Het HondenForum

Een tijdje geleden schreef ik al eens over bultjes bij Kaya.
Ze heeft één hele flinke, al jarenlang, die is ook aangeprikt en bleek vetbult te zijn. Al zei de dierenarts
de laatste keer, dat we het toch eens moeten herhalen omdat het wel een hele flinke wordt.

Maar goed, ze heeft ook een bult tussen d'r ribben zitten en die bult groeit en groeit
Ik kan me zo voorstellen, dat ook al zou het een vetbult zijn (wat ik wel denk), dat ze hier wel last van heeft omdat het ding
echt lijkt te klemmen tussen haar ribben.

Dus nu hebben we toch besloten dit allemaal te laten beoordelen door de dierenarts.
Woensdagochtend is ze aan de beurt... ik hoop dat ze het meteen kunnen aanprikken.

Ik hou niet van bultjes of bulten.
Duim, dat het vet/talgbultjes zullen zijn..

wat een nare plek. sterkte!

Ik denk ook wel dat het een vetbult is hoor en eerder hadden we besloten niets aan te laten prikken, omdat tja, wat
moeten we met een slechte uitslag?
Alleen nu is het zo, dat ik twijfel of de bult op zich niet erg ongemak voor haar veroorzaakt. Dat het ding zeer doet of klemt,
vanwege de rottige plek waar het zit en ook omdat het nog eens groeit.

Dus we moeten het toch maar even laten beoordelen door de dierenarts en maar heel hard hopen dat ze nergens voor onder
narcose hoeft, want dat zou wel een hele zware slag voor haar worden (ze krijgt ook speciale narcose ivm haar nieren en ze komt
zo moeilijk uit deze narcose).

Vreselijk bultjes
Bij Astrid vulde ik laatst ook een bultje
Gelukkig was het een vetbultje
Suc6 en sterkte woensdag

Getver bultjes. Nou ja na woensdag meer duidelijkheid.
Hier ook een Teun met een kap op. Daar is donderdag een bult weggehaald onder z'n oor.
Heb 't niet opgemerkt, maar ging hem scheren en zag de walnoot.
Geen ontsteking, het was mooi ingekapseld en we gaan ervan uit dat 't daarmee over is.
Hoef ook niet te weten wat 't was, is voor mij geen meerwaarde.

Bultjes zijn stom.
Ik duim woensdag !

Cujo krijgt er ook steeds meer en meer. Eentje tussen haar ribben ging ook ineens hard groeien en is zo groot als mijn hand nu. Ook op een hele vreemde plek aan de binnenkant van haar knie en nog een aantal. Ik heb ze 3 keer laten aan prikken op aanraden van de DA en tot nu toe altijd vet. Ik hoop maar dat het gewoon vet blijft en dat bij Kaatje het ook gewoon vetbulten zijn!

Ik vind bultjes op oudere leeftijd maar eng. Sterkte woensdag!

Bedankt

Mijn angst is niet zozeer dat het iets 'engs' is, want ik denk echt wel dat het een vetbult is.
Alleen de plek waarop het zit, lijkt me erg ongemakkelijk voor haar en als dat idd zo is, dan moet het weg en dat betekent narcose..
en die narcose is niet fijn voor haar, zeker niet omdat ze een speciale krijgt, wat echt 2 dagen duurt voordat ze eruit is.

Plus dat ik me wat zorgen maak over haar bespiering of wellicht andere zaken, want ze is enorm hijgerig.
Vanmiddag had ze 45 minuten gelopen en ze heeft thuis een uur gehijgd Ook blijft ze vaak lang onrustig na een wandeling
en maar in de rondte draaien.

Kortom, even een check van bult, bespiering en wat overleg met de dierenarts wat hij van haar algehele conditie vindt en of ik
haar nog wel mee kan nemen op de wat langere wandelingen of dat ik nu toch teveel van haar vraag.

Ik denk dat het misschien toch te lang is 45 min. Hetzelfde gehad met Toet heel hijgerig daarna en zwaar ademen. Tijdens de wandelingen hield ze het prima vol alleen daarna hield ze het hijgen ook lang vol
Ik ben minder ver gaan lopen en andere rondjes dus andere luchtjes waar ze echt van geniet en de rondjes zijn korter. En ze hijgt nog wel maar het is veel sneller over en ze blijft dan op een plek liggen. Tja onze meiden worden ouder, tuurlijk prachtig dat ze dat worden, maar ik vind het ook moeilijk als je het gaat merken. ( en ik merk het echt dubbelop, want de andere 3 zijn super sportief zelfs Kenzo met zijn 8,5 jaar)

Hè getsie, stomme bultjes ook. Ik duim dat het gewoon een vetbult is. Sterkte woensdag!

Zo, weer terug en het is 3 bultjes met vet 1 2 3 keer hoera dus!

Het bultje op haar ribben moet ik wel in de gaten houden, want het is een rot plek waar ze last van kan gaan krijgen.
Ik moet het opmeten en maandelijks controleren of het nog los zit. Zodra het vast gaat zitten of erg gaat groeien, moet het
alsnog weggehaald worden.

Ooo, ze was zo braaf 3 keer (4 keer zelfs, want 1 keer was bloed) geprikt zonder snuitje om
Deze dierenarts, dat is de baas zelf, is een groot Rottweiler liefhebber en ondanks mijn 'misschien een snuitje', zag hij daar het
nut niet van in en hij had helemaal gelijk.

Wel is er een ander probleem en dat is dat is van neurologische aard
Kaya begint aardig te 'zwabberen' met d'r achterkant en soms als ik een klein rukje aan de riem geef, dan lijkt ze al om te vallen.
Dus erg onvast op d'r achterkant. Zelf dacht ik aan de bespiering, maar die is nog uitstekend volgens de dierenarts, maar een simpel
testje met d'r voetjes omklappen, gaf aan dat er toch wel een behoorlijk neurologisch probleem is.
Het duurde seconden voordat ze heel langzaam haar voetje weer recht zette Even een duwtje tegen d'r achterkant, doet haar
ook zo omvallen.

Dus tja.... dat is allemaal bekijken is welk tempo dat zal verminderen. Er is niets aan te doen in ieder geval.
Bespiering was uitstekend, gewicht ook, en zo lang ze het nog een beetje aan kan, moet ze juist in beweging blijven.

Hij zei dat ze het niet meer aan kunnen, als ze bij de volgende wandeling aangeven geen puf te hebben. Dus niet moeheid direct na
een wandeling, maar als dat na een paar uur nog niet hersteld is voor de volgende wandeling.
Dat heeft Kaya niet: ze is wel moe en hijgerig na ene wandeling, maar 2 of 3 uur later staat ze te springen en kwispelen om weer mee uit
te mogen. Dus zo lang dat nog zo is, gewoon lekker met haar wandelen en haar ook dat sprintje laten trekken.

'Laten genieten zolang ze kan' waren zijn woorden en dat ze, zeker ook gezien haar medische geschiedenis (HD, artrose, nierprobleem) er
ontzettend goed uitziet en in 'goede oude dame conditie verkeerd'.
Niets dwingen als ze een slechte dag heeft, maar zodra we gaan afbouwen met beweging, zal het snel gaan volgens hem.
Dus aan de wandel blijven

Voor het bultjes nieuws ! Da's toch even lekker om te horen dat het gewoon gekke vetbultjes zijn !

En voor het andere nieuws....hmmm, stom he....bij mij blijft Kaatje Kaatje zoals op de laatste forumwandeling . Jaaaaaarrrreeeeen geleden ! Maar denk ik aan Ka dan zie ik haar op die manier en dus niet op de 'oude dame' manier.
Da's dan toch even raar lezen dan.
Ik hoop en duim op nog heeeeeeel lang genieten en veel wandel plezier.... !
En een dikke knuffel voor de dame !

Dank je wel MJ

Kaatje is ook nog exact zoals jij haar kent hoor, alleen met een gammele achterkant
Ze heeft nog dezelfde stralende verwachtingsvolle ogen en een koppie van een hond van 3 jaar die altijd in is voor een spelletje.
Nog even gek op ballen, stokken, kussens en gelukkig ook de baas

Maar d'r achterkant is echt zwak, als ik er per ongeluk tegenaan loop, dan valt ze zowat om. Toch wandelt ze nog
wel een klein uurtje mee, maar bv de auto inspringen ofzo, dat gaat echt niet meer. Dat is allemaal tilwerk geworden.

Ach, hopelijk krijgt ze nog wat vrolijke reservetijd erbij. Ze zit boven de gemiddelde levensverwachting voor een Rottweiler
zei de dierenarts, dus nou ja... een jaartje kan nog best (hopelijk)

Ik zal binnenkort weer eens wat foto's maken, eigenlijk wel leuk weer eens, want straks krijg ik spijt dat ik niet meer foto's
heb van 'oude dame Kaya'.

Caro. schreef:
Ach, hopelijk krijgt ze nog wat vrolijke reservetijd erbij. Ze zit boven de gemiddelde levensverwachting voor een Rottweiler
zei de dierenarts, dus nou ja... een jaartje kan nog best (hopelijk)

Dat mot !

Ik zal binnenkort weer eens wat foto's maken, eigenlijk wel leuk weer eens, want straks krijg ik spijt dat ik niet meer foto's
heb van 'oude dame Kaya'.

Ja doen !
En....laat het haar maar niet horen hoe je d'r nu even noemt...'oude dame Kaya'.

Toch inderdaad best goed nieuws. Dan maar een beetje wankel, was Tirsa ook. Geniet lekker van haar, wie weet hoe lang ze nog meegaat!

Neeltje schreef:Toch inderdaad best goed nieuws. Dan maar een beetje wankel, was Tirsa ook. Geniet lekker van haar, wie weet hoe lang ze nog meegaat!

Hier sluit ik me bij aan!

Caro. schreef:Zo, weer terug en het is 3 bultjes met vet 1 2 3 keer hoera dus!

Het bultje op haar ribben moet ik wel in de gaten houden, want het is een rot plek waar ze last van kan gaan krijgen.
Ik moet het opmeten en maandelijks controleren of het nog los zit. Zodra het vast gaat zitten of erg gaat groeien, moet het
alsnog weggehaald worden.

Ooo, ze was zo braaf 3 keer (4 keer zelfs, want 1 keer was bloed) geprikt zonder snuitje om
Deze dierenarts, dat is de baas zelf, is een groot Rottweiler liefhebber en ondanks mijn 'misschien een snuitje', zag hij daar het
nut niet van in en hij had helemaal gelijk.

Wel is er een ander probleem en dat is dat is van neurologische aard
Kaya begint aardig te 'zwabberen' met d'r achterkant en soms als ik een klein rukje aan de riem geef, dan lijkt ze al om te vallen.
Dus erg onvast op d'r achterkant. Zelf dacht ik aan de bespiering, maar die is nog uitstekend volgens de dierenarts, maar een simpel
testje met d'r voetjes omklappen, gaf aan dat er toch wel een behoorlijk neurologisch probleem is.
Het duurde seconden voordat ze heel langzaam haar voetje weer recht zette Even een duwtje tegen d'r achterkant, doet haar
ook zo omvallen.

Dus tja.... dat is allemaal bekijken is welk tempo dat zal verminderen. Er is niets aan te doen in ieder geval.
Bespiering was uitstekend, gewicht ook, en zo lang ze het nog een beetje aan kan, moet ze juist in beweging blijven.

Misschien toch wel. Het lijkt me in ieder geval het proberen waard.

Mijn hond had in combi met spondylose dezelfde klachten...vertraagde reflexen, een zwabbergang, makkelijk struikelen ect. Omdat we dachten dat dit restverschijnselen van de spondylose waren en het met pijnstilling op dat gebied niet beter ging heb ik contact opgenomen met Dr. Schulze in Duitsland om te overleggen of hun goudaccupunctuur hem nog kon verbeteren. Omdat zij het wel direct herkende als klachten van neurologische aard, adviseerde ze mij om mijn hond een vit. B prepraat te geven. Hun adviseerden het middel "Neuro-Lichtenstein" wat 100mg. B1 en 100Mg B6 per tablet bevat en dat 2 tot 3 x daags. Dit middel is zover ik weet alleen in Duitsland te verkrijgen, wel vrij, zonder recept. Nadat ik daarmee gestart ben liep mijn hond binnen een aantal dagen weer normaal, zijn reflexen waren weer normaal en dat gestruikel en dronkemansgang waren weg, en hij kon weer een bochie nemen zonder om te vallen. Natuurlijk speelt af en toe zijn spondy op, maar dat staat hier toch min of meer los van en hij is al 11, dus verwacht ik ook niet dat hij nog apestrak gangwerk gaat vertonen. Maar in ieder geval functioneert hij weer gewoon en kan ook weer normaal mee wandelen, terwijl hij in zijn slechtste periode na 500meter doodmoe was.

Angelique25 schreef:

Caro. schreef:Zo, weer terug en het is 3 bultjes met vet 1 2 3 keer hoera dus!

Het bultje op haar ribben moet ik wel in de gaten houden, want het is een rot plek waar ze last van kan gaan krijgen.
Ik moet het opmeten en maandelijks controleren of het nog los zit. Zodra het vast gaat zitten of erg gaat groeien, moet het
alsnog weggehaald worden.

Ooo, ze was zo braaf 3 keer (4 keer zelfs, want 1 keer was bloed) geprikt zonder snuitje om
Deze dierenarts, dat is de baas zelf, is een groot Rottweiler liefhebber en ondanks mijn 'misschien een snuitje', zag hij daar het
nut niet van in en hij had helemaal gelijk.

Wel is er een ander probleem en dat is dat is van neurologische aard
Kaya begint aardig te 'zwabberen' met d'r achterkant en soms als ik een klein rukje aan de riem geef, dan lijkt ze al om te vallen.
Dus erg onvast op d'r achterkant. Zelf dacht ik aan de bespiering, maar die is nog uitstekend volgens de dierenarts, maar een simpel
testje met d'r voetjes omklappen, gaf aan dat er toch wel een behoorlijk neurologisch probleem is.
Het duurde seconden voordat ze heel langzaam haar voetje weer recht zette Even een duwtje tegen d'r achterkant, doet haar
ook zo omvallen.

Dus tja.... dat is allemaal bekijken is welk tempo dat zal verminderen. Er is niets aan te doen in ieder geval.
Bespiering was uitstekend, gewicht ook, en zo lang ze het nog een beetje aan kan, moet ze juist in beweging blijven.

Misschien toch wel. Het lijkt me in ieder geval het proberen waard.

Mijn hond had in combi met spondylose dezelfde klachten...vertraagde reflexen, een zwabbergang, makkelijk struikelen ect. Omdat we dachten dat dit restverschijnselen van de spondylose waren en het met pijnstilling op dat gebied niet beter ging heb ik contact opgenomen met Dr. Schulze in Duitsland om te overleggen of hun goudaccupunctuur hem nog kon verbeteren. Omdat zij het wel direct herkende als klachten van neurologische aard, adviseerde ze mij om mijn hond een vit. B prepraat te geven. Hun adviseerden het middel "Neuro-Lichtenstein" wat 100mg. B1 en 100Mg B6 per tablet bevat en dat 2 tot 3 x daags. Dit middel is zover ik weet alleen in Duitsland te verkrijgen, wel vrij, zonder recept. Nadat ik daarmee gestart ben liep mijn hond binnen een aantal dagen weer normaal, zijn reflexen waren weer normaal en dat gestruikel en dronkemansgang waren weg, en hij kon weer een bochie nemen zonder om te vallen. Natuurlijk speelt af en toe zijn spondy op, maar dat staat hier toch min of meer los van en hij is al 11, dus verwacht ik ook niet dat hij nog apestrak gangwerk gaat vertonen. Maar in ieder geval functioneert hij weer gewoon en kan ook weer normaal mee wandelen, terwijl hij in zijn slechtste periode na 500meter doodmoe was.

O ja, oké, maar zo erg heeft Kaya het niet hoor Als ik echt tegen haar achterkant aanstoot, dan gaat ze richting omvallen, maar qua lopen gaat het nog best goed. Ze loopt nog steeds 's middags een kleine uurtje (achter elkaar dus) mee. Dat is wel de max hoor, maar dat gaat nog wel.
Een dronkemansgang heeft ze ook niet, maar ze staat gewoon wel erg onvast en is snel uit evenwicht.

Maar wel bedankt voor de tip en ga ik me zeker even verdiepen in dat vitamine B verhaal en kijken of daarmee iets te bereiken is

Anders gewone acupunctuur proberen? Wel fijn nieuws van de bultjes

Valerie schreef:Anders gewone acupunctuur proberen? Wel fijn nieuws van de bultjes

Daar is Kaya helemaal de hond niet naar
Ze heeft het ooit gehad hoor, toen ik met haar naar Laarakker geweest ben, maar het levert haar zoveel stress op en dat
gaan we haar allemaal niet meer aandoen.
Ze mag rustig genieten van haar 'oude dag' en een pilletje hier of daar, is prima, want dat levert haar geen stress op, maar in
principe laten we het daarbij.

gelukkig geen gekke enge bultjes! dat scheelt een stuk. en lekker doorbewegen, ik hoop dat dat nog een mooie tijd kan.

Caro. schreef:

Valerie schreef:Anders gewone acupunctuur proberen? Wel fijn nieuws van de bultjes

Daar is Kaya helemaal de hond niet naar
Ze heeft het ooit gehad hoor, toen ik met haar naar Laarakker geweest ben, maar het levert haar zoveel stress op en dat
gaan we haar allemaal niet meer aandoen.
Ze mag rustig genieten van haar 'oude dag' en een pilletje hier of daar, is prima, want dat levert haar geen stress op, maar in
principe laten we het daarbij.

Ah dan werkt het averechts inderdaad, ik hoop dat ze nog lang mee kan