Het HondenForum

Vorige week ben ik voor het eerst naar een bepaald bos hier in de buurt geweest, met Senna. Daar is ze haar neus achterna gegaan en ben ik haar zo'n 1 a 1,5 minuut kwijt geweest. Ze reageerde 0,0 op mijn stem. Dat heb ik nog nooit eerder meegemaakt. Ik was er best wel van geschrokken.
De rest van de week in andere bossen gewandeld en er was niets aan de hand. Gewoon het snuffelen zoals gewoonlijk, maar geen jachtgedrag.

Vandaag weer naar hetzelfde bos geweest. Ik ben haar een aantal keer (3 of 4x) kwijt geweest. De ene keer een halve minuut en de andere keer 1,5 a 2 minuten.

De schrik zit er echt goed in..

Voorlopig mijdt ik dat bos. Ik ga aan de slag met een dubbele hondenfluit van Acme en dan hoop ik dat ik haar weer onder controle heb staan over een tijdje.

Ik wil geen topic moeten openen dat ze onder een auto is gekomen, omdat ze achter wild aan is gegaan. Misschien klinkt dat wat overdreven, maar dat is momenteel mijn grootste angst.
Nu is ze 'maar even' weggeweest, maar wat als ze de volgende keer nog verder gaat...

Moest het gewoon echt even van me afschrijven. Ik voel me momenteel gewoon ronduit k*t...
_________________

Erg vervelend Patty , hier had ik 2 van die ........donders , maar het went nooit .
Ze gingen en kwamen terug als ze klaar waren

Het was aldoor erg verleidelijk al die hazen en eenden
Niets hielp , alleen vast houden

jelle & syb schreef:Erg vervelend Patty , hier had ik 2 van die ........donders , maar het went nooit .
Ze gingen en kwamen terug als ze klaar waren

Het was aldoor erg verleidelijk al die hazen en eenden
Niets hielp , alleen vast houden

Lekker hoopvol..

Ik verwacht dat het bij Senna nog wel goed komt...

Ik kan me je gevoel heel goed voorstellen, dat is echt balen.
Raar dat Senna het anders nooit doet.

weet je wat er anders is in dat bos dan elders? aan wild? zoja, zou je daar eventueel actief mee kunnen trainen

Vreselijk vervelend is dat gedrag idd..

Ik ben blij dat Dumas alleen op zicht jaagt. Zodra het konijn uit zich is komt hij terug.

Hopelijk gaat het met de fluit goed

yamie schreef:weet je wat er anders is in dat bos dan elders? aan wild? zoja, zou je daar eventueel actief mee kunnen trainen

Nee, ik heb geen idee.
Ik weet wel dat daar véél meer wild zit dan in de andere bossen waar ik wandel..

Vervelend meid, en raar dat het nu ineens in dat bos is.
Hoop dat het trainen met de fluit helpt

Dus toch weer Wat rot!!! Hoop dat trainen met de fluit helpt

IngeO, hier mogen (en gaan) ze het pad ook niet af. Helaas ziet hier dermate veel wild dat het ook over het pad loopt

Voor nu lijkt het 'bos-afhankelijk' te zijn. Dus ik hoop dat ik thuis en in andere bossen met de fluit kan trainen en dit uiteindelijk ook ooit weer in dat bos kan proberen. We zullen in de toekomst vast nog weleens vaker een bos als deze tegen komen, met veel wild...
Voor nu ga ik naar de bossen waar ze dit gedrag absoluut niet laat zien: Mastbos, Cadettenkamp, Drunense Duinen, etc. vertoont ze dit gedrag gewoon niet (niet in die mate, ze is altijd nog te bereiken, als ze wat aan het snuffelen is).
Dus dan is de keuze snel gemaakt..

Nu is het wel zo dat ik bijna altijd wel met iemand mee loop die een bal bij zich heeft of ze heeft een stok bij zich. Dan ziet ze niets anders meer dan de bal of stok...
Nu deze 2x in de bossen van Dorst, heb ik niet met een bal of stok met haar gespeeld.

Kan me voorstellen dat je daar van geschrokken bent. Je hebt het natuurlijk ook niet helemaal in de hand het is toch het instinct. Zelfs mijn chihuahua heeft dat instinct is ook een keer achter een konijn aangegaan en luisterde voor geen meter meer, terwijl ze me normaal nooit uit het oog verliest.
Dat is ook de reden dat ik niet graag in het bos wandel.
Succes met trainen ik hoop dat je het onder controle krijgt.

PattyB schreef:Ik wil geen topic moeten openen dat ze onder een auto is gekomen, omdat ze achter wild aan is gegaan. Misschien klinkt dat wat overdreven, maar dat is momenteel mijn grootste angst.
Nu is ze 'maar even' weggeweest, maar wat als ze de volgende keer nog verder gaat...

Moest het gewoon echt even van me afschrijven. Ik voel me momenteel gewoon ronduit k*t...
_________________

Gewoon van je afschrijven meis.

Ik was vanochtend Saar ook kwijt. Gebeurd noooooooooooooooit. Altijd even dat koppie omhoog om te checken waar ik ben. Paar keer geroepen, en geen koppie (het onkruid staat hoog!). Dus ik ben weer terug gelopen. En daar waar ik dácht dat ze was, zag ik inderdaad haar kont. Véél te druk met muizengraven (ze had beet).

Saar rent beslist niet weg. En ook niet de weg over. Maar het blijft ook in mijn systeem zitten dat ik ze altijd in de smiezen wil blijven houden. Ik vind dat soms zelfs wat sneu voor Saar. Dat ze altijd in mijn gezichtsveld moet blijven.
Maar Saar is de goeiste, en weet gewoon dat ze ergens in een verlaten veld best even muizen mag blijven graven.
Kost mij een halve hartverzakking, dat wel.

Jeetje meis... dat is schrikken :S
Gelukkig dat het maar 1 bos waar ze er 'last' van heeft, dan houd je nog andere bossen genoeg over.
Wellicht dat je eens bij staatsbosbeheer kunt informeren welk wild daar rondloopt. Misschien dat er andere dieren rondlopen die ze wel interessant vind en in andere bossen nog niet heeft geroken.
Ben benieuwd hoe het gaat met dat fluitje, heb dat ook eens overwogen.

dikke knuf!

Inge O schreef:

Machie schreef:IngeO, hier mogen (en gaan) ze het pad ook niet af. Helaas ziet hier dermate veel wild dat het ook over het pad loopt

dat is natuurlijk niet de afspraak .

(gebeurt hier ook wel een keer hoor, maar gelukkig zelden).

Toen we hier net woonden liet ik Raja in het begin ook wel eens los, maar het barst hier ondertussen van de konijnen dat dat geen optie meer is. Dan kan ik roepen wat ik wil maar terug komt ie niet, ja uiteindelijk na een paar minuten. In de tussentijd zien en horen we hem al piepend achter een konijn aan rennen dat ie niet te pakken krijgt.

Esmay87 schreef:

Inge O schreef:

Machie schreef:IngeO, hier mogen (en gaan) ze het pad ook niet af. Helaas ziet hier dermate veel wild dat het ook over het pad loopt

dat is natuurlijk niet de afspraak .

(gebeurt hier ook wel een keer hoor, maar gelukkig zelden).

Toen we hier net woonden liet ik Raja in het begin ook wel eens los, maar het barst hier ondertussen van de konijnen dat dat geen optie meer is. Dan kan ik roepen wat ik wil maar terug komt ie niet, ja uiteindelijk na een paar minuten. In de tussentijd zien en horen we hem al piepend achter een konijn aan rennen dat ie niet te pakken krijgt.

Op konijnen doen ze hier dan weer helemaal niets! Gelukkig maar. Reetjes eigenlijk ook niet meer.

Het zijn hier de muizen en katten. Maar helaas niet als die zich in huis bevinden. Nep-jachthonden

Ik weet niet wat ze zo interessant vindt.
Konijnen niet.
Die zaten bij het Erkemederstrand op de camping en 's ochtends stond ze oog in oog met een paar konijnen en dat deed haar niet zo veel. Ze vond het hoogstens wat interessant, maar er achteraan ging ze niet.

Het zullen wel reeën zijn.

Train met de fluit en begin vanaf nul, dus thuis bij de voerbak. Fluiten is voer (ik zou buiten voeren ).
En zorg dat je altijd, altijd, altijd wat leuks en lekkers bij je hebt.
En verder trainen op aandacht, voortdurend en altijd.

Dit gedoe is de reden dat ik vanaf vier weken de pups hier op de fluit train; dan zit het er rotsvast in als je dat vasthoudt als baas.
Ik krijg ze terug als er 20 meter verder een ree oversteekt, gewoon door eenmaal te fluiten.
En verder train ik met allemaal dagelijks op aandacht, elke wandeling weer, gewoon spelenderwijs.
Want "de grote splet" is ieders nachtmerrie, ook de mijne.

Succes, komt vast goed.

Dorst zitten veel herten he....
Ik heb ook een commando voor Tease: op het pad! Dat werkt goed!

Tease jaagt ook voornamelijk op zicht, dus komt niet super vaak voor. En lang weg is hij tot nu toe ook niet echt geweest.

Mijn ervaring met een hond die een groot jachtinstinct heeft (mijn Podenco) is dat voer niet helpt als het puntje bij paaltje komt. Ik heb regelmatig met een stuk leverworst etc. gestaan en dat ze toch liever achter het wild aan schoot. En op het moment dat ze vertrekken ben je al te laat... Ik ben Evi weleens anderhalf uur kwijt geweest in de duinen, dacht dat ik dood ging. En op het strand rende ze een keer de duinen op, en verdween erachter, geen hond meer te bekennen, en ik maar roepen met mn kaasje...

Zo kon ik Evi op een gegeven moment nergens meer los laten, omdat ze helemaal de smaak te pakken had. Ze was toen een jaar of 1. Ik ben toen heel fanatiek op gehoorzaamheid (kom voor, kom hier, tijdens hierkomen afgaan, tot tientallen meters blijf) gaan trainen, zonder voer, veel aan de lange lijn en haar heel goed in de gaten houden. Nu een jaar later kan ik haar weer overal loslaten, behalve de duinen, daar is de verleiding te groot. Ik laat haar ook niet van de paden afgaan, en ze moet altijd voor me lopen. Het commando: niet te ver, is ook heel handig. Soms rende ze een stukje voor me uit, en als ze dan weg schoot 'hoorde' ze me niet meer, dus van mij mag ze niet te ver weg.
Op plekken waar het kan natuurlijk wel, maar dan wel met het commando: vrij.

Ik denk ook dat het echt niet moeilijk is om dit gedrag weer om te draaien.
De ultieme afleiding voor Senna is dus een stok of bal. Die gebruik ik voorlopig, zolang de fluit er nog niet inzit.

En vervolgens wil ik de fluit verder opbouwen.
Senna is nog niet ontzettend lang weggeweest en ze komt uiteindelijk wel weer terug, maarja..

Ik denk dat het nog heel erg goed te trainen is, maar ik ben er liever vroeg bij, nu het nog niet zo vaak is gebeurd en nog niet zolang, dan wanneer het er al helemaal inzit. Vandaar nu mijn berichtje en ook omdat ik best geschrokken ben. Ik dacht dat Senna wel jachtinstinct had, maar echt matig. Nu na 2 jaar verrast ze me hier dus best wel mee...
Senna jaagt op geur, niet op zicht. Ze gaat echt sporen achterna, maar ziet ze niet.

Ik heb hier ook een zichtjager en eerlijk gezegd doe ik daar niets aan. Konijntje weg (wat erg snel gebeurd in een flink begroeid bos) hondje terug.
Als ze echt op geur gaan dan zou ik het ook wel eng vinden Ik blijf Jigzy zien of horen en ze is altijd in de buurt.

Puma schreef:Mijn ervaring met een hond die een groot jachtinstinct heeft (mijn Podenco) is dat voer niet helpt als het puntje bij paaltje komt.

Juist wél.
Maar met een stukje leverworst als extraatje staan zwaaien helpt niet natuurlijk, dat interesseert een endorfine-gedreven hond op zo'n moment totaal niet

Jaap* schreef:

Puma schreef:Mijn ervaring met een hond die een groot jachtinstinct heeft (mijn Podenco) is dat voer niet helpt als het puntje bij paaltje komt.

Juist wél.
Maar met een stukje leverworst als extraatje staan zwaaien helpt niet natuurlijk, dat interesseert een endorfine-gedreven hond op zo'n moment totaal niet

Als ik fluit, sta ik toch ook met een stukje leverworst, maar dat zou haar dan dus niet boeien, zeg je? Wat/Hoe dan?

PattyB schreef:

Jaap* schreef:

Puma schreef:Mijn ervaring met een hond die een groot jachtinstinct heeft (mijn Podenco) is dat voer niet helpt als het puntje bij paaltje komt.

Juist wél.
Maar met een stukje leverworst als extraatje staan zwaaien helpt niet natuurlijk, dat interesseert een endorfine-gedreven hond op zo'n moment totaal niet

Als ik fluit, sta ik toch ook met een stukje leverworst, maar dat zou haar dan dus niet boeien, zeg je? Wat/Hoe dan?

een hele leverworst voeren
Dumas train ik met halve rodiworsten. Mega stukken voeren. Dat veel leuker dan zo'n flut stukkie

PattyB schreef:

yamie schreef:weet je wat er anders is in dat bos dan elders? aan wild? zoja, zou je daar eventueel actief mee kunnen trainen

Nee, ik heb geen idee.
Ik weet wel dat daar véél meer wild zit dan in de andere bossen waar ik wandel..

welk bos is het? je hebt het geloof ik wel gezegd zaterdag, maar ik weet het niet meer..

Wel vervelend, ik zou er ook niet blij mee zijn, zeker niet als ze het nooit gedaan heeft..

sbientje schreef:

PattyB schreef:

yamie schreef:weet je wat er anders is in dat bos dan elders? aan wild? zoja, zou je daar eventueel actief mee kunnen trainen

Nee, ik heb geen idee.
Ik weet wel dat daar véél meer wild zit dan in de andere bossen waar ik wandel..

welk bos is het? je hebt het geloof ik wel gezegd zaterdag, maar ik weet het niet meer..

Wel vervelend, ik zou er ook niet blij mee zijn, zeker niet als ze het nooit gedaan heeft..

In Dorst.
Ik heb dit inderdaad nog nooit eerder meegemaakt, tot afgelopen woensdag voor het eerst. Toen had ik nog zoiets van: kan gebeuren, misschien was ze ons even kwijt o.i.d., maar ja, nu na vandaag...

PattyB schreef:

Jaap* schreef:

Puma schreef:Mijn ervaring met een hond die een groot jachtinstinct heeft (mijn Podenco) is dat voer niet helpt als het puntje bij paaltje komt.

Juist wél.
Maar met een stukje leverworst als extraatje staan zwaaien helpt niet natuurlijk, dat interesseert een endorfine-gedreven hond op zo'n moment totaal niet

Als ik fluit, sta ik toch ook met een stukje leverworst, maar dat zou haar dan dus niet boeien, zeg je? Wat/Hoe dan?

Ik train de fluit het liefst met een heel divers scala aan 'beloningen', in de opbouwfase. Ik wil voorkomen dat de hond een bewuste keuze gaat maken tussen het (in jouw geval ) obligate stukje leverworst en de benen nemen.
Het moet een keuze zijn tussen de benen nemen en een verrássing, die nieuwsgiérigheid moet in het spel zitten.

Als je meer verwacht van een (na-)jagende hond dan simpelweg komen op de fluit in niet te moeilijke omstandigheden (als er nog niks aan de hand is), zul je meer uit de kast moeten halen dan een extraatje.
Echt jagend gedrag is daarvoor veel te sterk gemotiveerd op andere gronden.
Als Felix vroeger iets in het vizier had, dan kon je daar wel met 5 kilo pensstaafjes gaan staan, maar dan stond je hem alleen maar in de weg.
Een jagende hond is wél ontvankelijk voor samenwerking, vooral omdat dat de winstkansen vergroot.
En dus is het sámen "jagen", waarbij je samenwerkt om voedsel (het echte voer , geen extraatje) te bemachtigen (een voerdummy bijvoorbeeld) een veel sterkere motivator voor zo'n hond. Als dat succes oplevert neemt hij je serieus als jij een andere suggestie doet.
In een notedop.

Een najagende, of zelfstandig jagende, hond is veel beter te bereiken door een beroep te doen op het feit dat hij sociaal geaccepteerd moet worden om mee te mogen eten.
Pogingen tot lokken of omkopen van najagende honden mislukken meestal, en zijn niet betrouwbaar in het resultaat.
Zo'n hond moet zelf tot het inzicht komen, dan wíl hij graag doen wat je zegt

Dankje, voor de korte uitleg. Zo wil ik het ook gaan doen.
Volgens mij is de 'schade' nu nog beperkt en ik heb het idee dat haar instinct niet dermate aanwezig is dat deze niet controleerbaar is.