Het HondenForum

Sjon is de onbetwiste MollenMeister, en mama is het zát.
Zo ongeveer 2 á 3 keer per week trekt ie ineens een mol uit de grond. Dan maakt ie een klein muizensprongetje, en nog voor ik het doorheb bungelt er een lief klein molletje uit zijn poezelige witte waffeltje.
Ook aangelijnd doet ie het, dan denk ik dat ie gewoon staat te snuffelen zoals reutjes dat nog weleens in volledige onschuld plachten te doen, dus ik kijk eens om me heen of naar Roos, en hup! Weer bingo. Hij laat ze wel onmiddellijk los als ik dat zeg, in tegenstelling tot muizen eet hij molletjes niet op en hij schudt ook niet (niet meteen althans, en als ik zeg dat ie los moet laten komt het er dus ook niet van), maar zo'n mol heeft toch ineens de schrik van z'n leven te pakken, en ik vind het zo sneu. Molletjes zijn zo schattig! Stomme hond. Lullige is natuurlijk ook nog dat Sjon apetrots is op zijn buit, hij snapt echt niet waarom hij los moet laten van mij. "Is toch juist hartstikke mooi gevangen? Waardéér mijn talenten nou toch eens!" lijkt hij dan te willen zeggen. Maar helaas, mama is onvermurwbaar en waardeert de vangst maar matigjes.

Dus nu heb ik 2 molgerelateerde vragen. Hoe vaak trekken jullie honden gemiddeld een mol uit de grond? Doet Sjon dat nou bovengemiddeld vaak of valt het nog enigszins mee?
En, ook belangrijk, kunnen molletjes "dood spelen"? Soms blijven ze doodstil liggen als Sjon ze loslaat, maar ik heb ook wel meegemaakt dat ze als een razende terug hun holletje inkruipen. Zijn de molletjes die blijven liggen dan aan het creperen en moet ik ze eigenlijk uit hun door mijn rothond veroorzaakte lijden verlossen, of wachten ze tot het gevaar geweken is voor ze terug naar huis gaan? Ik vind het zo zielig om te zien.

Hier weten ze niet eens hoe een mol eruit ziet, als je Sjon nou gewoon eens wat meer te eten gaf. Arm beest

Ik heb geen idee of mollen dood kunnen liggen..

Ja, ik heb een poosje terug een molletje zien doodliggen, hij zat eerst in de snavel van een kraai, toen wij er aan kwamen schrok die kraai van mijn honden en liet die mol vallen, die hield zich toen eerst dood, maar tegelijkertijd zagen mijn honden dat die kraai hem liet vallen en die begonnen gelijk hysterisch te blaffen en gillen, toen schrok die mol zich het apezuur en ging ervandoor, wat jammer was want hij lag op het fietspad en toen er een brommer aan kwam ging het eerst nog goed maar hij werd toch geraakt door het achterwiel en was toen echt dood.

Diaantje schreef:Hier weten ze niet eens hoe een mol eruit ziet, als je Sjon nou gewoon eens wat meer te eten gaf. Arm beest

Zolang hij zo gemeen is tegen die lieve molletjes krijgt ie helemaal níks.

hmmm Ragyo pist hooguit over molshopen, zelfs als ze bewegen. het boeit hem niks. dus op je 1e vraag, 0,0 keer per jaar. Kiba deed ook niks met mollen of ander grut.
2e vraag weet ik niet.
maar ik zie voor Sjon wel een glansrijke carriere als professioneel mollenjager weggelegd, gewoon af en toe uitlenen aan een boer of voetbalclub, die ontvangen hem vast met open armen

Beike heeft nog nooit een mol gevangen.
Wel mag hij graag in de molshopen graven.
Soms vind hij wel een hele leuke en dan gaat hij in die hoop opzoek naar wortels van bomen of struiken, die wil hij het liefste uit de grond trekken.
Ik denk ook niet dat hij zal reageren als hij een mol ziet, maar zeker weten doe ik dat niet.
Ooit een keer mee gelopen met een groepje Stabij's die op muizenjacht gingen.
Beike stond er alleen maar bij te kijken van: Wat doen die nou??

Bovengemiddeld, Mayla. Als je hem losliet was het nog veel meer dus.
Een beetje boer betaalt je ervoor.
Ga vragen bij een flinke manege met paardenvelden en ze zijn wrs erg blij met je want paarden die in molshopen stappen, dat valt niet lekker.

Mollen kunnen meestal niet doodliggen, ik heb dat nooit meegemaakt althans.
Meestal is vangen ook dood, de vangst wordt vaak razendsnel eenmaal geschud en dan doet 't nekkie het niet meer.
Zo hoort dat ook, mollen vangen doe je niet voor 't opeten, een goeie mollenhond vreet ze niet, mollen zijn namelijk alleseters. En dat vinden ze meest niet lekker.
Maar goed ook, want molen vang je niet alleen omdat ze schade aanrichten maar ook voor de velletjes.
Ja, dat noem je bij mollen velletjes gek genoeg, niet huiden of vachten.
Dat jagen doen ze op het gehoor; Sjon hoort ze dus domweg omhoog komen en weet wanneer hij lichtvoetig moet lopen

Mollen zijn overigens helemaal niet zo schattig, hoor. Ze verzamelen wormen voor de winter en bijten daar de kop dan af; zo gaan die wormen niet dood en blijven ze dus vers, maar doordat de kop=richtingorgaan weg is kunnen ze ook niet vluchten.
En zo hebben ze nog wat leuke tactieken. Echt reuze schattig, ja
Mollen zijn overigens roofdiertjes dus. Dat je niet denkt dat ze heel schattig van grassprietjes leven of zo.

Wat je kunt doen is op andere tijden lopen. Mollen bewegen zich nogal op vaste tijden namelijk: 's morgens vroeg, rond de middag en aan het eind van de middag-begin van de avond.Let eens op wanneer hij vangt, waarschijnlijk zijn dat dezelfde tijden.
Die tijden moet je dan vermijden, dan zal hij aanzienlijk minder vaak succes hebben.

Ragyo schreef:hmmm Ragyo pist hooguit over molshopen, zelfs als ze bewegen. het boeit hem niks. dus op je 1e vraag, 0,0 keer per jaar. Kiba deed ook niks met mollen of ander grut.
2e vraag weet ik niet.
maar ik zie voor Sjon wel een glansrijke carriere als professioneel mollenjager weggelegd, gewoon af en toe uitlenen aan een boer of voetbalclub, die ontvangen hem vast met open armen

Haha, ja dat kan natuurlijk ook nog. Verdient ie eindelijk z'n Carnibest eens terug.
Roos wilde ik al uitbesteden als ganzenjaagster op Schiphol, zou wel lekker zijn als ze allebei fulltime aan de slag kunnen. Ze hebben er nu ook wel de leeftijd voor om een beetje te gaan werken voor de kost.

Hoewel ik wilde dat Sjon net zo'n mollenscore had als Ragyo. Vind het echt niks dat die lieve pluizige beestjes door mijn woeste killerterriër doodsangsten uit moeten staan, wat dat betreft ben ik echt een weekdiertje, haha.

*wijst naar Marjoleine*
Wat zij zegt. Woord voor woord.

gonnie schreef:hij zat eerst in de snavel van een kraai, toen wij er aan kwamen schrok die kraai van mijn honden en liet die mol vallen, die hield zich toen eerst dood, maar tegelijkertijd zagen mijn honden dat die kraai hem liet vallen en die begonnen gelijk hysterisch te blaffen en gillen, toen schrok die mol zich het apezuur en ging ervandoor, wat jammer was want hij lag op het fietspad en toen er een brommer aan kwam ging het eerst nog goed maar hij werd toch geraakt door het achterwiel en was toen echt dood.

Over je dag niet hebben gesproken

Marjoleine schreef:Bovengemiddeld, Mayla. Als je hem losliet was het nog veel meer dus.
Een beetje boer betaalt je ervoor.
Ga vragen bij een flinke manege met paardenvelden en ze zijn wrs erg blij met je want paarden die in molshopen stappen, dat valt niet lekker.

Mollen kunnen meestal niet doodliggen, ik heb dat nooit meegemaakt althans.
Meestal is vangen ook dood, de vangst wordt vaak razendsnel eenmaal geschud en dan doet 't nekkie het niet meer.
Zo hoort dat ook, mollen vangen doe je niet voor 't opeten, een goeie mollenhond vreet ze niet, mollen zijn namelijk alleseters. En dat vinden ze meest niet lekker.
Maar goed ook, want molen vang je niet alleen omdat ze schade aanrichten maar ook voor de velletjes.
Ja, dat noem je bij mollen velletjes gek genoeg, niet huiden of vachten.
Dat jagen doen ze op het gehoor; Sjon hoort ze dus domweg omhoog komen en weet wanneer hij lichtvoetig moet lopen

Mollen zijn overigens helemaal niet zo schattig, hoor. Ze verzamelen wormen voor de winter en bijten daar de kop dan af; zo gaan die wormen niet dood en blijven ze dus vers, maar doordat de kop=richtingorgaan weg is kunnen ze ook niet vluchten.
En zo hebben ze nog wat leuke tactieken. Echt reuze schattig, ja
Mollen zijn overigens roofdiertjes dus. Dat je niet denkt dat ze heel schattig van grassprietjes leven of zo.

Wat je kunt doen is op andere tijden lopen. Mollen bewegen zich nogal op vaste tijden namelijk: 's morgens vroeg, rond de middag en aan het eind van de middag-begin van de avond.Let eens op wanneer hij vangt, waarschijnlijk zijn dat dezelfde tijden.
Die tijden moet je dan vermijden, dan zal hij aanzienlijk minder vaak succes hebben.

Bedankt voor je uitleg Marjolein! Weer wat geleerd!
Als hij losloopt is het waarschijnlijk vaker raak denk ik, zal er eens op letten. We lopen inderdaad bijna altijd rond dezelfde tijden, daar heb je helemaal gelijk in. Ik zal eens kijken of het een uurtje of wat later ook zo vaak bingo is.

Dat hij mollen niet opeet en muisjes wel is dus om zo'n logische reden? Goh, best knap dus eigenlijk van Sjon, haha. Vind het wel mooi, dat instinct.

Wat doet men met die mollenvelletjes? Wordt daar iets van gemaakt, of zo?

Ik zal eens rondvragen bij een manege of boer hier in de buurt of ze blij worden van Sjon's kunsten. Hij vindt het wel echt verschrikkelijk leuk om te doen namelijk, en ergens in een duister krochtje van mijn hart gun ik het hem zelfs nog wel om zijn hobby uit te voeren. Hij is niet voor niets een kleine witte terriër natuurlijk, die hebben dit gewoon in hun bloed. Alleen die molletjes zien er zo lief uit dat mijn meisjesbrein het weer zielig vindt, haha.

Maar dat doodliggen kunnen mollen dus niet? Dus als hij er eentje uit een holletje getrokken heeft en dat diertje trekt nog wat met de pootjes moet ik Sjon eigenlijk "de klus" af laten maken? Of gewoon niet "los" roepen en Sjon laten schudden? Zo'n diertje laten creperen kan je echt niet maken vind ik, dan kan ie beter in 1 klap dood zijn. Wordt dat lijkje dan nog door andere dieren gegeten, zoals roofvogels, of is het verder totaal nutteloos? Het is wel in "hondenbossen" dat Sjon ze vangt, dus als het kadavertje blijft liggen gaan er waarschijnlijk honden in rollen en zo. Da's ook weer zo wat.

Miranda schreef:

gonnie schreef:hij zat eerst in de snavel van een kraai, toen wij er aan kwamen schrok die kraai van mijn honden en liet die mol vallen, die hield zich toen eerst dood, maar tegelijkertijd zagen mijn honden dat die kraai hem liet vallen en die begonnen gelijk hysterisch te blaffen en gillen, toen schrok die mol zich het apezuur en ging ervandoor, wat jammer was want hij lag op het fietspad en toen er een brommer aan kwam ging het eerst nog goed maar hij werd toch geraakt door het achterwiel en was toen echt dood.

Over je dag niet hebben gesproken

Niet he?

Maar die hield zich niet dood, hoor, die was hooguit suf van de val. Kraaien doden niet bij het vangen, dat doen ze pas bij het opeten. En dat hysterische gedoe gaf een adrenalinestoot.
Helaas keek ie toen al niet meer uit bij het oversteken.

Maylala schreef:Wat doet men met die mollenvelletjes? Wordt daar iets van gemaakt, of zo?

Niet meer zoveel tegenwoordig.
Vroeger werden ze gebruikt als voering voor hoge hoeden en als voering voor handmoffen. Was een reuze sjiek product.
Er zijn heel wat gezinnen hier in Friesland de crisiswinters doorgekomen hoor (voor WO-II dus), dagloners die geen of weinig werk hadden en wel grote gezinnen. In die tijd brachten die velletjes soms wel een gulden op,je kunt je voorstellen wat een goede mollenhond toen waard was! Stabijs zijn mollenhonden van oorsprong, het enige als zodanig gefokte ras ter wereld en het enige ras ook dat geselecteerd werd op zelf die mollen vangen
Bij stabijs werden er twee methodes gebruikt, aangepast aan welk type vanger je had: de zelfvangers haalden ze zelf uit de grond, zoals Sjon dus. Het andere type deed het samen met de baas; je vlakte de grond, ging op de actieve tijd ('s morgens vroeg) met de hond het veld in en als de ril bewoog (gang) zette je de schop erachter en wipte je de ml eruit. De hond ving hem op en brak de nek.
Die laatste methode eb ik twee seizoenen gedaan met Isabel, die was erg goed. Isa's moeder Eva was een zelfvanger.

Maar dat doodliggen kunnen mollen dus niet? Dus als hij er eentje uit een holletje getrokken heeft en dat diertje trekt nog wat met de pootjes moet ik Sjon eigenlijk "de klus" af laten maken? Of gewoon niet "los" roepen en Sjon laten schudden?

Laat hem twee seconden langer gaan en die mol is dood. Waarschijnlijk is hij het al en zie je alleen reflexen trouwens.

Wordt dat lijkje dan nog door andere dieren gegeten, zoals roofvogels, of is het verder totaal nutteloos?

Vogels dus.
Ik ken mensen die ze op de paaltjes van de velden leggen, voor de roofvogels. Dat is denk ik het handigste, dan kunnen er geen honden bij.
Het zijn reuze eiwitrijke beesten, mollen, dus voor roofvogels erg gezond.

hier wil chezz zo af en toe nog wel eens een poging wagen. heeft er tot
nu toe dacht ik 4 te pakken gehad. en dat deed ie voroal als ik smorgens
liep met ze.

Marjoleine schreef:Maar die hield zich niet dood, hoor, die was hooguit suf van de val.

Precies.
Mollen doen dat niet.

Watersnippen - zo leerde ik op de harde manier - doen dat wél.
Tyr kwam eens aanzetten met een watersnip die hij keurig voor me neerlegde, de schat.
Beest was helemaal slap, met bungelend nekje en al, en ik pak hem op om buiten neer te leggen zodat Tyr hem op zou kunnen eten.
Op het moment dat ik hem neerleg, en overeind kom om Tyr er bij te roepen, fladderde hij ineens weg.
Ik kreeg bijna een hartaanval, ik was er van overtuigd dat 'ie dood was. Zombie-watersnip
Nou ja, toen heb ik 'm maar weer gevangen en heb ik hem naar de vogelopvang in Woudenberg gebracht.

Ontopic: Ik zou het hem inderdaad laten doen, bij manege's en boeren.
Een goede mollenhond is goud waard.
Manegehouders en boeren zijn niet zo dol op paarden en vee met gebroken ledematen.

rakker2000 schreef:hier wil chezz zo af en toe nog wel eens een poging wagen. heeft er tot
nu toe dacht ik 4 te pakken gehad. en dat deed ie voroal als ik smorgens liep met ze.

Precies.
Mollen hebben drie activiteitspieken per dag.
Dan gaan ze drinken.
Als je een veld afzoekt begin je ook langs de slootkant, daar zitten ze het meest dan en daar zijn de nesten ook.
En ze zijn enorm klokgericht, ze doen dat echt op vaste tijden.

Marjoleine schreef:

Maylala schreef:Wat doet men met die mollenvelletjes? Wordt daar iets van gemaakt, of zo?

Niet meer zoveel tegenwoordig.
Vroeger werden ze gebruikt als voering voor hoge hoeden en als voering voor handmoffen. Was een reuze sjiek product.
Er zijn heel wat gezinnen hier in Friesland de crisiswinters doorgekomen hoor (voor WO-II dus), dagloners die geen of weinig werk hadden en wel grote gezinnen. In die tijd brachten die velletjes soms wel een gulden op,je kunt je voorstellen wat een goede mollenhond toen waard was! Stabijs zijn mollenhonden van oorsprong, het enige als zodanig gefokte ras ter wereld en het enige ras ook dat geselecteerd werd op zelf die mollen vangen
Bij stabijs werden er twee methodes gebruikt, aangepast aan welk type vanger je had: de zelfvangers haalden ze zelf uit de grond, zoals Sjon dus. Het andere type deed het samen met de baas; je vlakte de grond, ging op de actieve tijd ('s morgens vroeg) met de hond het veld in en als de ril bewoog (gang) zette je de schop erachter en wipte je de ml eruit. De hond ving hem op en brak de nek.
Die laatste methode eb ik twee seizoenen gedaan met Isabel, die was erg goed. Isa's moeder Eva was een zelfvanger.

Maar dat doodliggen kunnen mollen dus niet? Dus als hij er eentje uit een holletje getrokken heeft en dat diertje trekt nog wat met de pootjes moet ik Sjon eigenlijk "de klus" af laten maken? Of gewoon niet "los" roepen en Sjon laten schudden?

Laat hem twee seconden langer gaan en die mol is dood. Waarschijnlijk is hij het al en zie je alleen reflexen trouwens.

Wordt dat lijkje dan nog door andere dieren gegeten, zoals roofvogels, of is het verder totaal nutteloos?

Vogels dus.
Ik ken mensen die ze op de paaltjes van de velden leggen, voor de roofvogels. Dat is denk ik het handigste, dan kunnen er geen honden bij.
Het zijn reuze eiwitrijke beesten, mollen, dus voor roofvogels erg gezond.

Wauw, dat wist ik allemaal niet. Die mollenvelletjes waren vroeger flink lucratief zeg, we hadden dan met Sjon in huis prima kunnen overwinteren, haha. En met Stabijs wordt dat mollenjagen dus ook echt nog steeds gedaan? Dat zou Sjon wel leuk vinden denk ik, veldjes afspeuren met een paar mooie pluimstaartdames.

Maar ontzettend bedankt voor je uitleg. Ik zal voortaan Sjon voortaan maar laten gaan dus als ie een mol gevangen heeft, en het kadavertje dan op een paaltje oid leggen voor de vogels. Is eens wat anders dan vetbolletjes ophangen.

Miranda schreef:

Marjoleine schreef:Maar die hield zich niet dood, hoor, die was hooguit suf van de val.

Precies.
Mollen doen dat niet.

Watersnippen - zo leerde ik op de harde manier - doen dat wél.
Tyr kwam eens aanzetten met een watersnip die hij keurig voor me neerlegde, de schat.
Beest was helemaal slap, met bungelend nekje en al, en ik pak hem op om buiten neer te leggen zodat Tyr hem op zou kunnen eten.
Op het moment dat ik hem neerleg, en overeind kom om Tyr er bij te roepen, fladderde hij ineens weg.
Ik kreeg bijna een hartaanval, ik was er van overtuigd dat 'ie dood was. Zombie-watersnip
Nou ja, toen heb ik 'm maar weer gevangen en heb ik hem naar de vogelopvang in Woudenberg gebracht.

Ontopic: Ik zou het hem inderdaad laten doen, bij manege's en boeren.
Een goede mollenhond is goud waard.
Manegehouders en boeren zijn niet zo dol op paarden en vee met gebroken ledematen.

Haha, dat van die watersnippen wist ik ook, daarom dacht ik dat molletjes dat misschien net zo deden.
Je kunt je echt halfdood schrikken van die rotgeintjes als ze ineens gaan rennen of fladderen.

Dat een paard of koe met een gebroken been vaak afgemaakt moet worden wist ik wel, en dat zal ook wel een dure grap zijn voor zo'n eigenaar. Ik zal zeker eens kijken of Sjon nuttig bevonden kan worden door zo iemand. Leuk voor beide partijen, Sjon z'n hobby (en een gouden dag) en de eigenaar van het veld een gerust hart.

Goh. Nooit gedacht dat mijn kleine draakje behalve mij nog mensen blij zou kunnen maken.

Marjoleine schreef: Zo hoort dat ook, mollen vangen doe je niet voor 't opeten, een goeie mollenhond vreet ze niet, mollen zijn namelijk alleseters. En dat vinden ze meest niet lekker.

Is dat omdat het alleseters zijn? Muizen en ratten zijn toch ook alleseters, en die worden wel gewoon gegeten... Ik dacht dat ze gewoon vies waren, net als spitsmuizen, en niet per se omdat het alleseters zijn...

Onze vorige hond ving regelmatig een mol, Indy vangt eigenlijk alleen muizen.

Indy schreef:

Marjoleine schreef: Zo hoort dat ook, mollen vangen doe je niet voor 't opeten, een goeie mollenhond vreet ze niet, mollen zijn namelijk alleseters. En dat vinden ze meest niet lekker.

Is dat omdat het alleseters zijn? Muizen en ratten zijn toch ook alleseters, en die worden wel gewoon gegeten... Ik dacht dat ze gewoon vies waren, net als spitsmuizen, en niet per se omdat het alleseters zijn...

Onze vorige hond ving regelmatig een mol, Indy vangt eigenlijk alleen muizen.

Dat weet ik eigenlijk niet, dat is wat ik altijd heb gehoord als verklaring.
Mijn honden eten geen ratten trouwens.
Onze vorige wetter heeft er heel wat gevangen ( ) maar die vrat ze niet op, die kreeg ik.
Muisjes wel, dat zag ze volgens mij als een soort bitterballen
Mollen weer niet, die kreeg ik.

Marjoleine schreef:Mijn honden eten geen ratten trouwens.
Onze vorige wetter heeft er heel wat gevangen ( ) maar die vrat ze niet op, die kreeg ik.
Muisjes wel, dat zag ze volgens mij als een soort bitterballen
Mollen weer niet, die kreeg ik.

Dus jij krijgt het smerige spul en de lekkere hapjes vreten ze zelf op?
Begrijp ik dat zo goed?

Nee, ik krijg de mollen omdat ik de huidjes wil
En ik krijg de ratten omdat die dood moeten en het dus bewijsmateriaal is.
Ik geloof ze wel hoor, maar ze horen graag hoe geweldig ze zijn

En die muizen zijn een versnapering, dat boeit niet

Ik dacht eigenlijk dat muizen vegetariërs waren? Ik heb overigens gehoord dat muizen vaak niet worden gegeten vanwege de bittere galblaas, maar dat zou dan opgaan voor katten geloof ik.
Sjon heeft 1 keer een aanvaring met een rat gehad, hij kreeg een tik van het kreng, schrok zich helemaal lam en rende vlug naar mij toe. Hij had ogen als schoteltjes, en vindt nu 2 jaar later dat oevertje nog steeds bovenmatig interessant. Ik denk eigenlijk dat hij nu hoopt die rat nog eens tegen te komen, en dat hij dan voorbereid is om het beest met blikkerende tanden en een getrainde nek-breek-schud te lijf te gaan.

Muizen zijn voor hem wat Marjoleine zegt, een lekker bittergarnituurtje. Maar mollen dus niet, die laat ie liggen.

Roos blieft al dat ongedierte niet, dat vindt ze zó unladylike.

Marjoleine, hoor jij ook altijd die afschuwelijke laatste kreet van muisjes? Bij Sjon is het echt "Pieieieieiep!!" *krak*, en op naar de volgende. Vreselijk vind ik dat, soms blijft het echt nagalmen in mijn hoofd en ik ben blij dat mollen dat niet doen. Dat zou erg slecht voor mijn nachtrust zijn met de hoeveelheden die hij uit de grond trekt.

maylala kijk een op de jachthut of het jachtforum, daar zitten jagers die ook mollen vangen. misschien kan je de tot dienst zijn met sjon! zou toch fijn zijn...

laura23 schreef:maylala kijk een op de jachthut of het jachtforum, daar zitten jagers die ook mollen vangen. misschien kan je de tot dienst zijn met sjon! zou toch fijn zijn...

Hee, da's een goeie! Bedankt voor de tip!

Er zijn geen mollen op Terschelling , dus!

Mijn heidewachtel heeft het afgelopen jaar twee mollen gevangen, daarvoor jaren niets. Ze is zo trots op haar vangst, het is bijna gemeen dat ze van mij de mol weer los moet laten.
Mijn stabij staat erbij en kijkt ernaar, maar die snapt echt niet wat daar nou leuk aan is Het interesseert haar echt niets

Hier ook mollenvangers, kunnen ze aardig druk mee zijn.
waarom honden en katten mollen niet eten is omdat ze stinken zei mijn opa altijd. Hun vlees/huid stinkt waardoor zij niet aantrekkelijk zijn voor honden en katten.

Doe jij nog steeds iets met de huiden Marjoleine ?