Het HondenForum

Hallo,

Flynn is 4 Juni naar met zijn nieuwe baasjes mee gegaan.
En nu is Flynn ontzettend bang/paniekerig aan het worden...ik schrijf dit met mede weten van de nieuwe baasjes Bram en Marijke...
En geef hun ook de link van deze topic zodat ze mee kunnen lezen...

Flynn woont met zijn nieuwe baasjes in Amsterdam.
Ze hebben nog een hond Snoop waar hij het heel goed mee kan vinden.
flynn wordt meerdere keren per dag uit gelaten ook rijden ze 's avonds naar Frankendaal 5 minuutjes rijden bij hun vandaan...(is volgens mij een park)
Achter hun huis in de tuin..in huis en in de auto is het allemaal super maar zodra hij mee moet wandelen gaat hij niet graag mee.
Als ze niemand tegen komen of weinig mensen/dingen dan gaat het allemaal wel maar komen er een bv paar fietsers achter elkaar aan dan schiet hij helemaal in de stress.
Er is niets vreemds gebeurt wat dat betreft ook hier bij ons zijn ze optimaal gesocialiseerd met mens/dier en vreemde dingen etc.
Natuurlijk is het in de stad veel drukker dan hierbij ons maar na 2 weken zou hij er toch wel wat meer aan gewend moeten raken...??

Ze gaan geregeld naar de Gasperplas (hoop dat ik het goed schrijf) dan mag hij aan een lange flexlijn en is daar met Snoop ook in zijn element tot er joggers/honden/fietsen of wat dan ook aan komen schiet hij in de stress...
Hij rent dan terug naar Marijke om steun bij haar te zoeken....of begint heel erg aan de lijn te trekken...
Marijke negeert het steun zoeken zoveel mogelijk om zijn " angst" niet nog meer te versterken...

Nu dus mijn vraag zijn er mensen die daar in de buurt wonen en die misschien samen es een stukje willen lopen zodat het heerschap (nog meer) aan vreemde dingen/mensen/(rustige)honden gaat wennen...Marijke en Bram nemen hem overal mee naar toe hoor komt met allerlei dingen/mensen in aanraking.
Maar lopen helemaal vast ze hebben zelfs bij een hondenschool gevraagd hoe en wat daar zeiden ze breng hem maar terug hij is niet gesocialiseerd...GRRRR
Nou dat zijn ze dus echt WEL....ik heb ze overal mee naar toe genomen en mee kennis laten maken hij was daar stabiel in..
Ook alleen wandelen langs de weg met hem was GEEN probleem.

Ze gaan in Juli naar hondenschool Onnia in de Westerpark..??
Marijke en Bram staan overal voor open als hun Flynn maar van dat angstig gedrag af gaat komen...
Wat ze willen hem voor geen goud weer kwijt maar zo is het verschrikkelijk zielig voor het mannetje

Ik vind het echt niet leuk om te horen dat hij zo reageert en heb mega met hem maar ook met Bram en Marijke te doen...
Zijn er hier mensen die willen/kunnen helpen.

Groetjes Gerda

Shadow van mij komt uit een landelijk gebied en hier is het ook aanmerkelijk drukker. In het begin wilde hij ook liever naar huis van al die indrukken, maar dat is vanzelf overgegaan.

Hoe uit zich de angst van deze pup?

he bah gerda, altijd naar om dit soort berichten over je puppenkinders te krijgen..

toch zou ik, in eerste instantie wel iets veranderen aan het "negeren"bij steun zoeken, hem helpen en ondersteunen in niet hetzelfde als het bevestigen van een angst, geen ge- och och och jochie toch, maar wel gewoon, kom maar knul, gaan we samen eens kijken oid...

Even heel raar gedacht he, maar is hij al eens helemaal nagekeken door een DA? Zou er bijvoorbeeld iets aan zn oren kunnen mankeren zodat hij extra gevoelig reageert op bepaalde dingen? Want zonder "prikkels" reageert hij dus niet angstig als ik het goed begrijp.

Volgens mij is het Gaasperplas (maar dat weet ik ook niet zeker)
Ik heb hier in de aanbieding een iedereen negerende Bob en een speelse pup van 5 maanden Billy.
Ik ben alleen vrijwel autoloos maar hier in Heerhugowaard zijn er genoeg plekken om te lopen en te snuffelen. Koffie heb ik ook nog

Ik moet wel toegeven dat ik niet veel hondenervaring heb

O ja, hier in de buurt is wel een heel open terrein waar Flynn alles van te voren kan zien aankomen?

Waarom ga je zelf niet kijken?

Lief schreef:Shadow van mij komt uit een landelijk gebied en hier is het ook aanmerkelijk drukker. In het begin wilde hij ook liever naar huis van al die indrukken, maar dat is vanzelf overgegaan.

Hoe uit zich de angst van deze pup?

Door weg te rennen en dan vaak naar Marijke toe dan gaat hij tussen haar benen zitten...

yamie schreef:he bah gerda, altijd naar om dit soort berichten over je puppenkinders te krijgen..

toch zou ik, in eerste instantie wel iets veranderen aan het "negeren"bij steun zoeken, hem helpen en ondersteunen in niet hetzelfde als het bevestigen van een angst, geen ge- och och och jochie toch, maar wel gewoon, kom maar knul, gaan we samen eens kijken oid...

Dat doet ze ook hoor ze laat hem ff kijken en zegt dan kom maar ventje niks aan de hand we gaan weer verder..
Dan gaat hij ook wel weer mee maar soms zet hij het echt op een gillen

Tulp schreef:Waarom ga je zelf niet kijken?

Omdat ik pas om half 10 vanavond dit heb gehoord.
En ik ga zeker ZELF wel kijken.

Maeve schreef:Even heel raar gedacht he, maar is hij al eens helemaal nagekeken door een DA? Zou er bijvoorbeeld iets aan zn oren kunnen mankeren zodat hij extra gevoelig reageert op bepaalde dingen? Want zonder "prikkels" reageert hij dus niet angstig als ik het goed begrijp.

Dat is allemaal in orde ze zijn net met hem naar de DA geweest...
Achter thuis ligt hij te spelen en is hij op zijn gemakkie daar hoort hij ook allerlei vreemde geluiden waar hij niet eens op reageert.

Ik heb helaas geen advies voor je Gerda, maar het is wel onwijs balen, ik hoop dat ze een oplossing vinden en dat de Uk van zijn angsten afkomt

wat ontzettend vervelend dat ze zo in de rats zitten en natuurlijk voor het hondje zelf en voor jou als fokker. Dit heeft naar mijn idee ook helemaal niets te maken met wel of niet goed gesocialiseerd maar meer dat het pupje (op dit moment) gewoon wat gevoeliger is en met de juiste begeleiding hoeft 'ie daar niets aan over te houden

Dat laatste is ook heel belangrijk dat de baasjes dat in hun oren knopen Het komt goed en er vooral niet al te veel een toestand van maken óf juist oversocialiseren. De prikkels zijn op dit moment, voor hem net iets te veel van het goede.

Er zijn een paar dingen die mij te binnen schieten:

Als eerste dat de baasjes zelfzeker zijn bij de gedachte dat het uiteindelijk goed komt

Ik zou 'm elke dag of om de dag, ergens mee naartoe nemen en dan ópgetild meenemen. Zo kan het heerschap vanaf veilige hoogte en in vertrouwde handen de wereld op zich in laten werken. Een beetje rustig rondlopen bij een winkelcentrum, eerst vanaf een veilige afstand, beetje tegen 'm praten, lekker relaxed. als het goed gaat stilstaan zodat 'ie rustig kan rondkijken. volgende keer wat dichterbij en dan ertussen. Al is het maar 5 of tien minuten.
Niet veel doen op een dag maar juist de spannende momenten voor even doen en dan de vrijheid blijheid dingen in alle rust. Zo raakt hij ook niet overprikkeld en dat laatst zorgt er juist voor dat de spannendere dingen, als ze al wat meegemaakt hebben die dag, nog heftiger binnenkomen en dan kunnen ze dat niet plaatsen/verwerken.

Het is helemaal niet erg of raar als een pup iets echt spannend vindt, het is belangrijk dat er rust is en gedoseerd dingen doen en van daaruit opbouwen, zo snel als de pup het aankan.

basil schreef:Omnia is een fijne hondenschool. Heel kleinschalig en betrokken trainers (tenminste.... ooit. maar ik denk dat het het nog steeds in dezelfde handen is)

Dat is heel fijn om te horen..weet jij ook of ze zoiets als puppyspelen ofzo hebben ??

Kit schreef:Ik heb helaas geen advies voor je Gerda, maar het is wel onwijs balen, ik hoop dat ze een oplossing vinden en dat de Uk van zijn angsten afkomt

Nou anders ik wel vind het echt niet leuk

Maar lopen helemaal vast ze hebben zelfs bij een hondenschool gevraagd hoe en wat daar zeiden ze breng hem maar terug hij is niet gesocialiseerd...GRRRR
Nou dat zijn ze dus echt WEL....ik heb ze overal mee naar toe genomen en mee kennis laten maken hij was daar stabiel in..

Nou dat is nog eens eens een hondenschool wara je wat aan heb maar niet heus. Lekker makkelijk en kort door de bocht.
Inplaats dat ze nou proberen een oplossing aan te dragen. Ik denk dat het inderdaad wel een heel verschil voor een pup is Westerlee of Amsterdam. Het enige wat ik kan bedenken is heel langzaam opbouwen maar wel doorgaan met het meemaken van van alles en nogwat. Ik wet nog ( en dat was natuurlijk een stuk simpeler ) dat wij ooit eens een pup hadden die bang was voor van die bewegende,draaiende reclameborden. Hij dorst er niet langs in de remmen gillen plat gaan. Ik ben er toen echt dagen mee bezig geweest en maar opnieuw er voorbij proberen uiteindelijk is het wel goed gekomen maar heel veel geduld is er voor nodig.

@Tamara....

Het zou maar zo es kunnen dat hij nu teveel wordt over gesocialiseerd misschien willen ze het nu te goed doen...
Ik heb Marijke deze link toe gestuurd en hopelijk kan ze het lezen/volgen

Bedankt iig iedereen voor het me denken

gerda__b schreef:@Tamara....

Het zou maar zo es kunnen dat hij nu teveel wordt over gesocialiseerd misschien willen ze het nu te goed doen...
Ik heb Marijke deze link toe gestuurd en hopelijk kan ze het lezen/volgen

Bedankt iig iedereen voor het me denken

soms is dat nog wel erger, dan minimaal socialiseren, als het teveel word, dan zal hij geen positieve dingen eruit kunnen halen, dan beter een stap terug en gewoon even geen nieuwe ervaringen, wat dan ook inhoud, dat er ook geen negatieve ervaringen bij komen kijken.

Het klinkt mij ook in de oren alsof het allemaal gewoon even too much is voor de kleine vent. Heb niets toe te voegen aan bovenstaande commentaren. Komt met jouw hulp en de goede wil van de nieuwe baasjes vast goed met de kleine heer.

DebbieZ schreef:Het klinkt mij ook in de oren alsof het allemaal gewoon even too much is voor de kleine vent. Heb niets toe te voegen aan bovenstaande commentaren. Komt met jouw hulp en de goede wil van de nieuwe baasjes vast goed met de kleine heer.

Denk het idd ook.

FF een stappie terug met alles en hem ff de tijd geven...
Ga iig een stuk rustiger mijn bedje in nogmaals bedankt voor de antwoorden

gerda__b schreef:@Tamara....

Het zou maar zo es kunnen dat hij nu teveel wordt over gesocialiseerd misschien willen ze het nu te goed doen...
Ik heb Marijke deze link toe gestuurd en hopelijk kan ze het lezen/volgen

Dit was in het begin ook mijn valkuil met Bowie en hoe meer ik mijn best deed, hoe minder goed het ging

Fien was als pup nergens bang voor haar motto was 'hoe gekker, hoe beter' Suus daarentegen vond een aantal dingen ook erg spannend dus even een paar stappen terug, meer rust erin brengen en vandaar uit weer verder.
zij vond het winkelcentrum bijvoorbeeld wel een beetje spannend. Al die winkelwagentjes, fietsers, mensen, drukte van belang. Ik ging dan met haar helemaal aan het einde van de parkeerplaats zitten/staan, waar het rustig was, Suus op mijn schoot en even lekker relaxen in mijn armen en ondertussen kon ze rustig de wereld op haar in laten werken. En als dat ook maar 5 minuten goed gaat, even spelen en weer naar huis. het gaat er niet om hoe lang het goed gaat, het gaat er om dat het goed gaat en zo wordt afgesloten
zo heb ik het uitgebreid en binnen anderhalve week was niets meer aan de hand. Juist door niet over te prikkelen en het gedoseerd aanbieden van prikkels.
Zoals Noor ook al aangeeft, negeren zou ik op sommige momenten niet doen, steun bieden is heel wat anders dan troosten

gerda__b schreef:FF een stappie terug met alles en hem ff de tijd geven...
Ga iig een stuk rustiger mijn bedje in nogmaals bedankt voor de antwoorden

Hij hoeft ook niet elke dag nieuwe dingen te zien en te doen. Misschien 1 dag even iets spannends doen en het dan 2 dagen even laten inzinken...

ik denk ook een stapje terug doen.
en minder gerust stellen.
weet wel dat dat een reactie is maar het bevestigd zijn angst.
verder juist de situaties gedoseerd opzoeken.
en verder kan het ook een fase zijn hoor.
extreem reageren.
denk dat negeren het best is.

krullie schreef:ik denk ook een stapje terug doen.
en minder gerust stellen.
weet wel dat dat een reactie is maar het bevestigd zijn angst.
verder juist de situaties gedoseerd opzoeken.
en verder kan het ook een fase zijn hoor.
extreem reageren.
denk dat negeren het best is.

Die mening deel ik dus totaal niet. zoals al eerder is gezegd, steun geven is iets heel anders dan troosten.
Waarom een pup van net 10 weken het al helemaal alleen laten uitzoeken? Wat leren ze daarvan? Helemaal niets. Ja, dat je niet bij het baasje moet als er iets aan de hand is want die negeert je toch. Je moet de wereld samen verkennen Daar wordt een hond uiteindelijk veel zelfzekerder van en de baas/hond relatie ook. Het is inderdaad een fase maar die moet je wel samen doorheen.

gerda__b schreef:

DebbieZ schreef:Het klinkt mij ook in de oren alsof het allemaal gewoon even too much is voor de kleine vent. Heb niets toe te voegen aan bovenstaande commentaren. Komt met jouw hulp en de goede wil van de nieuwe baasjes vast goed met de kleine heer.

Denk het idd ook.

FF een stappie terug met alles en hem ff de tijd geven...
Ga iig een stuk rustiger mijn bedje in nogmaals bedankt voor de antwoorden

Met zulke betrokken en welwillende baasjes en fokker, gaat het helemaal goedkomen. Flynn treft het maar met zulke betrokken baasjes

yamie schreef:he bah gerda, altijd naar om dit soort berichten over je puppenkinders te krijgen..

toch zou ik, in eerste instantie wel iets veranderen aan het "negeren"bij steun zoeken, hem helpen en ondersteunen in niet hetzelfde als het bevestigen van een angst, geen ge- och och och jochie toch, maar wel gewoon, kom maar knul, gaan we samen eens kijken oid...

Inderdaad wel steunen, niet troosten. Een moederhond negeert haar pups ook niet als ze ergens van schrikken of angstig zijn, die stapt er beschermend voor, kijkt wat er aan de hand is, en als er niks aan de hand is is het klaar. Achter de benen van de baas moet gewoon een hele veilige plek zijn.

Heb dat ook wel eens gehad met een boeffen pup Gerda.
De juiste manier vinden van doortasten en niet ouwehoeren en zeiken en troost en ruimte geven .

Het meeste is al gezegt hiert boven.
Teveel prikkeling kan de oorzaak zijn.
Zo je best doen kan net het tegenovergestelde tevoorschijn toveren.

En ik kom graag bij jou zo'n "ongesocialiseerde" pup halen hoor.
Lekker laten lullen.

het is ook allemaal best indruk wekkend, voor zij`n prul,
snap best dat als je dan een nieuwe pup hebt, wil je natuurlijk dat alles op rolletjes loopt en dit is dan toch even iets anders dan je head voorgesteld.
De baasjes doen hun best, en dat ze advies in willen winnen bij de fokker is ook positief
gaat wel goed komen

Net zoals een aantal anderen al reageren, ben ik het ook niet met het negeren eens. Wat doe je dan? Je laat je pup in angst zitten. Troosten, dus bevestigen moet je ook niet doen.
Wat volgens mij is het beste is, is je hond te steunen in spannende situaties. Dus als iets bijvoorbeeld 'eng' is (voorbeeldje, container?) samen er met de hond naar toe laten gaan en laten zien dat het niet eng is. Af en toe moet je misschien voertjes inzetten om extra te benadrukken dat het niet eng is.
Een klein hondje kun je dan makkelijk even tillen om het te laten zien, ik weet niet of dit nog kan?

Wordt een kind van 2 jaar genegeerd als die iets eng vindt? Nee, die wordt aan het handje genomen en er wordt door de ouder aangegeven dat het niet eng of raar is. Op zo'n manier zou ik dus ook met de pup omgaan.

Tamara. schreef: Dit was in het begin ook mijn valkuil met Bowie en hoe meer ik mijn best deed, hoe minder goed het ging

Fien was als pup nergens bang voor haar motto was 'hoe gekker, hoe beter' Suus daarentegen vond een aantal dingen ook erg spannend dus even een paar stappen terug, meer rust erin brengen en vandaar uit weer verder.
zij vond het winkelcentrum bijvoorbeeld wel een beetje spannend. Al die winkelwagentjes, fietsers, mensen, drukte van belang. Ik ging dan met haar helemaal aan het einde van de parkeerplaats zitten/staan, waar het rustig was, Suus op mijn schoot en even lekker relaxen in mijn armen en ondertussen kon ze rustig de wereld op haar in laten werken. En als dat ook maar 5 minuten goed gaat, even spelen en weer naar huis. het gaat er niet om hoe lang het goed gaat, het gaat er om dat het goed gaat en zo wordt afgesloten
zo heb ik het uitgebreid en binnen anderhalve week was niets meer aan de hand. Juist door niet over te prikkelen en het gedoseerd aanbieden van prikkels. Zoals Noor ook al aangeeft, negeren zou ik op sommige momenten niet doen, steun bieden is heel wat anders dan troosten

Mijn ervaring leert, dat steun geven de beste optie is. Hou de pup vast, maar vertel niet hoe goed hij is Dan geef je weer de verkeerde info. Wanneer de pup tegen je opspringt wacht je tot hij even laag is en dan ga je gelijk op je hurken om een veilige haven te maken, hij kan tussen je benen kruipen. Gaat hij in je klimmen, dan weer rustig laag en hem daar vasthouden. Hij moet wel zelf tot rust komen, maar je mag duidelijk maken dat je er voor hem bent.
Het overprikkelen zie ik vaker gebeuren. Pups kunnen de informatie niet meer verwerken en kunnen het ook niet aan. Leren gaat in het tempo van de pup. Je kan geen volgende prikkel opzoeken dan wanneer de pup weer ontspannen is.

Misschien dat onderstaande artikelen behulpzaam kunnen zijn:
http://artikelen.foobie.nl/dieren/angst ... ij-honden/

In dit artikel staat vuurwerkangst, maar wordt breed uitgelegd:
http://www.spinenkwispel.nl/blog/informatief

gerda__b schreef:

Tulp schreef:Waarom ga je zelf niet kijken?

Omdat ik pas om half 10 vanavond dit heb gehoord.
En ik ga zeker ZELF wel kijken.

Was geen verwijt, ik vroeg het me gewoon af. Want nu kun je wel iemand van hier gaan laten kijken maar dan weet je nog niet wat er aan de hand is, de meeste ken je nl niet persoonlijk. Ook de verhalen van eigenaren zijn meestal net wat anders dan wat er in werkelijkheid gaande is, dus ik zou ook zelf gaan (of laten komen).
Daarbij bedoel ik niet dat ze het verdraaien maar dat het gedrag fout geïnterpreteerd wordt.

Tulp schreef:

gerda__b schreef:

Tulp schreef:Waarom ga je zelf niet kijken?

Omdat ik pas om half 10 vanavond dit heb gehoord.
En ik ga zeker ZELF wel kijken.

Was geen verwijt, ik vroeg het me gewoon af. Want nu kun je wel iemand van hier gaan laten kijken maar dan weet je nog niet wat er aan de hand is, de meeste ken je nl niet persoonlijk. Ook de verhalen van eigenaren zijn meestal net wat anders dan wat er in werkelijkheid gaande is, dus ik zou ook zelf gaan (of laten komen).
Daarbij bedoel ik niet dat ze het verdraaien maar dat het gedrag fout geïnterpreteerd wordt.

Helemaal niet fout om een vreemde even te laten kijkn die er verstand van heeft.
Als fokker en eigenaar ben je ook maar bevooroordeeld over je hondje en liggen je emotie's sneller je rationele denken en observeren in de weg.

bouvierpoedel schreef:

Tulp schreef:

gerda__b schreef: KNIP-QUOTE
Omdat ik pas om half 10 vanavond dit heb gehoord.
En ik ga zeker ZELF wel kijken.

Was geen verwijt, ik vroeg het me gewoon af. Want nu kun je wel iemand van hier gaan laten kijken maar dan weet je nog niet wat er aan de hand is, de meeste ken je nl niet persoonlijk. Ook de verhalen van eigenaren zijn meestal net wat anders dan wat er in werkelijkheid gaande is, dus ik zou ook zelf gaan (of laten komen).
Daarbij bedoel ik niet dat ze het verdraaien maar dat het gedrag fout geïnterpreteerd wordt.

Helemaal niet fout om een vreemde even te laten kijkn die er verstand van heeft.
Als fokker en eigenaar ben je ook maar bevooroordeeld over je hondje en liggen je emotie's sneller je rationele denken en observeren in de weg.

Een bekende buitenstaander ben ik het mee eens, maar iemand die je niet kent zie ik het nut niet van in en dan wilde ik het toch zelf zien met al mijn emoties.