een heerlijk ventje dat het liefst gewoon thuis is en door iedereen op zijn buik geaaid wilt worden. Hij is behoorlijk lomp en eigenwijs. Bij hem moet je echt opletten als er eten in het spel is.
Hij eist nu ook de woonkamer terug van Figo. Ik moet hem nageven, lef heeft hij zeker, hij stapt nu gewoon de mand van Figo in, want daar kon hij voordat Figo er was immers ook heerlijk liggen.
Dit is Najim, mijn kleine grote vriend. Hij ligt het liefst op mijn arm en dan z'n koppie op mijn schouder. Zo kan hij heel lang slapen.
Hij is heel erg op mij gericht. Hij vindt Figo nog niet zo leuk. Maar hij vind eigenlijk visite en andere beesten / drukte uberhaupt niet leuk.
Hij kan wel heel erg charmeren en goed luisteren. Ik vind hem zo mooi, hij blijft wat klein, maar dat vind ik wel lief.
Ik vind dat witte plekje op z'n neusje zo leuk. Alsof er met een penseeltje een 'finishing touch' gegeven is.
En dan, de broertjes nog even samen
