Ik ben haar fokker uiteraard eeuwig dankbaar. Ze heeft haar opgenomen in haar roedel toen ik niet goed voor een jonge puberende hond kon zorgen (huisvestingsproblemen, werk en ziekte)
nu alweer bijna 2 jaar geleden. Terwijl ik aan het heropbouwen was, heeft Amy daar twee keer moeder mogen worden en na haar herstel van haar huidige nestje komt ze bij me terug.
Ik kan haar nu alles weer bieden wat ik toen niet kon. Na haar eerste nestje kon ze feitelijk alweer terug komen, maar in overleg met de fokster besloten dat er eerst nog een tweede nestje zou komen. Ik miste Amy vreselijk, maar door wat de fokster voor me gedaan had, wilde ik dat ook niet weigeren.
En nu, kijk ik er vreselijk naar uit. De lange rit naar Limburg om mijn "stuiterpup" op te gaan halen!
Ik vier feest!
