Het HondenForum

Pfff ik ben me rot geschrokken.
Ik was een boterham met kaas aan het maken toen ik een stukje op de grond liet vallen. Het viel me op dat Dushi niet bij me zat om het op te vangen. Toen ik haar riep kwam ze ook niet. Toen ben ik haar maar gaan zoeken. ik kon haar nergens vinden en uiteindelijk vond ik haar in de garage. Ze lag helemaal in elkaar gerold, stond niet op, kwispelde niet toen ze me zag. Ik heb haar opgepak en op de grond gezet, maat ze zakte meteen door haar achterpoten. Haar tandvlees en tong waren wit. Ze trilde ook een beetje.
Ik heb haar zo op mijn sloffen in de auto gegooid en naar de da gereden.
Daar werd ze wat levendiger (uit angst want men wat heeft ze een hekel aan de da). Toen hij haar nakeek was haar tandvlees weer roze. Hart was goed, ze had wel een beetje verhoging (39,2). Nou is Dushi best een aansteller. Ze kan echt niet tegen pijn en is dan heel zielig, dus het is altijd lastig inschatten of ze echt iets heeft. maar dat tandvlees wordt niet zomaar wit. De da wist het ook niet. Misschien rugpijn (ze sprong wel in de auto dus denk ik niet), misschien buikpijn, misschien ergens een tumor die ineens gaat bleoden en dan weer stopt.
Ik vind het iig eng en best zielig. We moeten nu kijken of het beter wordt, of dat het vaker voorkomt want dna wil hij een echo doen.
Arme Dushi, ze is 8,5 dus ze kan nu wel wat klachtjes krijgen, maar een hond van haar formaat moet toch echt nog wel wat langer meegaan.
Ik dacht echt dat ze dood ging. Zo'n paniekzaaier ben ik dan ook wel weer. Nu ligt ze heel zielig in haar mandje (maar toen ik net even keek of ze haar balletje wilde pakte ze die meteen).
Zou zo gemakklijk zijn als honden konden praten

Ik kan me voorstellen dat je je rot geschrokken bent.
Wat voor ras is je hond??

oh dat zal inderdaad schrikken zijn geweest.. hopenlijk hersteld ze weer... sterkte.

Oh wat naar, gelukkig had je haar gevonden! Ik zou er ook niet gerust op zijn als ze er zo slecht uitzag. Hoe gaat het nu met haar?

Dushi is gelukkig al weer wat beter. Ze is nog wel een beetje uit haar doen, maar ze wil wel eten en wandelen en komt ook als je haar roept. Dushi is een x shih tsu. Vannacht heeft ze op onze kamer geslapen, dus dat was wel feest voor haar.

Ik heb ook een Shih Tzu, ze is nu net 13 jaar geworden.
Ik hoop dat het goed blijft gaan, ze moet inderdaad nog een paar jaartjes mee hoor

Nou gisteren avond weer snel terug geweest naar de Da. Ze had weer zo'n "aanval"(kolieken?). Kan dan niet staan en heeft zichtbaar pijn (maar hoe erg?). En zoals eergisteren ook gisteren bij de DA niets meer aan de hand. Hij heeft nu een echo gemaakt en ook daar is niets op te zien.
Verder is haar ontlasting ook normaal en hoeft ze ook niet te braken (wel boeren). De Kvv heeft ze gisteren laten staan, ze had wel buikpijn nadat ze voor de eerste keer smuldier vlees compleet gegeten had. Wellicht dat ze daar niet tegen kan?
Ik heb haar nu maar een beetje lichtverteerbaar voedsel gegeven dat at ze wel (maar ze ging er wel bij zitten).
ik maak me dus nog steeds zorgen. Ik denk dat ik zo even een vriendin bel die da is. Ik probeer altijd werk en prive gescheiden te houden, maar omdat Dushi bij mijn Da steeds zo bang is, kan zij misscjhien eens kijken waar zij aan denkt als ze hem thuis ziet.

Wat naar, en vervelend dat er nog geen oorzaak gevonden is. Hopelijk gaat het snel beter, sterkte.

Ik denk dat het een goed idee is om een andere dierenarts te consulteren