Het HondenForum

Na het zoveelste hevige nachtelijke onweer wat flitsend over het vorige aan kwam rollen en grollen kreeg ik medelijden met de honden en ben naar beneden gegaan.Tomas was van slag en maakte van de gelegenheid gebruik om naar boven te glippen en Sancho vond dat hij dat niet helemaal zielig alleen mocht blijven en piepte dat hij ook mee wilde.
Eenmaal boven was het FEEST! Hoera, het grote bazenbed is zooooooo leuk, je kunt er overheen rennen, op baasjes gezicht springen, grommend in de lakens bijten en met Tomas kletterend over de laminaat rondrennen.Intussen nog eventjes rijden op een vloerkleedje, wie doet je wat? Het leven is een groot feest als je jong bent. Niet dan?
Onweer? Wat onweer.....?
Naar beneden gaan was natuurlijk zelfs niet meer te overwégen.
Daar ging 7 maanden opvoeding. En nu zit ik hier met sterke koffie en wallen onder mijn ogen
Ik zal nog eens medelijden hebben met die joekels

Maar je beesten hebben wel lol gehad

Ahhh ze hebben wel schik gehad!

maaaaaaaaaaar....................je bent wél een lieverd

Nanna schreef:Even streng opvoedkundig kijkend
Je hebt ze echter wèl bevestigd in het idee dat onweer éng is en dat ze opgehaald worden als dat grote gevaar dreigt.

Zo is het maar weer net, terwijl het hierboven weer eens los barst.....

Wat een feeeeest !!

Eneh...om het er nog maar eens in te wrijven.......bij de eerste flits of grom...staan ze je vanaf nu aan te kijken zo van "gaan we??"

Je hebt het er zelf naar gemaakt hoor...dus niet zeuren......nog een bakkie ??

Kijk en aangezien ik heel erg gesteld ben op mijn slaap nemen wij de mannen gewoon elke avond mee naar boven.
Niks geen feestje, gewoon normaal doen.

Lekker bakkie??

Hebben zij even lol gehad, in ieder geval geen last meer van het onweer

Na het vijfde bakkie werd het lekker ja

Nanna schreef:Even streng opvoedkundig kijkend
Je hebt ze echter wèl bevestigd in het idee dat onweer éng is en dat ze opgehaald worden als dat grote gevaar dreigt.

Valt wel mee hoor, Tomas leeft al 8 jaar met onweer,zonder al te grote stress, juist omdat ik het meestal negeer. Maar dit was té erg.Hij kroop zowat in me toen ik beneden kwam.
Ik laat mijn hond niet in paniek schieten als het niet hoeft