Het HondenForum

laat je het dier achter bij de da, of gaat hij/zij mee naar huis? Ik heb mijn vorige honden, de eerste was een kruisingkje poedel/schnauzer, en mijn tweede, een rottweiler beide bij de da achtergelaten..
Geen behoefte ze weer mee naar huis te nemen, maar geloof me, ik heb echt dikke tranen gelaten bij beide.. .
Ook de honden die ik nu heb, een rottweiler en een bullmastif bljven als het hun tijd is, bij de dierenarts.
Ben ik een uitzondering?Volgens mij hebben de meeste eigenaren hun overleden hond in een urn thuis staan..

was hier laatst ook al niet een topic over?

Honden en katten uit mn ouderlijk huis zijn ook allemaal daar gelaten, niks geen aparte crematie.
Hier heb ik een mini urntje in de kamer staan en dat is van ons dochtertje, ik hoef straks geen hele verzameling van nog 4 katten en onze hond, en god weet hoeveel dieren er misschien nog komen en 'gaan'

Hier kwam de DA thuis, ze is toen gewoon meegegaan met de DA.
Heb niks met een dood dier.

Er is een ander topic ook over inderdaad, weet alleen niet waar.
Het zette me wel aan het denken, maar ik weet het gewoon niet. Het liefst begraaf ik zelf mijn dier ergens, dat heb ik altijd gedaan met de konijnen, ratjes en hamsters. Maar de honden zijn daar toch wat te groot voor.
Ik ben er nog niet over uit, maar een urn in huis heb ik ook niet zoveel mee, een dierenbegraafplaats heb ik ook niets mee.
Dood is dood eigenlijk. Het dier weet echt niet wat er nog met hem gebeurd. Ik als mens wel, het idee dat hij gedumpt wordt bij allerlei kadavers en dan verbrand wordt is niet leuk, maar eigenlijk is hij of zij er al niet meer op dat moment.
Ik vind het moeilijk. Ook omdat als ik de keus zou hebben dat ik het dier in eigen omgeving wil laten inslapen als dat noodzakelijk is. Achterlaten bij een da is dan al niet aan de orde, meegeven met de da dan weer wel.

Ik heb wel enig idee van hoe ik het voor Bayko en Cyntha geregeld wil hebben. Individueel cremeren en dan voor de hond die als eerste gaat een extra grote urn zodat ik daar later de as van de als tweede overleden hond aan kan toevoegen. Waarschijnlijk wordt nadat ze beide zijn overleden de as ook nog wel ergens uitgestrooid, maar ben er nog niet helemaal over uit waar dat dan zou moeten gebeuren. Ik ben van plan de komende jaaaaren nog vele mooie wandelplekjes met de honden te bezoeken dus daar zit tegen die tijd vast wel iets geschikts tussen. Voorlopig is dat echter nog helemaal niet van toepassing want ik heb met zowel Bayko als Cyntha afgesproken dat ze in relatief goede gezondheid minstens vijftien worden.

Hmm..
ben hier soms nogal dubbel in.
Zoals ik er nu over denk zou ik mijn hond en kat laten cremeren en de as verstrooien..

Poezen liggen in de tuin of ik dat met de honden ga doen weet ik nog niet. Ik overweeg om ze bij de dierenarts te laten.

Al mijn honden zijn gecremeerd. Van één van hen heb ik de urn. Hij is de enige die niet van ouderdom gestorven is, maar door kanker. Hij was echt heel speciaal en uniek voor ons. Mijn huidige twee honden worden ook gecremeerd als hun tijd daar is...

Indy mijn vorige hond, is gecremeerd. Twee weken terug een kat in de tuin begraven, maar had steeds de neiging hem weer op te graven. Het klopt gewoon niet dat die daar ligt.

Nee, geen urnen. Na zelf begraven staat cremeren hier wel bovenaan de lijst.En dan de as uitstrooien.

http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... 9&t=215904

Kilian is achtergebleven bij de dierenarts. En wat we met de rest gaan doen als het zover is zien we dan wel weer.

Nora is thuis ingeslapen, ik vind dat dat op een voor de hond bekende plek moet als het eventueel kan. Daarna hebben we haar zelf naar het crematorium gebracht, ik vond in zo'n vriezer bij de DA toch een wat stom idee. Ze is overigens wel gelijk na het inslapen daarheen gebracht. Crematorium vroeg of we de volgende dag wilden brengen maar en hele dag met een dode hond in huis is niets voor mij. Ik heb niets meer met zo'n lichaam maar aangezien de ziel van mijn hond er in heeft geleefd moet het wel met respect behandelt worden. Urnen hoef ik ook absoluut niet, ik vind het een beetje een raar idee.

Poezen zijn begraven in de tuin van mijn ouders en hier ligt er ook 1. Maar dat gaat niet met de honden.
Van haddock weet ik zeker (misschien tegen die tijd denk ik er anders over) dat ik hem laat cremeren en een urntje wil. Hij is mijn eerste hondje en we hebben een zeer speciale band.
Maar goed wie weet denk ik tegen die tijd wel, bij de dierenarts laten.

Ik laat ze achter bij de da. Ik heb totaal geen behoefte aan urntjes op mijn schoorsteenmantel of bezoekjes aan een dierenkerkhof. Ik zet liever een mooie foto van ze neer zoals ze waren toen ze nog leefden.

Ik zei altijd dat het mij niet uitmaakte, dood is dood.
Maar toen Mats er niet meer was en die beslising gemaakt moest worden, wilde mijn zusjes graag dat ze gecremeerd werd en ik vond dat ook prima. Achteraf maar goed dat het zo gegaan is, want anders had ik haar een dag later bij de dierenarts terug gaan halen (als dat nog gegaan had).
Nu speelt hierbij voor mij ook mee dat ik vaak (te vaak) dode dieren naar de distructie (vuilcontainer vol maden) heb moeten brengen (dierenambulance), waaronder ook veel van mijn eigen lievelingetjes van het asiel en zelf de hond van een vriendin, waar ik net 1,5 week in huis had opgepast. Nooit doen!
Dit beeld, alleen dan van mijn eigen hond, nee!

Nu staat ze in een stenen tennisbalurn bij ons thuis (we hebben haar as verdeeld) en ik wil haar ooit uitstrooien, maar wacht op een mooi moment. Voor nu is het goed zoals het nu is.

Tyson was thuis ingeslapen en ik heb zijn urn nog. Vooral net na zijn overlijden heb ik er veel aan gehad, dat ik hem nog in huis heb. Hij hoort er gewoon nog bij.

Mijn allereerste hondje mocht begraven worden bij mijn moeder in de tuin.Helaas wonen ze nu veel verder weg en kan ik ze daarom niet meer in de gote tuin daar begraven, dat zou ik het liefste doen.
De rest is gecremeerd.
De laatste hond die hier overleed is ook gecremeerd. Maar mijn dochter maakte dit eigenlijk voor het eerst bewust mee en wilde heel graag een urn. Dat heb ik gedaan voor haar. Nou ja urn, het is een mooie hondenkoekjespot met hondenpootjes en een houten deksel, wel groot maar niet echt een urn zoals ik me die voorstel. Die staat hier nu in de kast. Maar voor mij had dat niet perse zo gehoeven maar het deed haar goed (ze was 12 toen)

ik probeer als het kan dat de honden thuis ingeslapen worden,het is helaas 2x gebeurd dat een hond bij de DA overleed en deze hebben we dan ook meteen daarna opgehaald,zou nooit een hond achter laten bij een DA...echt moet er niet aan denken..

alle honden worden hier begraven,bij 1 ging het niet omdat het toen - 10 vroor,en deze is individueel gecremeerd en zijn as moeten we nog bij de andere honden begraven..

er liggen hier ook een shetlander en veulen begraven inmiddels...

Heb niks meer met een dode hond, ik heb mijn eerste hond bij de dierenarts gelaten, maar heb daar wel spijt van gehad, had haar beter mee naar huis kunnen nemen zodat Bijou nog afscheid had kunnen nemen. Bijou heeft haar nog een hele poos lopen zoeken.

Denk dat ik de andere honden in het bos ga begraven.

Onze vorige hond ging thuis dood en we hebben hem de volgende dag in de tuin begraven. Dat voelde goed. Wat ik met deze honden doe weet ik niet.

Zowel mijn vriend als ik hebben er behoefte aan om de honden in onze eigen tuin te gaan begraven als het zover is.
We hebben hier nooit met veel woorden over gesproken eigenlijk.
Maar toen Romeo zo ziek was, en we niet zeker wisten of hij in leven zou blijven, waren een paar woorden genoeg om van elkaar te weten dat we hem in onze eigen tuin willen. Gelukkig hebben we beide dat zelfde gevoel en die zelfde wens.
Er ligt hier ook al een cavia in de tuin, onze Mies, haar snoetje staat in het logo van onze cavia opvang, dit was al voordat ze overleden was. Nu dus extra speciaal.

ik hoop thuis inslapen, 1 dag thuis, volgende dag naar het crematorium en dan weer naar hui in een potje. ↲
Ik hecht der wel heel veel waarde aan, mijn katten hebben een mooi potje gekregen, en hun bandje eromheen. En als mijn huis eindelijk af is krijgen ze weer een 'mooi' plekje, ik kan er gewoon geen afstand van doen

Mijn eerste kat heb ik bij de DA achtergelaten, de tweede laten cremeren en die staat nu in een blikje in de kast. Hond en andere katten laat ik het liefst ook cremeren, of ik begraaf ze zelf.

Zowel Max als Bente zijn gecremeerd.Max heb ik direct na het inslapen zelf naar het crematorium gebracht en Bente is vanaf de dierenarts door de mensen van Stompwijk opgehaald.
Bente is al uitgestrooid en Max gaat haar binnenkort vergezellen.

achtergelaten bij de dierenarts.
maar niet naar de destructor, maar naar een groepscrematie.
kreeg later nog een aardig handgeschreven kaartje van het crematorium dat ze dan en dan gecremeerd was en uitgestrooid op hun strooiveld.

1 hondje begraven en de rest gecremeerd hier. Van 1 heb ik een as hangertje! ik had haar na herplaatsing en waar ze erg mishandelt van terug gekomen is haar toen gezegd en beloofd toen ze gillend tegen me opsprong na weerzien, dat ze voor altijd bij me bleef. Die belofte ben ik na gekomen!

Ik weet het niet. Mijn eerste hamster is door mijn vader in de gft bak gekieperd , mijn tweede hamster heb ik bij de DA achtergelaten. Wat ik met Spekkie doe als hij thuis overlijdt weet ik niet, Jamey gaat gewoon nooit dood

Jacksel schreef:Ik weet het niet. Mijn eerste hamster is door mijn vader in de gft bak gekieperd , mijn tweede hamster heb ik bij de DA achtergelaten. Wat ik met Spekkie doe als hij thuis overlijdt weet ik niet, Jamey gaat gewoon nooit dood

....................................

Gelijk heb je!!

The Alpha Bitch schreef:

Jacksel schreef:Ik weet het niet. Mijn eerste hamster is door mijn vader in de gft bak gekieperd , mijn tweede hamster heb ik bij de DA achtergelaten. Wat ik met Spekkie doe als hij thuis overlijdt weet ik niet, Jamey gaat gewoon nooit dood

....................................

Gelijk heb je!!

Dat soort dingen zeg ik dus ook altijd!

Met honden en katten wil ik ze wel graag gecremeerd, ben dat van huis uit gewend eigenlijk. Nou staan ze dus niet ter sier op de mantel, maar de katten van mijn ouders en schoonmoeder staan gewoon in de tuin of begraven in de tuin op een lievelingsplekje of in een kast, wachtend op een plekje dat juist voelt in de tuinen. Knaagdieren heb ik altijd begraven bij mijn ouders in de tuin en dat gebeurt nu dus ook in mijn eigen tuin. Als een van de knagers overlijdt, hebben we daar twee perken voor in de tuin, waar zeil en grind overheen ligt omdat anders de honden er weer mee naar binnen lopen
Wat wel eigenlijk gebeurde met Kazan in november, was dat we hem wel achterlieten, maar vanuit de DA werd geregeld dat hij werd opgehaald en gecremeerd, exclusief, want in groep wilde ik dat niet...en ik haalde zijn blikje ook op in de kliniek (nouja, uiteindelijk heeft mijn moeder dat voor ons gedaan). Moet ik wel zeggen dat we dat een half jaar eerder al allemaal hadden geregeld, omdat hij toen de onderzoeken echt in ging en we niet op het laatst daar nog mee bezig wilden zijn.
We hebben nog altijd geen urn, omdat we dat nog niet aankunnen om uit te zoeken. Net of je in een winkel staat en zolang ik dat gevoel nog heb, kies ik ook geen urn.
Ik vooral niet eigenlijk, dus hij/zijn as ligt nog altijd in een zilveren asblikje (die voor zo'n grote hond nog best zwaar zijn, daaar schrok ik toen nog zo van, was toch altijd lichte urntjes gewend vanwege katten en kleinere hondjes) en hij staat onopvallend in mijn tierelantijntjeskast tussen de lijsten, memoires en beeldjes. Als je het niet weet, zie je het echt niet.

Het heeft mij eigenlijk vooral getroost dat hij nog bij ons is, vooral ook voor die kleine meid. Wij hebben er moeite mee dat hij er niet meer is, maar voor die meid is echt haar wereld ingestort...dat effect hadden we echt onderschat. Zij put er nog het meeste troost uit dat hij nog bij ons is, al is het alleen maar zijn as. Ze wil ook graag een ashangertje, en in de toekomst mag ze dat ook gewoon. Maar ook zij is nog niet toe aan het uitzoeken van zo'n hangertje.

bah...ik word er weer helemaal emo van...