Het HondenForum

Er valt niets meer aan te doen maar eergisteren ontdekte we bij Bo weer een ping-pong bal grote tumor in de oksel van zijn linker voorpoot. Zou gaan om vetballen, maar ze kunnen niet meer weg genomen worden. Bo is nu al weer inmiddels 15 en een half en heeft een hartkwaal.

Pest is dat hij er ook 1 onder aan zijn keel/bovenaan zijn borst heeft (naast diverse andere zo her en der) die eerst nog wat naar buiten hing (je kon hem ahw vast pakken) maar nu meer naar binnen gaat. Zit nu wat bij zijn slokdarm en zo. Je kunt hem wel voelen maar niet meer "pakken". Daar maak ik me erg ongerust over, bang dat hij stikt omdat die bal in de weg gaat zitten.

Ondanks alles is het verbazingwekkend hoe fit hij eigenlijk nog is. Gaat nog even vrolijk mee wandelen en vind het vervelend als we weer op huis aan gaan. Probeerd dan echt nog een straatje verder af te dwingen. Mensen zien ook wel dat hij "al wat ouder" is maar niemand kan geloven dat hij dus al 15 en een half is. Hij heeft zelfs zo af en toe nog wel eens de dolle 5 minuten waarbij dus b.v. zijn kluifje door hem zelf de lucht ingesmeten moet worden om het vervolgens weer te moeten vangen. (Dat spel heet bij ons; "kijk dat kluifje eens wild zijn".

He wat naar, kan mij goed voorstellen dat je je ongerust maakt over de bulten vooral die dichtbij de slokdarm maar gelukkig lijkt hij er nog geen last van te hebben en kunnen jullie hopelijk nog een tijdje van hem genieten, sterkte

Ik zou denk ik (en sorry als het misschien wat hard overkomt) niet afwachten tot de hond echt zichtbaar last gaat krijgen van 1 van de tumoren, maar hem voor die tijd zijn rust geven. Hij is al op zeer respectabele leeftijd en in mijn ogen verdient hij het niet om het laatste stukje van zijn leven te moeten lijden, doordat de tumor bij zijn slokdarm hem letterlijk de adem beneemt of ervoor zorgt dat hij niet meer kan eten.
Maar dit is voor mij natuurlijk gemakkelijker gezegd, dan voor jullie gedaan. Dat besef ik me heel goed.
Hoe dan ook, sterkte met de ongetwijfeld naderende beslissing die jullie te maken hebben.

Ik zeg toch ook niet dat ze vandaag nog naar de dierenarts moeten rennen Nanna?

Nanna schreef:

LongFields schreef:Ik zeg toch ook niet dat ze vandaag nog naar de dierenarts moeten rennen Nanna?

Nee, ik reageer ook niet op jou Maar op het stukkie van TS.

Ah, okay.

he wat naar zeg...idd niet afwachten tot hij echt vervelend door t leven moet.
bah..

Ik lees dat de hond nog vrolijk door het leven gaat dus waarom praten over euthenasie??

Nee, zover zijn we zeker nog niet. Hij loopt nog graag, maakt toch voor de meeste tijd nog een blije indruk. En je zou hem echt moeten zien maar hij loopt echt nog kwiek hoor en weet nog steeds te bepalen waar we heen gaan, het liefst lekker ver (maar we houden hem wel een beetje in toom want hij vergeet vaak dat we ook nog terug moeten en dan overschat hij zich zelf wel eens) Hij springt ook nog steeds zelfstandig achterin de Kangoo voor een ritje (maar heel af en toe "een kontje" nodig)
Eigenlijk lijkt hij weer een stuk opgeknapt nu de zomer voorbij is, hij is altijd gek geweest op winderig weer, lekker met de neus in de lucht of zoals afgelopen weken lekker door de afgevallen bladeren wroeten.
We gaan wel regelmatig met hem naar de da. Moeten 1 x per maand medicijnen voor hem halen en de dokter komt dan altijd even naar de balie om naar hem te kijken. Hoeven daar dan ook geen afspraak voor te maken. Is wel fijn want die ziet hem dan toch regelmatig maar niet dagelijks dus kan met wat meer afstand zien of hij achteruit gaat. Tot nu toe dus niet. Heeft ook aan het gezwel in de borst gevoeld en zegt dat hij hem toch nog kan pakken en dat hij niet rond de slokdarm of zo zit. neemt niet weg dat die al zo groot als een citroen is.

Nee, we houden onze Boke wel in de gaten en zijn het er absoluut over eens dat als hij er geen zin meer in heeft of geen kracht meer of wat dan ook, we hem laten gaan. Hij verdiend het niet om weg te kwijnen (maar dat verdiend geen enkele hond) Natuurlijk "hopen" we dat hij tegen die tijd na een lekkere wandeling en een bakje eten hij lekker en tevreden een dutje gaat doen en niet meer wakker zou worden.

Ik zie vreselijk op tegen zo'n nare tocht naar de da waar hij dan op zo'n koude tafel moet liggen met dat akelige licht en "de man met de witte jas" en die vieze luchtjes en nog 3 andere patienten in de wachtruimte of zo. Volgende bezoek zal ik eens vragen of hij ook thuis wil komen als het zover zou zijn.