Stomme buurthonden/buren ook..

[Laura & Leroy]

Aan het eind van de straat woont een gezin met een geflipte teckel. Ik vind het een prachtig beestje maar o, o, hij vliegt alles aan wat langs komt. Aan de lijn vloog ie een keer naar m'n kinderwagen en als ik met Leroy langs het hek loop, klinkt ie alsof ie ons met huid en haar zal verslinden.
Tot voor kort liep ik er wel gewoon langs. Vond het nog een goede oefening voor ons ook, dat Leroy rustig langs kan lopen. Tot laatst ineens het hek open stond, en ik nog net op tijd het mormeltje op ons af zag komen stuiven. Het verdiende niet de schoonheidsprijs, maar ik hield Leroy strak en kon gelukkig zorgen dat de teckel niet aan Leroy's voorkant kwam. Er gebeurde eigenlijk niks, hij was ook zo weer weg, maar ik was zó geschrokken! Op een vechtpartij teckel vs bouvier zit niemand te wachten..

Dus loop ik voortaan toch maar langs de andere kant van de straat. Daar staat een hele rij hoge schuttingen, één bordje met een rottweiler die 'maar 5 seconden nodig heeft' maar die zie ik nooit. Tot gister, natuurlijk. Toen we braaf dus daar aan de andere kant van de weg liepen en ineens dat monster de tuin uit komt rennen en Leroy in z'n nek grijpt. Mijn vriend wilde de rottweiler er af trekken maar dat lukte natuurlijk niet, dus dan maar ehm.. met de schoen Je moet wat..
Baasje kwam er wel snel aan, plukte de rottweiler van onze hond af en nam hem mee naar binnen. De buurman die in de tuin bezig was, zei 'nou, dat moest een keer gebeuren. Hij springt altijd als een gek tegen de schutting omhoog'. We controleerden samen meteen of ons Flappie nog heel was, gelukkig wel.

Het is ons een héle tijd geleden nog maar één keer eerder overkomen dat er een hond op Leroy af kwam en boven op hem sprong. Ik baal er echt verschrikkelijk van omdat 1) je je wezenloos schrikt van zoiets en 2) wij ons uiterste best doen om te zorgen dat onze Leroy geen narigheid uitvreet. Waarom zijn andere mensen dan zo laks
Vanmorgen héél vroeg ben ik er wel weer langs gegaan, om te kijken of Leroy daar nu ook anders zou reageren maar dat was gelukkig niet zo. Dus ik denk niet dat hij wat heeft overgehouden aan dit avontuur.

Maar overdag gaan we voortaan maar om dit hele straatje heen.

[Abby]

Heerlijk is dat... Wel mooi trouwens dat Leroy er gewoon neutraal onder blijft om langs dezelfde plek te lopen.
Ik heb hier op het forum al vaak de buurhond (stukje verderop) beschreven.Dat is een stafford die eerder bijna nooit werd uitgelaten. Tegenwoordig loopt de vrouw des huizes wel regelmatig met hem, maar verder dan een rondje om het plasveld komt het niet, dus of dat nou helpt...
Maar die is dus ook compleet gefrustreerd, stuift als een gek heen en weer langs de schutting -die inmiddels met touwen vastzit omdat de palen al zo'n beetje los zijn- te grommen en blaffen. Eerder viel Yolah dan wel eens uit naar die schutting, maar ze kan er nu normaal langslopen. Wel wat geirriteerd, maar toch, ze geeft geen kik. Maar ik denk nog steeds dat het een kwestie van tijd is tot ie wel een keer door de schutting heen komt. En aangezien dat ons enige weggetje is naar het plasveld, moet ik er wel langs. Zo'n 4x per dag.
Ik heb al een compleet noodplan in mn hoofd voor het geval dat. (natuurlijk weet je van tevoren niet hoe je zult reageren, maar toch)
Ik hoop alleen dat als ie door die schutting komt, dat ik dan Abby of alleen Bennie bij me heb. Als hij zich op 1 van die 2 stort, kan ik me volledig op hem richten en hopelijk wat schade beperken/voorkomen, aangezien die 2 vooral zijn gericht op wegkomen. Maar als hij en Yolah elkaar aanvliegen... daar wil ik me niet eens een voorstelling van maken. Dat wordt een bloedbad. Yolah gaat niet rustig staan wachten tot hij klaar is met aanvallen, en zal ook zeker niet wegrennen, die klapt er net zo hard bovenop.

En dus heb ik (misschien wat voorbarig) standaard in elke jas een stok/schroevendraaier, voor het geval dat.

Misschien, hopelijk, zal er nooit iets gebeuren. Maar ik ben liever goed voorbereid.