Flamme heeft de afgelopen dagen vreselijk mank gelopen maar nu ging het beter dus ze had vrij spel. Dat heeft Mika geweten
Mika heeft heerlijk rondgedobberd. Af en toe een blafje als ik een steen moest gooien. Daar zwemt hij dan naar toe om vervolgens onder te duiken en met een maaskei zo groot als zijn kop boven te komen.
Samen hebben ze nog een rondje gerend om daarna liefdevol naast me te komen liggen (of was het toch omdat ze nat waren en ze zich aan mij droog konden vegen)
Even een lastig momentje toen Flamme de wei inrende waar ze altijd met Escan hardloopwedstrijdjes deed. Maar als ze dan in d'r 1tje rondrent en met een grijns op d'r kop het weiland weer uitkomt zie ik dat het goed is.
Soms zijn er momenten met een gouden randje. Vanmorgen maakte ik er 1 mee




