Herkennen jullie dit?
Geplaatst: 21 mei 2011 17:06
Was vandaag voor het eerst sinds het tweede bijt- en het derde bijna-bijtincident
met Bailey weer naar Marlot gegaan. Het was er rustig, ze kon practisch de hele
tijd los lopen. Tot we op een van de brede buitenpaden langs het water op een
afstand een stel met een aangelijnde hond zagen naderen. Hoewel ze op meer
dan 50 meter afstand waren, kon ik aan de lichaamstaal van het dier al zien dat
die wat in de zin had: liep een beetje sluipend, klein beetje door de poten gezakt
kop, nek, lijf, staart in 1 horizontale lijn.
De man had de lijn in zijn linkerhand en zijn rechterarm om zijn vrouw geslagen.
Ik lijnde Bailey al ruim voordat we ze zouden passeren aan en ging extra naar mijn
rechterkant van het pad. Bailey had de hond veel later in de gaten dan ik, dus
had nagenoeg geen kans om angst of onrust op te bouwen en liep ook onbevangen
naast mij.
We passeerden het stel; de hond liep inmiddels nog langzamer in die houding, en
net toen we voorbij waren begon hij behoorlijk te grommen/blaffen en kon ik over
mijn schouder zien dat de man behoorlijk moeite had zijn hond aan de lijn bij zich
te houden.
Ik had de indruk dat de eigenaars helemaal niet dachten dat zoiets eraan zat te
komen, hun lichaamstaal lezend toen ze ons naderden, terwijl die hond toen al
die fixerende houding had aangenomen. De man corrigeerde de, overigens
prachtige, hond met een bekakt "Nou zeg, naam van hond, niet doen, hou eens
op. Niet doen hoor."
Toen ik later een lus had gelopen weer terug Marlot in, zag ik ze aan de overkant
van het water lopen en liep hun hond gewoon los. Ik was blij dat ik niet meer op
hun route zat, moet ik zeggen.
Heb ik de situatie goed ingeschat qua de houding van de hond en dat mijns inziens
de eigenaars niet in de gaten hadden wat hun hond aan het doen/voorbereiden was,
of ben ik te paranoide geworden na de incidenten met Bailey?
Het was een behoorlijk grote hond, beetje de kleuren en tekening van een Berner
Sennen hond, maar de vacht was glad. Een groot en stevig, mooi dier.
met Bailey weer naar Marlot gegaan. Het was er rustig, ze kon practisch de hele
tijd los lopen. Tot we op een van de brede buitenpaden langs het water op een
afstand een stel met een aangelijnde hond zagen naderen. Hoewel ze op meer
dan 50 meter afstand waren, kon ik aan de lichaamstaal van het dier al zien dat
die wat in de zin had: liep een beetje sluipend, klein beetje door de poten gezakt
kop, nek, lijf, staart in 1 horizontale lijn.
De man had de lijn in zijn linkerhand en zijn rechterarm om zijn vrouw geslagen.
Ik lijnde Bailey al ruim voordat we ze zouden passeren aan en ging extra naar mijn
rechterkant van het pad. Bailey had de hond veel later in de gaten dan ik, dus
had nagenoeg geen kans om angst of onrust op te bouwen en liep ook onbevangen
naast mij.
We passeerden het stel; de hond liep inmiddels nog langzamer in die houding, en
net toen we voorbij waren begon hij behoorlijk te grommen/blaffen en kon ik over
mijn schouder zien dat de man behoorlijk moeite had zijn hond aan de lijn bij zich
te houden.
Ik had de indruk dat de eigenaars helemaal niet dachten dat zoiets eraan zat te
komen, hun lichaamstaal lezend toen ze ons naderden, terwijl die hond toen al
die fixerende houding had aangenomen. De man corrigeerde de, overigens
prachtige, hond met een bekakt "Nou zeg, naam van hond, niet doen, hou eens
op. Niet doen hoor."
Toen ik later een lus had gelopen weer terug Marlot in, zag ik ze aan de overkant
van het water lopen en liep hun hond gewoon los. Ik was blij dat ik niet meer op
hun route zat, moet ik zeggen.
Heb ik de situatie goed ingeschat qua de houding van de hond en dat mijns inziens
de eigenaars niet in de gaten hadden wat hun hond aan het doen/voorbereiden was,
of ben ik te paranoide geworden na de incidenten met Bailey?
Het was een behoorlijk grote hond, beetje de kleuren en tekening van een Berner
Sennen hond, maar de vacht was glad. Een groot en stevig, mooi dier.