar andere honden. Wat later opviel was dat ze kouwelijk werd, haar vacht uit ging vallen, ze had dunne plekken achter en onder haar oren, en aan de achterkant van haar poten. Als ze ergens een tijdje had gelegen, lag er een bergje haar. Ook gingen haar oogleden wat hangen. Ze werd niet dikker, ze was eerder aan de slanke kant.
Helaas heeft ze niet lang genoeg na de diagnose geleefd om veel effect te zien van de medicatie (maar dat kwam niet door haar schildklier).
Mocht de uitslag van het bloedonderzoek niet duidelijk of twijfelachtig zijn, dan kan ik je aanraden het bloed naar Hemolife in Amerika te sturen. Daar zijn ze gespecialiseerd en nemen ze ook het ras mee in de diagnose.

Renee1966 schreef:

Joepie schreef:Mijn vorige hond een Clumber Spaniel die had een prachtige vacht, maar ik vond hem wat dikker en slomer terwijl hij geen tussendoortjes kreeg.
De dierenarts die ik toen had wilde hem niet testen op zijn schildklier omdat waren zijn woorden honden die dat hebben hebben een slechte vacht.
Toen was ik een week later bij een andere dierenarts en die wilde hem meteen testen want de baasjes weten het het beste als er iets aan hun hond mankeert zei hij.
Wat bleek hij zat nog maar op een waarde van 3 en half terwijl dat rond de 25 moest zijn.
Hij is meteen aan de tabletjes gegaan en knapte heel snel op

Oh dat klinkt goed, dus de pillen helpen snel

In principe knappen ze vrij snel op nadat gestart is met de Forthyron, soms moet even de juiste dosering gezocht worden.
Bij mijn flatcoat deed het vreemd genoeg niets maar dat kwam (wisten we pas een half jaar later) omdat zij ook kanker had.

Sinds een half jaar is Suus niet altijd even vriendelijk meer naar ander honden.
Het begon met een behoorlijk grote mond naar de oppashond van de buren (in de tuin) en ze is een keer of 4 tijdens de wandeling naar honden uitgevallen (zonder gaatjes).
Dat kan te maken hebben met het afnemende schildklierhormoon? Ik dacht dat ze meer zelfzeker geworden was en daardoor meer territoriaal thuis en brutaler naar andere honden buiten.

flatcoat schreef:

Renee1966 schreef:

Joepie schreef:Mijn vorige hond een Clumber Spaniel die had een prachtige vacht, maar ik vond hem wat dikker en slomer terwijl hij geen tussendoortjes kreeg.
De dierenarts die ik toen had wilde hem niet testen op zijn schildklier omdat waren zijn woorden honden die dat hebben hebben een slechte vacht.
Toen was ik een week later bij een andere dierenarts en die wilde hem meteen testen want de baasjes weten het het beste als er iets aan hun hond mankeert zei hij.
Wat bleek hij zat nog maar op een waarde van 3 en half terwijl dat rond de 25 moest zijn.
Hij is meteen aan de tabletjes gegaan en knapte heel snel op

Oh dat klinkt goed, dus de pillen helpen snel

In principe knappen ze vrij snel op nadat gestart is met de Forthyron, soms moet even de juiste dosering gezocht worden.
Bij mijn flatcoat deed het vreemd genoeg niets maar dat kwam (wisten we pas een half jaar later) omdat zij ook kanker had.

Klinkt logisch dat het even zoeken is naar de juiste dosering, wat rot dat je hond kanker had

Renee1966 schreef:Sinds een half jaar is Suus niet altijd even vriendelijk meer naar ander honden.
Het begon met een behoorlijk grote mond naar de oppashond van de buren (in de tuin) en ze is een keer of 4 tijdens de wandeling naar honden uitgevallen (zonder gaatjes).
Dat kan te maken hebben met het afnemende schildklierhormoon? Ik dacht dat ze meer zelfzeker geworden was en daardoor meer territoriaal thuis en brutaler naar andere honden buiten.

Volgens mij kan dat er zeker mee te maken hebben. Misschien is het eerste artikel op deze site interessant om te lezen: http://www.itsfortheanimals.com/THYROID-ARTICLES.HTM. Catootje viel uit naar andere honden, maar vertoonde daarbij ambivalent gedrag. Haar oren stonden naar voren, maar haar staart zat tussen haar benen. Verder viel bij haar op dat ze schichtig gedrag vertoonde buiten, ze bleef om zich heen spieden en was heel onrustig. Wat ook opviel aan haar gedrag was dat ze voorheen altijd heel geconcentreerd kon werken met de training en toen niet meer, bij een ritselend blaadje was ze afgeleid en kon zo halverwege een zit blijven hangen of weer opstaan.
Wij dachten eerst ook dat het met het volwassen worden te maken had, dat ze begon uit te vallen naar honden (Cato was een jaar of drie toen het begon).

Belle schreef:

Renee1966 schreef:Sinds een half jaar is Suus niet altijd even vriendelijk meer naar ander honden.
Het begon met een behoorlijk grote mond naar de oppashond van de buren (in de tuin) en ze is een keer of 4 tijdens de wandeling naar honden uitgevallen (zonder gaatjes).
Dat kan te maken hebben met het afnemende schildklierhormoon? Ik dacht dat ze meer zelfzeker geworden was en daardoor meer territoriaal thuis en brutaler naar andere honden buiten.

Volgens mij kan dat er zeker mee te maken hebben. Misschien is het eerste artikel op deze site interessant om te lezen: http://www.itsfortheanimals.com/THYROID-ARTICLES.HTM. Catootje viel uit naar andere honden, maar vertoonde daarbij ambivalent gedrag. Haar oren stonden naar voren, maar haar staart zat tussen haar benen. Verder viel bij haar op dat ze schichtig gedrag vertoonde buiten, ze bleef om zich heen spieden en was heel onrustig. Wat ook opviel aan haar gedrag was dat ze voorheen altijd heel geconcentreerd kon werken met de training en toen niet meer, bij een ritselend blaadje was ze afgeleid en kon zo halverwege een zit blijven hangen of weer opstaan.
Wij dachten eerst ook dat het met het volwassen worden te maken had, dat ze begon uit te vallen naar honden (Cato was een jaar of drie toen het begon).

Interessant artikel.
Ik zal de gedragskant in de gaten houden bij Suus, vooral ook omdat er vermeld staat dat er agressie naar mensen kan voorkomen.

In de training doet Suus het juist erg goed het laatste half jaar, daar merk ik geen achteruitgang.

Ook al merk je verder niet zo veel aan Suus, het kan zijn dat ze zich "gewoon" niet helemaal lekker voelt.
Dat kan ook aanleiding zijn om zich onvriendelijker te gedragen.

Dat is ook de reden dat GT's bij gedragsveranderingen altijd eerst een grondig onderzoek bij de DA adviseren voor ze verder met zo'n hond/baas combinatie aan de slag gaan.

Wacht eerst maar even af wat er uit de T4 komt.
Eventueel kan je daarna het hele panel nog laten testen

Wie weet voelt Suus zich idd niet helemaal happy en is ze daarom wat snauweriger

We zien het wel, eerst idd maar even op de uitslag wachten.

flatcoat schreef:Mijn flatcoat had juist geen vachtprobleem maar werd alsmaar dikker en triester. Een vloerkleedje die niet vooruit te branden was.
Gelukkig is er medicatie voor en kan je hond nog jaaaaaren mee. Toch sterkte!!

Hier hetzelfde verhaal en ook aggressief naar de andere honden maar sinds een paar dagen krijgt ze nu forthyron en gaat het al een stuk beter !
Hier worden de waardes net andersom bepaald en zou ze rond de 100 moeten zitten maar haar waardes waren dik 1100 dus haar schildklier is ongeveer in in winterslaap

empyree schreef:

flatcoat schreef:Mijn flatcoat had juist geen vachtprobleem maar werd alsmaar dikker en triester. Een vloerkleedje die niet vooruit te branden was.
Gelukkig is er medicatie voor en kan je hond nog jaaaaaren mee. Toch sterkte!!

Hier hetzelfde verhaal en ook aggressief naar de andere honden maar sinds een paar dagen krijgt ze nu forthyron en gaat het al een stuk beter !
Hier worden de waardes net andersom bepaald en zou ze rond de 100 moeten zitten maar haar waardes waren dik 1100 dus haar schildklier is ongeveer in in winterslaap

Ja dat lijkt me wel een uitgeschakelde schildklier dan.

Uitslag van de TSH bepaling is binnen, 0.1 (referentiewaarde is <0.5), dus niet hoog.
Ik heb met de assistente gesproken, maandagochtend met Suus naar de DA (is schimmelkweek ook bekend), dan spreekt hij alles met me door.

Weet iemand of 0.1 nog een normale waarde is, of noemt men dit laag?

Is er alleen TSH onderzocht en geen T4?

T4 is vorige week bepaald, die was te laag 15.4 (normaal 21-64), vandaar dat de DA nu de TSH heeft laten bepalen.

T4 te laag in combinatie met:
TSH te hoog - primaire hypothyreoïdie
TSH normaal - primaire hypothyreoïdie of Sick Euthyroïd Syndrome
TSH te laag - secondaire hypothyreoïdie of Sick Euthyroïd Syndrome

Als ik op internet zoek naar TSH referentiewaarde, vind ik alleen dat boven 0.5 te hoog is.
Maar bij welke waarde is de TSH nu te laag, dat kan ik nergens vinden?

Odin zijn schildklier doet nog maar heel weinig, krijgt daar 4 tabletten per dag voor. Helaas is hij wel dikker geworden, ondanks het minder voeren (nu worden de rondjes ook korter omdat hij al op leeftijd is). Wat zijn vacht betreft, hij heeft idd. ook kale ellebogen en in de liezen, ook zijn buik is dunner behaard dan bij Ivan. Verder kan hij er goed mee leven hoor.

De T4 waarde is in elk geval te laag ....... ik heb deze link altijd duidelijk gevonden http://www.shelties.nl/gezond/schildklier.htm

Net terug van de DA.
Geen schimmel en TSH is goed, omdat Suus verder geen schildklier-gerelateerde klachten heeft, de T4 niet extreem laag is en deze waarde ook kan wisselen, denkt hij nu in de richting van een huidontsteking.
Volgens hem ziet het er meer naar uit, dat er eerst een huidverandering is (ontsteking/verdikking) en daardoor de kaalheid optreedt.
Nu dus een AB en een zalf, over 2 weken terug, maar het zou al eerder moeten verbeteren, even kijken of het aanslaat dus.

Ik hoop dat hij gelijk heeft.
En dat het zo weer over gaat.

ik hoop dat het nu op gaat knappen. Niet zo erg als een humeurige hond omdat hij pijn heeft of zich niet lekker voelt.

Als het goed is moeten de plekjes snel beter worden met dit AB.

Ik hoop het voor jullie