Het HondenForum

Ik kan bijna niet geloven dat het me een tweede keer gebeurde, maar afgelopen vrijdag kwam ik weer de vorige eigenaren van Luna tegen (die ik 'gevonden' uit het asiel heb gehaald). Deze keer waren ze met z'n tweeen, terwijl ik vorige keer alleen de man trof. Zie topic http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... 1&t=213149 De eerste keer was ik zo perplex dat ik haast niets gevraagd heb, maar deze keer heb ik toch mijn vragen gesteld. Maar of de antwoorden nou echt bevredigend zijn...

Ten eerste het verhaal waarom Luna in het asiel terecht is gekomen: Ze hadden naast haar een reutje en hebben een nestje gefokt, waarvan ze één reutje hebben aangehouden. Op een gegeven moment kon Luna niet meer samen met de pup en moest Luna dus weg... Toen ik aangaf dat ze in het asiel als 'gevonden' te boek stond, keek ze me eerst heel vreemd aan en kreeg ik een verhaal dat ze eerst zelf hadden geprobeerd een baasje te zoeken, maar dat daar heel verkeerde types op af kwamen. Het asiel was dus heel voorzichtig geweest met het selecteren van de eigenaar... Nou, ik kan je vertellen dat ik de mensen in het asiel ongelooflijk ongeinteresseerd vond (staat ook ergens op het forum) en dat het op mij niet overkwam dat ze nou zo secuur waren in het uitzoeken van een goede eigenaar. Daarna kwam er ineens tussen neus en lippen door dat het echt niet meer ging thuis met pup en Luna en als je dan geen geld had voor dierenambulance of asiel, tsja, dan moest je wát, hè? Uhm, hier heb ik maar niet op geantwoord... (vorige keer zei de man trouwens dat ze haar wel weg hadden gedaan naar andere mensen, maar dat die haar niet aan konden en ze daarna in het asiel terecht was gekomen...)

Daarna ook gevraagd naar haar tanden (behoorlijk afgesleten en ze mist twee voortanden), dat zou komen door het slepen en spelen met stenen in de tuin. Best een logisch verhaal, vooral luna kennende, die inderdaad graag kauwt en speeltjes enz dan ook snel kapot heeft.

Verder het ontbrekende stukje van haar staart... Dat was al zo toen ze haar met een half jaar verwaarloosd ergens weggehaald hadden, ze wisten dus niet waar dit van kwam. Ook best een redelijk verhaal, ware het niet dat hij nog geen 5 minuten later zegt, dat ze nog allemaal foto's van haar hebben van toen ze klein was en als ik er een paar wilde hebben, konden we wel even contactgegevens uitwisselen enz. Beetje vreemd dus.

Ik heb nu eigenlijk gewoon besloten al die vragen en gedachten te laten voor wat ze zijn. Het belangrijkste is dat Luna nu bij mij is, dat zij het goed heeft en dat we gelukkig met elkaar zijn. Ik kan wel vanalles over het verleden gaan vragen, maar voor mij verandert er daardoor eigenlijk helemaal niets. Heb wel nog contactgegevens met ze uitgewisseld, maar weet niet of ik er nu echt behoefte aan heb om bij hun te gaan kijken naar zoonlief enz. Ik laat het maar even op zijn beloop en zie wel wat er nog van komt.

Bizar dat je ze weer tegen komt. Maar het klinkt inderdaad niet alsof het nu zo leuk gaat zijn verdere verhalen te horen. Ze hebben haar dus gewoon het huis uit gedaan en laten vinden als zwerver. Altijd heel netjes als mensen dat doen. Bah.

Gek he, maar nu ben je er wel klaar mee en dat is ook mooi.

...klot dus niet veel van...maar inderdaad..wat maakt het uit..jij hebt nu een geweldig leuk beest

Pfff lastig hoor. Weet ook niet wat ik zou doen. Ze heeft het nu goed bij jou, dat is wat nu telt.

Wat mij in dergelijke situaties stoort is dat dan de moederhond mag vertrekken en de pup wel mag blijven.........
Wat mij betreft bestaat er ook nog zoiets als oudste rechten en dan zou bij mij (als het al zou voorkomen) de pup naar een ander baasje gaan en niet de moederhond.

Maar gelukkig heeft ze het bij ou getroffen!

empyree schreef:Wat mij in dergelijke situaties stoort is dat dan de moederhond mag vertrekken en de pup wel mag blijven.........Wat mij betreft bestaat er ook nog zoiets als oudste rechten en dan zou bij mij (als het al zou voorkomen) de pup naar een ander baasje gaan en niet de moederhond.

Maar gelukkig heeft ze het bij ou getroffen!

Dit is één van de dingen die mij ook stoorde. Ook het feit dat ze 'gevonden' is, terwijl de eigenaren dus gewoon van haar af wilden, vind ik op z'n zachtst gezegd vervelend. Dat zijn ook de redenen waarom ik niet persee zit te wachten op meer contact.

Aan de andere kant had ik haar natuurlijk niet gehad als ze niet in het asiel terecht gekomen was... Maar ja, dat praat niets goed natuurlijk!

Wat een rare mensen..
Je hond laten vinden in plaats van zelf je best doen om een goed baasje te vinden.
Nogal sneu.

Vreemd volk hoor Als je van hen verhalen hoort over het verleden weet je toch ook niet of dat de waarheid is. Kan me voorstellen dat je geen behoefte hebt aan verder contact. Jij hebt er een fijne hond aan en daar gaat het om

geen contact met ze opnemen. Ik zou er absoluut geen goed gevoel over hebben en ze niet over de vloer willen hebben of visa versa.

Jacky schreef:geen contact met ze opnemen. Ik zou er absoluut geen goed gevoel over hebben en ze niet over de vloer willen hebben of visa versa.

En dat ook.

jeetje gerrie wat brengt het toeval dat je ze nog eens tegen gekomen bent. Ik zou denk ik ook geen contact meer opnemen als er zo gedraaid wordt denk ik dat je nooit achter de waarheid zal komen. En ik vind het ook een beetje raar dat moeder en pup (reu dus) ineens niet meer samen zouden kunnen. Misschien is het wel waar maar zo ken ik Luna helemaal niet ja ze is wat lastig aan de riem maar ik heb haar ook bij pups en heel wat andere honden gezien en dat geeft amper problemen... ach wat de reden ook is ze is inderdaad een schat en heeft bij jou een heerlijk huisje gevonden

En zelfs al zeggen ze de waarheid, de hond is bij jou toch anders omdat jij er anders mee omgaat.

Ik zou ook niet méér willen weten, dit is al erg genoeg. Je kunt het beter een beetje blanco houden, Luna is een geweldige hond.

Ook ik zou geen contact meer met ze opnemen, laat het verleden voor wat het is. Geniet lekker van elkaar, en wees blij dat jij Luna een fijn huis heb kunnen bieden

corason del perro schreef:jeetje gerrie wat brengt het toeval dat je ze nog eens tegen gekomen bent. Ik zou denk ik ook geen contact meer opnemen als er zo gedraaid wordt denk ik dat je nooit achter de waarheid zal komen. En ik vind het ook een beetje raar dat moeder en pup (reu dus) ineens niet meer samen zouden kunnen. Misschien is het wel waar maar zo ken ik Luna helemaal niet ja ze is wat lastig aan de riem maar ik heb haar ook bij pups en heel wat andere honden gezien en dat geeft amper problemen... ach wat de reden ook is ze is inderdaad een schat en heeft bij jou een heerlijk huisje gevonden

Precies, ik heb los eigenlijk nog nooit problemen met Luna gehad. Ze is wel heel duidelijk naar reuen toe in hoever ze mogen gaan, maar dat is (zoals jullie me duidelijk hebben gemaakt ) haar goed recht en daarnaast is het enige wat ze dan doet snauwen. Verder is het nooit gekomen, ze bijt niet, ze snauwt ze weg als ze er genoeg van heeft. Met bijvoorbeeld Sancho en een andere pup waar ik mee gewandeld heb, ging het ook prima. Naar Sancho keek ze eigenlijk niet eens om, de andere pup was heel enthousiast en bleef om haar heen springen, dus die heeft ze op een gegeven moment gecorrigeerd. Maar ook heel correct, ze heeft hem weggesnauwd en daarna ontweek ze de pup eigenlijk... Vind het dus ook wel een beetje vreemd verhaal.

Verder heb ik de hond van mijn tante (mademar) ook vaker hier in huis en dat geeft geen enkel probleem, dus tsja... Ik zal de waarheid nooit weten, maar eigenlijk ben ik daar na deze verhalen ook helemaal niet meer nieuwsgierig na. Zoals Cesar zegt: honden leven in het hier en nu en dat zal ik ook maar gewoon gaan doen!

Tja een teef en een reu in huis geeft bepaalde tijden van het jaar nu eenmaal problemen. En dan ook nog moeder en zoon.
Veel mensen houden wel van een oeps nestje maar willen dat duidelijk niet van moeder en zoon. (en wie wel) dus ik denk dat dit de moeilijkheden zijn. Geen geld voor een asiel wil ook zeggen geen geld voor een castratie.

blacky schreef:Tja een teef en een reu in huis geeft bepaalde tijden van het jaar nu eenmaal problemen. En dan ook nog moeder en zoon.
Veel mensen houden wel van een oeps nestje maar willen dat duidelijk niet van moeder en zoon. (en wie wel) dus ik denk dat dit de moeilijkheden zijn. Geen geld voor een asiel wil ook zeggen geen geld voor een castratie.

Tjsa, ik heb eigenlijk besloten dat speculeren over de moeilijkheden/redenen geen zin meer heeft... maar als dit de reden is, ben ik het nog steeds niet eens met de keuzes. Dan bedoel ik dus moeder maar de deur uit doen en laten vinden door het asiel... Verder neem ik aan dat ze wisten wat ze te wachten stond met reu en teef in huis, aangezien de reu waar het nest van was ook van hun was. Die is nu dus nog steeds daar samen met de zoon.