Het HondenForum

En dan bedoel ik meer met andere mensen in combi met pup.

Je bent je rondje aan het wandelen met de kleine pup, en natuurlijk vind je het geweldig als iedereen je pup leuk vind. Maar je wilt niet dat je pup zomaar op iedereen afspringt en tegen ze op gaat staan, dus je probeert vanaf het begin puppie te leren dat niet te doen, waarna je door verschillende mensen raar aangekeken word, want: het is toch nog maar een baby... euhm ja, maar vind je het ook leuk als jij straks in je nieuwe schone witte broek buiten loopt en er komt een grotere 'puppie' op je afgerent met zn vieze pootjes en die tegen je prachtige broek drukt??? Dan is het zeker een rotbeest?

Of nog een leuke jij net oefenen met los en weer naar je toekomen. Dat weten de mensen doordat je als een debieltje 'leuk' staat te doen en met je meeste geweldig leuke hoge stem er een naam uitgooid, waarna mensen bewust je puppie half op tillen en zitten te kroelen :S euhm zo komt tie natuurlijk niet he... en van mensen zonder hond begrijp ik deze acties nog, maar mensen emt hond zouden toch echt beter moeten weten..


Ben ik de enige die zich heel af en toe irriteert aan deze dingetjes of zijn er mede puppie opvoeders met het zelfde probleem

toch leuk als mensen je pup leuk vinden? tsja, dat ze geen verstand van opvoeden hebben..... dan moet jij het maar extra goed doen
ik zou me er zeker niet aan ergeren.

@Tekkel: Natuurlijk is dat leuk!! alleen soms als je net eventjes wil oefenen kan het best eens storend zijn

je kunt met een kleine pup natuurlijk ook minder dichtbevolkte gebieden opzoeken en wat later, als pupje het één en ander al beter begrijpt, je route veranderen naar plekken waar het wat drukker is.
denk dat je jezelf op deze manier een hoop ergernis bespaart en bovendien zal puppemans het ook allemaal sneller begrijpen zonder al die afleiding

Ik had het bij de jogger waar mijn pup op af wilde rennen, waarbij ik net de aandacht van mijn pup voor het eerst naar mij omgebogen kreeg...die riep vervolgens mijn hondje naar zich toe

Ja pups zijn natuurlijkzo schattig dat je direct vergeet dat ze opgevoed moeten worden....maast goed dat is dan ook jouw taak, als baas, helaas kun je niet altijd op anderen vertrouwen dat ze de juiste reactie zullen hebben, ook niet als ze volwassen zijn.

Ze raken er niet gelijk verpest van hoor, en als je het mensen even vraagt willen ze meestal wel doen wat helpt omde pup een en ander te leren.

dubbel

Ik zei altijd standaart , sorry meneer of mevrouw ik ben haar aan het opvoeden en ze mag niet naar iedereen toe.

Als ze mij dan een zeikerd vonden jammer dan , het is mijn pup en ik heb geen zin in dat gezeur als ze straks ouder is.
Prada was overgens echt heel erg die hing in iedereens broek en was een op hol geslagen duracel konijn.

Dus nee geen gekroel , moet wel zeggen dat als mensen het aan mij vroegen ik het wel goed vond. want dan ging het ook op mijn manier.

@Lief, indd dat bedoel ik

@renee-uk, je hebt gelijk alleen binnen en op plekken waar niemand anders is snapt pup ontzettedn goed wat ik wil dus ja dan is het noodzaak om te oefenen waar ook ander volk rondloopt, en dan niet veel maar net die 2 mensen die ik dan tegenkom gaan dol enthousiast doen en 9 van de 10 keer denk ik dan, ach pech gehad diegene is zo weg en dan kan ik verder, maar af en toe die ene keer denk ik Neeee doe nou niet! ben ook maar een mens

ja hoor, heel herkenbaar!

Iedereen wil zo'n kleine knuffelbeer wel even aaien en knuffelen. Snap ik best, maar erg lastig als ik net bezig ben met Morris proberen te leren dat niet elk mens wat we tegenkomen begroet hoeft te worden.

Zelfde met opspringen... ik kan 1000x zeggen dat mensen niet moeten gaan aaien als hij springt. Pas aandacht geven als hij rustig gaat zitten... maar misschien dat het de 1001e keer wel tot de mensen doordringt. Tot nu toe blijven de meeste mensen rustig aaien. Vertel ze ook dat ze dat niet meer zo leuk vinden als meneer straks 50 kilo weegt.

Hierkomen oefenen en dan mensen die bij pup in de buurt zijn en tegen je pup beginnen van 'och, moet jij naar je baasje toe, kun jij al zo goed luisteren dan, wil je ook een koekje'. En daar sta ik dan eindje verderop de meest idiote dansjes en stemmetjes te doen om ook nog wat aandacht te krijgen.

tja, pup opvoeden gaat tot nu toe prima, de mensen opvoeden is een stuk lastiger

Loop nu wel eens een straatje om als ik verderop weer iemand zie staan waarvan ik weet dat die naar Morris toe komt en hem ook aandacht geeft als hij springt. Dan maar even de andere kant oplopen.
Heb hem nu ook vaker aan de lange lijn op plekken waar hij los mag, maar waar wel veel andere mensen/honden zijn. Dan kan ik hem nog een handje helpen als hij afgeleid wordt bij het hierkomen. Werkt prima.
Voor mij veel minder irritaties op deze manier en een hond die beter leert luisteren. Morris begint nu aardig door te krijgen dat springen niet op prijs wordt gesteld en dat ook niet elk levend wezen wat we tegenkomen hem moet aaien, met hem moet spelen en hem leuk moet vinden. Als het straks helemaal goed gaat loop ik ook wel weer bij de 'vervelende' mensen langs. Voor nu probeer ik het even zoveel mogelijk te vermijden. Lukt niet altijd hoor. Het blijft natuurlijk erg verleidelijk om zo'n leuke pup even wat aandacht te geven.

Dat vind ik een van de nadelen van het hebben van een pup; iedereen wilt het optillen, aaien en koetjie koetjie koe doen. Dan denk ik: 'Laat hem lekker met rust, geef m'n oudere hond dan ook wat aandacht en laat mij lekker met rust!' Persoonlijk vind ik het stront vervelend, ondanks dat m'n toenmalige pup prima luisterde (liep gewoon met de oudere hond mee die goed luisterde).

Nu ben ik redelijk bezitterig naar mijn honden en wil ik gewoon lekker kunnen wandelen. Als ze 'm gewoon even aaien als ie langs komt (net als bij een oudere hond) geen probleem, maar probeer 'm idd niet te lokken om vervolgens door te blijven kroelen. Mensen stappen toch ook niet op elke baby af.
Nu ben ik sowieso niet gek van pups en prefereer ik liever een oudere hond (met allle eventuele gedragsproblemen), maar het heeft natuurlijk ook voordelen om een hond van pup af aan te hebben.

Veel succes met opvoeden in elk geval en veel plezier met alle andere mooie momenten!

Inge O schreef:ik kan me goed voorstellen dat je dit

Joey.K schreef: Neeee doe nou niet!

denkt hoor - zou ik ook doen in dat soort situaties.

maar wat je misschien beter kan doen is niet roepen (leidt nergens toe want ze komt toch niet en leert alleen je bevel te negeren) maar naar haar toe te stappen, haar vriendelijk van die mensen af te plukken en aangelijnd weer een eindje verder te gaan, tot een plek waar het weer rustig is.

om pup dit af te leren moet je haar al bij de eerste pasjes in de richting van die mensen kunnen afstoppen met een 'uhh' en/of afleiden met speeltje of voertje. kan ze dat (nog) niet op deze leeftijd dan blijf je haar voorlopig of meteen aanlijnen als je mensen ziet of je past de hogere afplukversie toe .

Het klinkt zo logisch en toch was ik er nog niet opgekomen ik ga inderdaad voortaan de 'mond dicht-pup afpluk-techniek' toepassen

Nee daar heb ik geen last van. De eerste week mocht dat in het kader van de socialisatie en daarna zocht ik rustiger terrein op en hield puppemans bij me om hem niet op ideeën te brengen. Iedereen blij.

Ik was altijd juist trots als iedereen Robin zo leuk vond, en nog eigenlijk Kan niet genoeg geaaid en geknuffeld worden. Het leren luisteren deed ik in de tuin en in een rustig deel van het park.

Wees nou maar gewoon trots

Ik heb Lillith bij me en Olivier is net als zij een Ohja, wie ben jij dan wel, ken ik U, typje.
Ik heb wel ontdekt dat hij mannen raar vindt dus hij mag nu af en toe langs de hengelwinkel, "stoere" mannen die ahh, kleintje zeggen,
Koekjes mogen ze nooit van vreemden en hij loopt net als Lil langs de mensen, prima, ik hoef dat geneuzel niet .

Ik werd er na verloop van tijd af en toe helemaal knijs van toen ik met Otto in de puppytijd over straat liep. Mijn ervaring is dat kinderen netjes vragen of ze de hond mogen aaien en dat volwassenen hem gewoon zonder te vragen of het kan/mag aanhalen. Ook nu hij ruim anderhalf is. Ik ben er op zeker moment maar vanaf gestapt, helaas, ik heb een überschattig hondje
Iemand heeft me zelfs eens gezegd dat ze mijn hond eigenlijk leuker vond dan haar eigen hondje

Gevolg is wel dat hij er soms op gebrand is of mensen hem aankijken: dan heeft hij aandacht en dan wordt hij aangehaald (denkt hij). Dat regisseer ik. Sommige Turkse mensen hier in de buurt vinden honden vies of eng, kijken hem vol afgrijzen aan of wenden zelfs hun gezicht af, en dan houd ik hem kort bij me. Aankijken is aandacht en of daar afkeer in zit herkent hij niet. Maar als mensen bij wijze van spreken met open armen naar hem toe lopen, kom maar hoor, spring er maar op. Ze staan meestal versteld van zijn kracht en dat is juist een reden waarom ik er beducht op ben als mensen hem willen aanhalen. Als ik dan uitleg dat er Engelse bulldog in zit is het vaak 'Oooojaaa, nou je het zegt' en dan schiet het in een deuk als ik vertel dat hij in zijn enthousiasme bij me opspringend me wel eens een tand door de lip heeft gemept, maar voor een klein schattig hondje is Otto behoorlijk sterk en dat kan mensen wel afschrikken. Maar dat is precies de reden waarom ik terughoudend ben met kinderen. En daar ben ik nu, nu hij volwassen wordt/is, wel blij mee. Kinderen boeien hem niet heel erg, omdat hij niet heeft geleerd dat kinderen leuk zijn.

Ik heb dat toen ook gehad met Kenji toen ze nog klein was.

Iedereen vond haar schattig, ach kijk dat kleine terroristje toch leuk springen en kroelen.
En dat ze dan een deemoedsplasje deed.... dat was nog schattiger.

Inmiddels is ze 4 en denkt ze dat de hele wereld voor haar bestaat.
Mensen op straat zijn er speciaal voor haar.

Gelukkig springt ze niet meer tegen de mensen op als we ze passeren, maar is er oogcontact ja dan is t gebeurd.
Sommigen vinden dat nog steeds schattig, zo'n Duitse herder die eigenlijk erg sociaal is

Maar dat plasje komt er heel af en toe nog bij kijken ( vooral bij mn vader zeikt ze van enthousiasme zn schoenen vol ) Dat vinden ze dan wat minder, nja dan denk ik maar , heb je gewaarschuwd, maar jij vond t niet erg


Waar ik af en toe wel gillend gek van werd was als ik in t kader van socialisatie de stad in ging en dan een half uur over 5 mtr deed. Want iedereen vond dat pupje zo mooi,leuk, schattig

Dan pakte ik haar maar op en heb veel mensen teleurgesteld met een nu even niet

Yep ik herken het wel hoor, zeker als ze nog zo schattig zijn en ik heb ook gevraagd of hij ook bij ze op mocht klimmen als hij later groot is .
dan snappen ze het wel, maar lopen langs en gaan zeggen, van jij mag niets he enne bedankt he.
Ik zou zeker geen rustig terrein opzoeken, het zal er toch in moeten en maar oefenen, en ook op je dodelijke blik

Oh dat irriteerde mij mateloos! Als mensen vroegen of het mocht dan was ik wat coulanter maar als ze haar zomaar aaiden zonder te vragen dan kon ik best pinnig uit de hoek komen hoor.
Míjn hond, mijn regels en als ik zeg niet aaien word er niet geaaid.

Er is een tijd van knuffelen en een tijd van opvoeden vind ik...
In het begin mocht iedereen hier in de buurt dat bolletje wel effe knuffelen en aanhalen....maar na een tijdje was het over omdat ik dan van de andere kant van de straat al liet zien dat ik aan het "trainen" was.
Ze mogen hem nu nog wel aanhalen maar ik zeg erbij ": alleen als hij laag met met poten op de grond blijft"...als hij gaat hyperen is het over...dan zeg ik sorry...wegwezen...wij lopen door want hij moet dit gedrag afleren !
En in de stad is het wel duidelijk hoor dat ik met hem train....de mensen zien het heus wel dat ik met hem bezig ben en zijn aandacht probeer vast te houden...

Daarom zei ik ook Lille loopt erbij, zij wordt nooit koetekoeterig gezien en aangezien ze denken dat Ollie haar kind is
Lil wordt trouwens wel weer, na te hebben gevraagd , door kinderen geaaid die voelen haar wel aan
Met Schnaus heb ik een keer echte ruzie gehad, ik werd gewoon gestalkt toen zij klein was.
Dat mens liet me na het gezegd te hebben niet met rust, ik van mens koop je eigen hondje

Och vreselijk he :+ Ik heb me daar ook verschrikkelijk aan geërgerd, kon geen 5 meter normaal lopen of mensen gingen alweer door de knieën om die hond aan te halen. Voordeel is dat ie naar mensen onwijs sociaal is, nadeel is dat ie inderdaad denkt dat de wereld er voor hem is. Alle mensen zijn leuk en idd, oogcontact is aandacht! Maar als ie nu met z'n 25 kilo in vol enthousiasme tegen iemand opbeukt, vinden ze het vaak níet meer zo leuk

Heb echt wel eens ruzie gehad hoor, met mensen. Toch te zot voor woorden als zij zomaar op mijn hond duiken, dat ik daar dan niks van zou mogen zeggen

Ik ben trots op onze pup en waar veel mensen zijn is hij vrij.
Alleen kon ik me wel ergeren aan sommige kids die van afstand al zijn naam riepen en wanneer hij dan begon te kwispelen en naar ze toe wilde sprongen ze terug met de woorden naar anderen pas op hoor hij bijt.
Natuurlijk zijn de melktandjes scherp,maar ik heb ze wel gezegd als je niet durfd te aaien roep hem dan ook niet en in het begin ben ik de achterdeur uit gegaan om met hem eerst naar een rustig plekje te gaan om te plassen en daarna mocht hij wel kennis maken want dit vind ik ook heel belangrijk ook hier leert hij van.Het zit en los is in huis geleerd en buiten zijn we naar de rustige plekken gegaan voor het zitten bij de stoep e.d.

Ik herken het zeker en ik ben er ook niet altijd blij mee. Bailey is - zelfs met 8 maanden - nogal
opspringerig, vooral om aangehaald te worden of te spelen.
Tot nu toe heeft er pas 1 persoon negatief op gereageerd, anderen - ook hondeneigenaren -
maken excuses voor haar of praten het goed als ik aan hen excuses maak. "Oh, die broek
moet toch net in de was/Oh, dat geeft toch niet, ze is nog een jonkie". etc.
Ik zeg dan altijd dat ik bezig ben haar te leren het niet te doen en dus consequent moet
blijven en liefst ook niet heb dat mensen haar gewoon tegen zich aan laten staan en het
gedrag gaan belonen met lieve stemmetjes, woordjes en aanhalen.

Gisteren eindelijk een, mij bekende, hondeneigenaar tegengekomen die het met mij eens is.
Bailey zat zo om aandacht te bedelen dat ik haar het commando "liggen" heb gegeven.
Het duurde even, maar toen deed ze het ook en daarna was ze verder reuze kalm.

Wat in mijn geval ook een nadeel is, is dat kennelijk iedereen Bailey er zo schattig uit vindt
zien en dan denken "wat er schattig uitziet, IS ook schattig", terwijl het best een eigenwijze
drammer is van tijd tot tijd. Dus mensen gaan het van tevoren al "schattig" vinden, wat ze
ook doet en het een "alibi" geven "ah, wat is ze lief, ze wil gewoon een kusje/aai - wat is
ze zacht, wat lekker om jou te aaien zeg, wat ben je toch een lieverd" etc.
Moeilijk uit te leggen dat zachte heelmeesters stinkende wonden maken.

Ik laat Diaz sowieso niet op iedereen afgaan, aangezien ik zelf ook altijd puppen moest ontwijken toen James er nog was. Niet iedere hond vind puppy's leuk en niet ieder kind vind ze leuk. Als ze het netjes vragen ok..maar verder loop ik gewoon door.

Ja ik vind het ook irritant maar ik snap het ook wel. Zelf kan ik me ook haast niet inhouden als ik zo een schattig pupje zie.

Maar Jamie is buiten gelukkig heel anders dan binnen. Binnen begroet ze iedereen en is ze heel blij wanneer er iemand langs komt.
Buiten daar in tegen negeert ze vreemde. Ze loopt nooit naar andere mensen toe en wil vaak ook niet geaaid worden. Zelfs al toen ze nog zo een klein pupje was,
ze draaide gewoon om en liep weg.
Ik had daar niet zoveel problemen mee, vond ik eigenlijk alleen maar fijn. Al vonden al die mensen het wat minder leuk.

Inge O schreef:

Joey.K schreef:

Inge O schreef:ik kan me goed voorstellen dat je dit "Neeee doe nou niet!" denkt hoor - zou ik ook doen in dat soort situaties.

maar wat je misschien beter kan doen is niet roepen (leidt nergens toe want ze komt toch niet en leert alleen je bevel te negeren) maar naar haar toe te stappen, haar vriendelijk van die mensen af te plukken en aangelijnd weer een eindje verder te gaan, tot een plek waar het weer rustig is.

om pup dit af te leren moet je haar al bij de eerste pasjes in de richting van die mensen kunnen afstoppen met een 'uhh' en/of afleiden met speeltje of voertje. kan ze dat (nog) niet op deze leeftijd dan blijf je haar voorlopig of meteen aanlijnen als je mensen ziet of je past de hogere afplukversie toe .

Het klinkt zo logisch en toch was ik er nog niet opgekomen ik ga inderdaad voortaan de 'mond dicht-pup afpluk-techniek' toepassen

ik heb er ook weer eentje van die leeftijd, vandaar .

Dan wordt een dergelijk probleempje ook meteen weer herkenbaar hé?

Ik hou Buddy kort als we aan de wandel langs mensen lopen,want wij hebben kennissen die bang voor honden zijn,dus ik laat het z'n beloop en zie wat de voetgangers doen,want ik kan me goed voorstellen dat niet iedereen het leuk vind als Buddy tegen ze op springt,maar het zijn gewoon de kinders die hem zo vrolijk roe[en en dan angstig achteruitspringen uit angst dat hij bijt en daar heb ik tegen gezegd dat ze hem niet moeten roepen omdat ze hem dan plagen.

Nog een variatie op dit thema. Hoewel Bailey met ruim 8 maanden pup af is, is ze wel nog
duidelijk een jonge hond ofwel een "hond in training". Een van de oefeningen die we moeten
doen is de hond buiten een winkel vastzetten en zelf de winkel ingaan en de tijd binnen
opbouwen. Dat lukt al heel aardig: ze piept misschien een halve minuut, maar dan gaat ze
keurig zitten en verlangend naar de deur van de winkel kijken of we al terugkomen.
Vandaag, net eigenlijk, nog even in dat pokkeweer naar de Hoogvliet tijdens het late middag/
vroege avondrondje. Bailey vindt regen (de laatste tijd) en harde wind (altijd) niets en wil
dus elke deur die ze ziet het liefst naar binnen, omdat ze denkt dat ze thuis is waarschijnlijk
(want ze kijkt wel elke keer verbaasd dat ze niet haar eigen deur aantreft )

Anyway: bij de fietsenrekken waar ik haar meestal aan het laatste rek vastmaak was het
helemaal vol en druk, bij de wagentjes was de binnenste rij wagens helemaal vol en de
buitenste 3/4 vol en dus druk. Dan zou ik haar bij de vuilnisbak kunnen vastleggen, maar dan
kan ze zo voor een auto springen met een halve meter riem om nog wat te kunnen bewegen,
dus ook geen optie. Bij de bloembakken doen we het nooit meer sinds ze erin is gesprongen
en lekker is gaan rollen en graven een paar maanden terug en wij dus met een zwart hondje
terugkwamen!
Dus ik zet haar aan de buitenkant van het buitenste wagenrek vast. Terwijl ik dat aan het
doen ben (ik weet dat ik maar 2 dingen hoef te kopen en dus zo weer buiten sta na de zelf
check kassa) komt er een trut (ja sorry, dat was ze echt) van ergens in de zestig uit de
Hoogvliet haar wagentje in dat rek zetten. "Zou je dat nou wel doen?"
Ik keek haar verbaasd aan, want ik weet dat Bailey daar al vaker zonder problemen een
paar minuten heeft vastgestaan, dus ik zeg "Ja, hoor, geen probleem."
Het mens kijkt me intussen aan of ik Bailey net een rottrap heb verkocht en gaat nog
even door "Het is hier hartstikke druk hoor! Waarom maak zet je hem niet bij de bloembak?"
Ik "Als ik dat doe heb ik zo een zwart hondje, daar heb ik even geen zin in."
Dat mens beetje lacherig "Dat geeft toch niet!" Ik (terwijl ik de Hoogvliet inloop) "Dat
scheelt een uur werk en we hebben vanavond geen uur over". Ik ga even 2 pakjes
Smuldier en voor ons een magnetronmaaltijd halen en ben - ik heb mijn horloge gecheckt -
4 minuten binnen! Als ik nog binnen ben zie ik door de ruit dat mens, nog steeds met
winkelwagentje en inmiddels met 2 toehoorders, voorovergebogen naar Bailey hand-
en armgebaren maken en maar kwekken. Bailey staat te draaien en te springen met al
dat vreemde volk om haar heen.
Ik kom aan en ze begint meteen "Kijk nou, ze is helemaal zenuwachtig hoor! Hartstikke
zielig!" Bailey springt ook even tegen mij aan, maar als ze ziet dat ik de riem ga losmaken
weet ze wat ze moet doen en ze gaat braaf zitten. De toehoorders gaan weg.
Begint dat mens weer te jeremijeren (sp) "Zo'n hond wordt helemaal nerveus hoor, met
al die drukte (weer voorover buigen en handgebaren: Bailey springt weer in haar richting)
Kijk maar hoe druk ze is! Ik heb ook een hond en die zou ik nooit hier zetten. Die is veel
rustiger."
Intussen kookt mijn bloed zo ongeveer: Bailey is inderdaad uit haar doen, maar ik heb
zo'n donkerbruin vermoeden hoe dat komt. Ik vraag, zo vriendelijk mogelijk "Hoe oud is
uw hond?" (let op) "15 jaar".
"Oh, zeg ik. Dan mag u waarschijnlijk blij zijn dat hij nog kan lopen. Dit is een pup (ja, ik
weet het, officieel is ze dat niet meer), ze is nog aan het leren". Ik neem de hyper Bailey
mee naar de stoeprand en breng haar weer in zit voor het oversteken. De ouwe taart
kijkt mij nog steeds aan of ik de ergste dierenbeul op aarde ben.
We steken over en omdat Bailey weer even druk is breng ik haar weer eerst in zit voor
we verder gaan. Ik zie aan de overkant het mens weer tegen andere mensen kleppen
en ze wijst zelfs naar mijn kant. Bailey is gekalmeerd en we lopen naar huis: Bailey
vrolijk en zich van niets bewust, ik LAAIEND over zoveel bemoeizucht. UGH.
Sorry, had to vent.

Waarom moet je je pup dat leren?? En op een drukke middag terwijl er mensen bij staan te klooien??
Ik zou dit nooit hebben gedaan voor hetzelfde geld nemen ze hem mee, wordt ze extra zenuwachtig of
klapt er een leuke losse hond op....

BAILEYSBAASJE schreef:Nog een variatie op dit thema. Hoewel Bailey met ruim 8 maanden pup af is, is ze wel nog
duidelijk een jonge hond ofwel een "hond in training". Een van de oefeningen die we moeten
doen is de hond buiten een winkel vastzetten en zelf de winkel ingaan en de tijd binnen
opbouwen. Dat lukt al heel aardig: ze piept misschien een halve minuut, maar dan gaat ze
keurig zitten en verlangend naar de deur van de winkel kijken of we al terugkomen.
Vandaag, net eigenlijk, nog even in dat pokkeweer naar de Hoogvliet tijdens het late middag/
vroege avondrondje. Bailey vindt regen (de laatste tijd) en harde wind (altijd) niets en wil
dus elke deur die ze ziet het liefst naar binnen, omdat ze denkt dat ze thuis is waarschijnlijk
(want ze kijkt wel elke keer verbaasd dat ze niet haar eigen deur aantreft )

Anyway: bij de fietsenrekken waar ik haar meestal aan het laatste rek vastmaak was het
helemaal vol en druk, bij de wagentjes was de binnenste rij wagens helemaal vol en de
buitenste 3/4 vol en dus druk. Dan zou ik haar bij de vuilnisbak kunnen vastleggen, maar dan
kan ze zo voor een auto springen met een halve meter riem om nog wat te kunnen bewegen,
dus ook geen optie. Bij de bloembakken doen we het nooit meer sinds ze erin is gesprongen
en lekker is gaan rollen en graven een paar maanden terug en wij dus met een zwart hondje
terugkwamen!
Dus ik zet haar aan de buitenkant van het buitenste wagenrek vast. Terwijl ik dat aan het
doen ben (ik weet dat ik maar 2 dingen hoef te kopen en dus zo weer buiten sta na de zelf
check kassa) komt er een trut (ja sorry, dat was ze echt) van ergens in de zestig uit de
Hoogvliet haar wagentje in dat rek zetten. "Zou je dat nou wel doen?"
Ik keek haar verbaasd aan, want ik weet dat Bailey daar al vaker zonder problemen een
paar minuten heeft vastgestaan, dus ik zeg "Ja, hoor, geen probleem."
Het mens kijkt me intussen aan of ik Bailey net een rottrap heb verkocht en gaat nog
even door "Het is hier hartstikke druk hoor! Waarom maak zet je hem niet bij de bloembak?"
Ik "Als ik dat doe heb ik zo een zwart hondje, daar heb ik even geen zin in."
Dat mens beetje lacherig "Dat geeft toch niet!" Ik (terwijl ik de Hoogvliet inloop) "Dat
scheelt een uur werk en we hebben vanavond geen uur over". Ik ga even 2 pakjes
Smuldier en voor ons een magnetronmaaltijd halen en ben - ik heb mijn horloge gecheckt -
4 minuten binnen! Als ik nog binnen ben zie ik door de ruit dat mens, nog steeds met
winkelwagentje en inmiddels met 2 toehoorders, voorovergebogen naar Bailey hand-
en armgebaren maken en maar kwekken. Bailey staat te draaien en te springen met al
dat vreemde volk om haar heen.
Ik kom aan en ze begint meteen "Kijk nou, ze is helemaal zenuwachtig hoor! Hartstikke
zielig!" Bailey springt ook even tegen mij aan, maar als ze ziet dat ik de riem ga losmaken
weet ze wat ze moet doen en ze gaat braaf zitten. De toehoorders gaan weg.
Begint dat mens weer te jeremijeren (sp) "Zo'n hond wordt helemaal nerveus hoor, met
al die drukte (weer voorover buigen en handgebaren: Bailey springt weer in haar richting)
Kijk maar hoe druk ze is! Ik heb ook een hond en die zou ik nooit hier zetten. Die is veel
rustiger."
Intussen kookt mijn bloed zo ongeveer: Bailey is inderdaad uit haar doen, maar ik heb
zo'n donkerbruin vermoeden hoe dat komt. Ik vraag, zo vriendelijk mogelijk "Hoe oud is
uw hond?" (let op) "15 jaar".
"Oh, zeg ik. Dan mag u waarschijnlijk blij zijn dat hij nog kan lopen. Dit is een pup (ja, ik
weet het, officieel is ze dat niet meer), ze is nog aan het leren". Ik neem de hyper Bailey
mee naar de stoeprand en breng haar weer in zit voor het oversteken. De ouwe taart
kijkt mij nog steeds aan of ik de ergste dierenbeul op aarde ben.
We steken over en omdat Bailey weer even druk is breng ik haar weer eerst in zit voor
we verder gaan. Ik zie aan de overkant het mens weer tegen andere mensen kleppen
en ze wijst zelfs naar mijn kant. Bailey is gekalmeerd en we lopen naar huis: Bailey
vrolijk en zich van niets bewust, ik LAAIEND over zoveel bemoeizucht. UGH.
Sorry, had to vent.

Wij hebben ook nog nooit onze hond mee gehad naar de winkel,gewoon thuis in z'n eigen vertrouwde omgeving met een pensstaafje en ik ga weg,daarna als ik terug ben lekker samen aan de wandel