Het HondenForum

In het algemene forum word er melding gemaakt over misstanden over het fokken van rashonden. Dit is al eerder en vaker gebeurd in de diverse programma´s.

Nu weet ik absoluut niet hoeveel fokkers er hier op deze site zitten, en ook niet van welke rassen, maar diegene die wel fokker zijn zou ik het volgende willen vragen:

Met alle voor en tegens, wat heeft jouw doen besluiten om fokker te worden van jouw ras?
Wat is je idee geweest, je uitgangspunt?
Waarom wilde je fokker worden, wat wilde je bereiken, waarom dit ras?
Is het geworden wat je er van hoopte of verwachtte?
Geeft het je voldoening en waar haal je die voldoening uit?
Heb je het gevoel dat je iets positief bijdraagd aan je ras, en aan jouw manier van fokken?

Kijk, ik begrijp dat je gek bent op een ras, maar er fokker van/voor worden gaat veel verder. Daarom vraag ik mij dit af?

Kortom, ondanks alle negativiteit die er momenteel om veel rashonden hangt, is het het allemaal waard (geweest)?

ArCee schreef:In het algemene forum word er melding gemaakt over misstanden over het fokken van rashonden. Dit is al eerder en vaker gebeurd in de diverse programma´s.

Nu weet ik absoluut niet hoeveel fokkers er hier op deze site zitten, en ook niet van welke rassen, maar diegene die wel fokker zijn zou ik het volgende willen vragen:

Met alle voor en tegens, wat heeft jouw doen besluiten om fokker te worden van jouw ras?
Wat is je idee geweest, je uitgangspunt?
Waarom wilde je fokker worden, wat wilde je bereiken, waarom dit ras?
Is het geworden wat je er van hoopte of verwachtte?
Geeft het je voldoening en waar haal je die voldoening uit?
Heb je het gevoel dat je iets positief bijdraagd aan je ras, en aan jouw manier van fokken?

Kijk, ik begrijp dat je gek bent op een ras, maar er fokker van/voor worden gaat veel verder. Daarom vraag ik mij dit af?

Kortom, ondanks alle negativiteit die er momenteel om veel rashonden hangt, is het het allemaal waard (geweest)?

Ik fok bouviers en grote koningspoedels..
Mijn eerste nest kwam er omdat ik een pup van eigen hond wilde en vandaar uit is alles begonnen zo'n 25 jaar geleden.
Daar is een 11 á 12 jaar geleden een poedel bijgekomen om wat meer inzicht te krijgen in knippen vvanuit mijn vakgebied.
Daar heb ik ondertussen de 3e generatie van lopen .
Wat het waard was/is.??
Ja en nee.

Omdat ik toen een pup van Bijou wilde. En aangezien er op dat moment nog niet zoveel Duitse Pinscher fokkers waren leek het me wel leuk om een nestje te fokken.
Heb het heel leuk gevonden.
Ben nu gestopt met fokken omdat ik alleen nog met Tama kan/kon fokken en ze na haar eerste nestje vier keer leeg is gebleven, had geen zin om er nog meer geld in te steken, plus dat ik van Bijou haar twee nestjes een pup terug had gekregen en er voor een geen baasje kon vinden omdat ze een vernauwde aorta (wist ik toen nog niet, de dierenarts hoorde een hartruis tijdens het geven van de eerste enting, heb het later laten onderzoeken) had.

Wilde ook niet nog meer pups overhouden, vond vier honden wel genoeg dus vond ik stoppen met fokken wel een goed besluit.

Al heb ik het wel heel leuk gevonden om af en toe een nestje te fokken.

Omdat ik mercedes wil rijden.











Grapje

Heel kort door de bocht omdat ik bijna nergens meer kan kopen wat IK een husky vind, het is of werk, of show een tussenweg is er niet meer en dat vind ik triest.

Nuyvilaq schreef: Omdat ik mercedes wil rijden.

Je hebt nu maar 2 pups hoor... en ook nog een keizersnede. Van fokken wordt je steenrijk

Heel kort door de bocht omdat ik bijna nergens meer kan kopen wat IK een husky vind, het is of werk, of show een tussenweg is er niet meer en dat vind ik triest.

Daar kan ik me wel bij aansluiten. Ik wil een Mechelse Herder fokken die én gezond zijn én goed is. Of dat nou met of zonder stamboom is, maakt mij niet uit, bloedlijnen/achtergrond zijn altijd bekend.

Ik vind het wel een leuke vraag, Arcee!

(ik ben geen fokker, zou het ook niet kunnen)

ik heb duitsers gezien die karakter zwakte hebben. Duitsers die qua looks niet eens op een duitser lijken en ga maar door. Ik vind het ontzettend jammer om een ras zo achteruit te zien hobbelen. Duitsers die niet kunnen springen omdat ze te ver doorgefokt zijn qua hoekingen, Duitsers die meer mechel zijn dan Duitser, ( dat heb ik dan toch nog liever).

Ik wilde het karakter van de turbo honden van mij vast zien te houden, sociaal maar iets koeler in dr kop. Bouw verbeteren en ga maar door. Je kunt niet alles tegelijkertijd dus eerst het karakter vast zien te houden. Dat lukt aardig al zeg ik het zelf. sociaal ook zeer zeker. Koeler in dr kop is nog niet helemaal gelukt. Dat is er misschien eentje op een heel nest. Bouw is niet slecht maar de voorhand hoekingen kunnen soms wat beter. de reactie snelheid is super te noemen, volle vaste beten en ga maar door. Heel bereikbaar met appel en super zoekertjes.

Zodra ik een teef heb gefokt die aan "mijn" totaal plaatje voldoet wordt dat de volgende teef voor de fok. Nog 1 nest met Amai en Ayla en dan is daar een stop.

Gezond zijn ze gelukkig allemaal. HD en ED vrij en rug probleem vrij. Wat wil ik eigenlijk nog meer .

Ik hoop dat ik positiefs toe kan voegen op de Duitse Herder. Mijn voldoening is alleen al het feit dat de eigenaren van mijn puppen helemaal gelukkig zijn en de puppen natuurlijk ook. Dat is nog steeds het meest belangrijk. Sporthonden of niet ze moeten toegankelijk voor iedereen zijn.

Vanaf het moment dat Badu bij ons in huis kwam ben ik compleet verliefd geworden op het ras….
Het contact dat je met een Peruaan hebt is onvergelijkbaar met wat voor hond dan ook… voor mij dan hè
Wat ik wil fokken zijn rastypische Peruanen met een bijzondere uitstraling. Naast alle andere vanzelfsprekende zaken vind ik het hoofd daarbij erg belangrijk.
De uitdaging zit wat mij betreft in het zoeken naar onverwante types (jawel, het kan nog ) die me aanspreken. Tot nu pas één nest gefokt. Ze zijn nog niet volwassen dus het is nog even afwachten hoe ze uitgroeien, maar tot nu ben ik niet ontevreden over het resultaat

Ik voel me geen fokker, maar we hebben wel een aantal nestjes gefokt en ik hoop dat er over een jaar over 3 weer een nestje komt.
Waarom er bij ons werd gefokt, is in eerste instantie 'het leek ons wel leuk een keer een nestje'. Vervolgens heeft de fokker een heel goed en mooi pupje aan ons verkocht. Er is met Bente dus gefokt, omdat ze zeer stabiel van karakter was, gezond en mooi. Een heel goed hondje voor rasverbetering. Een dochter aangehouden en ook met haar twee nestjes gefokt. Niet zozeer vanwege haar stabiele karakter, maar wel vanwege haar o-zo vrolijke leuke karakter die ze vererft heeft.

Wanneer ik zie dat de hondjes van ons eerste nestje allemaal 12 jaar of ouder zijn geworden, Beetle zelfs al de 15 is gepasseerd, van het tweede nestje ze allemaal (op één na die vermoedelijk aan Leishmania is gestorven) de 13,5 jaar zijn gepasseerd, en één reu zelfs op 13 jarige leeftijd het eerste nest heeft gegeven, dan denk ik, voor kooikerhondjes met een vrij en open karakter, gezond, met werklust en een hoge leeftijd behalen, daar hebben we het voor gedaan.

Badu schreef:Vanaf het moment dat Badu bij ons in huis kwam ben ik compleet verliefd geworden op het ras….
Het contact dat je met een Peruaan hebt is onvergelijkbaar met wat voor hond dan ook… voor mij dan hè

Nou idd.. bijzondere honden.

Met alle voor en tegens, wat heeft jouw doen besluiten om fokker te worden van jouw ras?

het leek me erg leuk en ben er eigenlijk ingerold met de basenjis, de podenco was altijd mijn droomras maar had nooit gedacht daar mee een nest te kunnen fokken omdat er weinig serieus geintresseerde mensen leken te zijn. Naarmate de vraag naar een pup van Solar groeide heb ik besloten een nestje met haar te fokken, nu heb ik een nestje liggen van haar dochter Smitthy. Omdat ik meer te doen heb dan honden fokken en ik echt er alles aan wil doen om een goed nest op de wereld te zetten met voldoende serieuze kopers op een wachtlijst, fok ik niet meer dan eens in de 3-4 jaar
NU fok ik geen basenjis meer om diverse redenen, dus ik zal de vragen verder beantwoorden mbt het ras dat ik nog wel af en toe fok, de podenco ibicenco

Wat is je idee geweest, je uitgangspunt?

uiteraard rastypische, gezonde honden met een fijn karakter fokken maar dat zegt natuurlijk elke serieuze fokker hahahaha
Maar ook het oude type dat op Ibiza aanwezig was te behouden.
de meeste podencos worden veel te greyhoundachtig gefokt, een podenco is geen greyhound en ik hoop dat alle liefhebbers dat een keer in gaan zien

Waarom wilde je fokker worden, wat wilde je bereiken, waarom dit ras?

zie antwoord boven en waarom dit ras: omdat ik er al sinds mijn 9e verliefd op ben en dat , voor mij dan, helemaal terecht is en die liefde steeds groter groeit

Is het geworden wat je er van hoopte of verwachtte?

tot nu toe wel

Geeft het je voldoening en waar haal je die voldoening uit?

sja het is wel een fijn gevoel dat mensen blij zijn met de pups, dat ze succesvol zijn op coursing en op show maar bovenal geliefde huishonden en kameraden zijn.
Ook vind ik het wel erg leuk dat diverse pups al ingezet zijn voor de fokkerij wereldwijd en met zeer succesvolle kinderen ook weer. Dat vind ik toch wel een soort eer van de moeite die ik er allemaal insteek. Maar de honden die niet ingezet worden voor de fok of die er niet geschikt voor zijn , zijn me even lief.

Heb je het gevoel dat je iets positief bijdraagd aan je ras, en aan jouw manier van fokken?

ja

edit: antwoord op je laatste vraag vergeten.
ja het is nog steeds de moeite waard, mijn ras valt onder zo een select groepje liefhebbers dat we er allemaal boven en ook buiten staan want de podenco ibicenco is gewoon nog steeds een super gezond ras. En mensen die zomaar een hond willen kopen, kloppen toch al niet bij de podenco ibicenco fokkers aan, ze kennen het ras niet en de mensen die wel op dit ras uitkomen, hebben vaak al meer vooronderzoek gedaan en wachten dan ook vaak 2-3 jaar op een pup.

Ik droom er al heel lang over maar schuif het tot nu toe nog steeds de toekomst in. Als je het doet, moet je het goed doen en dat is niet altijd gelijk haalbaar.
Voor mij is het dus toekomst maar nu al erg leuk om ermee bezig te zijn.
Er zijn al veel labrador fokkers, uiteraard, en ook ik wil gaan fokken met het doel "betere" labradors te fokken. Betere qua bouw, gezondheid (al is die algemeen genomen al goed) pigment en karakter.
De voorbereidingen bestaan vooral uit erfelijkheidsleer, het volgen van nakomelingen en lijnen (Veel spitwerk) en het kijken bij andere fokkers en natuurlijk veel sparen.
Er zijn genoeg dingen die ik anders zou doen.
Als het ervan komen gaat, zal het dan ook kleinschalig zijn. Dus af en toe een nestje.
Buiten het "doel" lijkt het me super om dat grut in huis te hebben en daarna een gezin er heel blij mee te kunnen maken.

Waarom de labrador, is voor mij gewoon logica. Omdat het super honden zijn, qua werken en in het gezin. Het is voor mij het leukste ras wat er bestaat en er kan nog genoeg aan verbeterd worden naar mijn mening.

Misschien is het wel een vreemde vraag van mij hoor, ik vroeg me dit soort dingen gewoon af. met de kritische geluiden die je tegenwoordig vaak hoort bedacht ik dus echt, wat bezielt iemand om tegen de "stroming in" nu nog te willen fokken, of fokker te willen worden? Bij vele krijg je meteen een soort stempel oop je voorhoofd.

Een ander reden is dat ik een "fokker" ken, die al jaren fokt, of als fokker te boek wil staan, maar het ontbreekt deze persoon eigenlijk aan de benodigde middelen, financieen, tijd en misschien zelfs wel kennis om het goed te doen.
Ze wil voor een kwartje op de 1e rang zitten zogezegd.
Een reu halen die niemand wil hebben omdat er van alles aan mankeert. Dier gaat zij wel even aanpakken en dan als dekreu willen gebruiken om er vervolgens achter te komen dat hij compleet ongeschikt is daarvoor. Blijkt de vacht ook nog eens geverft te zijn!!
Daarbij schakeld ze regelmatig van alles en iedereen in om haar te helpen met diverse zaken, ook wij zijn er eenm keer ingestonken. Dan beloofd ze weer dingen die ze vervolgens nooit nakomt, na kan /wil komen.
De liefde is dus aardig bekoeld begrijp je al
Ook is ze al een paar keer over gestapt van ras en heeft ze ideeen bedacht dat ze weer iets gaat doen richting honden. Ene keer wil ze trimster worden, schaft alles aan voor veel geld, en stopt er weer mee.
Dan weer denkt ze goede trainster te kunnen worden, ga zo maar door.
Zeer irritant, zeer onbegrijpelijk, zeer riskant vind ik zelf.

Dat is voor mij dus weer een goed voorbeeld over het dus niet moet, want ja, ook dit soort zit er tussen, dus!!

Omdat ik viel voor het ras en daar iets aan bij wilde dragen.
En dat geldt ook voor het tweede ras.
Ik fok een kleine 25 jaar nu en ik heb het altijd op mijn manier gedaan.
Dat wil zeggen: grondig, met veel voorwerk, veel studie, en pas toen ik duidelijk wist wat ik wilde en waarom en dat ook kon onderbouwen heb ik een eerste nest gefokt.

Ja, ik heb wat bereikt, ik heb uit veel van mijn nesten honden in de fokkerij gekregen en ik probeer te verspreiden wat ik belangrijk vind, namelijk variatie en spreiding van genen, de juiste manier van selecteren (niet overmatig en zo laag mogelijk in COI).
De voldoening haal ik uit het feit dat mensen blij zijn met onze honden en met wat wij overdragen.

Rosan's Sandra schreef:

Nuyvilaq schreef: Omdat ik mercedes wil rijden.

Je hebt nu maar 2 pups hoor... en ook nog een keizersnede. Van fokken wordt je steenrijk

Ik doe iets verkeerd

Inge O schreef:ik heb nooit 'ambities' gehad in de fok, of toch wel : mijn enige ambitie was het 'produceren' van pups waar in de eerste plaats ikzelf en in de tweede plaats (maar daarom niet minder belangrijk) toekomstige baasjes heel erg blij zouden mee zijn en mee blijven en dat is grotendeels gelukt.

ik ben daarbij ook nog eens buiten de betreden paden gegaan en dat is me (wist ik vooraf) heel erg kwalijk genomen door 'de alwetende rv'.

en ik doe ook iets wat weinig fokkers doen : slechts de minderheid van mijn teven inzetten voor de fok - niet omdat ik zo'n slechte teven heb maar omdat ik zo kritisch ben over wat een toegevoegde waarde kan hebben in het ras en dan doel ik daarbij in de eerste plaats op gezondheid en karakter. bij mij is al snel iets niet goed genoeg om zijn genen verder te zetten en ja, dat heeft zijn voordelen en vast ook zijn nadelen.

Hier een beetje hetzelfde.
Ik kan wel gaan lopen schreeuen om het ras in stand te houden en verbeteren.
Maar dat doen de meeste ,dus ga niet lopen schreeuwen dat ik daar uniek in probeer te zijn.
Vroeger toen ik net begon was ik aan het overselecteren en was zowat geen 1 teef goed genoeg en heb daardoor wat honden weggedaan.
Waarvan ik nnu denk dat het verdorie hele goede aanvulligen/fokteven hadden kunnen zijn.
Maar met alles in het leven is het een groei en leer proces.
Ben sinds vorig jaar ook geen lid meer van NPC en NBC ,maar wel erelid.

Ik ben fokker geworden om een bijdrage te leveren aan het ras.
Iik vind persoonlijk dat in de JRT een foute tendens gaande is: Te fijne honden en te bange karakters.
Vaak zie je als je naar de honden in de ring kijkt niet of er reuen of teven gekeurd worden.
Ik probeer dus een Stevig hondje te fokken met een goed karakter waar je op afstand aan kunt zien of het een reu of een teef is...

Cleva schreef:Nu ik er de plek voor heb zal ik uiteindelijk ook wel aan de slag gaan.
In de eerste plaats omdat ik het interessant en leuk vind.
Omdat het een overtreffende trap is van hoe ik nu honden in mijn leven heb.

Daarnaast heb ik specifieke ideeën over hoe je een zo leuk mogelijke hond "maakt" en wil ik dat in ieder geval voor mijn eigen toekomstige honden zoveel mogelijk hebben.
(daar hoort buitenruimte voor de pups absoluut ook bij en die had ik tot nu toe nog niet)
En ik heb nu ook de mogelijkheid om te garanderen dat een hond altijd een plan B heeft als het onverhoopt misgaat met de nieuwe eigenaar. Dat is voor mij zelf een vereiste.

Dan zullen datt waarschijnlijk hele leuke xsingen gaan worden als ik je berichten goed heb gelezen.

Ik heb er zelf wel eens aan gedacht of aan zitten denken: Hoe, en waarom zou ik fokker willen worden?

-Ten eerste zou ik de ruimte moeten hebben, dus liefst wat buitenaf, vrijstaand wonen om overlast van blaffende honden te beperken.
-Ten tweede zou ik tijd, en de kennis moeten hebben om eraan te beginnen.
-Ten derde zou ik zou gemotiveerd moeten zijn en blijven, dat ik ook bij tegenslag mijn hele hebben en houden erin zou moeten blijven leggen.
-Ten vierde, ik zou zowat liever een nieuw gaan gaan proberen te kweken door gericht kruisen. Door middel van de juiste keuzes, de juiste rassen en voldoende tijd en kennis, het ras of de hond creeeren wat ik voor ogen heb, in uiterlijk, gezondheid, bouw en karakter. Als dat een onmoghelijke opgave blijkt te zijn, een ras zoeken die (nog) niet kapot gefokt is, geschikt zou zijn om te houden in huishoudens in Nederland, redelijk uniek in Nederland, zodat er een markt voor kan komen, gekoppeld aan een internationaal fokprogramma om voldoende vers bloed te houden. Ik denk dan aan honden als de Tornjak of King Shepherd.
-Ik zou er niet afhankelijk van moeten zijn of worden qua financieen waardoor schipperen om het geld op de loer ligt.

Dat zijn eigenlijk de eerste zaken die ik zo zou kunnen bedenken als uitgangspunt om fokker te willen worden.

ArCee schreef: en kennis, het ras of de hond creeeren wat ik voor ogen heb, in uiterlijk, gezondheid, bouw en karakter. Als dat een onmoghelijke opgave blijkt te zijn, een ras zoeken die (nog) niet kapot gefokt is, geschikt zou zijn om te houden in huishoudens in Nederland, redelijk uniek in Nederland, zodat er een markt voor kan komen, gekoppeld aan een internationaal fokprogramma om voldoende vers bloed te houden. Ik denk dan aan honden als de Tornjak of King Shepherd.

Met alle voor en tegens, wat heeft jouw doen besluiten om fokker te worden van jouw ras?
Het is niet zo zeer een besluit om fokker te worden, ik vind dat een te groot woord voor een uit de hand gelopen hobby waarbij ik met 1 teefje af en toe een nest fok en bovenal gewoon geniet van mijn eigen honden en alles wat daarmee te maken heeft.
Maar mijn besluit om voor het eerst een nestje te gaan fokken is voortgekomen uit het feit dat ik door met mensen met verstand van zaken over mijn ras veel gepraat heb over het ras, en me duidelijk werd dat het teefje dat ik had een prima bloedlijn had (wat ik niet wist toen ik haar kocht), en dat ze ook erg goed voldeed aan de rasspecifieke punten in de rasstandaard, kortom dat ze een prima rasvertegenwoordiger was (en nog steeds is, bijna 12 jaar later). Dat opgeteld bij het feit dat het voor het behoud van het ras goed zou zijn als er vanuit meerdere punten dan destijds het geval was nieuwe aanwas zou komen, plus de aanwezigheid van voldoende tijd, ruimte en financiële buffers om het fokken en de eventuele tegenslagen die daarmee gepaard kunnen gaan te kunnen bekostigen, heeft hier geleid tot het plannen van het eerste nest, en het fokken van de nesten daarna, tot nu toe.

Wat is je idee geweest, je uitgangspunt?
Uitgangspunt voor mij was en is om te streven naar het fokken van gezonde nakomelingen uit ouders die zelf uit gezonde lijnen komen en die beschikken over prettige karakters. Daarnaast om te proberen honden te fokken die duidelijk herkenbaar zijn als Belgische Herder, ondanks het feit dat ze door veel leken niet direct als zodanig herkend worden, omdat het ras nu eenmaal niet erg bekend is.

Waarom wilde je fokker worden, wat wilde je bereiken, waarom dit ras?
Ik heb toen ik begon nooit heel duidelijk een doel voor ogen gehad over wat ik wilde bereiken, behalve dat ik hoopte op mijn kleine schaal een minimale bijdrage te kunnen leveren aan het instandhouden van een ras wat mij zeer na aan het hart lag en nog steeds ligt. Het is de Laekense Herder geworden omdat ik verslingerd ben aan alles wat dit ras in zich heeft, het karakter van de Belg en de looks van de ruwhaar in het bijzonder, ten opzichte van de andere 3 variëteiten.

Is het geworden wat je er van hoopte of verwachtte?
Ja en nee. Het heeft me geleerd dat fokken vaak stress en verdriet teweeg brengt, en dat je door meer te fokken achter steeds meer dingen komt waarvan je gehoopt had dat het bij jouw ras niet het geval zou zijn (zoals dingen verzwijgen, bewust fokken met ouderdieren die erfelijke afwijkingen hebben bijvoorbeeld). Maar aan de andere kant geeft het nog steeds enorm veel voldoening om te zien dat een nest uitvliegt naar fijne mensen die net zo enthousiast zijn als jijzelf over het ras, en later enthousiaste verhalen te krijgen van hoe het met de pups gaat. Natuurlijk is niet alles daarmee ook rozengeur en manenschijn, maar dat te willen is in mijn ogen ook een utopie.

Geeft het je voldoening en waar haal je die voldoening uit?
Dat staat eigenlijk hierboven al wel een beetje. Het geeft absoluut voldoening, vooral als je ziet dat de honden bij hun nieuwe eigenaren super op hun plek zitten en de mensen dolblij zijn met hun hond en je dat aan alles kunt merken.

Heb je het gevoel dat je iets positief bijdraagd aan je ras, en aan jouw manier van fokken?
Ik denk het wel, inmiddels zijn er meerdere door mij gefokte honden (buiten mijn eigen aangehouden teefjes) in de fokkerij terechtgekomen, iets wat voor mijn gevoel wel iets is om trots op te mogen zijn. Verder heb ik door mijn website en vele foto's op internet het ras wat meer onder de aandacht kunnen brengen, wat wellicht in de toekomst weer nieuwe liefhebbers en eigenaren op zal kunnen leveren.
Ik probeer bij het uitzoeken van een dekreu zo veel mogelijk te vermijden dat de COI te hoog wordt, en durf mijn nek uit te steken door een nog niet eerder gebruikte dekreu te kiezen. Dat houdt uiteraard ook risico's in, maar als niemand als eerste een reu die nog niet gedekt heeft wil gebruiken, dan wordt de keuze voor een zo onverwant mogelijke reu alleen maar kleiner en droogt de genenpoel in razend tempo uit, met alle mogelijke (gezondheids)gevolgen vandien.
Ik ben ook niet bang om een reu te gebruiken van een flink ander type dan mijn teefje, waardoor er in 1 nest qua type behoorlijke extremen kunnen zitten. Homogeniteit is voor mij minder belangrijk dan het maken van een goede match qua karakter van beide ouderdieren.

ArCee schreef: Als dat een onmoghelijke opgave blijkt te zijn, een ras zoeken die (nog) niet kapot gefokt is, geschikt zou zijn om te houden in huishoudens in Nederland, redelijk uniek in Nederland, zodat er een markt voor kan komen, gekoppeld aan een internationaal fokprogramma om voldoende vers bloed te houden. Ik denk dan aan honden als de Tornjak of King Shepherd.
-Ik zou er niet afhankelijk van moeten zijn of worden qua financieen waardoor schipperen om het geld op de loer ligt.
Dat zijn eigenlijk de eerste zaken die ik zo zou kunnen bedenken als uitgangspunt om fokker te willen worden.

Tornjak, dat in nu net geen ras dat geschikt zou zijn voor huishoudens in Nederland.

Ik ben er eigenlijk per ongeluk íngerold........
In 1983 een leonbergerpup gekocht die erg mooi werd en een half jaar later kwam daar een volwassen reu bij die al had gedekt en waar mensen nog herdekkingen te goed van hadden. Toen zij echt mijn andere reu zagen zilden ze die ook gebruiken en dat deed mij besluiten te gaan showen en uiteraard ook Hd en dergelijke te laten controleren. Toen een poos later een teef aangeschaft maar daar helaas nooit mee kunnen fokken vanwege ernstige allergiën en na haar zijn we langszaam gezwicht voor de newfoundlander en na verloop van tijd met hen gaan fokken om te proberen een gezonden en rastypische hond te fokken die voldeed aan mijn ideaalplaatje (zoals ik de rasstanddaard interpreteer).
Ik heb me met name 'toegelegd' op bonte newfoundlanders en heb besloten er mee te stoppen in 2006 omdat ze me toen te populair begonnen te worden en dat in mijn ogen de kwaliteit niet ten goede komt.
Nu probeer ik vol overgave een goede rastypische Grand Basset Griffon Vendéen te fokken maar helaas werken de dames daar nog niet heel erg aan mee (nestje van 1 pup en nestje van 2 pups)

Overigens is het doel van elk nest om er zelf een pup van aan te houden want dat is ook de eerste reden om een nest te fokken.

*Esther schreef:

ArCee schreef: Als dat een onmoghelijke opgave blijkt te zijn, een ras zoeken die (nog) niet kapot gefokt is, geschikt zou zijn om te houden in huishoudens in Nederland, redelijk uniek in Nederland, zodat er een markt voor kan komen, gekoppeld aan een internationaal fokprogramma om voldoende vers bloed te houden. Ik denk dan aan honden als de Tornjak of King Shepherd.
-Ik zou er niet afhankelijk van moeten zijn of worden qua financieen waardoor schipperen om het geld op de loer ligt.
Dat zijn eigenlijk de eerste zaken die ik zo zou kunnen bedenken als uitgangspunt om fokker te willen worden.

Tornjak, dat in nu net geen ras dat geschikt zou zijn voor huishoudens in Nederland.

Esther. Laat ik nu een fokker kennen is Kroatie zelf.
Ik heb die per ongeluk leren kennen via mijn oude radiostation. 1 van de deejays bleek een goed Engels sprekende oom te hebben die ze fokte.
Een Tornjak is 1 van de meest geschikte berghonden om al gezinshond te houden. Zeer veel van de Kroaten houden de Tornjak namelijk al als gewone huishond binnen. Zelfs de orginele werkhonden van dit ras werden ook vaak gewoon binnen gehouden, in huis, bij het gezin.
Dat houd niet per definitie in de grote stad in, maar wel in de dorpen.
Omdat ze nu erg hun werk verliezen, zoals de meeste berghonden overigens, word er nog meer de nadruk op het punt huishond gelegt. Een Tornjak is, of gaat, nu meer richting wakende huishond alla Rottweiler, als naar de hoedende waak en werkhond zoals vroeger.
Er zijn echter nog wel lijnen beschikbaar die die dit hoedende etc nog steeds hebben. Veel daarvan gaan richting Canada en andere landen om nog echt de schapen of geitenkuddes te verdedigen en te beschermen.
Met name Canada geeft subsidies aan boeren die op deze wijze het wild sparen, en de kuddes zo houden in plaats van al het wild af te schieten.
Om die reden gaan er redelijk wat Tornjaks, Tatra´s etc die kant op.

Volgens mij is het grootse probleem, voor zover je zoiets als probleem kunt of wil zien, dat de Tornjak nog niet officieel FCI erkent is? Alleen de aanvraag ligt er meen ik?

Sorry, ben nog steeds niet overtuigd
Als ik zie hoeveel moeite en energie de gemiddelde puppy/jonge hondenbezitter nog heeft om er een gehoorzame huishond te hebben waar hij en goede band meeheeft en die hij goed kan inschatten/lezen, sta ik niet te springen. En al die kleine rottuintjes in Nederland, ik denk maar zo dat je daar zo'n reus niet zoveel plezier meedoet.
En er zijn m.i. rassen genoeg om uit te kiezen als je het over het gemiddelde huishouden in Nederland hebt. En daar had jij het toch over?



http://www.riahorter.com/OH11_Nieuwe_ho ... ornjak.pdf

Ja, daar heb ik het over, met de aanmerking dat ik eventueel, alleen fokker zou willen en kunnen worden waar ik zelf iets mee heb, en zou willen fokken die in ieder geval nog gezond zijn.
Nu zijn er meerdere rassen nog goed en gezond genoeg, het waren zo even 2 voorbeelden.

Elke hond is trainbaar, maar dat beteklend uiteraard NIET dat ELKE HOND TRAINBAAR DOOR ELKE MENS.
Een Tornjak kan goed in de omstandigheden leven als door jouw omschreven, mits er genoeg aandacht aangegeven word, en de hond genoeg beweging krijgt.
Van de Tornjak word gezegt, een Engel voor de eigen mensen enj zij die worden goed gekeurd door de baas.
Een werkelijke Duivel als hij/zij word uitgedaagd of gedwiongen word, of zich geroepen voelt om in te grijpen.
Door de oorspronkelijkheid kunnen Tornjaks leeftijden bereiken van wel 17 jaar.
Er zijn diverse gevallen bekend van exemplaren die tot hun 15e bij de kudde hebben gelopen.
Van alle type berghonden word de Tornjak gezien als 1 van de meest geschikte types die als huishond gevonden zou kunnen worden omdat zij ook zeer goed trainbaar zijn in vergelijking met de overige rassen die in deze rasgroep vallen.
Ook is de Tornjak zeer sociaal naar het eigen ras toe. Meerdere teven kunnen makkelijk zonder haat en nijd gehouden worden. Ook als er pups in het spel zijn.

Dit heb ik uit eerste hand, niet zelf verzonnen. Ik ben slechts een doorgeefluik in dit geval.

En die Tornjak die gefokt is om hele dagen bij de kudde te lopen wil jij opsluiten in een postzegeltuintje van 10 x 10?
Goed fokdoel

ik heb nu 1 nest gefokt, een 2de staat in de planning voor volgend jaar.
waarom? tgoch, omdat ik het denk beter te weten en kunnen, ik heb een leuke teef, doet prima werk, ziet er goed uit (in mijn ogen) dus ik wou er wel mee verder, voor mij was ze het waard om te proberen.
op zich ben ik tevreden met het resultaat, in die zin: van de 9 pups zijn er 3 die mij echt bekoren voor mijn doel. En dat vind ik niet slecht. De andere zijn ook allemaal ok, maar daar zou ik zelf niet mee willen verder fokken, zij zijn niet mijn idee van een mechelse herder.

Ik wil verder helemaal geen grote fokker worden, ik ken fokkers waar ik met een gerust hart een pup zou halen en tja, dat is nu eenmaal een pak makkelijker.

Toch wil ik de opties open houden om het ook af en toe eens zelf te doen. Wanneer het mij en de teef in kwestie uitkomt.