Het HondenForum

Dat is tenminste te hopen! Maar dan graag met zo min mogelijk pijn...

Al een jaar of 2 hinks ze zo nu en dan een paar stappen met links achter. De DA kon nog niet voelen of meten wat zorgwekkend is dus we hebben het er maar bij gelaten.
Sinds een aantal maanden wil ze 's ochtends liever niet lopen, na flink aandringen zet ze zich in de poten en sjokt naar beneden. Als ze eenmaal warm gelopen is is het over en
is ze haar vrolijke zelf weer dus ik denk aan artrose, wat de DA ook al eens geopperd heeft.

Sinds gister heb ik haar op een onderhoudsdosis Carprodyl staan....mijn meisje word oud en het doet me verdriet...

In januari wordt ze 9, de 2 zware operaties hebben er flink ingehakt de afgelopen 14 maanden, wat natuurlijk niets met haar poten te maken heeft maar ze leek na beide operaties
wel ineens een stuk ouder..

Nanna schreef:Negen is voor een Beagle ook niet echt stók natuurlijk, maar goed, de één is de ander niet.
Hopelijk slaat de carprodyl goed aan en knapt ze weer lekker op.

Nee helemaal niet en in gedrag is ze dat ook zeker niet. Als ze eenmaal warm is rent ze, nee, scheurt ze vrolijk rond, zit andere honden luid blaffend achterna na als ze ze niet bij kan houden en nog wekelijks krijg ik de vraag of het nog een jonge hond is.
Dat laatste zal komen omdat ze natuurlijk super slank is en heel actief, de meeste zijn met 2 moddervet en sjokken wat achter de baas aan.

Maar toch..mijn meisje...

het is nooit leuk als je vermindering ziet hoop dat de pijnstilling aanslaat en dat Knoeppie met haar mooie stevige billenpartij nog heel wat jaartjes onbezonnen rond kan rennen met je.

Ach, 't meisje toch Duimen draaien hier dat ze pijnvrij nog heel wat jaartjes door kan!