Gaan we eten bij een vriendin en haar hond, zeg ik: we gaan naar Shadow en hij snelt me vooruit richting busstation.
Shadow (Golden retriever, heeft hier begin van de zomer gelogeerd) is echt zijn grote vriend.
Soms op een regenachtige hangdag neem ik hem mee naar teckel Bob. Op andere dagen is het: nee, nu niet, andere keer weer, maar vanmiddag: ja, we gaan kijken of Bob er is en >DZJING< in een rechte lijn vliegt het naar het huis waar Bob woont en ik duikel er achteraan. En dan effe lekker trekken, aan een ouwe geitewollen sok, grom grom, en helaas, Bob wint.
Vanavond, we zijn het hoekje nog niet goed en wel om of: Jaaaa! Daar is Lola, zijn westievriendinnetje in de buurt
En zo hebben we nog een paar hondenvriendjes en vriendinnetjes in de buurt. Bij een hond reageert hij een beetje apart. Hij is helemaal idolaat van de oude Amerikaanse stafford van buren verderop, maar zit hij binnen en loopt die hond langs, dan gaat hij heel waaks zitten blaffen.













