Het HondenForum

Skadi heeft sinds eergisteren last van een paar dingen.
Als eerste viel me het galspugen op. Een à twee maal per dag sinds drie dagen.

Verder voelt ze zich zielig, piept, is zeurderig en aanhankelijk.
Ze heeft honger als een wolf, ze vindt ineens dat ze véél te weinig te eten krijgt en zeurt echt om eten.
Maar ze is wél fit en actief (al is ze een dag iets minder fit geweest, ze leek wat moe).
Ze sleept niet met dekentjes en speeltjes. Haar tepels zijn iets opgezet, maar ze lacteert niet.
Ze wil graag naar buiten, geen enkel probleem. Buiten is ze speels, vrolijk en actief.
Afgelopen nacht was een drama. Tot drie keer toe werd ik wakker omdat ze extreem heftig droomde (en dat doet ze bijna nooit meer).
En daarnaast heeft ze me tot vier keer toe piepend wakker gemaakt omdat ze een knuffel wou.

*kijkt opzij*
Oh, ze sleept nú wel met een speeltje, een flos. Maar die schudt ze heftig heen en weer, ik denk niet dat ze dat met een 'pup' zou doen

Aangezien mijn vorige teef nooit ergens last van had (al was die wel intact), vraag ik me af of dit nu schijndracht is of niet?
Wat meer ervaring met teven heb ik niet.

Wat ik wél weet is dat iets haar behoorlijk dwars zit, en ik kan eigenlijk geen andere oorzaken bedenken.
Oh ja, nuttig om te weten, ze is 25 mei voor het eerst loops geworden, ze was toen 11 maanden.

Voorlopig handel ik maar of ze schijndrachtig is.
Dus weinig voer, en veel lichaamsbeweging, en zodra ze gaat lopen trutten met dekentjes of speeltjes, worden die afgepakt.

Maar iemand anders nog nuttige inzichten?
En komt galbraken vaker voor bij schijndracht?

galbraken nog nooit meegemaakt, terwijl mijn hond steeds heviger in haar schijndracht begint te zitten met elk jaar, dit jaar was 'extreem' in vergelijking van die voor haar nest, ook veel later als normaal.
Ik zou het nog aankijken, eventueel temperaturen en eten verspreiden over de tijdstippen, of juist in 1 bonk geven (je gaf vers toch) voor het slapen gaan.
Als T normaal is zou het schijndracht kunnen zijn

Ik geef haar 's morgens een bruine boterham (tegen galspugen, en dat werkte dus als een trein tot voor kort) en 's avonds na het fietsen krijgt ze haar kvv of barfhapje in één portie.
Waarom vlak voor het naar bed gaan? Wat is daar de gedachte achter?

Miranda schreef:Ik geef haar 's morgens een bruine boterham (tegen galspugen, en dat werkte dus als een trein tot voor kort) en 's avonds na het fietsen krijgt ze haar kvv of barfhapje in één portie.
Waarom vlak voor het naar bed gaan? Wat is daar de gedachte achter?

zo laat mogelijk, heeft toen bij een hond gewerkt die gal spuugde op een lege maag in de ochtend/begin middag. Ik weet niet waarom precies maar het werkte erg goed

Misty is normaalgesproken een hond die haar eigen plan trekt. Knuffelen is voor losers...behalve als je schijnzwanger bent.
Het is wel iedere keer anders...dan begint het met speeltjes, dan weer veel of juist weinig eten. Wel altijd loos gepiep in de ruimte en je dan smachtend aankijken.
kriebelen? Als het aan haar ligt graag op de buik! Dat moet ik dan dus juist effe niet doen.

Kijk de timing van alle rare dingen klopt gewoon met schijnzwangerschap, maar zeker weten doe je het dus nooit.

Lief schreef:kriebelen? Als het aan haar ligt graag op de buik! Dat moet ik dan dus juist effe niet doen.

Hahaha. Manlief kriebelde haar buik heel braaf op haar verzoek.
Waarop ik hem streng verzocht "nu even NIET die tepels te stimuleren, we zitten niet te wachten op melkvlekken"

EschaenStefanie schreef:zo laat mogelijk, heeft toen bij een hond gewerkt die gal spuugde op een lege maag in de ochtend/begin middag. Ik weet niet waarom precies maar het werkte erg goed

Ga ik even in gedachten houden als dat galspugen aan blijft houden

Klinkt idd als schijnzwanger, mijn vorige hond had dit ook altijd heftig. Alleen het galspugen herken ik niet maar misschien komt dit omdat ze 'honger' heeft?
Ik kreeg toen als tip om alle speeltjes van de vloer te halen, zolang ze namelijk met haar " kinders" kan blijven slepen en tutten, gaat het niet zo snel over, dit heeft hier altijd goed geholpen

Eigenlijk is de combinatie van schijnzwangerschap met braken en/of diarree een reden om naar de da te gaan i.v.m. Een (beginnende) baarmoederontsteking. Hou de temp. In de gaten. Zodra die omhoog gaat zou ik niet meer afwachten. Ik hoop dat het al weer wat beter gaat.

Ja, die temperatuur hield ik al scherp in de gaten. Die is normaal.
En sinds gisteren is het galbraken ook over, ik denk dat het toeval was.
Ze maakte verder ook totaal geen zieke indruk, anders had ik sowieso - temp goed of niet - even met de DA overlegd.

Vanochtend ging man om 8.30 naar beneden met haar.
Ik bleef liggen tot 9.45.
Toen ik beneden kwam was ze zo opgewonden (blaffen en gek doen) alsof ze me een week niet had gezien
Het miepen, mutsen, zeiken en aandacht zoeken gaat onverminderd door.

Het buikkriebels afeisen (je loopt met je armen vol wasgoed, hond loopt met je mee om zich ineens pal voor je zich op de rug te gooien met een gezicht van 'KRIEBEL MIJ!', is één voorbeeld) ook, maar jammer genoeg voor haar trappen we daar niet in

Godver.

Naar aanleiding van het topic van Marion lette ik extra scherp op Skadi.
En vandaag was ze wat extra pieperig, én ze wast haar foef regelmatig.
Ik dus controleren, en ze heeft wel wat afscheiding uit de vulva.
Helder, en een beetje wit. En het galbraken is terug.

Ze is niet ziek, integendeel, ze is hartstikke fit en speels. Fietsen net ging ook prima, en daarna wilde ze nog uitgebreid spelen met een bekende kuvasz.
Ze heeft geen koorts of verhoging. Het stinkt niet.

Maar toch zit het me niet lekker.
Ik ga morgenochtend de dierenarts bellen, ik wil zéker weten dat er niks aan de hand is.

je hebt gelijk! misschien is het niets of iets onschuldigs, maar als er wel wat aan de hand is kan je er beter op tijd bijzijn

Beroerd he? Waarschijnlijk is het niets maar ik wordt hier ook altijd nerveus van. Sterker nog, Koko was de afgelopen tijd ook 'uit haar hum' zeg maar (lui, chagerijnig... twee maanden na begin loopsheid) en na het een week aangezien te hebben heb ik haar toch maar meegenomen naar de kliniek en even bloed geprikt. Niets aan de hand natuurlijk mezelf voor niets zorgen gemaakt maar omdat baarmoederontsteking zo ongemerkt kan verlopen toch maar zekere voor onzekere genomen. Hopen dat het bij jou ook niets voorstelt

Kees

Ja, het is zo stom, ik weet haast zeker dat er niks aan de hand is....maar tóch ben ik hartstikke bezorgd
Ik dacht trouwens écht dat baarmoederontsteking gelijk stond aan doodzieke teef (koorts, sloom, overgeven)
Sjongejonge, ik word op m'n ouwe dag nog een overbezorgde mama

Nou, net overlegd met de DA assistente.
Aangezien ze niet ziekt oogt, geen koorts heeft, goed eet en de afscheiding helder is gaan ze, mede gezien haar leeftijd, uit van een nasleep van de schijndracht. Het kán een voorstadium zijn van BM ontsteking, maar die kans achten ze niet heel groot.
Ik kreeg de keus, preventief een kleine dosis AB of nog even een paar dagen aankijken en in de gaten houden.
Ik doe het laatste maar, ben niet zo'n voorstander van AB als het niet nodig is.

Wat wel heul irritant is, ze begon meteen over castreren (dat ze steriliseren noemde) en dat de kans op borstkanker en BM ontsteking zo groot is bij ongecastreerde teven.
Uh-huh. En de kans op botkanker is weer groter bij gecastreerde teven. Ik heb me echt wel ingelezen, lieve schat.

Ja die krijg ik ook te pas en te onpas te horen, zodra ik bij de dierenarts binnenstap...zeker nu ik een intacte reu en een intacte teef heb.
Nu moet ik er toch zeker één "laten helpen".

Gewoon goed op je meisje letten. Als ik madam hier laat helpen wordt het helemaal zo'n takketeef met een vetrand...

Ja, Skadi heeft écht niet meer testosteron nodig

Miranda schreef: Wat wel heul irritant is, ze begon meteen over castreren (dat ze steriliseren noemde)

Je had liever dat ze het bilaterale salpingo-ovariectomie of bilaterale ovariectomie of uturusextirpatie met bilaterale salpingo-ovariectomie genoemd had? Castratie is net zo min een medische term als sterilisatie, om daar nou over te vallen...

en dat de kans op borstkanker en BM ontsteking zo groot is bij ongecastreerde teven.
Uh-huh. En de kans op botkanker is weer groter bij gecastreerde teven. Ik heb me echt wel ingelezen, lieve schat.

Niet? 24% en 25%, als ik het uit mijn hoofd goed zeg. Iets van 44% van de teven (bijna 1 op de 2 dus) krijgt met één van beide of allebei te maken, ooit in haar leven en dat is toch aanzienlijk.
Veel groter in ieder geval dan de kans op overlijden tijdens narcose (waar op dit forum altijd erg dramatisch over gedaan wordt) en ook veel groter dan de kans op botkanker.
En dan moet je de leeftijd van de ingreep nog meenemen. Na de vierde loopsheid heeft steriliseren geen invloed meer op de kans op mammatumoren, en de invloed op botkanker is geloof ik alleen in de VS onderzocht- waar veel pups op 8 weken gecastreerd worden. Ik ben zeer benieuwd op castratie als de hond al uitgegroeid is nog veel uitmaakt voor de kans op botkanker op latere leeftijd. Ik kan me zomaar voorstellen dat dat niet het geval is (maar ik heb daar geen bewijzen of bronnen voor).
Als je echt bang bent voor bottumoren zou ik eerder bepaalde rassen vermijden (Duitse dog, Rottweiler, Boxer, Flatcoated retriever) dan mezelf zoveel zorgen maken over sterilisatie.

Ik kan alleen voor mijzelf spreken maar Koko zal zeker geopereerd worden zodra ik weet dat ik geen nestje (meer) met haar wil. En dat heeft (mede) te maken met mijn angst voor baarmoederontstekingen. En dat is niet omdat ik mezelf niet ingelezen heb

On topic: fijn te horen dat er voorlopig geen reden tot ongerustheid is. Ik zou ook geen preventieve antibiotica geven (dat vind ik eigenlijk een vrij slecht idee zelfs).

Kees

Ik was ook altijd voor de natuur en niet snijden in een gezonde hond.. maar toen maup op haar 12e een baarmoederontsteking kreeg, was dat toch reden genoeg om mij te doen twijfelen aan mijn opvatting. Later heeft ze ook nog een melkkliertumor gehad. Nu weet ik het echt niet voor later, wat ik zal doen. Nou ja, kan er nog lang over denken, dat wel..

is er overigens een verband tussen ontwikkelen van een bmo en een of een aantal nesten? Het lijkt soms net of honden van fokkers nooit een bmo krijgen..

sbientje schreef:is er overigens een verband tussen ontwikkelen van een bmo en een of een aantal nesten? Het lijkt soms net of honden van fokkers nooit een bmo krijgen..

Nee, dat schijnt er niet te zijn. De mythe is wel erg hardnekkig Het is natuurlijk wel zo dat een baarmoederontsteking alleen voor kan komen als er geen zwangerschap is dus als je teef maar iedere keer drachtig is voorkom je ze wel Maar niet echt de bedoeling lijkt me.

Kees

In het Twittertopic schreef je toch vorige keer ook dat Skadi wat snauweriger was naar een bepaalde hond (weet even niet meer wie) en dat je dat niet gewend van haar bent?!
Senna is tijdens de schijndracht ook een stuk prikkelbaarder en snauweriger.

Casey schreef:

sbientje schreef:is er overigens een verband tussen ontwikkelen van een bmo en een of een aantal nesten? Het lijkt soms net of honden van fokkers nooit een bmo krijgen..

Nee, dat schijnt er niet te zijn. De mythe is wel erg hardnekkig Het is natuurlijk wel zo dat een baarmoederontsteking alleen voor kan komen als er geen zwangerschap is dus als je teef maar iedere keer drachtig is voorkom je ze wel Maar niet echt de bedoeling lijkt me.

Kees

nou ja, ik kan me voorstellen dat de baarmoeder een soort grote schoonmaak krijgt ofzo, bij het krijgen van een nest.. Daarom dacht ik, misschien werkt dat in het voordeel. Heb het dan niet over fokkers die loopsheid na loopsheid een teef laten dekken, gewoon 'normale' fokkers waarbij een teef tot 4 nesten krijgt...

Maar dat verband is er dus niet, nou mooi, weer wat geleerd op deze zwoele zomeravond

Gelukkig maar Miranda, goed dat je ernaar hebt laten kijken
als ik overigens 9 jaar geleden geweten had hoe vandaag eruit zou zien' was nog steeds geen enkele hond hier gecastreerd. Jaren pies ruimen lijkt me ook geen pretje. Ook niet voor de honden.

Marion. schreef:Gelukkig maar Miranda, goed dat je ernaar hebt laten kijken
als ik overigens 9 jaar geleden geweten had hoe vandaag eruit zou zien' was nog steeds geen enkele hond hier gecastreerd. Jaren pies ruimen lijkt me ook geen pretje. Ook niet voor de honden.

het is niet zo dat iedere teef incontinent wordt, maar het is idd wel een risico..

Marion. schreef:Gelukkig maar Miranda, goed dat je ernaar hebt laten kijken
als ik overigens 9 jaar geleden geweten had hoe vandaag eruit zou zien' was nog steeds geen enkele hond hier gecastreerd. Jaren pies ruimen lijkt me ook geen pretje. Ook niet voor de honden.

Ze worden natuurlijk niet per definitie incontinent van castratie Ik had het er ook over met de da, die op zich geen uitgesproken voorstander is van castratie. Ze zei me hetzelfde een beetje wat Casey zegt, dat áls ik erover denk om Lotus te laten 'helpen' om redenen als bijv mamatumoren, dat na een x aantal loopsheden nog maar weinig zin heeft. Ze adviseerde om er over na te denken, af te wegen of je in een gezonde hond wil laten snijden, maar ook om mochten we het wel willen, dit te doen na de eerste loopsheid. De kans op incontinentie schijnt dan ook kleiner te zijn dan bij teven waar de ingreep al voor de eerste loopsheid wordt uitgevoerd.

PattyB schreef:In het Twittertopic schreef je toch vorige keer ook dat Skadi wat snauweriger was naar een bepaalde hond (weet even niet meer wie) en dat je dat niet gewend van haar bent?!.

Ja, naar Diaz. Maar dat is alweer een paar weken geleden. Ik weet niet of het er iets mee te maken had, sindsdien heeft ze niet meer gesnauwd naar honden.

@Kees: Ja, ik ben me er zeer van bewust dat de kans op BM ontstekingen toeneemt bij elke loopsheid.
En ook dat de kans op mamatumoren er is.
Ik ben ook niet tegen castratie (da's het hele zaakje wegnemen, sterilisatie is de eileiders afbinden), maar vind het irritant dat er echt élke keer zo op gehamerd wordt, en dat je nooit iets hoort over nadelen, die er ook zijn. De informatie die verstrekt wordt vanuit de meeste dierenartsenpraktijken vind ik niet echt neutraal. Nou zoek ik daar niks achter, ik denk dat DA's gewoon de protocollen vanuit Utrecht volgen.
Wat ik bedenkelijker vind is dat veel DA's de bezwaren, als je die ten berde brengt, gewoon wegwuiven.
Ik denk maar zo dat mamatumoren een stuk eenvoudiger te behandelen zijn, met een tamelijk hoge kans opgenezing, dan bijvoorbeeld botkanker. Of diabetes.

Als na de volgende loopsheid trouwens de schijnzwangerschap weer zo erg of erger is, denk ik dat Skadi trouwens wel gecastreerd gaat worden.
Dit is voor haar én voor ons niet leuk.
Maar dat doet niks af aan het feit dat ik wel graag wat genuanceerder, neutraler en wetenschappelijker verantwoord voorgelicht wordt over de voordelen en de nadelen van castratie.

Expecting schreef:

Marion. schreef:Gelukkig maar Miranda, goed dat je ernaar hebt laten kijken
als ik overigens 9 jaar geleden geweten had hoe vandaag eruit zou zien' was nog steeds geen enkele hond hier gecastreerd. Jaren pies ruimen lijkt me ook geen pretje. Ook niet voor de honden.

Ze worden natuurlijk niet per definitie incontinent van castratie Ik had het er ook over met de da, die op zich geen uitgesproken voorstander is van castratie. Ze zei me hetzelfde een beetje wat Casey zegt, dat áls ik erover denk om Lotus te laten 'helpen' om redenen als bijv mamatumoren, dat na een x aantal loopsheden nog maar weinig zin heeft. Ze adviseerde om er over na te denken, af te wegen of je in een gezonde hond wil laten snijden, maar ook om mochten we het wel willen, dit te doen na de eerste loopsheid. De kans op incontinentie schijnt dan ook kleiner te zijn dan bij teven waar de ingreep al voor de eerste loopsheid wordt uitgevoerd.

En allemaal weer kansen. Logisch ook natuurlijk. Ik ben voorstander van naar de hond te kijken en in de gaten houden.

Miranda schreef: Of diabetes.

Juist diabetes komt weer meer voor bij intacte teven dan bij gecastreerde teven Maar qua botkanker heb je gelijk natuurlijk. Kijk ik denk eerlijk dat het voor de meeste teven gunstig is gecastreerd te worden, liefst tussen de eerste en tweede loopsheid in (of bij kleine rassen) net voor de eerste loopsheid. En desgevraagd zal ik dat dus in de meeste gevallen ook adviseren (niet altijd, te dikke honden, erg dominant-agressieve teven, et cetera). Dan kan ik daar hele tabellen en percentages en lijsten voor- en nadelen en weet ik wat bijpakken... maar de meeste mensen zitten daar denk ik niet op te wachten. De grootste nadelen moet je natuurlijk altijd voor waarschuwen (te dik worden, incontinentie, en dat er teven zijn die alsnog loops kunnen worden) net als de grootste voordelen (baarmoederontsteking en mammatumoren). Zaken die echt véél minder voorkomen (diabetes, en bottumoren) kunnen wat mij betreft achterwege gelaten worden tenzij er specifiek om gevraagd wordt. Gewoon omdat die statistisch gezien niet of nauwelijks relevant zijn.

Kees

Bij mijn dierenarts gaat het niet eens over kansen. Er wordt gewoon vanuit gegaan dat je het doet. Je wilt toch geen puppies en geen loopsheden?

Toen het juiste moment voor Misty daar was kreeg ze een ongeluk. Dan ga ik niet op korte termijn, net na genezing van de wond, die ook daar in de buurt zat, het beestje weer laten opereren.
Nu is het er dus niet van gekomen en zie ik eigenlijk geen goede reden om het te doen. Ik ben heel bang voor het effect op het gedrag. Loopsheid is effe vervelend, net als schijndracht, maar er valt goed mee om te gaan.

Casey schreef:

Miranda schreef: Of diabetes.

Juist diabetes komt weer meer voor bij intacte teven dan bij gecastreerde teven

En bij gecastreerde reuen weer meer dan bij intacte reuen.
Maar het was niet duidelijke dat ik het meer algemeen zei, en het niet specifiek over Skadi had.

Mijn gedachte is dat ik ze eigenlijk het liefst intact houd. Die hormonen hebben ze niet voor niets, en ik vind echt dat er tegenwoordig wat al te gretig naar de scalpel wordt gegrepen. Ook de uitdrukking 'helpen' stuit me tegen de borst.

Bij Skadi specifiek is de afweging deze: In de eerste instantie dacht ik dat dat schijndrachtig zijn wel meeviel, prima te handelen was. Maar op het moment wordt zij knettergek van zichzelf, en wij er bij. En volgens mij (correct me if I'm wrong) wordt dat na elke loopsheid erger, toch?
Aan de andere kant ben ik tamelijk serieus als ik zeg dat ze écht niet meer testosteron nodig heeft
Ik ben er dus nog lang niet uit, en advies is welkom. (Geen advies als: 'waarom zou je in een gezonde hond snijden', of 'doen! ze wordt vast rustiger', of 'dikke kans dat ze incontinent wordt' maar onderbouwd advies van mensen met ervaring hiermee.).