Het HondenForum

Vandaag met ons kleine monstertje naar de dierenarts geweest. Ze heeft vanaf dat ze bij ons is gekomen op een leeftijd van 8 weken altijd problemen met haar darmen gehad. Nu staat ze de laatste jaren op hypoallergeen voer wat heel goed ging.

De laatste tijd heeft ze nu wat meer problemen met haar ontlasting en ze moet echt persen voor dat er wat komt. Als er dan eindelijk wat komt is het een hele dikke prop voor haar kleine kontje. Hier al vaker mee naar de DA geweest en al van alles geprobeerd. Tot dat ze gisteravond bloed aan haar achterwerk en ze bleef maar persen en er komt weinig tot niets uit.

Vanmiddag maar een afspraak gemaakt bij de DA en daar kreeg ik een smash in my face. Het blijkt dat een dubbelzijdige Hernia Perinealis heeft. Dit komt dus heel zeldzaam voor bij teven.

Wat is het:

Een hernia perinealis is een verslapping of verzakking van spieren rondom de endeldarm, waardoor er een zogenaamde breuk ontstaat die aan een of beide kanten van de anus kan voorkomen.



Voorkomend bij:

Komt het meest voor bij niet gecastreerde reuen, meestal vanaf 7 jaar. Zeldzaam bij teven of bij de kat. De volgende rassen hebben een grotere kans op een hernia perinealis: Maltezer, Boxer, herders, Rottweilers, maar het kan bij elk ras voorkomen.



Klachten:

- persen bij het poepen

- moeilijk van ontlasting afkomen

- schreeuwen bij het poepen

- soms bult naast anus zichtbaar

- soms niet meer kunnen plassen

- zich vaak likken van achteren

- soms een grote bol ontlasting, soms diarree of smalle streep ontlasting



Oorzaak:

De hernia perinealis zien we vaak bij een vergrote prostaat. Bij het ontlasten wordt de prostaat dan mee in de bekkenholte geperst, waardoor de hond nog meer gaat persen. Hierdoor en/of door een hormonale invloed vanuit de testikels zouden de spieren naast de endeldarm kleiner worden of verslappen. Hierdoor ontstaat er dan door persen een uitstulping in de endeldarm . Hier hoopt zich dan een bol ontlasting in op die niet makkelijk de anus kan passeren.

Het persen kan zulke ernstige vormen aannemen, dat er buikvet of organen vanuit de buikholte door het bekken in de hernia perinealis terecht kunnen komen. Soms is dit ook de blaas, waardoor de hond plotseling niet meer kan plassen. Dan is er sprake van een spoedgeval. De hond moet dan direct geopereerd worden.



Behandeling:

Chirurgische correctie van de hernia perinealis met tevens een castratie. Dit kan tegelijkertijd. De castratie is belangrijk om de prostaat kleiner te laten worden en/of de hormonale invloed te stoppen. Hiermee wordt vaak een hernia perinealis van de andere kant voorkomen.

De beste techniek voor de hernia perinealis is het omhoog brengen van een bekkenbodemspier , die op zijn beurt weer vastgehecht wordt aan de sluitspier en andere spieren rondom de hernia.


Nu staan wij voor een moeilijke keuze. mede doordat ze ook nog een kleine tumor aan haar anus heeft en dit pijnlijk voor haar is.
Laten we haar helpen of niet. Ze is 9 en heeft altijd al een hele moeilijke stoelgang gehad. En qua karakter is ze voor goud natuurlijk maar voor anderen echt een bitch. De gang naar de DA is iedere keer een hel voor haar met veel gegil en gekrab en stress.

Waar doen wij verstandig aan??? Er is al menig traantje gevloeit intussen maar wil graag jullie mening horen.



Groetjes Annerieke

Ach wat moeilijk. Ik kan je daar niet in raden, jij kent haar, ziet de hond en moet beslissen. Maar wil je wel heel veel sterkte wensen.

Potverdorie Annerieke, ik hoop zo dat er iets te doen is aan Randy's probleem, die muts moet nog minstens 20 jaar mee hoor

Sterkte en een dikke knuffel voor jullie

waarschijnlijk heeft ze al heel haar leven pijn, misschien zie je dat ook in het gedrag.
als het mogelijk is haar te opereren en de tumor meteen weg te halen zou ik het doen.
de tumor kan ook goedaardig zijn.

bij onze hond hebben ze 2 jaar geleden een tumor verwijdert deze was wel kwaadaardig maar was goed weg te halen. en ze is er nu nog.
waarschijnlijk is alle pijn straks weg.
zelf kijk ik niet zo naar leeftijd meer naar de hond als die het aankan waarom niet.
de ene hond van een groot ras wordt 8 de ander 13 dan is het moeilijk om naar leeftijd te kijken.

Als het verholpen kan worden zou ik zeer zeker voor de operatie gaan,
sterkte met je kleine monstertje.

Thanks voor jullie medeleven!!!

Het tumortje is goed operabel maar is het kwaadaardig of niet, dat is de vraag.
Gezien haar karakter en haar geschiedenis vindt ik het heel moeilijk en mijn man ook.
Ze sondert zich meer af in haar hoekje of ze wil bij mij liggen. Vind het heel moeilijk, maar als ik mijn hart volg denk ik dat we haar dit alles niet aan moeten doen. Maar goed ik ga morgen toch nog even weer in gesprek met mijn dierenarts. En dat wil ik toch nog even afwachten. Het is nu voor ons heel goed de voor en de tegens afwegen.

Wat een moeilijke beslissing....Heel veel sterkte er mee...

hoi annerieke,
Ik kan je niet vertellen wat je moet doen, wil jullie alleen maar even sterkte wensen. En je hondje natuurlijk. Wat ontzettend rot

als het goed operabel is zou ik het doen...en dan gelijk het tumortje weg laten halen,die paar keer stress weegt niet op tegen misschien nog wel 2 of 3 fijne jaren

Annerieke schreef:Thanks voor jullie medeleven!!!

Het tumortje is goed operabel maar is het kwaadaardig of niet, dat is de vraag.
Gezien haar karakter en haar geschiedenis vindt ik het heel moeilijk en mijn man ook.
Ze sondert zich meer af in haar hoekje of ze wil bij mij liggen. Vind het heel moeilijk, maar als ik mijn hart volg denk ik dat we haar dit alles niet aan moeten doen. Maar goed ik ga morgen toch nog even weer in gesprek met mijn dierenarts. En dat wil ik toch nog even afwachten. Het is nu voor ons heel goed de voor en de tegens afwegen.

ze voelt zich nu natuurlijk zo door de pijn en dat ga je dan wegnemen.
als je de operatie doet is het probleem met de darmen enzo dan zeker opgelost of niet?
als de tumor goed weg te halen is heb je toch een grote kans ook al is het kwaadaardig dat ze nog jaren verder kan. ik heb al 2 honden laten helpen aan een kwaadaardige tumor met 8 jaar en de 1 is 11 geworden en de ander is nu bijna 11.

als de da zegt dat de hond het aankan en nu gewoon zo is door de pijn en een hele grote kans is dat alles met een operatie goed komt waarom dan niet.

Ik zie geen moeilijkheid...ik zou zeggen opereren..
Het karakertje zal er waarschijnlijk alleen maar op vooruit gaan!

Op basis van wat ik nu lees, zou ik haar wel laten opereren denk ik.
Afgelopen winter is mijn hond van toen 12 nog geopereerd en als ik zie hoe ze er van opgeknapt is en hoe ze nu geniet zonder pijn en andere
lasten, ben ik blij dat ik het heb laten doen.
Hoe lang ze nog te leven heeft, weet je niet maar dat is dan als het goed is wel een gelukkige tijd zonder pijn.
Dat ze dierenartsbezoek vervelend vindt is naar maar dat zijn maar relatief korte momenten en met wat geluk kan ze nog jaren mee.

Ik ga niet vertellen over wat ik vind wat je moet doen . je kunt dat beter zelf beoordelen.

wel heel veel sterkte ermee

Als je alle opties kent (en zo te zien heb je je goed laten voorlichten) en ze is verder in goede gezondheid (geen zwaar belastende chronische kwalen) en je hebt vertrouwen in de da (eerlijk en overtuigend advies) en er zijn geen andere zaken die zwaar meewegen dan zou ik (maar de beslissing is niet aan mij) kiezen voor de operatie.

Zoals je het beschrijft staat deze dame toch nog wel een aantal fijne en liefdevolle jaren te wachten lijkt mij zo. Maar nogmaals, alleen jullie kunnen die beslissing nemen. Heel veel sterkte met welke keuze jullie ook maken.

Heb de hele nacht geen oog dicht gedaan.... Voel me zo kloten.........
Vanmiddag eerst het gesprek afwachten

Ik denk ook dat haar karaktertje er alleen maar op vooruit zal gaan als je de pijn en ongemak wegneemt.
Heb hier ook een paar honden laten opereren op latere leeftijd met soortgelijke aandoeningen, er ging een wereld voor ze open.

Nogmaals sterkte ermee.

Wat zegt de da. Meestal kunnen die beter beoordelen of het wel of niet een goede keuze is om te operen.
9 jaar is toch geen leeftijd voor een kleine hond. Mijn 2 Am Staffs zijn 14 en bijna 15 geworden..... Het belangrijkste is geloof ik dat de vitale functies van de hond goed genoeg zijn om de operatie te doorstaan..Als die bij je hondje goed zijn, zou ik er gewoon voor gaan. Misschien heb je nog jaren plezier van haar........

Het is voor ons heel dubbel.. We moeten het ene gaan bestrijden, en daar door werken het andere weer tegen.
Heb met de dierenarts en met meerderen er vandaag over gesproken, maar niemand kent haar zo goed als wij.
En puur voor haar hebben wij de moeilijke keus gemaakt om haar morgen toch te laten gaan. Hoe moeilijk en verschrikkelijk wij het ook vinden. Maar voor haar eigen is dit het beste.. Ze heeft negen hele mooie jaren en ze zal ook voor altijd bij ons blijven. Maar vindt het de moeilijkste keus van mijn leven. Want wat ga ik haar missen ons kleine monstertje.

Sterkte!

Als ik met mijn hond voor die keuze stond ging ik voor operatie in combinatie van pijnstillers en eventueel laxeermiddel.
Ik zou eens bij de dierenarts informeren of die combinatie mogelijk is.
*Edit: Wat betreft die pijnstillers voor de rest van z'n leven.

wat werk je dan precies tegen?
80 procent slagingskans van deze operatie.
het is jullie hond maar ik begrijp het niet helemaal ik zou zeker opereren.
de hond heeft zich waarschijnlijk al een heel tijd veel broerder gevoeld dan na de operatie als de ontlasting er gewoon weer uitkan en geen pijn. die zal opknappen.
onze hond had hoge leverwaardes en was erg ziek niet eten, toch operatie gedaan om te kijken wat haar mankeerde. herstel ging zo snel daar sta je echt van te kijken.

Wat jammer! Ik snap er niets van maar moet respect hebben voor je beslissing

Wat een moeilijke keus voor jullie, jullie kennen je eigen hond natuurlijk het beste.

Maakte mijzelf ook nogal zorgen vorige week over een operatie aan een snelgroeiende bult bij de sluitspier van mijn boxer, over paar weken 10 jaar, is niet dezelfde kwaal als jouw hond heeft maar ik wil wel even kwijt dat het bij haar ontzettend meeviel, kwam heel goed uit de narcose en heeft totaal geen last van de wond en hechtingen. Ik weet natuurlijk niet wat er bij jouw hond misschien nog meer meespeelt maar met een goede slagingskans van de operatie (en misschien ook daarna voeding iets aanpassen?) en een kleine hond van 9 jaar oud zou ik het er persoonlijk nog wel op willen wagen.

In ieder geval sterkte.

Ik snap er ook niets van. Ik zal haar een kans geven en voor een operatie gaan.

Veel sterkte met deze moeilijke beslissing.

Lillith schreef:Wat jammer! Ik snap er niets van maar moet respect hebben voor je beslissing

Ik begrijp het dat het voor jullie iets is om voor te gaan.
Maar wij zijn al 9 jaar samen met haar aan het vechten wat betrefd haar darmen, Ze heeft ook al verschillende ok's gehad.
Zij is hierdoor zo getraumatiseerd dat wij haar niet zo'n zware operatie aan willen doen. Als ik haar nu al naar haar kontje wijs begint ze al te gillen. Dus vandaar dat wij deze hele moeilijke beslissing hebben genomen om haar niet nog meer leed aan te doen. Hebben nu twee nachten niet geslapen en de waterlanders blijven maar lopen. Het liefst zouden wij haar nog 20 jaar bij me willen hebben, maar de keuze is uit ontzettend veel liefde genomen.

Ik snap je beslissing. Misschien is het nog een idee haar voor de operatie thuis een flinke rustgevende pil te geven voor de operatie zodat je haar (bijna) slapend weg kan brengen. Sterkte in elk geval.

het is natuurlijk altijd je eigen keus. ik snap het wel. ik had misschien wel hetzelfde gedaan. waarschijnlijk zelfs. de hond heeft al zoveel ellende gehad, het is een keer klaar voor het beessie.

Je schreef toch dat het de laatste jaren goed ging op hypoallergeen voer, logisch dat ze momenteel gilt als je naar haar kontje wijst, haar aandoening moet met spoed verholpen worden.
Ik vind jullie keus ook hard en onomkeerbaar.
Ze is nog maar 9 jaar, zo n klein humpie kan met gemak nog een jaar of 6 a 7 mee maar dat is dus juist de bedoeling niet begrijp ik.

Ik snap het ook wel. Zo'n hondje moet het ook elke keer maar weer ondergaan. Ergens moet je toch een grens trekken en zeggen genoeg is genoeg. Dat anderen langer door zouden gaan met knutselen aan het hondje zegt niet dat jullie beslissing fout is! Iedereen heeft andere grenzen. Voel je daar niet schuldig om!

Heel veel sterkte voor jullie allemaal