Het HondenForum

Na alles geprobeerd te hebben, klachten van boze buren en de wanhoop nabij (we hebben zelfs al stiekem nagedacht over een blafband ) hebben we nu klaarblijkelijk de oplossing gevonden voor de verlatingsangst voor J.J.:

We moeten gewoon een tweede hond aanschaffen!

We hebben nu namelijk tijdelijk een logeetje in huis, het teefje van mijn ouders. En wat blijkt, J.J. geeft er tot nu toe niks om als we dan weg gaan!
Zijn zojuist ruim 2 uurtjes weg geweest en hebben alles via de laptop opgenomen. Toen we afluisterden dachten we dat de laptop kapot was, want we hebben echt werkelijk geen kik gehoord!

Zou dit dan de oplossing zijn?

Nu nog even mijn vriend overtuigen, want een hondje erbij is stiekem toch wel errug leuk!

P.s. J.J. had zelfs niks anders te doen...want had hem ook geen Kong gegeven oid! Toch heeft hij niet geblaft en dit is echt nog nooit gebeurd!

Haha, dat was ook mijn idee, maar nu heeft hondje nummer twee verlatingsangst.

Maar heel fijn natuurlijk dat het voor JJ werkt, volgens mij is voor een hond een vriendje hebben bijna altijd leuker dan alleen zijn.

dat zou een leuke oplossing zijn nou moet hondje 2 inderdaad wel stabiel hondje zijn en niet dat hij/zij J.J weer aansteekt

Tja Gaby, dat is wel minder. En gaat je andere hond dit gedrag ook overnemen of niet?


Ik denk dat ik mijn vriend niet kan overtuigen van dit idee helaas...en bovendien willen mijn ouders Lara (zo heet ze) niet kwijt natuurlijk

Ikke1980 schreef:Tja Gaby, dat is wel minder. En gaat je andere hond dit gedrag ook overnemen of niet?


Ik denk dat ik mijn vriend niet kan overtuigen van dit idee helaas...en bovendien willen mijn ouders Lara (zo heet ze) niet kwijt natuurlijk

Gelukkig nog niet, maar hij heeft er vroeger wel heel veel last van gehad, dus ik ben wel bang dat het nog gaat komen.. Maar we zullen wel zien.

Browny schreef:dat zou een leuke oplossing zijn nou moet hondje 2 inderdaad wel stabiel hondje zijn en niet dat hij/zij J.J weer aansteekt

Ja precies, dan zou ik naar een wat ouder stabieler teefje moeten zoeken (weet dat dat trouwens niks hoeft te zeggen als die ineens in een vreemd gezin komt)
Lara zou perfect zijn...7 jaar, rustig binnen, lekker actief buiten (ook een jager)! Ach, ik maak mijn ouders gewoon wijs dat Lara vals is en dan krijgen wij haar vast wel

-Gaby- schreef:

Ikke1980 schreef:Tja Gaby, dat is wel minder. En gaat je andere hond dit gedrag ook overnemen of niet?


Ik denk dat ik mijn vriend niet kan overtuigen van dit idee helaas...en bovendien willen mijn ouders Lara (zo heet ze) niet kwijt natuurlijk

Gelukkig nog niet, maar hij heeft er vroeger wel heel veel last van gehad, dus ik ben wel bang dat het nog gaat komen.. Maar we zullen wel zien.

Poeh dat is inderdaad niet te hopen nee! Misschien moet je er een 3e hondje bij nemen...zonder verlatingangst...dat heft het weer op

Was het maar zo een feest.
Hier heeft meneer en 2 dames bij en nog werkt het niet

wenmart20 schreef:Was het maar zo een feest.
Hier heeft meneer en 2 dames bij en nog werkt het niet

Tja, dat is natuurlijk altijd het risico...je weet gewoon niet hoe het uitpakt van tevoren.
Maar we zijn in elk geval al blij dat JJ dus wel zonder ons thuis kan blijven...dat is al een vooruitgang.

Misschien dat we Lara gewoon net zo lang in huis houden totdat JJ het blaffen is verleerd...daarna mogen anderen haar wel lenen als 'thuisblijf-therapie-hond'

Een van onze tweede honden, de west Siberisch laika, had behoorlijke verlatingsangst dus ik zou daar niet teveel aan ophangen
Misschien een stabiele herplaatser nemen?

Er is natuurlijk een verschil tussen verlatingsangst en moeite met alleen zijn. Ik denk dat echte verlatingsangst nog steeds blijft bij het hebben van een tweede hond, maar ook mijn hond, die niet graag alleen is en dat wel eens liet weten aan de buurt is daar sinds de komst van de tweede hond mee opgehouden volgens onze buren.
De enige herrie die de buren nog horen is het spelgeluid
Het is geen goede reden voor een tweede hond, maar een eventueel prettige bijkomstigheid.

Lief schreef:Er is natuurlijk een verschil tussen verlatingsangst en moeite met alleen zijn. Ik denk dat echte verlatingsangst nog steeds blijft bij het hebben van een tweede hond, maar ook mijn hond, die niet graag alleen is en dat wel eens liet weten aan de buurt is daar sinds de komst van de tweede hond mee opgehouden volgens onze buren.
De enige herrie die de buren nog horen is het spelgeluid
Het is geen goede reden voor een tweede hond, maar een eventueel prettige bijkomstigheid.

Ja dat klopt, het is ook geen echte verlatingsangst, want J.J. eet wel gewoon als wij weg zijn. Sterker nog, hij doet er eerst anderhalf uur over om zijn Kong leeg te eten en dan begint hij pas te blaffen. Dus het is meer verveling oid.

Inderdaad geen goede reden voor een tweede hond, maar wel een goed excuus

Hier is het niet helemaal hetzelfde, want Carino had er problemen mee.
Carino kwam als tweede hond en die kon nog geen seconde alleen zijn.
Hij raakte echt helemaal in de war en werd hysterisch (gillen, slopen, plassen etc.).
Dat is zoveel beter nu en hij kan een paar uur geheel ontspannen alleen zijn.
Wel met mijn eerste hond Nando erbij, want anders wordt hij weer panisch.
Dus ja, hier werkt het wel om er een relaxte hond bij te laten.
Ik zou overigens geen extra hond aanschaffen om die reden, nee.
Mijn doel met training is dat hij uiteindelijk ook zonder Nando alleen kan blijven.

We hebben een schotse collie en er was op 1 na geen gedragstherapeut die nog iets voor haar kon doen. Het enige wat ze zeiden, probeer een tweede hond als laatste redmiddel. Maar wij hebben daar gelukkig niet naar geluisterd en afgegaan op de laatste gedragstherapeut, we hebben er 2 jaar rust en positieve energie in gestoken en na 2,5 jaar heeft ze een vriendje gekregen. Maar niet eerder voor ze zelf enigzins stabiel was. Ze is nu een geweldig gelukkige hond. Maar als het geen echte verlatingsangst is en ookal is het wel echte verlatingsangst, moet er toch getraind kunnen worden of op wat voor manier dan ook. Bij mij collie was rust, regelmaat, medicatie en heel hard aan vertrouwen werken het recept voor een geweldige hond. Maar succes.