Het HondenForum

Naar aanleiding van de oppashond hier ten huize, maar misschien wel aardig om dit in een apart topic te doen. Ook vanuit mijn onwetendheid/onervarenheid met hondengedrag.

Bestaat er zoiets als een 'omgekeerde baknijd'?
Oppashond Shadow (golden retriever) is geen kong, snackbal en dergelijke gewend. Op zeker moment ziet hij de kong in Otto's mandje liggen en er zat nog een klein plukje kvv in (hij krijgt normaalgesproken brokken die hij de hele dag laat staan, meestal 's avonds mengt zijn eigen baasje dit met blikvoer of met smuldier en dan eet hij het op). Hij pakt de kong en gaar er een soort van 'paraderend' mee lopen, kwispelend en een uitstraling alsof hij héél belangrijk is. Otto ziet het, maar blijft op een afstandje liggen kijken. En naarmate Shadow er langer mee loopt te paraderen gaat Otto ergens anders liggen. De kong aan mij afgeven? Nee. Als ik hem de aandacht afleid, een tennisballetje gooi, dan laat hij de kong wel vallen. Een speeltje lossen doet hij wel, maar kong of snackbal niet.
Ik heb het vanmiddag geprobeerd met een snackbal met een plakje kipfilet erin. Hetzelfde verhaal: Shadow loopt te paraderen, Otto gaat eerst op de grond liggen kijken [hij zal erkennen dat Shadow hoger in de rang is, neem ik aan] en dan gaat Otto ergens anders liggen. Shadow blijft er dan wel mee rondlopen.
Is het tennisballetje in het spel, dan stelt Otto alles in het werk om dat te pakken te krijgen. Ik twijfel erover om de kong of de snackbal nog te geven, ik heb ze in elk geval even apart gelegd. Mijn idee was om Shadow er even mee te laten klooien om iets lekker te krijgen, maar als Otto uit beeld is doet hij er niks mee. ik heb nog een Nina Ottoson-spel, dat had ik al eens meegegeven aan vriendin, maar daar deed Shadow ook niks mee. Ik wil toch eens kijken of dat nu anders gaat.

De vriendin van wie Shadow is, wilde hem nooit mee naar hier nemen vanwege mijn katten. Daar jaagt hij op, zei ze, helemaal huiverig. Ik dacht: ik ga het wel zien. Ik heb hem hier rustig geïntroduceerd: eerst Otto gezegd dat Shadow hier zou komen. Dan Shadow opgehaald en hier in de tuin gelaten, samen met Otto. Dan hier in huis, de katten zaten nog boven. Pas 's avonds de deur van de gang open gedaan en de katten geïntroduceerd. De dove witte kat (niet zonder handschoenen aan te pakken) zat in de gang en gaf Shadow een tik op zijn neus door de kier waarop ik de deur hield. En meteen loopt hij met een boogje om haar heen. De andere twee katten kijken vanaf de trap toe. Maar hij taalt er niet meer naar. Hoe hij met katten op straat is heb ik nog niet kunnen ondervinden. Ik ben wel benieuwd of hij daarin onderscheid maakt [of daartoe in staat is], 'eigen' katten en straatkatten.

Wat ik van honden nog niet kende: drempelvrees. Letterlijk. Ook vandaag overdag: staat hij buiten, wil hij wel naar binnen maar het is alsof hij niet durft. Lief dat Otto zich ermee bemoeit, die lijkt hem mee te willen nemen als ik binnen zeg: Shadow kom maar, toe maar. Ook als hij binnen is, maar Shadow blijft staan en geeft een blaf. Ik laat ze apart van elkaar uit, eerst Shadow en daarna Otto. Kom ik terug met Otto, dan staat Shadow aan de drempel tussen de woonkamer en de keuken en hij stapt er niet overheen. ben ik even boven, dan staat hij aan de drempel tussen de woonkamer en de gang waar de trap is. Hij zet er geen stap overheen, pas als ik vooruit loop. Zo maf!

Ik heb al al 22 jaar katten en honden en mijn ervaring is dat honden onderscheid maken tussen eigen katten en vreemde katten. Ik heb twee katten en die worden in huis en in de tuin gewoon met rust gelaten. Buiten worden vreemde katten opgejaagd. Als zullen ze ze niet echt wat doen als ze per ongeluk zo'n kat inhalen. Volgens mij is het alleen de lol van het najagen, omdat die katten buiten het altijd op een lopen zetten.

Bij die bal zou je het kunnen zien als buitdrift, dat zag ik hier bij Bluf wel. Er lag genoeg aan bal of voerbal etc. zij maakte zelf iets interessant en wee de gebeente als Finn het in zijn kop zou halen als hij het ook interessant zou vinden.
Negeerde hij dat dan ging ze extra uitdagen om hem te lokken kwam hij dan ging ze claimen (dus inderdaad paraderen met dat balletje, voor hem gaan liggen, uitdagen etc.) Als hij dan kwam ging ze grommen en de lippen optrekken.
Dat vond ik te ver gaan dus alles was voor mij, einde discussie.

Katten herken ik ook, eigen katten kunnen we tegenkomen met niet meer van reactie hoi, gisteren nog, kwam paco onder een auto vandaan midden in de nacht op een plek waar ik hem niet verwachtte, geen reactie van de honden dan meer een "hoi paco" zou daar een vreemde kat onder de auto zijn uitgekropen dan had zowiezo Bluf al eerder aangegeven dat er een kat onder de auto zat, en had ze wat drukker gereageerd als de kat onder de auto vandaan gekropen was.
Mijn andere hond heeft daar weer wat minder last van, en ook op visite met mensen die katten hebben blijft hij rustig als hij die katten ziet, hij wil kennismaken, meer niet.
Maar Bluf is van huis uit gewend met katten te spelen, maar ze beseft niet dat niet iedere kat daarvan gediend is.
Als ze gaan rennen wordt haar jachtdrift opgewekt overigens.
Jouw katten rennen niet weg voor de golden dus wellicht reageert de golden daarom wat relaxter.