Het HondenForum

Omdat er toch nog steeds vragen zijn hoe het eruit ziet, hoe je het kan herkennen enz. Hier een voorbeeldfilmpje.
http://www.youtube.com/embed/U1WrT2719yo?rel=0

Wat ik me afvraag:Waarom filmen ze zolang?
En gaan niet naar de da?

Omdat je meestal het advies krijgt om 10 minuten te gaan wandelen

Bedankt, dit is handig!!
Al denk ik dat ik met zo'n opgezwollen buik sowieso wel naar de DA gereden was..

Mekkie schreef:Bedankt, dit is handig!!
Al denk ik dat ik met zo'n opgezwollen buik sowieso wel naar de DA gereden was..

Ik ook maar er zijn er genoeg die dit zien als gewoon misselijkheid en bel je DA maar eens terwijl je niet weet wat er aan de hand is. Hij is misselijk lijkt het wel en voelt zich niet happy. Niet bij alle honden loopt het zo, dit is redelijk duidelijk maar juist als je dit ziet dan kan het bij wijze een hond redden die mindere verschijnselen heeft.
Het enige wat mijn hond had was het loos braken en wat onrust. Ik werd door de DA gerust gesteld maar ook hier thuis want tja, hij was wat misselijk leek het. Ik deed uit voorzorg een gewoon plakbandje om zijn middel en toen die strak stond begon ik op weg te gaan. DA was niet blij want ik kwam met een heldere hond binnen, die weinig standaard tekenen van een Torsie vertoonde. Op aandringen bleek hij een beginnende te hebben en waren wij ruim op tijd

had het nog nooit gezien maar dit is een behoorlijk duidelijk filmpje

chrico schreef:Omdat je meestal het advies krijgt om 10 minuten te gaan wandelen

Mijn Noa heeft ook een maagdilatatie gehad en de eerste keer was het zoals op het filmpje en zijn we naar de da gereden. In de laatste bocht voor we bij de praktijk kwamen, kotste ze ineens alles uit (nog nooit zo blij geweest met een auto vol braaksel...) en was de zwelling over (doch nog goed zichtbaar op de rontgenfoto die we hebben laten maken).

Ze heeft het later nog een keer gehad, doch gelukkig niet in de mate als die eerste keer en toen zijn we inderdaad eerst gaan lopen, wat wisselend in snelheid en omgeving en dat werkte goed, toen verdwenen de verschijnselen ook. Ik heb ook al eens gehoord dat als je de hond meeneemt in een karretje en dan over een hobbelig weggetje rijdt het ook kan helpen dat het tot braken komt en dan is het dus meestal over.

Maar het begint inderdaad als een misselijkheid en vrij onopvallend. Het was bij die eerste keer dat Noa een keer kon boeren, de buik duidelijk kleiner werd maar binnen 10 seconden weer een ballonnetje werd en juist dat gegeven, dat hele snelle opblazen, dat maakte ons meer alert op een dilatatie dan dat slikken en kwijlen.

yvonne dl schreef:Wat ik me afvraag:Waarom filmen ze zolang?
En gaan niet naar de da?

Dat dacht ik ook , je springt toch gelijk in de auto , arm beest , ze hebben zo'n pijn dan

Ik vind het een heel raar filmpje.

Bij Fodor herkende ik het meteen, je ziet toch wel of je hond 'misselijk' is of gewoon heel veel pijn heeft? Bij Fodor was het net niet gedraaid toen we bij de DA aankwamen, maar ze vertonen echt wel ander gedrag dan als ze 'misselijk' zijn.

En hoezo ga je een hond zolang filmen? Dat beest stinkt van de pijn. Er valt genoeg over te lezen hoor. Hoef je zo'n hond niet voor proefkonijn voor te gebruiken.

Ik vind het een duidelijk filmpje.
En het verschilt misschien ook per hond hoe ze precies reageren, en de ernst van de situatie. Dus in hoeverre de maag al gedraaid is.
En weet jij veel, veel mensen kennen hun eigen hond niet, en weten niks van gezondheid af. En gaan pas naar de DA als de hond al op sterven ligt. Misschien wisten deze mensen ook van niks, en gingen ze er gewoon vanuit dat de hond misselijk was. En niet eens hun hond is? Zwerfhond?
Zullen vast deze hond niet als proefkonijn gebruikt hebben. Weet jij veel.

Fafo schreef: En hoezo ga je een hond zolang filmen? Dat beest stinkt van de pijn. Er valt genoeg over te lezen hoor. Hoef je zo'n hond niet voor proefkonijn voor te gebruiken.

Ik denk dat die mensen dit 'gewoon' filmde omdat ze niet wisten wat er aan de hand was. Toen na een tijdje zijn ze naar de dierenarts gegaan en bleek dus wat het was.
Toen mochten die meneer met die stem het filmpje waarschijnlijk gebruiken om mensen te laten zien hoe het eruit ziet.

Klopt Char, zij kregen het advies de hond de ruimte te geven en te laten wandelen in de hoop dat het over zou gaan. De mensen hebben dit gefilmd om aan hun dierenarts te laten zien wat het gedrag is en de hond is uiteindelijk geopereerd en leeft ondanks de oudere leeftijd van de hond. (zo is het mij bekend in elk geval)

Catootje had geen opgezwollen buik en deed geen pogingen over te geven, toch bleek ze later een torsie te hebben. Dat ze doodziek was, was wel duidelijk, maar zelfs de dierenarts waar we heen zijn gegaan heeft het niet als torsie herkend. Pas bij de specialist waar we naar door zijn verwezen, kwamen ze erachter dat het een torsie was. Maar toen begon haar buik ook pas wat dikker te worden.
De verschijnselen zijn dus niet altijd zo duidelijk. Bij Cato leek het veel meer op iets neurologisch, omdat ze suf was, liep te zwalken en door haar poten zakte.

Daarom schreef ik ook dat dit gewoon duidelijk is dat het om een torsie gaat maar dat dit daarom ook juist een indicatie kan zijn als er minder duidelijke signalen zijn. Bij sommige honden merk je het in eerste instantie ook niet buiten dat ze zich beroerd voelen. Ook word een mild draaiing vaak gezien als een maagdraaing terwijl het wel overeenkomt maar twee totaal verschillende dingen zijn met verschillende aanwijzingen.

chrico schreef: Ook word een mild draaiing vaak gezien als een maagdraaing terwijl het wel overeenkomt maar twee totaal verschillende dingen zijn met verschillende aanwijzingen.

De mild zit vast aan de maag , als de een gaat draaien , gaat de ander vaak mee.

Educatief filmpje.

duidelijk en leerzaam voor leken

de misselijkheid en de duidelijke pijn herken ik heel duidelijk zoals VIP het heeft gehad. Het grote verschil is dat de buik van VIP in een record poging heel groot en heel hard werd. Daardoor wist ik onmiddelijk dat dit een maagkanteling was. Zij heeft m 2 x gehad. De tweede keer is de maag vastgezet. Haar overlevingskans was minimaal maar deze taaie tante heeft het mooi gered.

Duidelijk filmpje. Overigens toen ik mijn hond net kreeg had ik er her en der wel eens over gelezen. Finn had op een gegeven moment ook een enorme opgezwollen buik en met wandelen begonnen hij ook ineens te piepen en slijmen. Ik schrok me wezenloos en dacht toen ook aan een torsie. Gelukkig was het het niet maar was een te grote hoeveelheid gekookte eieren de boosdoener buik vol gas. Maar je kunt maar beter bekend zijn met de verschijnselen en actie ondernemen.

Wat jij Chicro deed met dat plakbandje is wel een handige tip trouwens.

wat is nou precies de oorzaak (of kan zijn) van een maagtorsie?

Je pakt een groot stuk plakband en houd op een klein stuk na dit even op de grond en trekt het los zodat de ergste plak eraf is en dat doe je helemaal om hem heen. Doordat dit niet meegeeft kan je zien of er een zwelling gaande is.

Er is een onderzoek geweest naar de oorzaak, tenminste een onderzoek naar wat deed de hond voor de torsie. Vraag even aan Inge O

Duidelijk filmpje, bedankt

Duidelijk filmpje! Ik heb nog nooit zo iets gezien, wel vreselijk om naar te kijken.

Duidelijk filmpje!

Ollie heeft ook een maagdillatatie gehad, en ik herkende het op dat moment niet echt als zodanig (eerste hond, 6 maanden oud, niet een ras dat bekend staat als gevoelig voor torsies) omdat Ollie eigenlijk alleen een beetje loos aan het braken was. Verder niks geen ongemak, gewoon vrolijk en hij huppelde kwispelend de DAP in :') Plakbandje is op zo'n moment ook inderdaad wel een handige tip! Het feit dat ie BLEEF kokhalzen en een piepkleinbeetje een opgezet was, was voor mij reden om even z'n fokster te bellen (goeie relatie hebben wij, het was half 12 's avonds ) en die zei toen dat we beter toch maar even direct naar de DA moesten gaan. Die vond 'm eigenlijk ook overdreven levendig maar toch even een foto gemaakt en vervolgens de maag leeggepompt. Maag was nog niet uitgebreid aan het kantelen geslagen dus na een half uurtje stonden we weer buiten met een kwispelende hond Maargoed, het is wel een leermoment, want ook bij 'niet-gevoelige rassen' kan het blijkbaar voorkomen. Eens gezien en nooit meer vergeten, bij een volgende keer (die er hopelijk niet komt ) herken ik het zeker ook sneller