Ik zeg gekscherend tegen hem; 'Niets aan zo'n hond die niet wil eten. Je zou wat dankbaarder moeten zijn, anders ruilen we je voor een hond die wel lekker zijn eten op eet.'
Macho blijft me aankijken, staat op, loopt naar zijn bakjes, gaat wat drinken en eet zijn brokjes op...
Soms lijkt het of ze je echt kunnen verstaan of zou het toch toeval zijn...
