Toen ik thuiskwam had ze kennelijk zitten zoeken naar eten en een gesloten
verpakking paneermeel geopend en opgepeuzeld. Ik dacht dus gisteravond dat het het misschien beter was als ze even een maaltijdje oversloeg.
Gisteravond lag ze wat te hijgen en te smakken maar vannacht
wel 6 keer moest ik uit bed vliegen om haar in de tuin te laten...het spóót eruit. Gelukkig komt ze me goed waarschuwen, en gek genoeg wilde ze het dus wel in de tuin doen (vroeger vertikte ze dat in alle staten). Maar vanmorgen had ik haar al een paar uur niet gezien en toen ik ging kijken waren haar slijmvliezen knalbleek, was ze erg sloom en kwam ze alleen met de allergrootste inspanning overeind. Met moeite kreeg ik haar de voordeur uit, en voor het portiek bleef ze stokstijf staan, geen stap meer voor of achteruit. Ik heb haar maar weer naar huis gebonjourd maar zelfs het voorwendsel van een koekje kon geen lichtje in haar ogen krijgen.
Dus naar de DA natuurlijk. In de wachtkamer bleef ze eerst heel lang staan omdat ze als ze wilde gaan liggen werd gestopt door de pijn. Uiteindelijk lag ze toch, maar trillend over haar hele lijfje
Ze heeft duidelijk erg buikpijn, tegelijk ook een anaalklierabces (bijzaak, maar pijnlijk), door het persen ook weer erg pijn in haar bekkengebied, koorts en een erg vergrote milt of lever. Een diffuus vergrote milt had ze járen geleden al overigens, maar de DA vindt een tumor best waarschijnlijk.
Het grootste probleem lijkt nu "gewoon" haar darmen, maar ze is er wel heel erg ellendig onder. Ze kan nauwelijks bewegen van de pijn (wil niet gaan liggen of opstaan en verliggen doet ze ook kreunend en langzaam) en ze viel uit naar een hond die aan haar kwam snuffelen op de praktijk. Dan moet ze zich wel erg rot voelen.
Er heerst hier in het dorp een gemeen darmvirus, dus dat zou de culprit kunnen zijn.
Arme Bonhaatje.
Nu een AB kuur, tramadol tegen de pijn en we gaan maar even wat omhoog met de moderin.
Gelukkig wilde ze wel het stukje mee teruglopen naar de auto en pakte bij thuiskomst na de medicatie toch ook wel weer een koekje aan. Mijn lieve oude dametje. Nu maar hopen dat ze opknapt. Misschien wordt ze toch geen 16
Ik heb de hele tijd in mijn hoofd: "Vanmorgen vloog ze nog..." omdat ze eergisteren nog de sterren van de hemel rende en gisterochtend nog lekker lag te rollen in het berijpte gras en galopperend vrolijk was.
Maar goed, áls het zover is zal het ook tamelijk abrupt gaan vrees ik
Ik ga maar een kippenbouillonnetje trekken en wat rijst koken. Dat vindt ze vast lekker.
)
