Het HondenForum

Lieve lieve Romeo, waarom moet het toch ineens weer zo slecht met je gaan.

De voedselallergieën bouwen zich in rap tempo op, en hij verdraagt geen enkel soort voedsel meer.
Al twee weken lang heeft hij (op 1 dag na) elke dag hevige buikpijnen en krampen.
We kunnen het niet langer aanzien. Vandaag heb ik gebeld met de dierenarts, we gaan tot maandag elke dag pijnstillers geven en maandag gaan mijn vriend en ik samen met Romeo langs om een goed gesprek te voeren.
Mijn vriend is normaal heel de week van huis ivm zijn werk, maar hij zorgt dat hij er maandag is.

De assistente was zo lief, ze probeerde nog allerlei soorten voeding voor te stellen, zelfs kvv en Barf etc. ook eliminatiedieet, helaas is dat alles een gepasseerd station. Ik kon de teleurstelling in haar stem horen toen ik haar vertelde wat we allemaal al hebben gedaan, en ze zei precies hetgeen wij zelf al besproken hebben thuis: 'Dan denk ik dat we alleen nog kunnen kijken wat we voor hem kunnen doen met pijnbestrijding'
Mijn hart brak werkelijk toen ze dit zei, ook al wist ik zelf al dondersgoed dat dit het laatste redmiddel nog is.

Het voelt zo onwerkelijk, en het lijkt of er morgen gewoon weer iets gebeurt waardoor het allemaal goed komt.
Maar dat ís niet zo, ons ventje gaat ons binnenkort verlaten en ik wil het niet geloven, ik wil er niet aan denken, en ik wil gewoon dat hij nog jaren bij ons zal zijn.
Hij is nog maar 10 jaar, en ik vind dat veel en veel te jong. Op zijn maag en darmstelsel na is zijn lichaam nog zo perfect in orde, nog zo jong, en in zijn koppie is ook alles nog prima in orde. Het voelt gewoon aan alsof het niet klopt, alsof het helemaal niet waar kan zijn.

En toch ben ik blij als hij straks rust heeft, géén buikpijn meer, nooit meer heel de woonkamer onderkwijlen van de misselijkheid, nooit meer kilo's gras eten zonder resultaat, nooit meer hoesten van de misselijkheid, nooit meer krampen, nooit meer een zeiknatte nek en poten..... nooit meer ventje, nee je hoeft straks nooit meer pijn te hebben.

Het is zo verdomde moeilijk om te gaan beslissen wannéér!
Er zijn nog zoveel momenten dat hij zich goed voelt, en die momenten benut hij door te spelen, hij speelt dan als een jonge hond met Julia, met de hond van de buren, met een bal, het maakt hem niet uit áls hij maar gek kan doen. Want jippieeee!! Ik voel me nu goed!
En dan besef ik destemeer dat hij zich alleen maar zo gek gedraagt doordat de pijnloze momenten steeds schaarser worden en hij daar dan zo van opleeft dat hij wel even móet gek doen.
Tot de pijn weer op komt zetten....... en dat gebeurt nu veel en veel te vaak.

Och manneke toch... lief ventje, kereltje. Jomie, Womie, Room, Ouwe, Speknek, jochie, Roompie...... Mensen wat zal híj een enorme leegte achterlaten.

Mijn hoofd vraagt zich af 'is dit nu écht waar?'
Ik kan het niet bevatten... ik kan het écht onmogelijk bevatten.... hij is verder nog zo gezond... het kán toch niet waar zijn!!!

Ach nee toch Tis een verdomd moeilijke beslissing. Sterkte

Heel veel sterkte

Ik moet straks de deur uit, op de fiets naar de dierenarts om pijnstillers te gaan halen. Maar het lukt me niet om te stoppen met huilen.
Zo wil ik echt niet de straat op......

Ach nee toch.. Heel veel sterket Paula.

Wat verschrikkelijk. Je angst en verdriet is voelbaar in iedere zin. Er valt niet veel te zeggen...veel sterkte, hopelijk heeft hij met die pijnstilling nog een paar heerlijke dolle oplevingen al zal dat de pijn (juist) niet verzachten; hem te zien zoals het had moeten zijn.

Madelief schreef:Wat verschrikkelijk. Je angst en verdriet is voelbaar in iedere zin. Er valt niet veel te zeggen...veel sterkte, hopelijk heeft hij met die pijnstilling nog een paar heerlijke dolle oplevingen al zal dat de pijn (juist) niet verzachten; hem te zien zoals het had moeten zijn.

Ik zat zelf naar woorden te zoeken, maar dit beschrijft precies wat ik eigenlijk had willen typen.
Heel erg veel sterkte Paula, ik leef met je mee.

Heel veel sterkte en liefde en plezier met Romeo de komende dagen. Ik hoop dat zijn pijnstillers goed aanslaan en hij nog een paar hele goede momenten mag hebben.

Zo was hij vanmiddag heel even, een half uur na een hevige pijnlijke aanval:




Vlak daarna was hij enorm uitgeput en hij heeft alleen nog maar liggen slapen, nu nog steeds.


Als ik hem dan zo heerlijk zie rollen op zijn rug, dan lijkt alles gewoon in orde en voelt het alsof er niets aan de hand is...
Tot hij weer eten heeft gekregen en niet lang daarna staat hij ineens op van de bank (of uit de bench) en begint te slikken... dan krijg ik weer een knoop in mijn maag...

Want dan heeft mijn manneke weer pijn, en de aanvallen worden steeds heviger, en ze houden steeds langer aan, en ze komen ook steeds vaker en vaker opzetten. Ook zomaar uit het niets tussendoor

Paula, wat vreselijk, je prachtige man..
Heel erg veel sterkte..

Wat verschrikkelijk moeilijk... Je liefde voor Romeo spreekt uit iedere zin!! Hoe kan het nou toch dat er niets gevonden wordt dat hij wél kan verdragen?
Heel, heel veel sterkte!! Geniet nog met volle teugen van hem en verwen hem lekker de komende dagen. Neem hem bij je op schoot en praat tegen hem, huil met hem, knuffel hem plat en laat hem je gezicht droogliggen...

Sterkte

zo, flinke brok in mijn keel hier. Ik hoop van harte dat het met de pijnstillers nog een lange tijd hartstikke goed met je ventje gaat!

Heel veel sterkte!

En nu heeft hij nog erge diarree ook... met dikke slijm erbij...
Dit heeft hij nooit! Het gaat zo hard ineens, het voelt zo oneerlijk allemaal.
Tot vanmorgen had hij gewoon mooie stevige ontlasting. Wél merkte ik al een aantal dagen dat het veel meer is dan normaal.
Ik weet het niet, het voelt niet goed ook al oogt hij op het moment gezond en is hij vrolijk en blij... hij doet zo zijn best

heel veel sterkte

De tranen lopen hier over mijn gezicht bij het lezen van je berichtjes over Romeo de foto's :'(
Ik weet gewoon niet wat te zeggen, het is zo kut , zoverdomd oneerlijk...

Heel veel sterkte de komende week ......

Heel veel sterkte

Dit lijkt me ook echt afschuwelijk... héél veel sterkte, probeer nog maar zoveel mogelijk te genieten van hem.

Sterkte

Wat erg.....sterkte.

Wat afschuwelijk. Heel veel sterkte toegewenst voor Romeo en ik hoop dat het met de medicatie wat beter wordt en dat jullie nog een tijdje van elkaar mogen genieten.

Paulala schreef: En nu heeft hij nog erge diarree ook... met dikke slijm erbij...
Dit heeft hij nooit! Het gaat zo hard ineens, het voelt zo oneerlijk allemaal.
Tot vanmorgen had hij gewoon mooie stevige ontlasting. Wél merkte ik al een aantal dagen dat het veel meer is dan normaal.
Ik weet het niet, het voelt niet goed ook al oogt hij op het moment gezond en is hij vrolijk en blij... hij doet zo zijn best

Wat moeilijk Paula. Dit gun je je lieverd niet
Ik wil je geen valse hoop geven maar kan het niet dat hij gewoon een virusje heeft opgepikt of zoiets ?
Vanwege de diarree ? Of al van de pijnstillers ?
Ik weet dat je al jaren met hem hebt getobt maar weet je zeker dat dit alleen door allergie komt ? En helpt pijnstilling dan wel (bij mensen helpt pijnstilling helemaal niet bij darmkrampen enzo) Ik ben geen da maar helpt prednison dan niet of andere medicatie.

Sterkte. Ik hoop dat er nog iets op gevonden wordt.

Ik zat ook al te denken dat er misschien wel iets anders speelt dan zijn allergie. Heeft hij niet iets aan zijn maag zelf misschien? Of zoals Sonja schrijft een flink virus?
Dat zou ik zelf wel willen uitsluiten voordat ik eventueel een hele moeilijke beslissing zou moeten nemen.

Tjee, wat erg voor jullie...
Voor de rest jij ziet het, jij weet het, sterkte, heel veel sterkte.

heel veel sterkte.
ik weet dat je het beste voor je hond zult doen.
hier draaien de duimen voor hem.

Ach, wat naar.. Heel veel sterkte..

Sterkte, moet erg voor je zijn om je hond te zien lijden.

LongFields schreef:Ik zat ook al te denken dat er misschien wel iets anders speelt dan zijn allergie. Heeft hij niet iets aan zijn maag zelf misschien? Of zoals Sonja schrijft een flink virus?
Dat zou ik zelf wel willen uitsluiten voordat ik eventueel een hele moeilijke beslissing zou moeten nemen.

Daar zat ik ook aan te denken. Misschien speelt er wel een virus mee. Vooral omdat je het over slijm en diarree hebt. Ik zou dat eerst uit proberen te sluiten. Hopelijk speelt dat mee en kan je nog even van hem genieten. Het lijkt me heel erg om hem zo'n pijn te zien lijden. Ik hoop dat de medicijnen aanslaan.

Heel veel sterkte en beterschap met je lieve ventje

sirene schreef:

Paulala schreef: En nu heeft hij nog erge diarree ook... met dikke slijm erbij...
Dit heeft hij nooit! Het gaat zo hard ineens, het voelt zo oneerlijk allemaal.
Tot vanmorgen had hij gewoon mooie stevige ontlasting. Wél merkte ik al een aantal dagen dat het veel meer is dan normaal.
Ik weet het niet, het voelt niet goed ook al oogt hij op het moment gezond en is hij vrolijk en blij... hij doet zo zijn best

Wat moeilijk Paula. Dit gun je je lieverd niet
Ik wil je geen valse hoop geven maar kan het niet dat hij gewoon een virusje heeft opgepikt of zoiets ?
Vanwege de diarree ? Of al van de pijnstillers ?
Ik weet dat je al jaren met hem hebt getobt maar weet je zeker dat dit alleen door allergie komt ? En helpt pijnstilling dan wel (bij mensen helpt pijnstilling helemaal niet bij darmkrampen enzo) Ik ben geen da maar helpt prednison dan niet of andere medicatie.

De dierenarts denkt aan een combinatie met de ziekte van crohn (schrijf ik dat goed?)
Pijnstilling kreeg hij al wel wat vaker van me, daar heeft hij nooit diarree door gehad. Of het zal gaan helpen weet ik niet, de dierenarts weet ook niet zeker of het zal helpen, maar we willen het toch proberen.
Ook heeft hij het over Prednison gehad, maar ik vind dat zo'n vreselijk medicijn (mijn vriend ook) dat we eigenlijk altijd al roepen dat we dat tuig nooit willen gebruiken, en eigenlijk vind ik dat nog altijd.
De bijwerkingen etc.. en daarnaast is het ook alleen maar rekken... want Prednison lost naar mijn idee niets op, het is uitstel van executie (beetje naar verwoord.. sorry... ben even helemaal de kluts kwijt )

En hij heeft inderdaad zijn leven lang al problemen. Vandaar ook de gedachte ziekte van crohn.
Virusje is het niet, dan loopt hij heel zijn leven al met een virusje te tobben.
Dit speelt al langer, maar de laatste weken wordt het ineens steeds erger en erger. Het is niet iets van de laatste dagen.
Was dat het maar.... de da is goed op de hoogte van alles, en hij heeft al zijn ingewanden bekeken tijdens de operatie een half jaar terug. Daar waren geen afwijkingen te zien, zelfs een tweede da heeft alles nog een keer bekeken en naar buiten gehaald toen zijn milt eruit werd gehaald.
Alles is dus uitvoerig bekeken.

Wat zou ik graag willen dat het enkel een virusje zou zijn, wát zou dat toch fijn zijn.
Helaas is dat het niet, deze pijnen zijn iets dat zijn leven lang al speelt, maar de frequentie (zeg je dat zo?) gaat in rap tempo omhoog.