Het HondenForum

Kiwi (zwerf hondje uit Portugal) is hier nu sinds zaterdag. Dat is natuurlijk nog niet lang en ze moet ook nog wel wennen maar ik wil het wel op de juiste manier begeleiden.

Kiwi is namelijk buiten erg bang voor andere honden. Ze blijft het liefste stil staan tot de andere hond voorbij is. Komt de andere hond té dicht bij, dan gaat haar staart tussen de benen en gaat ze achter mij zitten.
Vanochtend liep er iemand met de hond aan een flexi ( ) en die kwam dus in een keer te dichtbij, Kiwi begon te gillen.

Heel sneu natuurlijk maar wat kan ik het beste doen? Stug doorlopen? (dan moet ik haar dus meesleuren), Blijven staan en haar gerust stellen? Of wat denken jullie?

En is het het beste om heel vaak te gaan wandelen dat we zoveel mogelijk honden tegenkomen, of juist niet?

Ze kan nog niet los lopen want dat durf ik nog niet aan.

Ik heb zelf ook een hondje uit het buitenland die ook vrij bang is buiten. Als wij bv langs een kliko moeten of langs mensen (met of zonder honden) wil ze het liefst vluchten en steigert dan aan de lijn.
Wat ik doe is gewoon doorlopen (en haar dus meetrekken) want op het moment dat we er voorbij zijn is Bella weer de oude.
Absoluut niet gerust stellen want daarmee voed je de angst.

Naar mijn mening veel honden gaan tegenkomen en haar afleiden met iets lekkers. Gaat het goed, dan haar belonen.
Ik zou haar niet gaan geruststellen, want dan beloon je het "verkeerde" gedrag.
Veel succes.

Zeker niet loslaten, zolang ze nog zo bang is dat ze vlucht .. ze kent je nog helemaal niet dus vooral goed aan de lijn houden.
Wat ik deed bij Samara toen ze uit Spanje overkwam was de eerste weken elke keer hetzelfde rondje lopen, ze wet dan wat ze tegenkomt, wat er hoort en je komt ook regelmatig dezelfde honden tegen die ze leren kennen.. maar alles stapje voor stapje.
Zodra je merkt dat ze op het vaste rondje wat zekerder wordt breidt je dat uit en kan je eens een keer ergens anders wandelen.
Ze is onzeker, bang en het is allemaal onbekend voor haar dus ze heeft wat houvast en zekerheid nodig, door haar voorlopig even dezelfde rondjes aantebieden krijgt ze iets wat bekend is en dat is goed voor haar zelfvertrouwen.
Verder zou ik dat angstige gedrag negeren, gewoon doorlopen en zodra ze weer rustiger is wat lekkers geven, maar niet teveel aandacht aangeven.
Mss kan je eens met iemand afspreken die ook een hond heeft die lekker relax en rustig is zodat ze kan wennen aan andere honden.. en dan ga je eerst vanaf een afstandje gewoon praten en kijken of de honden toenadering zoeken met elkaar.

Ik heb dus niets beloond in het begin . We liepen gewoon door alsof er niets aan de hand is en nu kan Bella al los en komt naar me toe als ze iets eng vind.
Wat ik nu dus wel beloon want ik ben de leukste

Bedankt voor de reacties tot nu toe. Fijn om jullie ervaringen te lezen.

Jacq1970; Dat is ook inderdaad wat ik al een week doe. Steeds hetzelfde rondje. Gisteren zijn we voor het eerst met alle drie de honden naar een ander stukje geweest. Maar ik merkte totaal geen stress o.i.d. Ze was erg enthousiast en overal aan het snuffelen. Als ik haar riep kwam ze heel blij naar mij toe.
De onzekerheid komt dus vooral als we andere honden tegenkomen.

Voor mensen is ze trouwens helemaal niet bang. Mannen vind ze wel wat spannender maar daar raakt ze niet gelijk gestrest van.

Aan jullie reacties te lezen kan ik er dus het beste zo min mogelijk aandacht aan besteden maar wel zoveel mogelijk honden tegen gaan komen.

Ze is nog maar 1 weekje bij jou, ik zou het dus rustig opbouwen met socialiseren.
IK zou haar als een ''pup'' behandelen met uitlaten. Niet teveel en te snel willen gaan en ik zou ze wel steunen en dan bedoel ik niet haar angstig gedrag belonen. Dus niet mee ''sleuren'' als ze op de ''rem'' gaat. Laat ze maar even achter je benen schuilen daar is niks mis mee. Als ze weer gaat lopen dan maak je er een ''feestje''

->Chanty<- schreef:Ze is nog maar 1 weekje bij jou, ik zou het dus rustig opbouwen met socialiseren.
IK zou haar als een ''pup'' behandelen met uitlaten. Niet teveel en te snel willen gaan en ik zou ze wel steunen en dan bedoel ik niet haar angstig gedrag belonen. Dus niet mee ''sleuren'' als ze op de ''rem'' gaat. Laat ze maar even achter je benen schuilen daar is niks mis mee. Als ze weer gaat lopen dan maak je er een ''feestje''

Ik weet dat ze nog maar kort bij mij is. Maar ik ben bang dat ik het alleen maar vererger als ik het niet goed begeleid. Dat komt ook wel omdat mijn chihuahua nogal fel kan zijn aan de lijn denk ik. Ik heb een trauma.

Hm jij zegt weer iets heel anders eigenlijk. Maar daar kan ik ook wel inkomen. Lastig

Als het een zwervertje is geweest is dat haar overlevings techniek en houding geweest.
Weg hollen uit de situatie kan ze natuurlijk nu niet meer en zal haar ook niet losgooien.
Eigenlijk is ze de controle buiten in deze nieuwe vreemde omgeving kwijt doordat ze aan de riem zit en overgeleverd aan een baas die nu het heft in handen heeft.
Dus gewoon langzaam opbouwen en geef heer wel duidelijke seintjes dat je het ergens niet mee eens bent.
Dus niet gelijk zelf ook in de zielige modus gaan om haar te beschermen.

bouvierpoedel schreef:Als het een zwervertje is geweest is dat haar overlevings techniek en houding geweest.
Weg hollen uit de situatie kan ze natuurlijk nu niet meer en zal haar ook niet losgooien.
Eigenlijk is ze de controle buiten in deze nieuwe vreemde omgeving kwijt doordat ze aan de riem zit en overgeleverd aan een baas die nu het heft in handen heeft.
Dus gewoon langzaam opbouwen en geef heer wel duidelijke seintjes dat je het ergens niet mee eens bent.
Dus niet gelijk zelf ook in de zielige modus gaan om haar te beschermen.

Duidelijk, dankjewel.
Hoe jij het omschrijft is het ook eigenlijk wel logisch, dat ze zo een houding aanneemt.

Ik heb er geen ervaring mee, dus ik weet het niet. Is er niet de mogelijkheid om (stabiele) honden van bekenden eens kennis met kiwi te laten maken, in de achtertuin? Of heeft ze echt alleen last aan de riem?

Het is echt alleen aan de riem. Ik heb nog twee honden en daar ging het vanaf de eerste minuut goed mee hier thuis.

wat ik met Luke altijd doe is tegen m praten, riem een beetje laten vieren ( als dat mogelijk is, niet dat ie onder een auto springt natuurlijk) en met m mee gaan, ( 1 stapje) en dan hand uitsteken naar m en hem naar me toe vragen, en dan zo samen, met mijn hand op zijn koppie, of zijn neus in mijn hand proberen door te lopen, meteen als we iets voorbij zijn een koekje erin als ie dat wil.
Ik dwing hem niet.. als hij wil blijven staan kijken, dan mag dat, maar hij moet niet gaan overdrijven, dan doen we het zo.

Ik zou dat dus absoluut niet doen, dan maak je er een veel te big deal van. Hup, gewoon doorlopen.

Onyx schreef:Ik zou dat dus absoluut niet doen, dan maak je er een veel te big deal van. Hup, gewoon doorlopen.

kan... maar ik denk dat het in deze heel belangrijk is dat Kiwi haar nieuwe baasje leert vertrouwen en er op leert vertrouwen dat ze bij haar terecht kan als er iets ( of niets ) aan de hand is.
Als er genoeg vertrouwen is kan je langzaam uit gaan bouwen...
Maar da's mijn manier hoor, ik zeg niet dat dat de enige goede manier is natuurlijk! en het is natuurlijk ook bij iedere hond verschillend

ik heb ook meerder opvangers gehad met dit gedrag, wat ik altijd deed was, stilstaan, en rustig wachten, ze mogen gewoon achter mijn benen steun zoeken, maar ik zeg niks op zo'n moment, tot je voelt dat ze wat ontspannen, en dan maak ik het leuk en loop door, dat koppelen ze heel snel, en dit gedrag gaat dan vrij snel over, wat ik dan wel weer merkte was als ze geadopteerd werden dit gedrag opnieuw bij de nieuwe baasjes vertoonde, het gedrag zit er ingebakken en ze moeten dan even opnieuw leren dat het nieuwe baasje ook te vertrouwen is en waar ze zich op zo'n moment aan over kunnen geven. dat stukje vertrouwen moet even groeien, bij het ene baasje gaat dat heel snel en bij een wat onzekere nieuwe baas duurt het wat langer.

gucci schreef:ik heb ook meerder opvangers gehad met dit gedrag, wat ik altijd deed was, stilstaan, en rustig wachten, ze mogen gewoon achter mijn benen steun zoeken, maar ik zeg niks op zo'n moment, tot je voelt dat ze wat ontspannen, en dan maak ik het leuk en loop door, dat koppelen ze heel snel, en dit gedrag gaat dan vrij snel over, wat ik dan wel weer merkte was als ze geadopteerd werden dit gedrag opnieuw bij de nieuwe baasjes vertoonde, het gedrag zit er ingebakken en ze moeten dan even opnieuw leren dat het nieuwe baasje ook te vertrouwen is en waar ze zich op zo'n moment aan over kunnen geven. dat stukje vertrouwen moet even groeien, bij het ene baasje gaat dat heel snel en bij een wat onzekere nieuwe baas duurt het wat langer.

Helemaal mee eens, het vertrouwen opbouwen is heel belangrijk en dat is niet het zelfde als angstig gedrag belonen. Denk dat daarin het verschil in ligt.

gucci schreef:ik heb ook meerder opvangers gehad met dit gedrag, wat ik altijd deed was, stilstaan, en rustig wachten, ze mogen gewoon achter mijn benen steun zoeken, maar ik zeg niks op zo'n moment, tot je voelt dat ze wat ontspannen, en dan maak ik het leuk en loop door, dat koppelen ze heel snel, en dit gedrag gaat dan vrij snel over, wat ik dan wel weer merkte was als ze geadopteerd werden dit gedrag opnieuw bij de nieuwe baasjes vertoonde, het gedrag zit er ingebakken en ze moeten dan even opnieuw leren dat het nieuwe baasje ook te vertrouwen is en waar ze zich op zo'n moment aan over kunnen geven. dat stukje vertrouwen moet even groeien, bij het ene baasje gaat dat heel snel en bij een wat onzekere nieuwe baas duurt het wat langer.

Super, dankjewel voor je advies.
Dan doe ik het nog niet zo verkeerd denk ik. Ik merk wel dat het iedere dag iets beter gaat. Zonet kwamen we ook een hondje tegen en ze ging uit haarzelf snuffelen.

Ze loopt ook al heel ontspannen mee en is eigenlijk verder nergens van onder de indruk.

Mukkie was niet bang voor honden maar vond wel veel verschillende situaties eng. Ze was duidelijk nooit uitgelaten. Een van de eerste dingen die ik geregeld heb is een halsband waar ze niet uit kan glippen. Als ze bang reageerde op dingen dan liep ik gewoon door en moest ze dus verplicht mee. Op het moment dat ze weer rustig was kreeg ze een aai.
Als ze iets wilde bestuderen dan kreeg ze daar wel tijd voor.

Het aan de lijn wandelen heb ik hetzelfde geoefend als bij een pup.

Tegenwoordig wandelt ze probleemloos mee.

Wat wij doen (we hebben ook een bange hond) is als hij blaft of iets dergelijks meteen terug lopen.
Want wat je kan krijgen is dat als hij blaft e.d. en als die hond of persoon waartegen hij dat doet doorloopt heeft hij het gevoel dat hij hem weggeblaft heeft dus zal hij dat blijven doen.

Of dat bij jullie ook zo is weet ik natuurlijk niet maar wij hebben dit geleerd van een gedragstherapeut.

Danna schreef:Wat wij doen (we hebben ook een bange hond) is als hij blaft of iets dergelijks meteen terug lopen.
Want wat je kan krijgen is dat als hij blaft e.d. en als die hond of persoon waartegen hij dat doet doorloopt heeft hij het gevoel dat hij hem weggeblaft heeft dus zal hij dat blijven doen.

Of dat bij jullie ook zo is weet ik natuurlijk niet maar wij hebben dit geleerd van een gedragstherapeut.

Dat zou ook weer tegen je kunnen werken omdat de hond denkt hé baasje gaat terug dus hij word bevestigd in zijn angst.

Ik wandel nu vaker met Kiwi en Jamie samen. Kiwi is dan wat zekerder. Maar het gaat eigenlijk heel goed. Het angstige gedrag negeer ik voor zover mogelijk en ik maak er een feestje van als ze weer meeloopt.
Haar staart gaat nu al 9 van de 10 keer niet meer tussen haar benen als we een andere hond naderen.
Gisteren heeft ze ook al voor het eerst losgelopen op een overzichtelijke plek zonder andere honden en dat ging heel goed! Ze luistert perfect en houdt mij goed in de gaten.

Ze is ook verder nergens angstig voor. Niet voor auto's, mensen, fietsers, kinderen niks. Dat is wel heel fijn.

Ik heb er in ieder geval 100% vertrouwen in dat het goedkomt.