Het HondenForum

Leah (mix DH van 7,5 jaar oud) heeft afgelopen donderdag een hele heftige aanval gehad. Ik weet nog niet wat er nu aan de hand was, haar bloed wordt onderzocht en hopelijk krijg ik dinsdag de uitslag.
Het was iig afschuwelijk en nu krijgt ze injecties (voor morgen heb ik tabletten) met 24 uur werkende corticosteroiden.
Ze is nu voor zover ik kan merken pijnvrij, eet en drinkt goed, ontlast zich goed en heeft enorm veel belangstelling voor haar geliefde balletje (ik laat haar nu maar even niet rennen, maar ze is ook tevreden met een wat meer statische manier van spelen).
Toch merk ik dat ze niet zichzelf is, met name bij het wandelen. Het lijkt soms alsof ze zich afvraagt waar ze is, ze kijkt iedere 10 meter achterom naar mij en reageert absoluut niet op de 2 andere honden (wat ze dus normaal wel doet).
Ik vraag me af of dit een gevolg kan zijn van de medicatie (ze krijgt dus corticosteroiden en ze is aan de antibiotica), of dat het mogelijk een gevolg kan zijn van de aanval zelf.
Heeft iemand daar ervaring mee?

Hey maria, jij ook hier vandaag!
Wat voor soort aanval heeft Leah gehad dan? Ik heb zelf geen ervaring mee dus ook geen tips maar veel beterschap voor je hond gewenst!!

Kenzo en Calsey waren ook totaal zichzelf niet bij een hoge dosis, Kenzo kon 10 minuten omhoog staren bij een boom, hij zag ze echt vliegen Calsey was compleet van de wereld ervan.
Sterkte met je hond, ben benieuwd wat voor aanval ze gehad heeft

Heeeey Nel, hallooo! En Demi natuurlijk ook bedankt!
Donderdagavond, alles in rust. Ik op de bank met dieren om me heen, Leah in de mand en alles slaapt. Ineens hoor ik Leah alsof ze heftig droomt. Ik kijk en zie gelijk dat het niet goed is, ze heeft blijkbaar pijn en haar ogen staan alsof ze niet bij is. Dus ik naar de mand, het eerste wat ik denk is of dat ze niet goed wakker wordt uit een droom, of dat ze een hersenbloeding heeft. Ik aai haar en praat tegen haar, maar ze heeft veel pijn en ze blijft "weg".
Ik ga een paar meter van de mand af zitten en vraag haar naar me toe te komen om te kijken of ze reageert op mijn vraag en of ze kan lopen. Ze komt, maar kan zich bijna niet bewegen, piept en laat terwijl ze naar me toe komt al haar urine lopen. Ik bel de dienstdoende dierenarts dat ik eraan kom, maar omdat ze zichzelf niet kan bewegen bel ik ook de dierenambulance.
Toen die kwam hebben we haar met 3 personen op een brancard gelegd en ik heb bij haar gezeten (wat eigenlijk niet mag) en de brancard steeds tegengehouden in de bochten. Om eerlijk te zijn dacht ik in de ambulance dat ik haar niet meer mee terug zou nemen.
De dierenarts heeft haar corticosteroiden gegeven en antibiotica en een pijnstiller.
Hij dacht aan 4 mogelijkheden: te zware overbelasting, parasitaire infectie (teken), vergiftiging of een auto immuunziekte. Temp was 39,5, hartslag was maar 60.
Ik heb haar mee naar huis genomen (niet op de brancard, wel bij haar in de kooi om haar te stabiliseren, mocht eigenlijk ook niet maar ja) en de volgende dag ben ik naar mijn eigen dierenarts gegaan. Overigens neem ik na deze ervaring een andere dierenarts, maar dat terzijde.
Overbelasting uitgesloten, vergiftiging ook omdat daarvan de temp daalt ipv stijgt. Bloed afgenomen en daarvan dus hopelijk dinsdag de uitslag.
Tot zover in het kort de aanval etc....

Demi: dus jouw honden waren ook van de wap door de medicatie...
Wel enigzins geruststellend.....

Och jee wat rot. Je verhaal doet me wel wat denken aan mijn franse bull die toen die partiele epileptie had, piepte en leek pijn te hebben, liet urine lopen en had uitvalverschijnselen, hoorde me wel maar ook half afwezig. Paar dagen later overleden aan status epileptica. Maar je dierenarts sluit dit uit, aan jouw verhaal te horen. Hoop dat je meissie er helemaal bovenop komt!!

Nou, hij zei iets over dat hij epilepsie uitsloot vanwege de pupillen, maar ik wacht dan toch maar even de uitslag van het bloedonderzoek af.....
Ik weet maar 1 ding zeker en dat is dat ik niet wil dat ze dit nog eens moet meemaken...
Tja Nel, .....

Misschien kan je een andere dierenarts vragen wat die ervan denkt. Ik ben natuurlijk zelf geen dierenarts maar nu ik je post nog een keer lees over die aanval, herken ik het heel erg van mn hond dus wat ik net al zei. Ging eigenlijk hetzelfde. Bij mijn hond waren de pupillen bij aankomst bij de dierenarts normaal, maar mijn dierenarts vond het wel epilepsie. Wat achteraf gezien waarschijnlijk wel door een beroerte is opgewekt als ik de dierenarts mag geloven.
Het is in ieder geval heel akelig om aan te zien en ik hoop voor jullie dat het bij deze ene keer blijft!!!

Ik ben vanaf half 4 bezig om kots op te ruimen. Het arme dier heeft haar hele maag leeggekotst. Ze heeft gisteren Dexoral injectie gekregen en ik heb tabletten voor vanmiddag.... Ik weet niet of ze daar zo ziek van is.
Maar Nel, als ze een epileptische aanval hebben dan zijn ze er toch niet echt bij? Dan zijn ze toch weg zal ik maar zeggen?
Ik weet het niet. Ik hoop dat het bloedonderzoek antwoord geeft.
Ik ben nog liever zelf zo ziek dan dat beestje.

Nee mijn hond had partiele aanvallen dwz gedeeltelijk viel dus niet volledig weg zoals bij een totale epileptische aanval.
Ik zeg niet dat het wel 100% epilepsie moet zijn want ik kan dat helemaal niet bepalen natuurlijk, ik herken gewoon heel veel uit wat jij beschrijft vandaar dat ik het hier vermeld. Je moet natuurlijk uitgaan van wat de dierenarts zegt lastig is dat want die hebben natuurlijk ook niet altijd bij het juiste eind.
Dat kotsen deed mijn hond ook toen... Ik hoop dat ze opknapt, misschien gewoon beroerd van de spuit. Wat een zorgen he, bah bah.....

Hoe is het nu met haar?

Lief hoor Nel, je belangstelling! Ik heb toch maar weer een da gebeld met de vraag wat nu te doen: wel of geen eten geven. Geen vanwege de maag die van streek is, wel vanwege de medicatie.
Zij raadde me aan wel te voeren, maar licht. Dus vanmorgen wat brood met bouillon en vanavond rijst met vis. Ze had gewone trek, ik vond haar vandaag verder wat sloom en snel hijgerig.
Ik heb de honden vanmiddag toch even naar pa gebracht en ben even naar een vriendin gegaan, ik werd helemaal gek van de angst en de zorgen.
Toen ik terugkwam heeft ze dus goed gegeten (haar eetlust is beter dan die van mij haha) en toen ik vrij snel daarna weer naar huis ging pakte ze weer gelijk het balletje.
Ik heb wat gespeeld (zonder te rennen natuurlijk) en ze was goed te pas en alert. Ik ben net nog even een kort rondje door het bos gegaan en vind haar heel goed op het moment. Als ik haar zou laten zou ze rennen. Eetlust dus goed, ontlasting goed en vandaag nog niets gekotst.
Dus: hopen en bidden dat het vannacht zo blijft en dan natuurlijk hopen dat er morgen een uitslag komt van het bloedonderzoek. De da waar ik zondag was raadde me wel aan eventueel ook een echo te doen, want hij vond haar wel te gevoelig in de buik.
Afwachten dus nu en heel veel schietgebedjes....
Met jouw boeven alles goed?

Nou dat klinkt goed in ieder geval, volgens mij is ze aardig aan het opknappen, laten we hopen dat het bij die ene aanval blijft, wat het dan ook was.
Met mijn hondjes is alles goed, met mij wat minder. 6 weken geleden is mijn vader onverwachts overleden en dat is erg hard aangekomen. Maar als ik je zie op t werk dan zal ik daar wel wat meer over vertellen. Ik spreek je nog groetjes Nel