Het HondenForum

Ik zit met een heel moeilijk probleem en blijf er steeds aan denken. Misschien hebben jullie ideeen...
Bij mij in de wijk woont een buitenlandse meneer (vermoedelijk zuid-amerikaans) met een kruising Pit bull. Deze reu is ernstig ziek en als ik hem met zijn baasje zie, breekt mijn hart. De hond is elf jaar (misschien inmiddels twaalf) en kan zijn achterpoten niet of nauwelijks meer gebruiken. Het lijkt erop dat er iets ernstig mis is met het zenuwstelsel. Op zijn voorpoten trekt hij zich de straat door. De urine loopt langs zijn buik en poten naar beneden. Ook ontlasting valt ongecontroleerd op de straat. De voeten en tenen van zijn achterpoten zijn ingetaped omdat ze verwond zijn door het slepen over de straat.
Volgens het baasje (die dus niet zo heel goed Nederlands spreekt) heeft de hond iets aan zijn heupen en krijgt hij ontstekingsremmers maar eerlijk gezegd heb ik hier mijn vraagtekens bij. Volgens mij zou geen enkele dierenarts een dier zo laten lijden. Het beestje leeft al enkele maanden onder deze vreselijke omstandigheden en is van een hond met flink overgewicht veranderd in een mager scharminkel. Het verbaasd me hoe lang het beestje het al volhoudt.
Misschien is er iets dat ik hieraan kan doen. Maar wat? En daarbij: mag ik wel iets ondernemen? Wie weet beschikt het dier over een ontzettende levenslust (al merk ik daar weinig van).
In het verleden was deze hond erg agressief. Hij heeft al veel reuen aangevallen. De laatste keren dat ik hem zag, echter, had hij totaal geen oog voor zijn omgeving en leek het alsof hij alle concentratie nodig had om zich voort te slepen.

Wat moet/kan/mag ik doen in deze situatie? Geen dier verdient toch zo'n einde?

Je zou de dierenbescherming kunnen bellen....er is een meldpunt.

Ja ik zou ook de dierenbescherming bellen .. en er niet te lang mee wachten als ik het zo allemaal lees .. Als eigenaar ben je, mijn inziens, je dier aan het beulen ..

Even 088-113100 bellen

Toontje schreef:Ja ik zou ook de dierenbescherming bellen .. en er niet te lang mee wachten als ik het zo allemaal lees .. Als eigenaar ben je, mijn inziens, je dier aan het beulen ..

Nooit oordelen voor je de feiten weet

http://www.hondenbescherming.nl/hond/ho ... hondenleed

Kit schreef:

Toontje schreef:Ja ik zou ook de dierenbescherming bellen .. en er niet te lang mee wachten als ik het zo allemaal lees .. Als eigenaar ben je, mijn inziens, je dier aan het beulen ..

Nooit oordelen voor je de feiten weet

En dat is voor de hondenbescherming dus om over te oordelen. Die hebben deskundige inspecteurs.
En het klinkt toch als beulen. Een hond zou dit niet moeten doorstaan, deze ellende.
Niet iedereen kan ZELf goed oordelen of een hond wel of niet iets kan doorstaan. Niet alle hondeneigenaren zijn goed voor hun hond.

Ik zou ook gewoon even de dierenbescherming bellen. En dan is het heel erg gemeente afhankelijk hoe ze er mee omgaan. Ik heb hier namelijk niet zulke goede ervaringen met de dierenbescherming daarintegen in mijn vorige woonplaats wel weer hele goede dus.
Ze gaan toch eerst op hun gemak en anoniem kijke voor er ook maar enige actie wordt ondernomen dus bellen kan geen kwaad.

Zou toch proberen om nog eens met de man te praten.
Vraag welke dierenarts hij heeft en adviseer hem om een andere dierenarts,de jouwe,te nemen,welke medicijnen hij krijgt ed.
Zo kan je er achter komen of de hond bij een DA geweest is...slechte DA!
Deze man heeft er mss wel moeite mee om afstand van zijn dier te nemen en dan is het ook erg om de dierenbescherming op je dak te krijgen.
Als niets lukt kun je altijd de dierenbescherming om raad vragen.

Succes,het lijkt me naar om dat aan te moeten zien.

Wij komen elke morgen een man tegen met een oude grote Münsterlander.
Hij rijdt de hond met de auto naar het bos en daar mag de hond nog een rondje strompelen. De hond is oud en versleten en zo mager als oude mensen ook kunnen zijn. Hij kan haast niet lopen, sleept zijn achterpoten mee en maait met de voorpoten om vooruit te komen. Maar hij wil nog graag, dat zie je aan alles. Zijn oude oogjes zijn nog vol leven en interesse en al is het op een afstand een vreselijk zielig gezicht, als je weet hoe het zit kun je alleen maar bewondering hebben voor dit stel.
Toen Bruno aan zijn laatste ronden toe was hebben mensen ons daar ook wel eens op aangesproken en dat was niet alleen onterecht maar ook nog eens pijnlijk.
Bruno had artrose en hij verloor ook af en toe een drolletje, net als deze hond.
Oud, misschien ziekelijk en mager hoeft niet per se levensmoe te zijn.

Marie-Josée schreef:Wij komen elke morgen een man tegen met een oude grote Münsterlander.
Hij rijdt de hond met de auto naar het bos en daar mag de hond nog een rondje strompelen. De hond is oud en versleten en zo mager als oude mensen ook kunnen zijn. Hij kan haast niet lopen, sleept zijn achterpoten mee en maait met de voorpoten om vooruit te komen. Maar hij wil nog graag, dat zie je aan alles. Zijn oude oogjes zijn nog vol leven en interesse en al is het op een afstand een vreselijk zielig gezicht, als je weet hoe het zit kun je alleen maar bewondering hebben voor dit stel.
Toen Bruno aan zijn laatste ronden toe was hebben mensen ons daar ook wel eens op aangesproken en dat was niet alleen onterecht maar ook nog eens pijnlijk.
Bruno had artrose en hij verloor ook af en toe een drolletje, net als deze hond.
Oud, misschien ziekelijk en mager hoeft niet per se levensmoe te zijn.

Mooi gezegd!

Ik zou de eigenaar eens aanspreken, gewoon vol belangstelling vragen naar de hond en zeggen dat je je zorgen maakt. Mogelijk heeft hij een goed verhaal.

Dit is toch helemaal geen dilemma, waarom denk je dat je het beter weet dan de eigenaar? Laat (elke) eigenaar toch zelf beslissen wanneer het niet meer kan voor een hond. Wat een bemoeienis! Ikzou woedend zijn als iemand anders zich hiermee ging moeien !!

Ik denk dat je vanuit pure betrokkenheid reageert dus ik begrijp je wel. Maar je zult dit echt los moeten laten...... sterkte ermee.

Wat mij wel bevreemt is dat je meldt dat deze meneer van buitenlandse afkomst is. Zou dat zijn beoordelingsvermogen beinvloeden, denk je?

Moeilijk om te zien, maar inderdaad, meer dan belangstellend informeren en met de man praten, kun je volgens mij niet doen. Voor mijn hond zou ik hier ook niet voor kiezen, maar als ik lees dat de poten van de hond zijn ingetaped, stel ik me toch een baas voor die zich inleeft in zijn hond en keuzes maakt hierin. Dat dit andere keuzes zijn dan die jij zou maken kan, maar dat is aan hem.

Zo rampzalig is het niet om een de Inspectiedienst te bellen of de Hondenbescherming hoor. Die gaan heus niet met een lineaaltje op weg op die man bij voorbaat al op de vingers te tikken. Daar kan gewoon een heel helder en fijn gesprek uit voortkomen. Sommige mensen weten helemaal niet dat je een hond kunt euthanaseren, die laten een hond gewoon uit zichzelf sterven, omdat ze niet weten van de optie. Misschien stelt die man een beetje hulp best op prijs. Inspecteurs doen niet alleen aan woeste inbeslagnames, ook en juist veel meer aan voorlichting en hulp. Ik lees uit dit verhaaltje niet een man die heel bewust zijn hond op deze manier behandelt, wel iemand die misschien geen raad weet met de situatie.

Dus ik zou toch eens bellen met Hondebescherming of Dierenbescherming over de situatie, misschien hebben zij een idee en kunnen ze gewoon eens langsgaan om te kijken of ze iets kunnen doen. Dat hoeft dus helemaal niet in de vorm van een klacht van dierenmishandeling.

Kit schreef:

Toontje schreef:Ja ik zou ook de dierenbescherming bellen .. en er niet te lang mee wachten als ik het zo allemaal lees .. Als eigenaar ben je, mijn inziens, je dier aan het beulen ..

Nooit oordelen voor je de feiten weet

Nou, het is niet de bedoeling om te oordelen.Daarom zou ik ook eerst de dierenbescherming bellen.Laat die maar een praatje maken en de situatie beoordelen dan.Maar als ik het verhaal lees van dat hondje vind ik dat dat beulen is ... zeker als de schrijver het erover heeft dat dit al enkele maanden aan de gang is.

Maar goed, misschien horen we er nog wel wat van ..

Het blijft dus een beetje een dilemma voor mij:
Zoals sommige van jullie ook al schrijven, vraag ik me af of het wel aan mij is (een buurvrouwtje dus) om over zo'n moeilijke situatie te oordelen. Ik zie de hond alleen tijdens het uitlaten maar wie weet hoe vrolijk en levenslustig hij nog in en om het huis is?
Waarom ik erbij schreef dat het hier om een buitenlandse man ging, is absoluut niet om daar direct een oordeel aan te plakken maar meer omdat je vaak ziet dat mensen uit andere culturen heel anders omgaan met hun huisdieren. In de Nederlandse cultuur (niet dat die veel beter is!) is vaak veel bekend over de mogelijkheden voor een hond. Zowel op sportief gebied als op medisch gebied. Misschien weet deze meneer dan ook niet wat zijn opties zijn. En durft hij bij zijn dierenarts ook niet meer te eisen dan wat ontstekingsremmers en tape voor de pootjes. Alleen al pijnmedicatie lijkt me heerlijk voor het dier. Zeker als hij nog veel levenslust heeft, is dat een fijne oplossing.
Ik heb geprobeerd hierover te praten met meneer maar in verband met de taalmoeilijkheden, kom ik niet veel verder. Daarom dacht ik aan de dierenbescherming. Niet zodat ze het dier in beslag nemen of ter plekke een spuit geven maar voor voorlichting. De eigenaar blijft natuurlijk zelf degene die beslist. En ja, misschien komt de dierenbescherming dan wel op een moeilijk en ongelegen moment. Ik weet niet of ik het om die reden nog langer aan moet kijken.

Misschien kan ik sowieso de dierenbescherming eens bellen om te kijken wat hun ideeen hierover zijn.

Moeilijk, moeilijk, moeilijk... In elk geval bedankt voor jullie meningen!

Heeft Meneer geen kennissen die je aan kan spreken ..

Je zou misschien eerst eens advies kunnen vragen bij de dierenbescherming. Al is het maar voor je eigen gevoel.

Wat een moeilijke situatie zeg!
Sterkte ermee, ik kan je geen nuttig advies geven helaas.

Dierenbescherming bellen, nu!!

Doe eens een rondje bejaardenttehuis of verpleeghuis zou ik zeggen.
Daar liggen ook van zulke gevalletjes te wachten op hun dood.
Misschien ligt er ook nog wel een vergeten familie lid.

rubyred schreef:Dierenbescherming bellen, nu!!

Stel je niet zo aan zeg.

bouvierpoedel schreef:Doe eens een rondje bejaardenttehuis of verpleeghuis zou ik zeggen.
Daar liggen ook van zulke gevalletjes te wachten op hun dood.
Misschien ligt er ook nog wel een vergeten familie lid.

Ik kom net van mijn tante af.....

Ik weet nog met ons Roy, die op zijn eindje liep en we besloten hadden nog drie dagen te genieten met elkaar en na het weekend in te laten slapen, 1 dag liep hij erg slecht, ik ben toen twee maal in het bos wat zo geliefd was bij Roy aangesproken of ik dit dat beest wel niet aan kon doen........
Ik kan je vertellen dat je op zo'n moment niet zit te wachten op bemoeienissen.

Maar uit jouw verhaal begrijp ik dat dit al weken duurt, daar heb ik wat meer moeite mee, maar ondanks dat het een buitenlandse meneer is zal hij toch wel wat nederlands spreken praat gewoon met hem, denk dat dat meer goeds doet dan de dierenbescherming bellen.

Ik ben ook zo'n sul als het aankomt op dierenleed, kan daar moeizaam tegen, maar heb voor mezelf in veel situaties maar oogkleppen op, je kan gewoonweg niet alles zien zoals jij het zelf zou doen....

yvonne

Marie-Josée schreef:

bouvierpoedel schreef:Doe eens een rondje bejaardenttehuis of verpleeghuis zou ik zeggen.
Daar liggen ook van zulke gevalletjes te wachten op hun dood.
Misschien ligt er ook nog wel een vergeten familie lid.

Ik kom net van mijn tante af.....

Altijd nog beter dan er van af willen.

Dat een hond stram beweegt of wat sleept met de poten, dat is tot daar aan toe. Meerdere mensen hier op het forum weten van mij echt wel dat ik niet voorop sta als het gaat om het inslapen van dieren. Maar als een dier niet meer zindelijk kan zijn omdat hij niet meer kan ophouden, dan worden ze meestal erg ongelukkig. Ze zijn van nature namelijk wel schoon op zichzelf.

iones schreef:Dat een hond stram beweegt of wat sleept met de poten, dat is tot daar aan toe. Meerdere mensen hier op het forum weten van mij echt wel dat ik niet voorop sta als het gaat om het inslapen van dieren. Maar als een dier niet meer zindelijk kan zijn omdat hij niet meer kan ophouden, dan worden ze meestal erg ongelukkig. Ze zijn van nature namelijk wel schoon op zichzelf.

Dat vraag ik me af. Een oude hond merkt het vaak niet eens zelf, daarom gebeurt het hem ook.
Als ik terugdenk aan Bruno; die verloor af en toe een drolletje en met plassen ging er soms ook wat tegen zijn poten aan maar hij was gewoon vrolijk.Kennissen van ons lieten hun hond echter meteen inslapen toen dat gebeurde.
Ik vrees dat we dan toch aan het vermenselijken zijn.

Ze merken het wel. Tenzij ze dement zijn. Ook honden en katten kunnen dement worden.

Nanna schreef:Je kunt niets doen. De verantwoording voor een hond ligt bij de eigenaar.

dat is gewoon struisvogelpolitiek. het is je plicht als dierenliefhebber om zoiets te melden.

Mee eens! WAnt op die manier zou je dierenmishandeling moeten toestaan "want dat is ieders eigen verantwoordelijkheid". en dan kunnen we die eigen verantwoordelijkheid nog wel verder doorvoeren, naar kindermishandeling. "Dat is de veranwoordelijkheid van de ouders". Daar heeft zo'n kind wat aan!